I SA/WR 813/22

I SA/Wr 813/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-10-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dagmara Stankiewicz-Rajchman /przewodniczący/
Łukasz Cieślak /sprawozdawca/
Piotr Kieres
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
6561
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 53 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman Sędziowie: Asesor WSA Łukasz Cieślak (sprawozdawca) Sędzia WSA Piotr Kieres Protokolant: Starszy specjalista Edyta Luniak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 października 2023 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Prezydenta Wrocławia z dnia 12 września 2022 r. nr WPO-DNT.310.1.5.2022.PR w przedmiocie podatku od nieruchomości odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi, wniesionej przez Fundację Z. z siedzibą we W. w dniu 14 października 2022 r., jest interpretacja indywidualna wydana przez Prezydenta Wrocławia w dniu 12 września 2022 r. nr WPO-DNT.310.1.5.2022.PR, dotycząca zwolnienia na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70) od podatku od nieruchomości gruntów zajętych pod realizację inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku przeznaczonego na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego oraz budynku, w którym będzie mieścił się interwencyjny ośrodek [...].
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona interpretacja została wydana w dniu 12 września 2022 r. Akta sprawy nadesłane przez Prezydenta Wrocławia wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę nie zawierały jednak dokumentu wskazującego na datę doręczenia zaskarżonej interpretacji stronie skarżącej.
Na wezwanie Sądu pełnomocnik organu w piśmie z dnia 9 października 2023 r. poinformowała, że organ nie dysponuje dowodem doręczenia ww. interpretacji stronie skarżącej. Jednocześnie wyjaśniła, że zaskarżona interpretacja indywidualna została przesłana przez organ stronie w dniu 12 września 2022 r. o godz. 14:55 w drodze elektronicznej – omyłkowo w trybie przedłożenia, zamiast w trybie doręczenia. Natomiast system informatyczny w tym trybie nie wygenerował dowodu potwierdzenia (UPO).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. W myśl art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy, tj. akt sądowych oraz akt zgromadzonych w postępowaniu przed organem, którego działanie zaskarżono.
W niniejszej sprawie akta sprawy nie dokumentują skutecznego doręczenia zaskarżonej interpretacji stronie skarżącej. W postępowaniu zmierzającym do wydania interpretacji indywidualnej, zgodnie z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.; dalej: o.p., Ordynacja podatkowa), stosuje się przepisy rozdziału 5 działu IV Ordynacji podatkowej, w którym uregulowano kwestie doręczeń. Stosownie do art. 144a § 2 o.p., w przypadku doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych, dzień doręczenia ustala się zgodnie z przepisami art. 42 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 285 ze zm.; dalej: u.d.e.). W myśl art. 42 ust. 1 pkt 1 u.d.e. w przypadku doręczania korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili odebrania korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Ten ostatni przepis stanowi, że dowód otrzymania jest wystawiany po odebraniu korespondencji przekazanej na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego.
W świetle analizy akt sprawy i powyższych przepisów prawa Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie brak jest dowodu doręczenia zaskarżonej interpretacji stronie skarżącej. Natomiast wyjaśnienia organu wskazują na to, że zastosowany sposób dostarczenia egzemplarza interpretacji stronie skarżącej wyklucza możliwość wygenerowania dowodu otrzymania korespondencji, na podstawie którego możliwe byłoby stwierdzenie w jakiej chwili korespondencja została doręczona (korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili odebrania korespondencji). Doręczenie przez organ korespondencji w trybie niegwarantującym wygenerowania dowodu otrzymania korespondencji można porównać do wysyłki korespondencji listem zwykłym za pomocą operatora pocztowego. Doręczenie takie nie może wywołać istotnych procesowo skutków.
Sąd podziela przy tym prezentowany w orzecznictwie pogląd, że prawidłowość doręczeń jest jednym z kluczowych warunków przestrzegania praw strony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2022 r., I FSK 822/19 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jedynie doręczenie zgodne z przepisami wywołuje skutki prawne i dopóki akt nie zostanie doręczony w sposób zgodny z przepisami o doręczeniach, dopóty nie wchodzi on do obrotu prawnego. Prawidłowe doręczenie aktu to zdarzenie mające istotne znaczenie prawne, rodzące określone skutki procesowe i materialne tak w stosunku do strony, jak i organu, który akt ten wydał, i dlatego doręczenie to musi być pewne, niebudzące wątpliwości, zgodne z przepisami prawa i wykluczające dowolność w jego stwierdzeniu czy jakąkolwiek uznaniowość (zob. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2021 r., II FSK 2330/20). Z tych względów Sąd nie był uprawniony do przyjęcia daty wysyłki korespondencji przez organ do fundacji jako daty skutecznego doręczenia, ponieważ byłoby to działanie dowolne i stałoby w sprzeczności z art. 144a § 2 o.p. i przywołanymi przepisami u.d.e.
Należało zatem stwierdzić, że zaskarżona interpretacja nie została prawidłowo doręczona i tym samym nie weszła do obrotu prawnego. W konsekwencji wniesienie skargi nastąpiło przedwcześnie, tj. przed rozpoczęciem biegu terminu zaskarżenia tego aktu. Sąd przyjął przy tym, że skarga wniesiona przed rozpoczęciem terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (zob. postanowienie NSA z dnia 19 maja 2022 r., I OSK 662/22).
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Na marginesie Sąd wskazuje, że w zaistniałym układzie procesowym rolą Prezydenta Wrocławia będzie skuteczne doręczenie interpretacji indywidualnej z dnia 12 września 2022 r., co wywoła ten skutek, że skarżąca fundacja będzie mogła wystąpić z kolejną skargą, o ile uzna to za zasadne.