I SA/Wr 794/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił interpretację Dyrektora KIS, uznając, że spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zaliczek na podatek PIT od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego.
Spółka komandytowa zapytała o obowiązek poboru zaliczek na podatek PIT od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego. Dyrektor KIS uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, twierdząc, że obowiązek poboru podatku istnieje. WSA we Wrocławiu uchylił interpretację, podzielając stanowisko spółki i wskazując, że obowiązek poboru podatku PIT przez płatnika powstaje dopiero po zakończeniu roku podatkowego i ustaleniu wysokości podatku CIT, co umożliwia zastosowanie mechanizmu pomniejszenia.
Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów podatkowych w zakresie opodatkowania zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszowi spółki komandytowej w trakcie roku podatkowego. Spółka stała na stanowisku, że nie jest zobowiązana do poboru zaliczek na podatek PIT od takich wypłat, ponieważ wysokość podatku CIT, który może być odliczony, jest znana dopiero po zakończeniu roku podatkowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) uznał to stanowisko za nieprawidłowe, twierdząc, że spółka jako płatnik ma obowiązek poboru podatku PIT od wypłacanych zaliczek. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił interpretację DKIS. Sąd podkreślił, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych przez płatnika powstaje dopiero po zakończeniu roku podatkowego i ustaleniu wysokości podatku CIT, co pozwala na zastosowanie mechanizmu pomniejszenia podatku PIT o podatek CIT zapłacony przez spółkę. Wypłata zaliczki na poczet zysku w trakcie roku nie pozwala na precyzyjne obliczenie podatku, a tym samym nie rodzi obowiązku poboru podatku przez płatnika w tym momencie. Sąd wskazał, że dopiero po złożeniu zeznania CIT-8 możliwe jest ustalenie wysokości zysku spółki i podatku należnego, co pozwala na przekształcenie obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zaliczek na podatek PIT od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego. Obowiązek ten powstaje dopiero po zakończeniu roku podatkowego i ustaleniu wysokości podatku CIT.
Uzasadnienie
Obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych przez płatnika powstaje dopiero po zakończeniu roku podatkowego i ustaleniu wysokości podatku CIT, co pozwala na zastosowanie mechanizmu pomniejszenia podatku PIT o podatek CIT zapłacony przez spółkę. Wypłata zaliczki na poczet zysku w trakcie roku nie pozwala na precyzyjne obliczenie podatku, a tym samym nie rodzi obowiązku poboru podatku przez płatnika w tym momencie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (20)
Główne
u.p.d.o.f. art. 30a § ust. 6a
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 41 § ust. 4e
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
Pomocnicze
u.p.d.o.f. art. 5a § pkt 28 lit. c
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 17 § ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 30a § ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.p. art. 19
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
o.p. art. 5
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
o.p. art. 2a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
P.u.s.a. art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 4a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 57a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 146 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek poboru zaliczek na podatek PIT od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie istnieje, ponieważ wysokość podatku CIT, który może być odliczony, jest znana dopiero po zakończeniu roku podatkowego. Wypłata zaliczki na poczet zysku w trakcie roku nie pozwala na precyzyjne obliczenie podatku, a tym samym nie rodzi obowiązku poboru podatku przez płatnika w tym momencie.
Odrzucone argumenty
DKIS uznał, że spółka komandytowa ma obowiązek poboru zaliczek na podatek PIT od wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego.
Godne uwagi sformułowania
Obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych przez płatnika powstaje dopiero po zakończeniu roku podatkowego i ustaleniu wysokości podatku CIT, co pozwala na zastosowanie mechanizmu pomniejszenia podatku PIT o podatek CIT zapłacony przez spółkę. Wypłata zaliczki na poczet zysku w trakcie roku nie pozwala na precyzyjne obliczenie podatku, a tym samym nie rodzi obowiązku poboru podatku przez płatnika w tym momencie.
Skład orzekający
Tadeusz Haberka
przewodniczący sprawozdawca
Marta Semiczek
sędzia
Łukasz Cieślak
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stanowiska sądów administracyjnych w kwestii opodatkowania zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszom spółek komandytowych w trakcie roku podatkowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji spółek komandytowych i ich komplementariuszy w kontekście podatku dochodowego od osób fizycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia podatkowego dla spółek komandytowych i ich wspólników, wyjaśniając moment powstania obowiązku podatkowego i możliwości pomniejszenia podatku.
