I SA/Wr 714/23

I SA/Wr 714/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-02-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Marta Semiczek /sprawozdawca/
Tadeusz Haberka /przewodniczący/
Tomasz Trybuszewski
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 30a  ust. 6a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tadeusz Haberka, Sędziowie: sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), asesor WSA Tomasz Trybuszewski, Protokolant: Starszy specjalista Magdalena Rogalewicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 08 lutego 2024 r. sprawy ze skargi M S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 19 czerwca 2023 r nr 0201-IOD2.4102.15.2023 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2022 r. oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Postępowanie podatkowe
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu z 23.03.2023 r. nr 0229- SPV[1].4102.226.2023, odmawiającą M. S. (dalej Strona, Skarżąca) stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2022 r. w kwocie 69.723,95 zł.
Z akt sprawy wynika, iż P. Spółka Komandytowa (dalej Spółka) w dniu 30 stycznia 2023 r. złożyła deklarację roczną o zryczałtowanym podatku dochodowym P1T-8AR, która została skorygowana w dniu 03 lutego 2023 r. W korekcie deklaracji wykazano należny zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu dywidendy i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm. dalej uPIT) za miesiące:
- sierpień w kwocie 119.718,00 zł,
- wrzesień w kwocie 24.630,00 zł,
- listopad w kwocie 11.728,00 zł,
- grudzień w kwocie 69.667,00 zł.
W złożonej deklaracji wykazano także sumę pobranego zryczałtowanego podatku do przekazania do urzędu skarbowego za poszczególne miesiące i podatek do wpłaty za poszczególne miesiące. Kwoty te odpowiadają kwotom należnego zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu dywidendy i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, które zostały wykazane powyżej.
Z aktu notarialnego z 20 stycznia 2022 r. Rep. [...] nr [...] wynika, iż Strona i M. B., działając w imieniu P.(1) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w miejscowości K., podjęli uchwały m.in. w sprawie zmiany statusu wspólnika Strony z komandytariusza na komplementariusza (uchwała nr 1). Na mocy ww. uchwały Strona stała się komplementariuszem spółki i odpowiada za zobowiązania Spółki bez ograniczeń. Zgodnie z § 15 ust 1 pkt 2 uchwały nr 4 Strona uczestniczy w zyskach i stratach spółki w 99%. Jednakże w mysi § 15 ust 2 uchwały o podziale czystego zysku podejmują Wspólnicy, którzy mogą w danym roku obrotowym wyłączyć czysty zysk lub jego część od podziału przeznaczając go na inne cele.
Wnioskiem z 14 lutego 2023 r. Strona zwróciła się o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 69.723,95 zł. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż zgodnie z Uchwałą nr [...] z 26 maja 2022 r. na zysk w kwocie 1.017.625,86 zł składa się zysk w wysokości 630.094,78 zł, który został osiągnięty po 01 maja 2021 r. tj. po uzyskaniu przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku od osób prawnych. Od tego zysku Spółka, wykonując obowiązki płatnika, pobrała i wpłaciła w dniu 29 sierpnia 2022 r. zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 119.718,00 zł. Spółka nie zastosowała odliczenia wynikającego z art. 30a ust. 6a uPIT tj. nie pomniejszyła zryczałtowanego podatku dochodowego o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki za rok podatkowy, z którego przychód został wypłacony. W ocenie Strony art. 30a ust. 6a uPIT niewątpliwie ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie, bowiem uzyskała ona status komplementariusza w dniu 20 stycznia 2022 r. i na dzień podjęcia uchwały o wypłacie zysku tj. 26 maja 2022 r. posiadała 99% udziałów w Spółce jako komplementariusz. Ponadto, Strona zaznaczyła, iż przepisy nie przewidują regulacji szczególnych odnoszących się do zmiany statusu wspólnika z komandytariusza na komplementariusza w trakcie roku podatkowego. Z przepisów regulujących opodatkowanie zysków wypłacanych wspólnikom spółki komandytowej wynika jedynie możliwość zastosowania stosowanego mechanizmu zmniejszającego efektywne opodatkowanie w zależności od statusu wspólnika. Przepisy nie przewidują także potrzeby ustalania proporcji zysków uzyskanych z różnych tytułów (tj. z tytułu pozostawania zarówno komandytariuszem, jak i komplementariuszem w trakcie jednego roku podatkowego).
