I SA/Wr 776/21

I SA/Wr 776/21 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-01-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-07-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska
Jarosław Horobiowski /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Kieres
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
III FSK 951/22 - Wyrok NSA z 2022-10-28
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1325
art. 21 par. 1, 53 par. 1, 55 par. 1 i 2, 61 par. 1, 62 par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1439
art. 2 ust. 3, 6h, 6i, 6m, 6q
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Horobiowski (sprawozdawca),, Sędziowie: sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska,, sędzia WSA Piotr Kieres,, , po rozpoznaniu w Wydziale I, w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, w dniu 14 stycznia 2022 r., sprawy ze skargi A z/s we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległego zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
1. Postępowanie przed organami podatkowymi.
1.1. Przedmiotem skargi A z siedzibą we W. (dalej: Spółdzielnia) jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: SKO) z dnia 17 marca 2021 r. nr SKO 4138/23/21 utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. (dalej: organ podatkowy pierwszej instancji) z dnia 15 stycznia 2021 r. nr WPO-DRO.3221.1.2020/499/Z o zaliczeniu wpłaty dokonanej przez Spółdzielnię z dnia 7 grudnia 2018 r. w wysokości 3.446,74 zł na poczet zaległego zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, powstałego w związku ze złożeniem w 2018 r. deklaracji zwiększającej wysokość należnego do zapłaty zobowiązania za okres od lipca 2013 r. do stycznia 2015 r. i dotyczącego nieruchomości przy ul. [...] we W.
1.2. Powołanym na wstępie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2021 r. organ podatkowy pierwszej instancji zaliczył wpłatę z dnia 7 grudnia 2018 r. w wysokości 3.446,74 zł na poczet zaległego zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, powstałego w związku ze złożeniem w 2018 r. deklaracji zwiększającej wysokość należnego do zapłaty zobowiązania za okres od lipca 2013 r. do stycznia 2015 r. i dotyczącego nieruchomości przy ul. [...] we W. Wyżej wskazana kwota została rozliczona na należność główną w wysokości 2.555,7399 zł oraz odsetki w wysokości 891 zł. Z uzasadnienia ww. postanowienia wynika, że w dniu 5 listopada 2018 r. Spółdzielnia złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości położonej przy ul. [...] we W. Zadeklarowana przez Spółdzielnię kwota miesięcznie wynosiła: 2013/7-2015/1 – 2.226,00 zł miesięcznie. Zgodnie z uchwałą NR [...] Rady Miejskiej W. z dnia [...] lutego 2016 r. w sprawie terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi uiszcza się bez wezwania, co miesięcznie i z dołu, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który powstał obowiązek poniesienia tej opłaty. W dniu 7 grudnia 2018 r. na konto opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wpłynęła kwota 3446,74 zł. Zgodnie ze wskazaniem w tytule przelewu przedmiotowa wpłata została zaliczona na poczet zaległego zobowiązania za lata 2013-2015. Organ podatkowy pierwszej instancji rozliczając wpłatę, uwzględnił dyspozycję wpłacającego dotyczącą nieruchomości i okresu, na poczet którego dokonywana jest wpłata. Odwołując się do treści art. 51 § 1, art. 55 § 2, art. 53 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.; dalej: O.p.) i uwzględniając, że mamy do czynienia z zapłatą zaległego zobowiązania po terminie płatności organ rozksięgował dokonaną wpłatę na zaległość i odsetki w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostawała kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Wskazano też, że zaległość podatkowa (stanowiąca równowartość odsetek) została w całości uregulowana w wyniku przeprowadzonego w 2020 r. postępowania egzekucyjnego (tytuł wykonawczy nr [...]).