“Zaliczki na zysk w spółce komandytowej: Kiedy faktycznie zapłacisz podatek PIT?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wr 794/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2025-04-15 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2024-11-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Łukasz Cieślak Marta Semiczek Tadeusz Haberka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania 6560 Hasła tematyczne Interpretacje podatkowe Podatek dochodowy od osób fizycznych Sygn. powiązane II FSK 873/25 - Wyrok NSA z 2025-11-28 Skarżony organ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej Treść wyniku *Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego w części Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 226 art. 5a pkt 28 lit. c, 17 ust. 1 pkt 4, 30a, 41 ust. 4e Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Haberka (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Semiczek, Asesor WSA Łukasz Cieślak, Protokolant: Starszy specjalista Aleksandra Połaczewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie 15 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi B Sp. k. zs. w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 października 2024 r. znak 0112-KDIL2-2.4011.519.2024.2.AG w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla interpretację indywidualną w części, w której stanowisko strony skarżącej przedstawione we wniosku o jej wydanie uznano za nieprawidłowe; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Przedmiotem skargi B. sp. k. z siedzibą w S. (dalej: strona, skarżąca, spółka) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS, organ) z 1 października 2024 r. znak 0112-KDIL2-2.4011.519.2024.2.AG, dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych. Postępowanie przed organem. We wniosku strona wskazała, że jest spółką komandytową, w której znajdować się będzie co najmniej jeden komplementariusz będący osobą fizyczną. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i rozlicza się, uiszczając do urzędu skarbowego zaliczki na poczet podatku, który będzie opłacać według stawki 9%. Jednocześnie, na podstawie art. 41 ust. 4e ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r., poz. 226, ze zm.; dalej: uPIT) spółka będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: podatek PIT) należnego od komplementariusza z tytułu wypłaty zysku na jego rzecz. W trakcie trwania roku, w ramach uzyskiwanego zysku oraz możliwości płynnościowych, spółka wypłacać będzie wspólnikom zaliczki na poczet zysku. Spółka nie będzie zaciągać zobowiązań w celu wypłaty wspólnikom ww. zaliczek. Będą one zatem wypłacane z bieżących środków obrotowych należących do spółki. Spółka powzięła wątpliwości co do tego, czy i jak opodatkowane są zaliczki wypłacane komplementariuszom w trakcie roku, a także co do sposobu rozliczeń podatkowych po zakończeniu roku obrotowego. Odnośnie terminu wypłaty udziału w zysku dla komplementariusza za dany rok podatkowy spółka wskazała, że ta część należnego komplementariuszowi zysku, będzie wypłacana w kolejnym roku podatkowym po roku, za który ustalono udział w zysku. Jeśli chodzi o wypłatę pozostałej części należnego komplementariuszowi udziału w zyskach, dotychczas niewypłaconego i odniesionego na kapitał zapasowy, to wypłata następować będzie w kolejnych latach podatkowych, przy czym nie nastąpi to na pewno później niż po 6 latach podatkowych od zakończenia roku podatkowego, za który został ustalony udział w zysku. W związku z powyższym strona zadała organowi następujące pytania: 1. Czy spółka, jako płatnik podatku PIT, wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, zobowiązana będzie do pobierania zaliczek na ten podatek lub podatku PIT od faktycznie wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku? 2. Czy spółka, jako płatnik podatku PIT, wypłacając komplementariuszowi część należnego mu udziału w zysku, będzie mogła pomniejszyć zryczałtowany podatek PIT należny z tego tytułu o całą kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku spółki i podatku CIT należnego od dochodu spółki za rok podatkowy, a nie tylko o część tej kwoty? 3. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 2, czy w przyszłości spółka wypłacając komplementariuszowi pozostałą część należnego mu zysku za dany rok (wcześniej niewypłaconą), będzie mogła, jako płatnik podatku PIT, pomniejszyć zryczałtowany podatek PIT należny z tego tytułu o pozostałą część kwoty odpowiadającej iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku spółki i podatku CIT należnego od dochodu spółki za rok podatkowy, z którego pochodzi wypłacany udział w zysku? Odnosząc się do pytania nr 1 spółka (płatnik podatku PIT) wskazała, że jej zdaniem nie będzie zobowiązana do pobierania zaliczek na podatek PIT, ani podatku PIT od faktycznie wypłacanych komplementariuszowi w trakcie roku zaliczek na poczet zysku. Podatek może zostać pobrany przez płatnika dopiero po złożeniu przez spółkę zeznania CIT-8 oraz podjęciu uchwały wspólników o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku za dany rok. Powołując się na art. 41 ust. 4e w zw. z ust. 1 uPIT spółka wskazała, że płatnicy zobowiązani są pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z różnych tytułów. Wśród tytułów otrzymywanych wypłat znajduje się także art. 30a ust. 1 pkt 4 uPIT, zgodnie z którym od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy. Zgodnie z art. 30a ust. 6a w zw. z ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c uPIT zryczałtowany podatek od przychodów komplementariusza uzyskanych z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 z późn. zm., dalej: uCIT), za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Powyższe oznacza zatem, że podatek PIT, pobierany przez płatnika od komplementariusza z tytułu jego udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejszany jest o odpowiednią część podatku CIT zapłaconego przez spółkę zgodnie z art. 19 uCIT. Podatek PIT płacony jest zatem z uwzględnieniem zapłaconego podatku CIT, który to podatek znany jest dopiero po zakończeniu roku obrotowego i złożeniu zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (zeznanie CIT-8). Z kolei wysokość osiągniętego dochodu, a co za tym idzie podatku CIT, nie jest znana przed ukończeniem tego roku. Skoro przesłanki konieczne do obliczenia podatku PIT zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a uPIT powstają dopiero w związku ze złożeniem zeznania CIT-8, to nie sposób uznać, aby spółka jako płatnik była zobowiązana do pobierania zaliczek na ten podatek albo podatku w trakcie roku w związku z wypłatą komplementariuszowi zaliczek na zysk. Przed tą chwilą nie jest bowiem znana wartość, o jaką zostanie pomniejszony zryczałtowany podatek, zgodnie z dyspozycją art. 30a ust. 6a uPIT. Na poparcie swojego stanowiska strona przytoczyła wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2020 r., II FSK 2048/18 oraz z 9 maja 2023 r., II FSK 1326/22, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 13 lipca 2021 r., I SA/Kr 793/21. Odnosząc się do regulacji art. 4 i art. 5 o.p., spółka wskazała, że zobowiązanie podatkowe powstaje dopiero w momencie, w którym można precyzyjnie określić jego wysokość. Spółka nie będzie mogła pobrać zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od zysku komplementariusza lub zaliczek na ten podatek, jeśli nie będzie znała wysokości tego podatku. Do precyzyjnego określenia wysokości tego podatku konieczne będzie poznanie najpierw wysokości podatku CIT dla Spółki, który znany będzie dopiero wskutek złożenia zeznania CIT-8 po zakończonym roku podatkowym. Tym samym, w ocenie strony nie będzie ona zobowiązana do pobierania podatku albo zaliczek na podatek PIT od zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszowi. Dopiero z podjęciem przez spółkę uchwały o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku za dany rok przeznaczonego do wypłaty wspólnikom, znany będzie przychód należny komplementariuszowi z tytułu udziału w zyskach spółki. Żaden z przepisów uPIT nie nakłada obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy z tytułu wypłaty części zysku komplementariuszowi spółki komandytowej. Pobór takich zaliczek byłby sprzeczny z zasadą nullum tributum sine lege z art. 217 Konstytucji RP, zgodnie z którą nakładanie podatków i innych danin może następować wyłącznie w drodze ustawy. W odniesieniu do pytania nr 2 spółka wskazała, że wypłacając komplementariuszowi część należnego mu udziału w zysku, będzie mogła pomniejszyć zryczałtowany podatek PIT należny z tego tytułu o całą kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku spółki i podatku CIT należnego od dochodu spółki za rok podatkowy, a nie tylko o część tej kwoty, przy czym pomniejszenie może maksymalnie osiągnąć kwotę obliczonego podatku. Z kolei w zakresie pytania nr 3 spółka wskazała, że jej zdaniem w przyszłości spółka, wypłacając komplementariuszowi pozostałą część należnego mu zysku za dany rok (wcześniej niewypłaconą), będzie mogła, jako płatnik podatku PIT, pomniejszyć zryczałtowany podatek PIT należny z tego tytułu o pozostałą część kwoty odpowiadającej iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku spółki i podatku CIT należnego od dochodu za rok podatkowy, z którego pochodzi wypłacany udział w zysku. Powołując się na dyspozycję art. 41 ust. 4e w zw. z ust. 1 uPIT strona wskazała, że płatnicy zobowiązani są pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z różnych tytułów. Wśród wymienionych tytułów otrzymywanych wypłat znajduje się także art. 30a ust. 1 pkt 4 uPIT, zgodnie z którym od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy. Zgodnie z art. 30a ust. 6a w zw. z ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c uPIT zryczałtowany podatek od przychodów komplementariusza uzyskanych z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 uCIT za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Powyższe oznacza zatem, że podatek PIT, pobierany przez płatnika od komplementariusza z tytułu jego udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejszany jest o odpowiednią