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu decyzją z 23 marca 2023 r. nr 0229-SPV[1]4102.226.2023 odmówił Stronie stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2022 r. w kwocie 69.723,95 zł z tytułu udziału komplementariusza w zysku spółki komandytowej.
W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy I instancji wskazał, że przepis art. 30a ust. 6a uPIT stanowi o przychodzie uzyskiwanym przez komplementariusza, ale należy przez to rozumieć otrzymanie wpłaty z tytułu udziału w zysku za okres, w którym wspólnik był komplementariuszem, a nie posiadał status komplementariusza w momencie otrzymania tej wypłaty.
Reasumując powyższe organ I instancji stwierdził, iż stronie nie przysługuje uprawnienie do zastosowania mechanizmu pomniejszenia, o którym mowa tym przepisie, bowiem status komplementariusza posiada od 20 stycznia 2022 r. A zatem nie posiadała statusu komplementariusza w roku podatkowym, za który wypłacony został udział w zysku tj. za 2021 r.
Strona nie zgodziła się z powyższą decyzją złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu. Zaskarżonej decyzji zarzucono, iż została wydana z naruszeniem:
1. art 30a ust. 6a uPIT poprzez jego błędną wykładnię, skutkującą przyjęciem stanowiska, które nie znajduje podstaw w przytoczonych przez organ I instancji przepisach, zgodnie z którą, objęcie przez dotychczasowego wspólnika spółki komandytowej funkcji komplementariusza, po zakończeniu roku podatkowego spółki komandytowej będzie skutkować brakiem prawa do odliczenia przez takiego wspólnika zapłaconego przez spółkę komandytową podatku dochodowego od osób prawnych przypadającego na takiego wspólnika.
2. art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm. dalej O.p.) poprzez wydanie decyzji w oparciu o nieprzewidziane w przepisach prawa podatkowego kryteria,
3. art. 121 § 1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych tj. interpretowanie przepisów sprzecznie z ich literalnym brzmieniem,
4. art. 2a O.p. poprzez wydanie decyzji w oparciu o niekorzystną wykładnię przepisów w sytuacji, w której przedstawiono wykładnię alternatywną.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, powołując się na zasadę powszechności opodatkowania, wywodził, że przepisy dotyczące ulg i zwolnień, a za takie uznaje się również odliczenia, należy interpretować literalnie a zatem nie można dokonywać wykładni rozszerzającej czy zawężającej. W wyroku z 24 lipca 2013 r., sygn. II FSK 2336/11 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z dyrektywą interpretacyjną, która dotyczy interpretacji przepisów wprowadzających wszelkie wyjątki w prawie, nie można tych przepisów interpretować rozszerzające - exceptiones non sunt extendae (por. np. L. Morawski. Zasady wykładni prawa, Toruń 2010 s. 171-182). Oznacza to obowiązek interpretowania przepisów prawa, które zawierają normy wprowadzające wyjątki od norm ogólnych, w sposób literalny, tzn. ani zawężające, ani rozszerzające.
W ocenie Organu art. 30 ust 6a uPIT wskazuje, że obniżenie podatku może dotyczyć jedynie okresu, w którym wspólnik posiadał status komplementariusza. Jak bowiem wynika z treści tego przepisu zryczałtowany podatek dochodowy pobrany przez spółkę komandytową, może zostać pomniejszony o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Zatem należy ustalić wysokość procentowego udziału przysługującego komplementariuszowi w zysku spółki za rok podatkowy, za który jest on wypłacany oraz kwotę podatku dochodowego od osób prawnych zapłacony przez spółkę za rok podatkowy, za który wypłacany jest zysk. Następnie o procentowy iloczyn powyższych wielkości pomniejszyć należy zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych.
Wykładni art. 30a ust 6a uPIT nie może zmienić okoliczność - podniesiona przez stronę w odwołaniu - że wspólnik spółki komandytowej zmieniający status z komandytariusza na komplementariusza odpowiada za zobowiązania spółki w taki sam sposób jak podmiot trzeci, przystępujący do spółki w charakterze komplementariusza, czyli będzie to nieograniczona odpowiedzialność za zobowiązania spółki - także za te, które powstały w czasie, gdy wspólnik był w spółce komandytariuszem. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zaznaczył, że gdyby celem ustawodawcy było wprowadzenie wyjątkowych uregulowań dla wspólnika spółki osobowej wynikających z ponoszenia przez niego odpowiedzialności za zobowiązania spółki komandytowej całym swoim majątkiem osobistym, to wprowadziłby taką regulację prawną, co jednak nie zostało uczynione.
