I SA/Wr 732/06

I SA/Wr 732/06 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2007-09-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Marek Olejnik
Maria Tkacz-Rutkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Marta Semiczek
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 150/08 - Wyrok NSA z 2009-04-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 4 pkt 7, art. 7 ust. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Marta Semiczek Asesor WSA Marek Olejnik Protokolant Aleksandra Madej po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 września 2007 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 1998 r. i za miesiąc grudzień 1999 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999 r., 2. oddala skargę w części dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 1998 r., 3. stwierdza, iż decyzja w części określonej w punkcie 1. nie podlega wykonaniu, 4. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz J. B. kwotę 1601,- zł (jeden tysiąc sześćset jeden) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. B. jest decyzja Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...]. Decyzją tą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące maj 1998 r. i grudzień 1999 r. Z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że J. B. w latach 1997-1999 nabywała i sprzedawała samochody. W ww. okresie strona sprzedała samochód osobowo-ciężarowy Ford Transit oraz samochody osobowe: Renault Twingo, Ford Eskort, Opel Kadet i Audi Coupe. Strona sprzedaży samochodów, zdaniem organu, dokonywała w warunkach, o jakich mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz.50 z późn. zm.) - dalej w skrócie ustawa o VAT, tj. w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy. Samochody Ford Transit, Renault Twingo i Ford Eskort J. B. sprzedała po 6 miesięcznym okresie ich użytkowania, z tych przyczyn organ podatkowy uznał, że czynności te były zwolnione przedmiotowo z opodatkowania VAT, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT w związku z art.4 ust 1 pkt 7 tej ustawy. Zwolnienie przedmiotowe nie obejmowało sprzedaży samochodów Opel Kadet i Audi Coupe. Pierwszy z samochodów (Opel Kadet) strona sprzedała w maju 1998 r. przed upływem 6 miesięcznego okresy użytkowania, liczonego od daty rejestracji tego samochodu, tj. od dnia 31 grudnia 1997. Organ podatkowy wyjaśnia, iż w dniu [...] strona zakupiła w Niemczech nadwozie do samochodu Opel Kadet za [...], a następnie we własnym zakresie z zakupionych w kraju części (brak dowodów zakupu) i przy wykorzystaniu tych części wytworzyła w/w samochód.
Sprzedaż drugiego z wymienionych samochodów (Audi Coupe) organ I instancji uznał za sprzedaż towaru handlowego. Strona nie przedstawiła żadnych dokumentów jego nabycia i sprzedaży. Z wyjaśnień złożonych w dniu [...] przez małżonka strony J. B. wynika, że samochód taki J. B. nabyła za granicą i przed sprzedażą nie został on zarejestrowany na teranie kraju. Sprzedaży strona dokonała za kwotę [...] w Lądku Zdroju. Na podstawie tych wyjaśnień organ I instancji przyjęły, że sprzedaż miała miejsce w grudniu 1999 r. i samochód ten nie był użytkowany przez stronę, gdyż nie został zarejestrowany i dopuszczony do ruchu drogowego. Organ I instancji określił, zatem należny podatek od towarów i usług za maj 1998 r. i grudzień 1999 r.
W odwołaniu podatniczka wniosła o uchylenia decyzji organu I instancji i zarzuciła naruszenie art. 122 i art.187 i art. 210 §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.)- dalej w skrócie Op oraz art. 4 ust. 1 pkt 7b ustawy o VAT w związku z art. 7 ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Organ podatkowy, zdaniem strony nie udowodnił, że w chwili dokonywania każdej ze sprzedaży strona miała zamiar wielokrotnego ich realizowania w okresie późniejszym a także, że dalsza sprzedaż samochodów była jedynym celem ich nabycia. W uzasadnieniu decyzji nie wskazano faktów świadczących o prowadzeniu przez podatniczkę działalność polegającej na kupnie i sprzedaży samochodów. W ocenie strony ,organ dokonał także błędnej wykładni pojęcia "towar używany" w odniesieniu do samochodu Audi Coupe, przez przyjęci, że okres użytkowania samochodu należy liczyć nie od dnia nabycia samochodu, ale od dnia jego zarejestrowania na terytorium Polski
Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W., po rozpoznaniu odwołania, utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.