1.3. Na skutek wniesionego zażalenia SKO powołanym na wstępie postanowieniem utrzymało w mocy postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu odwołano się do treści art. 2 ust. 1 pkt 4, art. 2 ust. 3, art. 6c, art. 6h, art. 6m ust. 1, art. 6q ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1439; dalej: ucpg) i Spółdzielnia jest zobowiązana do zapłaty ww. opłaty. Poza sporem jest, że Spółdzielnia złożyła deklarację dla nieruchomości położonej przy ul. [...] we W. Na koncie rozrachunkowym, służącym rozliczeniom opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi pochodzącymi z opisanej wyżej nieruchomości, w dacie dokonania wpłaty widniała zaległość 3.446,74 zł. Spółdzielnia dokonała, jak wskazano w tytule przelewu "dopłaty do opłat za odpady komunalne od 7.2013 do 01.2015" w kwocie odpowiadającej tej zaległości. SKO odwołując się do treści art. 53 § 1 O.p., art. 55 § 1 i 2 O.p. oraz art. 62 § 4 O.p. potwierdziło zasadność rozksięgowania dokonanej przez Spółdzielnię wpłaty na należność główną i odsetki za zwłokę. Podkreśliło, że odsetki zostały naliczone z tego względu, że suma wpłat indywidualnych we wszystkich miesiącach w okresie od lipca 2013 r. do stycznia 2015 r. była mniejsza od wysokości opłaty wynikającej z deklaracji złożonej przez Spółdzielnię 2.226,00 zł. Rozliczenie w tym zakresie zawarto w uzasadnieniu postanowienia organu podatkowego pierwszej instancji. Wskazano, że termin, od którego zostały naliczone odsetki jest terminem ustawowym i nie może być to termin uzyskania informacji o wysokości niedopłaty przez Spółdzielnię. SKO wskazało, że postanowienie o zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej i odsetek odzwierciedla i potwierdza dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych według zasad określonych w Ordynacji podatkowej. Postanowienie to jest aktem formalnym, informującym o fakcie dokonania wpłaty i sposobie jej rozliczenia natomiast nie przesądza o istnieniu zobowiązania podatkowego. W tym postępowaniu SKO nie może dokonać oceny czy Spółdzielnia jest podmiotem zobowiązanym do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Jednakże sama Spółdzielnia złożyła deklarację w tym zakresie. SKO zauważyło, że zaliczono na poczet zobowiązań Spółdzielni, wynikających ze złożonych w 2018 r. deklaracji, wpłat dokonanych przez właścicieli lokali za okres lipiec 2013 r. – styczeń 2015 r. Ponieważ suma tych wpłat w niektórych przypadkach okazała się niższa od kwoty wynikającej z deklaracji złożonej przez Spółdzielnię, powstawała zaległość podatkowa, co wynika z akt sprawy. Ostatecznie okoliczność dokonania wpłaty w kwocie odpowiadającej rozliczeniom dokonanym przez organ podatkowy pierwszej instancji w odniesieniu do wskazanej na wstępie nieruchomości wskazuje, że Spółdzielnia jednak zaakceptowała przedstawione rozliczenie.
2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zaskarżono ww. postanowienie SKO w całości i zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię, tj.:
- art. 62 § 1, § 1a, § 4 O.p. oraz art. 53 § 1 i § 3 O.p., art. 55 O.p. i art. 56 O.p.;
- art. 6h, art. 6i, art. 6m i art. 6q ucpg;
- art. 2 ust. 3 ucpg poprzez błędną wykładnię przyjmując, że obowiązek złożenia deklaracji przed 31 stycznia 2015 r. obciążał Spółdzielnię.
Wniesiono o uchylenie zaskarżonych postanowień [obu instancji] w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
2.2. W odpowiedzi na skargę wniesiono o oddalenie skargi i podtrzymano stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
3.1. Skarga jest bezzasadna.
3.2. Należy zauważyć, że w skardze Spółdzielnia neguje możliwość dokonania zaliczenia dokonanej wpłaty na poczet zaległego zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz odsetek za zwłokę, powstałego w związku ze złożeniem przez Spółdzielnię w 2018 r. deklaracji zwiększającej wysokość należnego do zapłaty zobowiązania za okres od lipca 2013 r. do stycznia 2015 r. dotyczącego nieruchomości przy ul. [...] we W.
3.3. Swoje racje wywodzi w pierwszej kolejności z braku przymiotu bycia podatnikiem z tytułu ww. opłaty za okres od 1 lipca 2013 r. do 31 stycznia 2015 r. Pomimo faktu, że złożyła deklarację podatkową, jak i dokonała stosownej wpłaty na poczet ww. zaległości podatkowej z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Należy jednak wskazać, że w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 941/18, CBOSA dotyczącym Spółdzielni przesądzono kwestię daty początkowej obciążenia Spółdzielni obowiązkiem deklarowania i rozliczania opłat z tytułu gospodarowania odpadami. Sąd ten uznał, że taką datą początkową jest 1 lipca 2013 r. Wskazał bowiem, że z tym dniem na Spółdzielni spoczywał ww. obowiązek jako podmiotu sprawującego zarząd nieruchomością wspólną. Sąd podkreślił, że pogląd ten znajdował wówczas już potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych między innymi z tego powodu, że nie do zaakceptowania, w świetle art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, byłoby przyjęcie takiej interpretacji art. 2 ust. 3 ucpg, według której uznaje się, że osoby sprawujące zarząd nieruchomościami wspólnymi na podstawie umowy lub uchwały współwłaścicieli nieruchomości - bo to jest regułą na gruncie ustawy o własności lokali - podlegają obowiązkom określonym w ustawie o utrzymaniu porządku i czystości w gminach, natomiast nie podlegają im osoby prawne, tj. spółdzielnie mieszkaniowe, sprawujące zarząd nieruchomościami wspólnymi z mocy przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych która odwołuje się w wielu kwestiach do ustawy o własności lokali (wyrok NSA z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt II FSK 1298/16, CBOSA).