część podatku CIT zapłaconego przez spółkę zgodnie z art. 19 uCIT. Przepis powyższy nie zakazuje zatem odliczenia całości odpowiedniej podatku CIT należnego proporcjonalnie do udziału komplementariusza w zyskach spółki, pomimo wypłaty tylko części zysku komplementariuszowi. Przepis nie wskazuje bowiem na odliczenie proporcjonalne do części zysku, jaka jest wypłacana wspólnikom w relacji do całego zysku spółki. Zgodnie z art. 30a ust. 6a uPIT kwota podatku PIT może zostać pomniejszona o odpowiednią część podatku CIT, który stanowi iloczyn procentowego udziału komplementariusza w zyskach spółki i podatku CIT od dochodu spółki. Skoro ww. przepis nie mówi o tym, że kwotę podatku PIT od wypłaconego komplementariuszowi zysku można pomniejszyć jedynie o tę część podatku CIT, która odpowiada proporcjonalnie wypłaconemu zyskowi (np. przy wypłacie 50% części zysku możliwe jest pomniejszenie jedynie o 50% kwoty iloczynu z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT), to możliwe jest pomniejszenie o całość tej kwoty, niezależnie od tego, jaka część zysku wypłacana jest komplementariuszowi. Jednocześnie nic nie stoi na przeszkodzie, aby w przyszłości było możliwe pomniejszenie podatku PIT od wypłacanej kolejnej części zysku o pozostałą, niewykorzystaną dotychczas część proporcjonalnego podatku CIT. Organ uznał stanowisko strony za nieprawidłowe w części dotyczącej obowiązków płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z wypłatą komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku. W pozostałym zakresie stanowisko strony było zdaniem organu prawidłowe. Powołując się na regulacje art. 9 ust. 1 uPIT, art. 5a pkt 26 uPIT, art. 5a pkt 28 lit. c uPIT, art. 5a pkt 31 uPIT, art. 17 ust. 1 pkt 4 uPIT, art. 24 ust. 5 uPIT, art. 30a ust. 1 pkt 4 uPIT, art. 30a ust. 6a uPIT, art. 30a ust. 6b uPIT, art. 41 ust. 1 uPIT, art. 41 ust. 4 uPIT, art. 41 ust. 4e uPIT, art. 42 ust. 1 uPIT, DKIS wskazał, że ustawodawca nie wymienił wśród przykładowych dochodów (przychodów) z udziału w zyskach osób prawnych wypłaty zaliczek na poczet dywidendy ani zaliczek na poczet zysku. Jednak wypłata tego rodzaju należności na rzecz wspólnika spółki jest traktowana jako faktyczne uzyskanie przychodu z udziału w zyskach takiej spółki. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach spółki powoduje więc powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 uPIT. Zarówno spółka komandytowa, jak i komandytowo-akcyjna, która dokonuje wypłaty należności z tytułu udziału w zyskach na rzecz komplementariusza – osoby fizycznej, ma obowiązek poboru zryczałtowanego 19% podatku dochodowego od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a-6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 41 ust. 4e tej ustawy. Wykładnia literalna art. 30a ust. 6a uPIT prowadzi do wniosku, że kwotę pomniejszenia podatku można ustalić dopiero, gdy znana jest wartość podatku dochodowego od osób prawnych należnego od dochodu spółki komandytowej za rok podatkowy, w którym uzyskany został zysk dzielony między komplementariuszy. Przesądza o tym użycie przez ustawodawcę w art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania "za rok podatkowy". Nie ma zatem możliwości stosowania tego pomniejszenia w odniesieniu do wypłacanych komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziału w zysku za ten rok (zaliczek na poczet zysku, jaki spółka komandytowa może osiągnąć w tym roku podatkowym). Ustawa nie pozwala bowiem na ustalenie kwoty pomniejszenia na podstawie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych należnych od dochodu spółki komandytowej, obliczonego zgodnie z art. 19 uPIT, za okres do momentu wypłaty zaliczki na poczet udziału w zysku. Regulacja art. 30a ust. 6a uPIT uwzględnia zależność między dochodem (zyskiem) uzyskanym przez spółkę komandytową w danym roku podatkowym a przychodami komplementariusza z udziału w zysku tej spółki za ten rok podatkowy. Ustawodawca ukształtował omawiane uprawnienie, uwzględniając "modelowy" system podziału zysków, tj. następującą sekwencję zdarzeń: 1) spółka komandytowa w trakcie roku uzyskuje dochody, które opodatkowuje podatkiem dochodowym; 2) po zakończeniu roku obrotowego i roku podatkowego spółka komandytowa ustala swój zysk i ustala podatek dochodowy należny za dany rok podatkowy; 3) po ustaleniu wyników za dany rok obrotowy spółka komandytowa podejmuje decyzję o podziale zysków za dany rok; 4) wypłata zysków za dany rok "wynika" z uzyskania dochodów (zysków) za ten rok. W myśl art. 30a ust. 6c uPIT, przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty. Przepis art. 30a ust. 6c uPIT określa zakres "czasowy" uprawnienia komplementariusza do omawianego pomniejszenia. Kwota wyliczona zgodnie z art. 30a ust. 6a uPIT na podstawie wartości podatku należnego od dochodu spółki komandytowej za dany rok podatkowy może pomniejszać podatek od wypłat uzyskiwanych przez komplementariusza z udziału w zyskach spółki komandytowej za ten rok podatkowy – w okresie do 6 lat od końca tego roku podatkowego. Przepis odnosi się do