I SA/Wr 79/19

I SA/Wr 79/19 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2019-05-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Aleksandra Sędkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III FSK 1554/21 - Wyrok NSA z 2023-01-25
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1314
art. 110p par. 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska, Protokolant Referent Paweł Poźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2019 r. sprawy ze skargi E. B. i S. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 29 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prowadzenia egzekucji oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2018 r. znak [...] , utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] .08.2018 r. nr [...] , którym organ ten odmówił prowadzenia egzekucji z wydzielonej części nieruchomości, tj. z działki nr [...] o powierzchni 6.5867 ha, położonej w K. W. dla której prowadzona jest księga wieczysta o nr [...] , dotyczącej prowadzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. o nr od [...] do [...] , obejmujących należność pieniężną z tytułu podatku dochodowego za 2007 rok.
Z akt sprawy wynika, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. prowadził egzekucję do nieruchomości stanowiących własność E. i S. B. (dalej tez: Skarżący) na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. o nr od 2540.2016 do 2543.2016. W toku postępowania egzekucyjnego, w dniu 03.08.2018 r. przeprowadzony został opis i oszacowanie zajętej nieruchomości, który zakończył się podpisaniem protokołu opisu i oszacowania. W protokole wartość nieruchomości określono na kwotę 236.432,00 zł. Operat szacunkowy stanowi integralną część protokołu. Pełnomocnik E. i S. B. brał udział w tej czynności i zgłosił wniosek o przeprowadzenie egzekucji z wydzielonej części nieruchomości - działki nr [...] - wskazując jako podstawę zgłoszonego żądania przepis art. 11Op u.p.e.a.
W dniu [...] .08.2018 r. pełnomocnik E. i S. B. wniósł w imieniu Skarżących zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Postanowieniem z dnia [...] .08.2018 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. odmówił uznania zarzutów na przeprowadzony opis i oszacowanie wartości nieruchomości.
Postanowieniem z dnia [...] .08.2018 r. nr [...] organ egzekucyjny odmówił prowadzenia egzekucji z wydzielonej części nieruchomości, tj. z działki nr [...] o powierzchni 6.5867 ha, uzasadniając to brakiem możliwości zaspokojenia roszczeń wierzyciela tylko ze sprzedaży części nieruchomości.
Pełnomocnik E. i S. B. zaskarżył powyższe postanowienie, podnosząc zarzut określenia wartości nieruchomości poniżej cen rynkowych. Zdaniem pełnomocnika egzekucja z wydzielonej części nieruchomości (działka nr [...] ) pozwoli na zaspokojenie wierzyciela. Zostały również podniesione okoliczności wskazujące na wadliwość operatu szacunkowego (błędy metodologiczne).
Pismem nr [...] organ odwoławczy wystąpił do biegłego - F. Ś. o wyjaśnienie spornych okoliczności dotyczących poprawności operatu szacunkowego.
Postanowieniem z dnia [...] .11.2019 r. znak [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] .08.2018 r. nr [...] odmawiające prowadzenia egzekucji z wydzielonej części nieruchomości, tj. z działki nr [...] o powierzchni 6.5867 ha, położonej w K. W. , dotyczącej prowadzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. M. o nr od [...] do [...] , obejmujących należność pieniężną z tytułu podatku dochodowego za 2007 rok.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. podzielił stanowisko zaprezentowane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. w zaskarżonym postanowieniu.
Skarżący wnieśli skargę na powyższe rozstrzygnięcie organu drugiej instancji.
W treści skargi Skarżący, działając przez pełnomocnika wskazali, iż zaskarżonemu postanowieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. zarzucają:
- naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. 18 i art. 110p § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2018 r. o nr [...] , w sytuacji gdy organ ten bezzasadnie odmówił uwzględnienia wniosku zgłoszonego przez Skarżących podczas opisu i oszacowania nieruchomości w dniu 3 sierpnia 2018 r., tj. wniosku o prowadzenie egzekucji z wydzielonej części nieruchomości (działki nr [...] o powierzchni 6.5867 ha), w sytuacji gdy ta część nieruchomości przy prawidłowym ustaleniu jej wartości może okazać się wystarczająca na zaspokojenie wierzyciela egzekwującego.
W związku z powyższym Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] .11.2018 r. o nr [...] , uchylenie poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] .08.2018 r. o nr [...] , zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na oddalenie.
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 §1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a tej ustawy.
W ocenie Sądu w ustalonym stanie faktycznym i prawnym skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa materialnego i procesowego
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż wskazuje, że zgodnie z przepisem art 110p § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1314; dalej: u.p.e.a.), na wniosek zobowiązanego, zgłoszony nie później niż podczas opisu i oszacowania wartości nieruchomości, jak również z urzędu, może być wystawiona na licytację wydzielona na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami część zajętej nieruchomości, której cena wywoławcza wystarcza na zaspokojenie wierzyciela egzekwującego. O prowadzeniu egzekucji z wydzielonej części nieruchomości organ egzekucyjny rozstrzyga po oszacowaniu wartości nieruchomości.
Jeżeli cena jest zbyt niska, to przepis art. 110p § 1 u.p.e.a. w ogóle nie może mieć zastosowania. Oznacza to więc, że możliwość wystawienia na sprzedaż części zajętej nieruchomości (bez znaczenia czy działania te zostaną podjęte z urzędu czy na wniosek zobowiązanego) jest zastrzeżona tylko do takich sytuacji, w których cena wywoławcza pozwala na zaspokojenie wierzyciela egzekwującego.
W przedmiotowej sprawie, z akt sprawy wynika, że rzeczoznawca majątkowy wycenił wartość całej nieruchomości na kwotę 236.432,00 zł:
- działkę [...] na kwotę 77.421,00 zł
- działkę [...] na kwotę 159.011,00 zł.
Operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego w dniu [...] .11.2017 r. został uwzględniony przez organ egzekucyjny przy dokonywaniu opisu i oszacowania nieruchomości. Zaległość na dzień [...] .08.2018 r. wynosi 3.411.322,75 zł. Zestawienie kwot pokazuje, że ograniczenie egzekucji do części nieruchomości jest wykluczone, gdyż warunek dotyczący właściwej relacji pomiędzy wysokością ceny wywoławczej a wysokością zaległości nie został spełniony w tej sprawie. Istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że nawet w przypadku sprzedaży całej nieruchomości nie nastąpi zaspokojenie roszczeń wierzyciela. Nie można założyć, że sprzedaż licytacyjna części nieruchomości spowoduje wielokrotny wzrost wartości nieruchomości, który umożliwi uregulowanie zaległości. Organ słusznie zauważył, że nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia, by rezygnować z możliwości wyegzekwowania zaległości (nawet częściowo) i zgodzić się na ograniczenie egzekucji do części nieruchomości, wiedząc, że nie daje ona szans na ściągnięcie całości zaległości.
Ponadto wskazać należy, iż zgłoszone zastrzeżenia odnoszące się wprost do sposobu sporządzenia operatu szacunkowego zostały przesłane do rzeczoznawcy majątkowego w celu ustosunkowania się. Postanowieniem nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we W. oddalił zarzuty na opis i oszacowanie, podkreślając w uzasadnieniu, że wartość nieruchomości została określona w sposób prawidłowy, a operat szacunkowy został sporządzony zgodnie z wymogami prawa, co potwierdzają też wyjaśnienia biegłego.
Mając powyższe na uwadze uzasadnionym jest twierdzenie, że wbrew twierdzeniom Skarżących nie doszło do naruszenia zasad prowadzenia postępowania administracyjnego.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił, jako nieuzasadnioną.