Stosownie do art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: ppsa) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W myśl art. 171 ppsa wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia.
Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. w wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 sierpnia 2021 r., I SA/Go 198/21, CBOSA) wyrażona w art. 170 ppsa istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu sprowadza się do tego, że organy państwowe i sądy muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu oraz ogół skutków prawnych z niego wynikających. Wprawdzie powaga rzeczy osądzonej obejmuje sentencję orzeczenia, jednak biorąc pod uwagę, że istota sądowej kontroli wyraża się w ocenie prawnej, ta zaś wyrażona jest w uzasadnieniu, to na zakres powagi rzeczy osądzonej w rozumieniu art. 171 ppsa wskazują motywy wyroku (por. wyrok NSA z dnia 12 maja 2021 r. sygn. akt III FSK 3060/21, CBOSA). W sytuacji, gdy zachodzi związanie prawomocnym orzeczeniem sądu i ustaleniami faktycznymi, które legły u jego podstaw, niedopuszczalne jest w innej sprawie o innym przedmiocie dokonywanie ustaleń i ocen prawnych sprzecznych z prawomocnie osądzoną sprawą. Rozstrzygnięcie zawarte w prawomocnym orzeczeniu stwarza stan prawny taki, jaki z niego wynika. Sądy rozpoznające między tymi samymi stronami inny spór muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak przyjęto w prawomocnym, wcześniejszym wyroku (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2021 r. sygn. akt I OSK 252/21, CBOSA).
Wobec powyższego za bezzasadne należy uznać zarzuty naruszenia art. 2 ust. 3, art. 6h, art. 6i, art. 6m i art. 6q ucpg. Słusznie SKO stwierdziło, że w postanowieniu o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległego zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie miał on możliwości rozważania tej kwestii. Tym bardziej, że Spółdzielnia potwierdziła ww. przymiot bycia podatnikiem wskazując w treści skargi, że doszło do wzajemnych uzgodnień pomiędzy organem podatkowym pierwszej instancji a Spółdzielnią w wyniku, których dokonano stosownych rozliczeń, uwzględniając wpłaty mieszkańców i wyliczających powstałą niedopłatę. Efektem tych uzgodnień było złożenie deklaracji i dokonanie wpłaty przez Spółdzielnię będącej równowartością zaległości widniejącej na koncie rozliczeniowym Spółdzielni.
3.4. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy zauważyć, że stosownie do treści art. 62 § 1 O.p. jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika. Jeżeli na podatniku ciążą koszty doręczonego upomnienia, dokonaną wpłatę zalicza się w pierwszej kolejności na poczet tych kosztów (art. 62 § 1a O.p.). W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz kosztów upomnienia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie, z zastrzeżeniem § 4a. (art. 62 § 4 O.p.).
Postanowienie wydane na podstawie art. 62 § 4 O.p. ma charakter deklaratoryjny. To zaś oznacza, że dokonana wpłata podlega zaliczeniu na poczet zaległości podatkowej z dniem jej dokonania, a wydane postanowienie jedynie odzwierciedla i potwierdza dokonanie czynności materialno-technicznej polegającej na rozliczeniu dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zaległości podatkowych, według zasad określonych w O.p. Wynika z tego, że zaliczenie następuje z mocy prawa. Tym samym treść postanowienia jest jedynie pochodną danych wynikających z innych aktów podejmowanych w odrębnym trybie (por. wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt II FSK 2452/18, CBOSA).
W rozpatrywanej sprawie była to deklaracja złożona przez Spółdzielnię. W myśl art. 21 § 2 O.p. jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. Ww. przepisy mają zastosowanie odpowiednie do niniejszej sprawy na podstawie art. 6 ust. 12 ucpg.