sytuacji, w których udział w zysku osiągniętym przez spółkę komandytową w danym roku nie jest wypłacany wspólnikom w kolejnym roku, ale w latach późniejszych (do 5 lat od końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty, czyli do 6 lat od końca roku, w którym zysk został osiągnięty). Co istotne, pomniejszenie nie dotyczy jakichkolwiek przychodów z udziału w zyskach spółki komandytowej wypłacanych komplementariuszom, ale wyłącznie tych przychodów, które wynikają z osiągnięcia przez spółkę komandytową zysku za dany rok podatkowy (są wypłatą z tytułu udziału w tym zysku – w zysku za ten konkretny rok podatkowy). Spółka jako płatnik, zgodnie z art. 41 ust. 4e uPIT jest zobowiązana pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów wypłacanych komplementariuszowi z tytułu udziału w zysku spółki w formie zaliczek na poczet zysku. Jednocześnie, nie będzie podstaw do pomniejszenia wartości pobieranego przez spółkę zryczałtowanego podatku dochodowego o kwoty pomniejszenia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c tej ustawy. Nie będzie bowiem znana kwota podatku należnego od dochodu spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 uCIT, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku (zaliczka na poczet udziału w zysku) został uzyskany. Spółka – jako płatnik – powinna pobierać więc podatek według stawki 19%, bez pomniejszeń. Ponadto, brak podstaw do uwzględnienia kwoty pomniejszenia przez spółkę jako płatnika nie oznacza, że podatnik (komplementariusz) nie będzie miał możliwości skorzystania z uprawnienia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c uPIT. Kwestia sposobu realizacji tego uprawnienia (w drodze stosownych wniosków do organu podatkowego) jest indywidualną sprawą komplementariusza, a nie spółki jako płatnika. Spółka wypłacając komplementariuszowi część należnego mu udziału w zysku po zakończeniu roku podatkowego będzie mogła pomniejszyć zryczałtowany podatek dochodowy o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku spółki i podatku należnego od dochodu spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 uCIT, za rok podatkowy, którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Kwota takiego pomniejszenia nie może jednak przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 uPIT. W odniesieniu do pytania trzeciego, w zakresie wypłaty komplementariuszowi pozostałej części należnego mu zysku za dany rok (wcześniej niewypłaconej), kwota wyliczona zgodnie z art. 30a ust. 6a uPIT na podstawie wartości podatku należnego od dochodu spółki za dany rok podatkowy może pomniejszać podatek od wypłat uzyskiwanych przez komplementariusza z udziału w zyskach spółki za ten rok podatkowy – w okresie do 6 lat od końca tego roku podatkowego w części wcześniej nieodliczonej. Postępowanie przed Sądem. Od powyższej interpretacji indywidualnej spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zaskarżając ją w części, w której organ uznał stanowisko strony za nieprawidłowe. Spółka zarzuciła naruszenie: 1. art. 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, ze zm., dalej: o.p.) w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e uPIT poprzez ich błędną wykładnię i stwierdzenie przez organ, że nieprawidłowe jest stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym, skoro nie będzie możliwe ustalenie w trakcie roku podatkowego wysokości pomniejszenia podatku dochodowego od osób fizycznych o kwotę podatku dochodowego od osób prawnych, obliczonego proporcjonalnie do udziału komplementariusza spółki komandytowej w zysku tej spółki, to spółka komandytowa, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaty zaliczki na poczet zysku komplementariusza, nie jest obowiązana do poboru tego podatku, zaś wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych podlegającego poborowi znana będzie dopiero po określeniu wysokości pomniejszającego ten podatek podatku dochodowego od osób prawnych spółki komandytowej, a więc po zakończonym roku podatkowym i złożeniu zeznania CIT- 8, a tym samym, ze względu na brak konkretyzacji zobowiązania podatkowego i znajomości wysokości podatku, jaki należy pobrać od podatnika, nie sposób uznać, że powstaje zobowiązanie podatkowe, zwłaszcza że żaden z przepisów podatkowych rangi ustawy nie przewiduje opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wypłat zaliczek na poczet zysku komplementariusza wypłacanych mu w ciągu roku obrotowego; 2. art. 5 o.p. w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e uPIT poprzez przyjęcie, że opodatkowaniu podlegają zaliczki na poczet zysku komplementariusza wypłacane w ciągu roku obrotowego, podczas gdy stanowisko takie jest nieuzasadnione i sprzeczne z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem przedmiotem opodatkowania jest udział komplementariusza w zysku spółki, zaś powstanie przychodu z tego tytułu następuje dopiero po podjęciu uchwały o podziale zysku wynikającego z zatwierdzonego sprawozdania finansowego spółki; 3. art. 9 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 uPIT poprzez