Postępowanie przed sądem
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca podtrzymała zarzuty odwołania.
W odpowiedzi na skargę DIAS podtrzymał dotychczasowe stanowisko wnosząc o jej oddalenie
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. Zm. dalej p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z Dz. U. z 2022 r. poz. 2492; dalej p.u.s.a) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Kontrola sądowoadministracyjna w sprawach podatkowych sprawowana jest pod względem legalności, tj. oceny działań administracji podatkowej pod kątem przestrzegania przepisów postępowania i prawidłowości stosowanej wykładni przepisów prawa. Rola sądu administracyjnego sprowadza się do badania i ewentualnego korygowania działania lub zaniechania organów administracji publicznej, a nie zastępowania ich w załatwianiu spraw przez wydawanie końcowego rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny ocenia zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, lecz nie zastępuje go w czynnościach. Przejęcie przez sąd administracyjny kompetencji organu administracji do końcowego załatwienia sprawy stanowiłoby wykroczenie poza konstytucyjnie określone granice kontroli działalności administracji publicznej (wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt II GSK 108/2012, LexisNexis nr 5991706).
Sąd co do zasady podzielił argumentację organów podatkowych.
Oś sporu w badanej sprawie dotyczy wykładni art. 30a ust. 6a uPIT w zakresie stwierdzenia, czy Spółka, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, może zastosować pomniejszenie, o którym mowa w tym przepisie, w stosunku do podatku od przychodów stanowiących udział wspólnika w zyskach spółki komandytowej, jeżeli ich wypłata nastąpi, kiedy wspólnik jest komplementariuszem, ale zysk został osiągnięty, gdy byli on komandytariuszem.
Na gruncie niniejszej sprawy skład orzekający Sądu podziela zasadnicze tezy zawarte w wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 września 2022 r., o sygn. akt I SA/Kr 529/22, które zapadło w zbliżonym stanie faktycznym, a dotyczyło wykładni art. 30a ust. 6a uPIT w zakresie zastosowania "preferencji" podatkowej w sytuacji, gdy wspólnicy spółki w roku podatkowym przez pewien czas posiadali status komandytariusza, a później komplementariusza. Wobec powyższego w uzasadnieniu niniejszego wyroku powołano część argumentacji zawartej w powyższym orzeczeniu.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 9 ust. 1 uPIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów O.p. zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 5a pkt 26 uPIT, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28, czyli między innymi inną spółkę niż spółka komandytowa mająca siedzibę lub zarząd na terytorium RP (art. 5a ust. 28 lit. c) uPIT). Ponadto w myśl art. 5a pkt 31 uPIT, ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych oznacza to również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e., więc również udział w zysku spółki komandytowej. W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2123) spółki komandytowe uzyskały status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w terminie 1 stycznia 2021 r. lub 1 maja 2021 r. (art. 24 oraz art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej).
Zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 z późn. zm. - dalej w skrócie: "uCIT") przepisy tej ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółki komandytowe stały się więc odrębnymi, samodzielnymi podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Z kolei wspólnicy tych spółek (w tym komplementariusze) będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 uPIT W myśl tego przepisu, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału. Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 uPIT wynika, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału.
Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 uPIT, od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a. Zgodnie z art. 30a ust. 6a uPIT, zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 uCIT, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4 (art. 30a ust. 6b uPIT). W myśl art. 30a ust. 6c uPIT, przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału w zysku spółki komandytowej za dany rok podatkowy zostanie uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty.
Zgodnie z treścią art. 41 ust. 4 uPIT płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych m.in. w art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21. W myśl art. 41 ust. 4e uPIT, spółka komandytowa obowiązana jest jako płatnik pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e.
Dokonując wykładni art. 30a ust. 6a uPIT należy stwierdzić, że wykładnia językowa tego przepisu daje jednoznaczne rezultaty i nie ma potrzeby do sięgania po inne rodzaje wykładni. Istota sporu dotyczy kwestii, czy podatek komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki może być pomniejszony o iloczyn procentowy udziału w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu spółki, za okres w którym nie był jeszcze komplementariuszem. Brzmienie art. 30a ust. 6a uPIT wskazuje na możliwość pomniejszenia przez komplementariusza, pobranego przez płatnika - spółkę komandytową zryczałtowanego podatku, o kwotę wyliczoną zgodnie ze wskazaniami zawartymi w tym przepisie. Jedną ze składowych ustalenia tej kwoty jest podatek należny od dochodu spółki komandytowej, obliczony za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Podatek za rok podatkowy jest obliczany od dochodu osiągniętego w skali całego roku podatkowego. W przypadku roku 2022 będzie więc obliczany za okres, w którym Skarżąca posiadała status komandytariusza.