3.5. Co się tyczy odsetek za zwłokę to w myśl art. 53 § 1 O.p. od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane są odsetki za zwłokę. Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art. 53a, art. 62 § 4, art. 66 § 5, art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 i art. 76a § 1 (art. 55 § 3 O.p.). Zgodnie z art. 55 § 1 O.p. odsetki za zwłokę wpłacane są bez wezwania organu podatkowego. Jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę (art. 55 § 2 O.p.). Stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2%, z tym że stawka ta nie może być niższa niż 8% (art. 56 § 1 O.p.).
Konsekwencją uznania Spółdzielni za podmiot sprawujący zarząd nieruchomością wspólną a w konsekwencji z dniem 1 lipca 2013 r. podmiot zobowiązany do deklarowania i rozliczania opłat z tytułu gospodarowania odpadami na ww. nieruchomości, co Spółdzielnia potwierdziła składając stosowną deklarację podatkową za okres od lipca 2013 r. do stycznia 2015 r. i wykazując kwotę zobowiązania z tytułu ww. opłaty do zapłaty jest konieczność zapłaty stosownych odsetek za zwłokę. Stąd też Spółdzielnia dokonując wpłaty na poczet powstałej zaległości powinna była uwzględnić nie tylko kwotę wynikającą ze stosownego rozliczenia na jej koncie lecz również odsetki za zwłokę. Spółdzielnia w treści skargi nie kwestionuje sposobu rozliczenia odsetek za zwłokę ale jedynie zasadę zaliczenia poporcjowanego dokonanej przez nią wpłaty na poczet zarówno należności głównej, jak i odsetek za zwłokę. Argumentuje to faktem, że cyt. "mieszkańcy Spółdzielni nie mogą ponosić ujemnych konsekwencji w postaci odsetek za zwłokę za nieprofesjonalne zachowanie Prezydenta jako, iż swoim zachowaniem w przepisanym terminie złożyli stosowne deklaracje do niego i regulowali opłaty a Spółdzielnia uregulowała niewyegzekwowaną przez Prezydenta należność za sporny okres w zakreślonym terminie".
Należy zauważyć, że tego typu argumentacja nie może odnieść pożądanego skutku w sprawie, której przedmiotem jest zaliczenie dokonanej przez Spółdzielnię wpłaty na poczet zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Po pierwsze, dlatego, że wspomniana niedopłata wyniknęła jak sama Spółdzielnia wskazuje z dokonanych uzgodnień w zakresie rozliczeń z Prezydentem uwzględniających dokonane wpłaty przez mieszkańców. Tym samym nie jest to okoliczność, o której mówi Spółdzielnia albowiem jest to kwota, która nie została uprzednio wpłacona przez mieszkańców. Po drugie, obowiązek zaliczenia wpłaty proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę wynika wprost z treści art. 55 § 2 O.p. Co więcej, biorąc pod uwagę kontekst wynikający z treści art. 55 § 2 O.p., kwotę główną zaległości oraz odsetki za zwłokę od tej zaległości należy rozpatrywać łącznie, jako odnoszące się do tego samego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 62 § 1 O.p. Dyspozycja podatnika (art. 61 § 1 in fine O.p.) o zarachowaniu wpłaty na poczet skonkretyzowanego zobowiązania podatkowego [...] musi zostać przez organ podatkowy uwzględniona, przy czym organ ten nie jest związany wskazywanymi przez podatnika proporcjami rozliczenia należności głównej i odsetek za zwłokę od tej należności. Wiążący dla organu podatkowego jest sposób rozliczeń wskazany w art. 55 § 2 O.p. (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II FSK 1458/11, CBOSA). Po trzecie, ww. argumentacja mająca raczej walor słusznościowy może być podnoszona przez Spółdzielnię we wniosku o przyznanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Z którym to wnioskiem wprawdzie Spółdzielnia wystąpiła jednakże po bezskutecznym jej wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego, postanowieniem z dnia 25 lutego 2019 r. pozostawiono go bez rozpatrzenia. Po czwarte, przypomnieć trzeba, że stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Termin "granice sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2021 r. sygn. akt III FSK 260/21, CBOSA). Powyższe oznacza, że ocena zawartych w skardze argumentów słusznościowych Spółdzielni nie może być rozpatrywana przez Sąd w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że wskazywane w skardze zarzuty naruszenia przepisów O.p. są bezpodstawne.
3.6. Z tych też względów oddalono skargę w całości na podstawie art. 151 ppsa.