przyjęcie, że zaliczka na poczet udziału w zysku komplementariusza jest przychodem (dochodem) z udziału w zyskach osób prawnych, podczas gdy przedmiotem opodatkowania może być jedynie dochód rozumiany jako definitywne przysporzenie majątkowe podatnika, a zaliczka na poczet udziału w zysku, z uwagi na swój zwrotny charakter, takim dochodem (przychodem) nie jest; 4. art. 2a o.p. w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e uPIT poprzez brak uznania przez organ, że skoro nie jest możliwe ustalenie w trakcie roku podatkowego wysokości podatku dochodowego od osób prawnych, który pomniejszałby podatek dochodowy od osób fizycznych od zaliczki na poczet zysku komplementariusza, to spółka komandytowa powinna pobrać podatek bez pomniejszeń, co uznać należy za naruszenie zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść podatnika. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części, w której organ uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego świadczonego przez radcę prawnego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, że - zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267, ze zm.) - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Stosując odpowiednio art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uchyla interpretację w całości albo w części, jeżeli stwierdzi (a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, (b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub (c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nie stwierdzenia podstaw do uwzględnienia skargi na interpretację, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sporne zagadnienie dotyczące wypłaconych komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet zysku i ocena konsekwencji podatkowych tych wypłat, tj. ewentualnego obowiązku poboru przez płatnika, przed końcem roku podatkowego, podatku PIT albo zaliczek na podatek PIT, było już przedmiotem rozważań w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych (wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: we Wrocławiu z 26 lipca 2022 r., I SA/Wr 203/22; z 15 listopada 2022 r., I SA/Wr 336/22; 4 stycznia 2023 r., I SA/Wr 581/22; z 2 lutego 2023 r. I SA/Wr 394/22; z 28 marca 2023 r., I SA/Wr 270/22; z 30 marca 2023 r., I SA/Wr 424/22; 28 września 2023 r., I SA/Wr 943/22; 18 kwietnia 2023 r., I SA/Wr 638/22; 10 października 2023 r., I SA/Wr 959/22; 27 listopada 2024 r., I SA/Wr 582/24; 1 kwietnia 2024 r., I SA/Wr 853/24; 1 kwietnia 2025 r., I SA/Wr 853/24; w Rzeszowie z 23 czerwca 2022 r., I SA/Rz 256/22; w Krakowie z 13 lipca 2021 r., I SA/Kr 789/21 i I SA/Kr 795/21, z 27 października 2021 r., I SA/Kr 1204/21, z 30 listopada 2021 r., I SA/Kr 1014/21, z 24 lutego 2023 r., I SA/Kr 26/23; w Łodzi z dnia 8 czerwca 2022 r., I SA/Łd 223/22, z 15 marca 2023 r., I SA/Łd 60/23; w Gliwicach z 5 lipca 2022 r., I SA/Gl 525/22, z 31 sierpnia 2021 r., I SA/Gl 881/21; w Poznaniu z 22 kwietnia 2022 r., I SA/Po 701/21, z 14 lutego 2023 r., I SA/Po 881/22; w Szczecinie z 21 października 2021 r., I SA/Sz 672/21; w Gdańsku z 10 listopada 2021 r., I SA/Gd 1126/21), w których pogląd tożsamy ze stanowiskiem DKIS zaprezentowanym w skarżonej interpretacji, oceniono jako błędny. Zagadnienie opodatkowania zaliczek wypłacanych w trakcie roku podatkowego (obrotowego) komplementariuszowi spółki komandytowej na poczet jego udziału w zyskach tej spółki, zostało także jednoznacznie rozstrzygnięte w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przykładowo w wyroku NSA z 26 stycznia 2024 r. (II FSK 968/23) stwierdzono, że zryczałtowany podatek dochodowy od przychodu z udziału w zyskach może być pobrany wyłącznie od faktycznie osiągniętego przychodu z udziału w zysku, a nie od zaliczek na poczet tego zysku, którego wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku podatkowego. W wyroku NSA z 7 lutego 2024 r. (II FSK 1338/23) wskazano, że zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych może być pobrany (a wcześniej obliczony) przez płatnika od faktycznie osiągniętego przychodu od udziału w zyskach spółki, a nie od zaliczek na poczet tego zysku, którego wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku obrotowego. Zaś z wyroku NSA z 17 kwietnia 2024 r. (II FSK 1935/23) wynika, że ustawodawca przewidział opodatkowanie zaliczek wypłacanych komplementariuszowi na poczet jego udziału w zysku dopiero po zakończeniu roku podatkowego. W wyroku NSA z 2 lipca 2024 r. (II FSK 891/22) stwierdzono, że spółka przy wypłacie komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziałów w zysku spółki za ten rok nie ma statusu płatnika i obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, skoro nie ma obiektywnej możliwości obliczenia prawidłowej kwoty podatku ściśle według art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 6a-6e ustawy o PIT. Wysokość zysku spółki i podatku należnego od dochodu spółki za rok podatkowy, w trakcie którego spółka wypłaca komplementariuszom zaliczki na poczet udziałów w jej zysku, są jeszcze wielkościami otwartymi, które dopiero się