Orzeczenie · 2024-04-16

I SA/Wr 802/23

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Miejsce

Wrocław

Data

2024-04-16

NSApodatkoweWysokawsa

podatek od nieruchomościgruntydziałalność gospodarczaskładowisko odpadówpas zieleni ochronnejużytki rolnenadpłataustawa o podatkach i opłatach lokalnychTrybunał Konstytucyjny

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Przedmiotem sprawy była skarga P. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2020 r. Spółka złożyła korekty deklaracji, wnioskując o stwierdzenie nadpłaty i wskazując na wyłączenie z opodatkowania gruntów zakwalifikowanych jako użytki rolne (RV i RVI), które nie były wykorzystywane na prowadzenie działalności gospodarczej, a jedynie stanowiły pas zieleni ochronnej składowiska odpadów. Spółka powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego, zgodnie z którym samo posiadanie gruntu przez przedsiębiorcę nie jest wystarczające do opodatkowania go wyższą stawką, jeśli nie jest on faktycznie zajęty na działalność gospodarczą. Organy administracji, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznały jednak, że grunty te, mimo ich klasyfikacji w ewidencji jako użytki rolne, są niezbędnym elementem prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej w zakresie składowiska odpadów, zgodnie z wymogami prawa ochrony środowiska i przepisami dotyczącymi składowisk odpadów. Sąd podkreślił, że pas zieleni ochronnej jest immanentną częścią składowiska, a jego wydzielenie wyklucza możliwość innego wykorzystania gruntu. W związku z tym, uznał, że grunty te są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej i podlegają opodatkowaniu według stawek właściwych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą. Sąd oddalił skargę spółki, uznając, że organy prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa materialnego oraz procedury podatkowej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia "zajęcie gruntu na prowadzenie działalności gospodarczej" w kontekście gruntów stanowiących pasy ochronne przy składowiskach odpadów, a także relacja między klasyfikacją ewidencyjną gruntów a ich faktycznym wykorzystaniem na cele działalności gospodarczej.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji składowiska odpadów i wymogów prawnych dotyczących pasów ochronnych. Może być pomocne w innych przypadkach, gdzie grunty o specyficznej klasyfikacji ewidencyjnej są wykorzystywane jako niezbędne elementy działalności gospodarczej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy grunty zakwalifikowane w ewidencji jako użytki rolne, stanowiące pas zieleni ochronnej składowiska odpadów, są "zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej" w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co skutkuje obowiązkiem opodatkowania ich podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, grunty te są uznawane za zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, ponieważ stanowią niezbędny element prowadzonego przez spółkę składowiska odpadów, zgodnie z wymogami prawa ochrony środowiska i przepisami dotyczącymi składowisk odpadów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pas zieleni ochronnej jest immanentną i niezbędną częścią składowiska odpadów, a jego wydzielenie wyklucza możliwość innego wykorzystania gruntu. W związku z tym, grunty te są faktycznie zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej spółki, mimo ich klasyfikacji jako użytki rolne.

Czy wykładnia art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którą o "związaniu" gruntu z działalnością gospodarczą decyduje wyłącznie posiadanie go przez przedsiębiorcę, jest zgodna z Konstytucją?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Trybunał Konstytucyjny w wyrokach sygn. akt SK 13/15 i SK 39/19 uznał, że samo posiadanie gruntu przez przedsiębiorcę nie jest wystarczającą przesłanką do opodatkowania go wyższą stawką, jeśli nie jest on faktycznie lub potencjalnie wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej.

Uzasadnienie

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że obciążanie przedsiębiorców wyższą stawką podatkową jedynie z powodu posiadania nieruchomości, które nie są wykorzystywane do działalności gospodarczej, stanowi nieproporcjonalną ingerencję w prawo własności. Konieczne jest faktyczne lub potencjalne wykorzystanie nieruchomości w działalności gospodarczej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę w całości.

Przepisy (16)

Główne

u.p.o.l. art. 2 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

u.p.o.l. art. 2 § ust. 2

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

u.p.o.l. art. 1a § ust. 1 pkt 3

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Pomocnicze

o.p. art. 122

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 187 § § 1

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 191

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 121

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 210 § § 4

Ordynacja podatkowa

P.u.s.a. art. 1 § § 1 i § 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 145 § § 1