Powołując art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT organ odwoławczy wskazał, iż zamiar wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu w sposób częstotliwy musi być wyprowadzony na podstawie wszystkich ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych. Decydujące znaczenie w sprawie miały nie deklaracje ustne strony, ale dokonane czynności cywilnoprawne, będące przejawem jej woli. W szczególności zakup i sprzedaż w kontrolowanym okresie [...] samochodów. Zdaniem organu odwoławczego, okolicznościami, które pozwalały uznać dokonane przez J. B. czynności sprzedaży samochodów (tj. czynności, o jakich mowa w art. 2 ustawy o VAT) za wykonywane w sposób częstotliwy, w rozumieniu art.5 ust.1 pkt 1 ustawy o VAT, były także:
- sprzedaż samochodu niezarejestrowanego na terytorium Polski, co wykluczało jego użytkowanie przez stronę zgodne z przeznaczeniem, tj. do poruszania się po drogach oraz
- dokonywanie, w tym samym okresie, zakupu i sprzedaży samochodów przez męża strony J. B. ( 11 transakcji w latach 1997-1999).
Ilość zawartych transakcji świadczy, w ocenie organu, o dokonywaniu przez stronę zakupu samochodów, nie na własne potrzeby, ale z zamiarem ich dalszej odsprzedaży.
Zarzut zastosowania błędnej wykładni pojęcia "towar używany" w odniesieniu do samochodu Audi Coupe, organ uznał za niezasadny, gdyż samochód niezarejestrowany na terenie Polski nie mógł być używany przez stronę zgodnie z przeznaczeniem, tym samym nie spełniał definicji towaru używanego. Jednocześnie organ odwoławczy przyjął, że samochód marki Audi Coupe strona nabyła w dniu 23 kwietnia 1999 r. i sprzedała w grudniu 1999 r.
W skardze od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. J. B. domagała się uchylenia decyzji i zarzucała, podobnie jak w odwołaniu, naruszenie:
- art. 122 i art.187 §1 oraz art. 210 §4 Op, przez nie wyjaśnienie czy sprzedaży 2 samochodów strona dokonała w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy,
- art. 4 ust. 1 pkt 7b ustawy o VAT w związku z art. 7 ust. 1 pkt 5 tej ustawy przez nieprawidłową interpretację pojęcia "towar używany", tj. przyjęcie, iż bieg 6 miesięcznego terminu w przypadku samochodów rozpoczyna się od daty dopuszczenia pojazdu do ruchu w rozumieniu ustawy o ruchu drogowym.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. podtrzymała argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniosła o oddalenie skargi
Skarga J. B. była już rozpoznawana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 14 stycznia 2005 r.(sygn. akt I SA/Wr 104/03) uchylił decyzje organów obu instancji. W wyroku tym Sąd dokonał analizy przepisów ustawy o VAT, mających zastosowanie w sprawie. Podkreśli, iż sprzedaż dokonywana przez podatnika podatku VAT musi być sprzedażą w pewnym sensie kwalifikowaną, bowiem muszą ją charakteryzować okoliczności wskazane w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, tj. wykonywanie czynności w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy. Przy czym, sama częstotliwość nie ma znaczenia przesądzającego, skoro nawet jednorazowa czynność może spowodować uznania podmiotu za podatnika VAT. Ważne w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu było, aby tych czynności dokonywano z zamiarem skierowanym na częstotliwość ich wykonywania. Sąd podkreślił, że podatnikiem podatku VAT, w rozumieniu, art. 5 ust. 1pkt 1 uptu, był podmiot dokonujący sprzedaży z określonym zamiarem, a nie tylko w sposób częstotliwy. Sama wielokrotność czynności nie miała przesądzającego znaczenia, gdyż liczył się zamiar strony. Zdaniem Sądu, organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie przyjęły, iż dostatecznym powodem uznania J. B. za podatnika VAT było wielokrotne dokonywanie przez nią czynności sprzedaży samochodów i akcesoriów samochodowych. Z samego jednak faktu dokonania kilku sprzedaży nie wynikało, że strona zamierzała sprzedawać rzeczy często. Z tych przyczyn Sąd stwierdził naruszenie przez organy podatkowe przepisu prawa materialnego - art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przez błędną jego wykładnię, polegającą na uznaniu za podatnika podmiotu dokonującego sprzedaży częstotliwie, nie zaś z zamiarem dokonywania czynności w taki sposób. Organy podatkowe, w ocenie Sądu, zaniechały wskazania wymaganych w ww. przepisie okoliczności, determinujących intencję podmiotu wielokrotnego dokonywania sprzedaży.
Od wyroku tego Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądając jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu wyrokowi organ zarzucił zarzucił:
1) naruszenie przepisów prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
2) naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy w szczególności:
- art. 145 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr.153, poz.1270 z późn. zm.) - dalej upsa, przez uwzględnienie skargi mimo braku przesłanek,
- art. 133 upsa, przez nie dokonanie oceny wpływu na rozstrzygnięcie sprawy części ustaleń dokonanych przez organy podatkowe pomimo obowiązku wydania wyroku na podstawie akt sprawy.
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi.
Za usprawiedliwiony uznał Naczelny Sąd Administracyjny zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 133 §1 upsa. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sad Administracyjny stwierdził, iż Sąd I instancji winien dokonać kontroli zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia, w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach w toku postępowania prowadzonego przez organy podatkowe. Tymczasem w uzasadnieniu wyroku, zaskarżonego skargą kasacyjną, Sąd przedstawił stan sprawy w sposób oderwany od materiału dowodowego, zawartego w aktach, przy jednoczesnym nie kwestionowaniu tych ustaleń. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. w decyzji wymieniła 3 grupy okoliczności, które jej zdaniem, pozwalają uznać dokonane przez J. B. czynności sprzedaży samochodów (tj. czynności, o jakich mowa w art. 2 ustawy o VAT) za wykonywane we własnym imieniu i na własny rachunek oraz wykonywane w sposób częstotliwy w rozumieniu art.5 ust.1 pkt 1 ustawy o VAT. Okoliczności te to:
- wielokrotność podejmowanych przez stronę czynności ([...] w kontrolowanym okresie),
- sprzedaż samochodu niezarejestrowanego wcześniej przez stronę, którego używania do własnych potrzeb nie wykazała,
- czynności dokonywane przez męża strony J. B. w latach 1997-1999, tj. [...] transakcji sprzedaży, nabytych uprzednio, samochodów oraz podzespołów do nich.
Sąd I instancji, dokonując kontroli legalności decyzji, skoncentrował się na jednym rodzaju okoliczności ustalonych w toku postępowania podatkowego, mających świadczyć o zamiarze strony, pomijając niesłusznie ich znaczenie i jednocześnie pominął dwie pozostałe okoliczności wskazane przez organ, a zmierzające do wykazania zamiaru strony.
Za zasadny Naczelny Sąd Administracyjny uznał także zarzut naruszenia art.145§1 upsa, gdyż Sąd I instancji sformułował pod adresem organu podatkowego zarzut nieznajdujący odzwierciedlenia w treści zaskarżonej decyzji oraz postawił zarzut natury procesowej - zaniechanie wyjaśnienia okoliczności wymaganych przez art. 5 ust. 1 pkt 1 uptu - nie powołując art. 145 §1 pkt 1 lit.c) upsa.
W uzasadnieniu wyroku z dnia 17 lutego 2006 r. (sygn. akt I FSK 512/05) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał na konieczność ponownej oceny przez Sad I instancji zaskarżonej decyzji w oparciu o całość materiału dowodowego zebranego w sprawie, jednocześnie wyjaśnił, iż odczytując intencje podmiotu dokonującego czynności, które były wymienione w art. 2 ustawy o VAT, w celu zastosowania art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy nie można przyjmować, że wielokrotność podejmowanych czynności nie ma znaczenia przy stosowaniu tego przepisu również do oceny zamiaru częstotliwego działania.
W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżącej podtrzymał zarzuty zawarte w skardze. Dodatkowo podniósł, iż w przypadku dokonywania zakupu i sprzedaży używanych samochodów, w wykonywaniu działalności gospodarczej, strona skarżąca skorzystałaby z obowiązującego wówczas prawa i wystąpiła z wnioskiem o ograniczenie poboru podatku VAT do wysokości 22% od różnicy pomiędzy ceną sprzedaży a ceną zakupu samochodów. Brak takiego wniosku potwierdza, zdaniem pełnomocnika, iż strona dokonywała zakupu i sprzedaży samochodów na własne potrzeby.
Zdaniem pełnomocnika strony, organy podatkowe nieprawidłowo wyliczyły okres używania przez stronę skarżąca samochodów Opel Kadet i Audi Coupe przyjmując, że okres używania tych samochodów, o jakim mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i art.4 pkt 7 tej ustawy, należy liczyć od dnia ich rejestracji na terytorium Polski
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 wymienionej ustawy, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), lit. c) i lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie upsa.
Z uwagi na ponowne rozpoznanie skargi, po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wskazać należy, że zgodnie regulacją zawartą w art.190 upsa Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Rozpoznając sprawę we wskazanym zakresie, należy stwierdzić, iż skarga jest zasadna jedynie w części dotyczącej określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999 r. Decyzja w części określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 1998 r. nie narusza prawa.
Sporne w sprawie są dwie kwestie. Pierwsza dotyczy ustalenia czy organy podatkowe wykazały w zaskarżonej decyzji, że J. B. dokonała sprzedaży samochodów, w tym samochodów marki Opel Kadet i Audi Coupe, w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy, w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Druga ze spornych kwestii wiąże się z interpretacją pojęcia "towar używany", zdefiniowanego w art. 4 pkt 7 ustawy o VAT, w odniesieniu do towaru, jakim są samochody.
Ustosunkowując się do pierwszej ze spornych kwestii, należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Podatnikami podatku VAT, w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne mające siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wykonują we własnym imieniu i na własny rachunek czynności, o których mowa w art. 2 ustawy o VAT, w okolicznościach wskazujących na zamiar ich wykonywania w sposób częstotliwy, nawet jeżeli zostały wykonane jednorazowo, a także wówczas, gdy czynności te polegają na jednorazowej sprzedaży rzeczy w tym celu nabytej.
Organ odwoławczy wywodząc, iż skarżąca czynności sprzedaży samochodów w latach 1997-2000 dokonywała jako podatnik podatku od towarów i usług (art.5 ust.1pkt 1 ustawy o VAT) przywołał następujące okoliczności:
- ilość zakupionych i sprzedanych przez skarżącą samochodów w latach 1997 do 2000,
- sprzedaż samochodu przed jego rejestracja na terytorium Polski,
- dokonywanie takich samych czynności (tj. zakup i sprzedaż samochodów) w tym samym okresie przez męża skarżącej (sprzedaż [...] samochodów).
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że strona skarżąca zakupu i sprzedaży samochodów dokonywała w imieniu własnym i na własny rachunek. Wskazane przez organy podatkowe okoliczności, w szczególności ilość sprzedanych samochodów oraz powtarzalny charakter dokonywanych czynności, w ocenie Sądu, uprawniały organy podatkowe do przyjęcia, iż skarżąca sprzedaży samochodów dokonywała w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania tego rodzaju czynności w sposób częstotliwy. W okresie od 1997r. do 2000 r skarżąca kupiła i sprzedała [...] samochodów, przy czym zwykle jednocześnie dysponowała więcej niż jednym samochodem. Uwzględniając, na co wskazały organy podatkowe, iż mąż skarżącej J. B. w tym samym okresie dokonywał także czynności polegających na sprzedaż nabytych uprzednio pojazdów oraz podzespołów do nich (łącznie [...] transakcji sprzedaży w latach 1997-1999), należy stwierdzić, iż zasadnym było uznanie, że sprzedaży samochodów skarżąca dokonywała jako podatnik VAT. Potwierdza to także sprzedaż przez skarżąca jednego z samochodów przed jego rejestracją na terytorium Polski. Okoliczności, na które powoływał się organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, wbrew twierdzeniom skarżącej, wskazują nie tylko na fakt dokonania określonych czynności, ale także na zamiar strony dokonywania tych czynności w sposób częstotliwy. Zastrzeżeń Sądu nie budzi zatem ocena całości materiału dowodowego w zakresie zasadności zastosowania art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy o VAT w odniesieniu do sprzedaży przez skarżącą w latach 1997-1999 samochodów w tym samochodów marki Opel Kadet i Audi Coupe.
Brak wniosku skarżącej o ograniczenie podatku od towarów i usług, co podnosi pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia [...], w ocenie Sądu, nie daje podstaw do wywodzenia, iż skarżąca czynności sprzedaży samochodów nie dokonywała jako podatnik VAT. O działaniu skarżącej jako podatniczki VAT (tj. w warunkach art.5 ust. pkt 1 ustawy o VAT) świadczą bowiem podejmowane przez nią czynności w latach 1997-2000, na co wskazał organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji.
Druga ze spornych w sprawie kwestii wiąże się ze zwolnieniem przedmiotowy od podatku od towarów i usług, wynikającym z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT. Zwolnieniem tym objęta została m.in. sprzedaż towarów używanych, jeśli jest dokonywana przez użytkownika i w stosunku do tych towarów nie przysługiwało sprzedającemu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Towarem używanym, zgodnie z definicją zamieszczoną w art. 4 pkt 7 ustawy o VAT, jest taki towar, którego okres używania wyniósł co najmniej pół roku, a w przypadku budynków i budowli co najmniej 5 lat, od końca roku w którym zakończono budowę. Strona skarżąca twierdzi, że bieg półrocznego okresu używania towaru, o jakim mowa w art. 4 pkt 7 ustawy o VAT, rozpoczyna się z dniem nabycia towaru przez sprzedającego. Organy podatkowe, w odniesieniu do samochodów nabytych za granicą, przyjmują jako początek biegu półrocznego terminu nie datę ich nabycia, ale datę rejestracji na teranie Polski. Twierdzą bowiem, iż dopiero od dnia rejestracji na terytorium kraju nabywca może używać samochód, zgodnie z jego przeznaczeniem, tj. do poruszania się po drogach publicznych.
Definicja towaru używanego zamieszczona w art. 4 pkt 7 ustawy o VAT, w ocenie Sądu, nie uprawnia do różnicowania towarów na towary podlegające rejestracji na mocy przepisów prawa i towary takiej rejestracji nie podlegające. Termin półroczny, określony w ww. przepisie, odnosi się do wszystkich rzeczy ruchomych, w tym samochodów i biegnie od momentu ich nabycia przez podatnika. Od tego dnia nabywca ma bowiem prawo do używania rzeczy i rozporządzania rzeczą. Definiując pojęcie "towar używany" ustawodawca nie wprowadził wymogu używania rzeczy przez nabywcę zgodnie z jej przeznaczeniem i po spełnieniu wymogów formalnych wynikający z innych ustaw. Nieuprawnionym jest zatem wprowadzanie przez organ podatkowy dodatkowych, nie wynikających wprost z ustawy, warunków pozwalających na uznanie towaru za towar używany.
Z tych względów zasadny jest zarzut naruszenie przez organy podatkowe prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 4 pkt 7 ustawy o VAT i w związku z tym nie zastosowanie zwolnienia przedmiotowego, wynikającego z art.7 ust.1 pkt 5 tej ustawy, do sprzedaży samochodu marki Audi Coupe. Samochód ten, jak wynika z decyzji organu odwoławczego, J. B. nabyła w dniu [...] i sprzedała w grudniu 1999 r., nie dokonując jego rejestracji na terytorium Polski. Półroczy okres używania tego samochodu, o jakim mowa w art. 4 pkt 7 ustawy o VAT upłynął w październiku 1999 r. Organy obu instancji, na podstawie wyjaśnień J. B. - męża skarżącej, przyjęły, że sprzedaż miała miejsce w grudniu 1999 r., co oznacza, że istniały podstawy do zastosowania zwolnienia przedmiotowego (art.7 ust.1 pkt 5 ustawy o VAT).
W ocenie Sądu, nie było podstaw do wzruszenia zaskarżonej decyzji w części określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 1998 r. Zobowiązanie to powstało na skutek sprzedaży przez skarżącą w dniu [...] samochodu marki Opel Kadet. Samochód ten, jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, został przez skarżącą wytworzony. W dniu [...] J. B. nabyła za granicą nadwozie do tego samochodu, następnie wykorzystując sprowadzone z zagranicy nadwozie i nabyte w kraju podzespoły do samochodu Opel Kadet wytworzyła samochód. Samochód ten został zarejestrowany na terytorium Polski w dniu 31 grudnia 1997 r. Przyjmując, w tak ustalonym stanie faktycznym, iż okres półroczny, wynikający z art. 4 pkt 7 ustawy o VAT, należy liczyć od dnia rejestracji samochodu organy podatkowe nie naruszył obowiązujących przepisów. Skarżąca nie sprzedała bowiem nabytych przez siebie rzeczy, tj. części i podzespołów do samochodu Opel Kadet, ale sprzedała wytworzony przez siebie samochód. Potwierdzeniem wytworzenia takiego samochodu była jego rejestracja. Od dnie rejestracji samochodu do dnia jego sprzedaży nie upłynęło pół roku nie było zatem także podstaw do zastosowania zwolnienia przedmiotowego z art.7 ust.1 pkt 5 ustawy o VAT.
Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. a upsa, uchylił zaskarżoną decyzję w części określającej zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999 r. Ponownie orzekając w tym zakresie organ podatkowy winien stosując prawidłową wykładnię art.4 pkt 7 ustawy o VAT, ocenić czy zaistniały podstawy do zastosowania zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 7 ust. pkt 5 ww. ustawy.
Sąd oddalił skargę na decyzję w części określającej zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 1998 r. na podstawie art. 151 upsa.
Orzeczenia o wykonalności decyzji w części uchylonej uzasadnia art.152 upsa, a rozstrzygnięcie w zakresie o kosztach postępowania sądowego art.206 tej ustawy.