kształtują do zakończenia roku podatkowego. Zbieżne stanowisko zostało przyjęte również w wyrokach NSA: z 3 grudnia 2020 r., II FSK 2048/18 – przytaczanym w dalszej części uzasadnienia; z 6 czerwca 2024 r., II FSK 95/24 i II FSK 100/24, z 9 stycznia 2025 r., II FSK 446/22; z 20 lutego 2025 r., II FSK 652/22). Uwzględniając powyższe, można więc przyjąć, że ukształtowała się jednolita linia orzecznicza, a Sąd w składzie rozpoznającym skargę w niniejszej sprawie podziela wyrażone w przywołanych wyżej orzeczeniach poglądy. Na mocy przepisów ustawy z 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 2123) spółki komandytowe od 1 stycznia 2021 r. uzyskały status podatników podatku dochodowego od osób prawnych. Zgodnie z art. 9 ust. 1 uPIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Dochodem zaś z danego źródła jest nadwyżka przychodów nad kosztami z tegoż źródła przychodów. Wypłata zaliczki na poczet zysku powoduje powstanie u wspólnika spółki komandytowej przychodu, a w przypadku osoby fizycznej jest to przychód, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 uPIT W myśl art. 30a ust. 1 pkt 4 uPIT, od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Natomiast zgodnie z art. 30a ust. 6a, zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Jak stanowi art. 41 ust. 4e uPIT, spółki komandytowe obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Powołane wyżej przepisy wskazują na pewne odmienności w zakresie poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłat z zysku spółki komandytowej, dokonywanych na rzecz komplementariusza. W szczególności stosownie do art. 30a ust. 6a uPIT podatek ten ulega pomniejszeniu o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. O ile sam mechanizm pomniejszenia podatku na podstawie ww. przepisów jest niekwestionowany, o tyle spór dotyczy momentu, w którym ten podatek spółka jako płatnik powinna pobrać od wypłacanych w trakcie roku zaliczek na poczet zysku. Nie ulega wątpliwości, że wypłata zaliczki na poczet zysku powoduje powstanie u wspólnika przychodu, w przypadku osoby fizycznej jest to przychód, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 uPIT. Momentem uzyskania przychodu jest faktyczne uzyskanie dochodu (przychodu) z tego udziału. Zatem w momencie zaliczkowej wypłaty na poczet zysku po stronie komplementariusza powstaje obowiązek podatkowy. Samo jednak powstanie obowiązku podatkowego nie oznacza jeszcze obowiązku zapłaty podatku, bowiem następuje to dopiero wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Zgodnie z art. 4 o.p. obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Natomiast stosownie do art. 5 o.p. zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Zatem jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe jest możliwość określenia wysokości należnego podatku do zapłaty. W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku, powinien posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość. Wobec powyższego spółka chcąc pobrać zryczałtowany podatek od wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, powinna go wyliczyć z uwzględnieniem zasad przewidzianych w art. 41 ust. 4e uPIT. Zgodnie z tym przepisem, spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e, czyli z zastosowaniem pomniejszenia o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 uCIT, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. W świetle powyższego obowiązek wynikający z powyższych uregulowań zostaje skonkretyzowany i przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero z chwilą złożenia przez spółkę komandytową, jako płatnika, zeznania CIT-8. Dopiero w tym dniu określona zostaje ostatecznie wysokość zysku spółki komandytowej i możliwe jest ustalenie przypadającego na wspólnika przychodu z tytułu udziału w tym zysku, uwzględniającego pomniejszenie, o którym mowa w art. 30a ust. 6a uPIT. Zatem dopiero po złożeniu zeznania CIT-8 płatnik ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek z powyższego tytułu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 grudnia 2020 r., II FSK 2048/18 "Jednym z warunków przekształcenia obowiązku podatkowego w zobowiązanie podatkowe jest to, że podatnik jest w stanie określić wysokość należnego do zapłaty podatku. Bez istnienia tego elementu nie można zasadnie twierdzić, że powstało zobowiązanie podatkowe, prowadzące do konieczności zapłaty podatku. W konsekwencji, jeżeli płatnik ma obowiązek pobrania podatku powinien posiadać dane niezbędne do jego wyliczenia, czyli musi znać jego wysokość. Obowiązek poboru podatku przez płatnika nastąpi zatem wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe. Bez takiego przekształcenia, płatnik nie będzie mógł prawidłowo wywiązać się ze swojego obowiązku, gdyż nie będzie miał podstaw do określenia wysokości podatku, który powinien pobrać od podatnika i przekazać właściwemu organowi podatkowemu". Wprawdzie to orzeczenie odnosi się do opodatkowania przychodu komplementariuszy spółki komandytowo-akcyjnej, jednak z uwagi na zawartą w nim interpretację tych samych