Konsekwencją nadania spółce komandytowej podmiotowości na gruncie uCIT jest wprowadzenie dwóch poziomów opodatkowania dochodu wypracowanego przez tą spółkę, podobnie jak ma to miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek - podatników podatku CIT. Wspólnicy spółki komandytowej zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. W przypadku jednak wypłaty zysku na rzecz komplementariusza przyznane zostało mu prawo do odliczenia - od podatku naliczonego od wypłat z zysku - kwoty podatku zapłaconego przez spółkę komandytową od własnych dochodów, w części, w jakiej zapłacony przez spółkę podatek ekonomicznie obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki. Uwzględniając powyższe rację należy przyznać organowi interpretacyjnemu, że obniżenie podatku, na podstawie art. 30a ust. 6a uPIT, może dotyczyć jedynie okresu, w którym wspólnik posiadał status komplementariusza. Jedynie w tym okresie można mówić, że zapłacony przez spółkę podatek ekonomicznie obniżał wypłacony komplementariuszowi zysk tej spółki. Brak jest uzasadnienia, aby podatek należny od dochodu tej spółki dotyczył okresu, w którym wspólnik nie był komplementariuszem, a więc w którym podatek dochodowy od osób prawnych nie mógł obniżać w sensie ekonomicznym wypłaconego zysku komplementariuszowi. W tym zakresie, wbrew zarzutowi skargi, wykładni przepisu art. 30a ust. 6a uPIT nie można uznać za wadliwą.
Sąd zgadza się że użyte w artykule 30 a ustęp 6a uPIT sformułowanie "roku podatkowego" dotyczy spółki komandytowej, a nie komplementariusza. Jednakże, oceniając powstanie prawa do udziału w zysku spółki, należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm. dalej K.s.h.). Określają one moment, z którym wspólnik spółki osobowej nabywa roszczenie o wypłatę zysku. Zgodnie z art. 52 K.s.h. wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego. Dla spółki komandytowej rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy. W związku z tym wspólnik może żądać wypłaty zysku po zamknięciu roku obrotowego i na ten moment należy oceniać jego status w spółce. W niniejszej sprawie Skarżąca nabyła roszczenie o wypłatę zysku za 2021 r jeszcze jako komandytariusz. To, że faktyczna wypłata została zrealizowana po zmianie jej statusu, nie wpływa na to z jakiego tytułu nabyła uprawnienie do zysku. Niewątpliwie nabyła prawo do zysku jako komandytariusz a nie komplementariusz z dniem 1 stycznia 2022 r. Dopiero od dnia zmiany statusu, to jest 20 stycznia 2022 będzie miała prawo jako komplementariusz.
Przyjęcie odmiennego stanowiska, prezentowanego przez Skarżącą, mogłoby doprowadzić do nie dającej się zaakceptować sytuacji, w której podatnik, przystępujący do spółki z końcem roku podatkowego w charakterze komplementariusza, mógłby uzyskać korzyść w postaci spornego pomniejszenia, odnoszącego się do całego roku podatkowego, co byłoby sprzeczne z zasadą racjonalnego ustawodawcy.
W tym stanie rzeczy Sąd podziela stanowisko organów podatkowych, że uprawnienie do zastosowania mechanizmu pomniejszenia z art. 30a ust. 6a uPIT nie dotyczy podatku spółki komandytowej, która przypada za okres, gdy podatnik posiadał status komandytariusza. Skoro przez cały rok 2021, za który ostał wypłacony zysk, Skarżąca nie była w spółce komplementariuszem, lecz komandytariuszem, to nie istnieje możliwość pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, określona w art. 30a ust. 6a uPIT.
Mając na uwadze powyższe, Sąd w składzie orzekającym nie stwierdził w sprawie naruszenia przepisu prawa materialnego. W konsekwencji w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania regulujących zasady legalizmu i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie. Okoliczność, że wynik dokonanej przez organ wykładni prawa jest niezgodny z oczekiwaniami Skarżącej, nie świadczy o naruszeniu reguł procesowych w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako pozbawioną podstaw.