przepisów, które od 1 stycznia 2021 r. mają zastosowanie do przychodu komplementariuszy spółki komandytowej, tezy w nim zawarte są aktualne w rozpoznawanej sprawie, dlatego zasadnym jest odwołanie do jego zasadniczych motywów. Skoro spółka ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek od wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, to powinna go wyliczyć z uwzględnieniem art. 41 ust. 4e uPIT, a więc o czym mowa wprost w tym przepisie - z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e uPIT, czyli z zastosowaniem pomniejszenia o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku spółki i podatku należnego od jej dochodu, obliczonego zgodnie z art. 19 uCIT, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany (ust. 6a). Wobec tego, że do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a uPIT, niezbędne jest rozpoznanie wysokości podatku należnego spółki, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 uCIT. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza. Brak jest podstaw do pozbawienia w opisanym zdarzeniu przyszłym, wartości normatywnej art. 41 ust. 4e uPIT w zakresie odwoływania się do zasad art. 30a ust. 6a-6e uPIT W powoływanym wyroku z 3 grudnia 2020 r., II FSK 2048/18, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 30a ust. 6a uPIT nie tylko zawiera sformułowanie "podatku należnego", ale także "podatku za rok podatkowy". Podatek należny w odniesieniu do roku podatkowego oznacza, że ustawodawca przyjął, iż odliczenie od zryczałtowanego podatku naliczonego od przychodu komplementariusza z tytułu udziału w zysku podatku należnego zapłaconego przez Spółkę odnosi się do roku podatkowego, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Skoro art 30a ust 6a uPIT odnosi się do podatku należnego obliczonego według art. 19 uPIT, to znaczy, że chodzi wyłącznie o zaliczenie na poczet podatku zryczałtowanego od przychodów komplementariusza z tytułu udziału w zysku spółki podatku dochodowego od osób prawnych mającego odzwierciedlenie/wynikające z zeznania rocznego spółki (CIT-8). Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza zgodnie z art. 30a ust 6a uPIT, konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach, przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 uPIT. Wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza i równocześnie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Powtórzyć zatem należy, że wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 uPIT. Przedstawiony sposób rozumienia relacji między art. 41 ust. 4e i art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz 6a-6e uPIT, odpowiada zakazowi podwójnego opodatkowania zysku komplementariusza spółki komandytowej. Wspólnicy spółki komandytowej zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W przypadku jednak wypłaty zysku na rzecz komplementariusza przyznane zostanie mu prawo do odliczenia od podatku naliczonego od wypłat z zysku kwoty podatku zapłaconego przez spółkę komandytową od własnych dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez spółkę podatek ekonomicznie obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki. Ani spółka, ani komplementariusz nie będą opodatkowani na bieżąco z tytułu prowadzonej przez spółkę działalności gospodarczej. Równocześnie zaznaczyć należy, że Sąd nie podzielił zarzutu strony skarżącej w zakresie naruszenia art. 2a o.p. w związku z powołanymi przez spółkę przepisami uPIT. W ocenie Sądu, w sprawie nie wystąpiły bowiem niedające się usunąć wątpliwości, co do treści przepisów prawa podatkowego, które organ winien był rozstrzygnąć na korzyść podatnika, o czym świadczy dokonana przez Sąd wykładnia stosownych przepisów uPIT. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że zaskarżona interpretacja narusza powołane w skardze przepisy dotyczące: zobowiązania podatkowego, momentu opodatkowania zysku i przychodu z tytułu o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 uPIT oraz terminu wykonania przez spółkę obowiązku płatnika, a w szczególności art. 5 o.p. w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e uPIT przez błędną wykładnię wskazanych przepisów - wprost decydującą o stanowisku DKIS z zaskarżonej interpretacji, co stanowiło podstawę do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 146 § 1 p.p.s.a. i uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej w zaskarżonej części, to jest w części, w której stanowisko wnioskodawcy organ uznał za nieprawidłowe. Przy ponownym rozpoznaniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, DKIS winien uwzględnić ocenę Sądu zawartą w niniejszym uzasadnieniu wyroku. O kosztach postępowania sądowego (697 zł) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a uwzględniając uiszczony wpis od skargi (200 zł), opłatę skarbową od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (480 zł) ), ustalone według stawki z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 w sprawie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1935).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI