I SA/Wr 710/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2007-07-18
NSApodatkoweŚredniawsa
VATpodatek naliczonykoszty uzyskania przychodutelekomunikacjatelekartyfaktury VATuzasadnienie wydatkówkontrola skarbowaorzecznictwo WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, uznając brak związku zakupu telekart i pakietów telefonicznych z działalnością gospodarczą i tym samym brak prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Sprawa dotyczyła odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu telekart i pakietów telefonicznych. Podatnik argumentował, że zakupy te były niezbędne do stworzenia sieci tańszych połączeń i zmniejszenia kosztów. Organ podatkowy uznał jednak, że przy niewielkiej liczbie pracowników i posiadanych już numerach telefonów, zakup tak dużej ilości kart i pakietów był nieuzasadniony i nie miał wpływu na zmniejszenie kosztów. Sąd administracyjny podzielił to stanowisko, oddalając skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę Z. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług. Spór dotyczył prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu telekart oraz pakietów telefonicznych. Organ odwoławczy uznał, że wydatki te nie były zasadne, ponieważ podatnik zatrudniał niewielką liczbę pracowników, a posiadane już telefony stacjonarne i komórkowe w wystarczającym stopniu zaspokajały potrzeby firmy. Podatnik przedstawiał różne uzasadnienia zakupu, w tym potrzebę stworzenia sieci tańszych połączeń, jednak organy podatkowe uznały je za niewiarygodne, zwłaszcza że po zakupie nie odnotowano spadku kosztów rozmów. Sąd administracyjny, kontrolując legalność decyzji, stwierdził, że organy prawidłowo oceniły brak racjonalnych podstaw do zakupu dodatkowych telefonów i kart, a tym samym brak związku wydatków z przychodem. W konsekwencji, brak było podstaw do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT. Sąd oddalił skargę, uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zakup ten nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, ponieważ brak jest racjonalnych podstaw do jego poniesienia w takiej ilości, a posiadane już środki telekomunikacyjne w pełni zaspokajały potrzeby podatnika.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy podatkowe prawidłowo oceniły brak związku między zakupem telekart i pakietów telefonicznych a uzyskiwanym przychodem. Podatnik nie przedstawił wiarygodnego uzasadnienia dla zakupu tak dużej ilości środków telekomunikacyjnych, biorąc pod uwagę liczbę pracowników i posiadane już numery telefonów. Brak wpływu na zmniejszenie kosztów rozmów potwierdza niezasadność wydatku jako kosztu uzyskania przychodu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (29)

Główne

u.p.t.u. art. 25 § ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Brak prawa do rozliczenia podatku naliczonego od wydatków, które nie stanowią kosztu uzyskania przychodu.

Pomocnicze

o.p. art. 233 § § 1 pkt 1

Ordynacja podatkowa

o.p. art. 120

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 121

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 122

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 124

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 180 § § 1

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 181

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 187 § § 1

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 188

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 189

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 191

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 210 § § 4

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

o.p. art. 229

Ustawa z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa

Konst. RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konst. RP art. 8

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konst. RP art. 20

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konst. RP art. 22

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konst. RP art. 31 § pkt 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konst. RP art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konst. RP art. 37

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konst. RP art. 84

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konst. RP art. 217

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

p.p.p.s.a. art. 1 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.p.s.a. art. 1 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.p.s.a. art. 145

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.u.s.a. art. 1 § § 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.u.s.a. art. 1 § § 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak racjonalnych podstaw do zakupu telekart i pakietów telefonicznych przez podatnika. Posiadane przez podatnika środki telekomunikacyjne w pełni zaspokajały potrzeby firmy. Zakup telekart i pakietów telefonicznych nie miał wpływu na zmniejszenie kosztów rozmów. Brak związku wydatków poniesionych w sierpniu 2002 r. z przychodem z realizacji wcześniejszej umowy.

Odrzucone argumenty

Zakup telekart i pakietów telefonicznych był niezbędny do stworzenia sieci tańszych połączeń. Naruszenie prawa procesowego przez doręczenie decyzji byłemu pełnomocnikowi. Organ podatkowy obciążył podatnika ciężarem udowodnienia związku przyczynowo-skutkowego wydatków z przychodem. Organ podatkowy oparł się na zasadzie z art. 6 k.c., mimo jej pominięcia w Ordynacji podatkowej.

Godne uwagi sformułowania

brak racjonalnych podstaw dla konieczności zakupu dodatkowych dwóch pakietów jak i tak znacznej ilości kart nie znajduje to uzasadnienia, gdyż po zakupie kwestionowanych kart nie stwierdzono zmian polegających na zmniejszeniu opłat za rozmowy telefoniczne poza abonamentowe brak związku wydatków poniesionych w sierpniu 2002 r. z przychodem tego miesiąca, który wynikał z realizacji wcześniejszej umowy.

Skład orzekający

Alojzy Wyszkowski

sprawozdawca

Ireneusz Dukiel

przewodniczący

Katarzyna Radom

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie wydatków jako kosztów uzyskania przychodu w kontekście podatku VAT i dochodowego, ocena racjonalności zakupów związanych z telekomunikacją."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podatnika i jego uzasadnienia wydatków w konkretnym okresie rozliczeniowym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy problem w interpretacji przepisów VAT i podatku dochodowego dotyczący kwalifikacji wydatków jako kosztów uzyskania przychodu, co jest częstym zagadnieniem dla przedsiębiorców i ich doradców.

Czy telekarty i pakiety telefoniczne to zawsze koszt uzyskania przychodu? WSA wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wr 710/07 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2007-07-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-03-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/
Ireneusz Dukiel /przewodniczący/
Katarzyna Radom
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
art. 25  ust. 1  pkt 3
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie : Sędzia WSA Katarzyna Radom Asesor WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca) Protokolant: Barbara Głowaczewska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień 2002r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej we W. po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] Z. R. decyzją z dnia [...] [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] Nr [...] określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za sierpień 2002 r. w wysokości [...].
Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu podatkowego pierwszej instancji co do braku podstaw do rozliczenia podatku naliczonego przez Z. R. z faktury VAT wystawione przez firmę A R. S. z O. :
- nr [...] z dnia [...] na kwotę podatku VAT w wysokości [...],
- nr [...] z dnia [...] na kwotę podatku VAT w wysokości [...],
- nr [...] z dnia [...] kwotę podatku VAT w wysokości [...].
Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że wydatki poniesione na zakup telekart w ilości Simplus 30 – [...] szt, Simplus 50- [...] szt, Simplus 150 – [...] szt. oraz pakietów simplus Motorola V2288 i Siemens A36 nie są zasadne z uwagi, ze podatnik zatrudniał w 2002 r. tylko [...] pracowników tj. pracownika biurowego oraz kierowcę zaopatrzeniowca, a od końca kwietnia 2002 r. przyjęto na staż bezrobotnego na stanowisko referenta administracyjnego.
Korzystając w 2002 r. z usług telekomunikacji stacjonarnej (obejmującej dwa numery) koszt połączeń z tego tytułu wynosił [...] oraz komórkowej (od stycznia do września [...] numery, w październiku [...] i od listopada do grudnia [...] numerów) na kwotę [...].
Organ odwoławczy nie podzielił oświadczenia podatnika złożonego w dniu [...], że dla stworzenia sieci tańszych połączeń telefonii komórkowej doradca operatora A uwarunkował tańsze naliczanie impulsów - posiadaniem co najmniej [...] numerów telefonów. Jednocześnie podatnik zaznaczył, że [...] numery telefonów były nieużywane i płacił jedynie abonament do czasu istnienia promocji. Natomiast w piśmie z dnia [...] Z. R. oświadczył, że [...] telefony komórkowe były wykorzystywane przez niego i jego pracowników, a pozostałe [...] są nieużywane - awaryjne. Zakup natomiast telefonów na kartę oraz kart nastąpił w celu zmniejszenia rozmów z posiadanych komórkowych sieci GSM.
Organ podatkowy uznał, iż brak jest racjonalnych podstaw dla konieczności zakupu dodatkowych dwóch pakietów jak i tak znacznej ilości kart w przypadku, gdy podatnik dysponuje już tak duża ilością numerów telefonii – [...] (nie używając [...]) - zarówno stacjonarnej jak i komórkowej. Racjonalnego uzasadnienia tego stanu rzeczy nie przedstawił sam podatnik. Jego argumentacja, że nagminnie przekraczano czas abonamentowy i dlatego konieczne był zakup tak znacznych ilości kart telefonicznych w miesiącu sierpniu nie znajduje uzasadniania, gdyż po zakupie kwestionowanych kart nie stwierdzono zmian polegających na zmniejszeniu opłat za rozmowy telefoniczne poza abonamentowe.
Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił argumentacji podatnika podanej w piśmie z dnia [...], że nagminnie przekraczano czas abonamentowy i dlatego konieczny był zakup takiej ilości kart telefonicznych w miesiącu sierpniu, ponieważ nie znajduje to uzasadnienia, gdyż po zakupie kart telefonicznych w miesiącu sierpniu nie stwierdzono zmian wysokości opłat za rozmowy (bez abonamentu) w 2002 r., które kształtują się w granicach [...] – [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej j ą decyzji organu I instancji, której zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego:
• art. 2 art. 8 , art. 20, art. 22, art. 31 pkt 3, art. 32, art. 37, art. 84, art. 217 Konstytucji RP,
• art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, art. 189, art. 191, art. 210 § 4, art. 229 Ordynacji podatkowej,
• art. 25 ust. 1 z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku VAT,
poprzez błędne przyjęcie, iż organ podatkowy :
- bezpodstawnie odmówił prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z art. 25 ust. 1 ustawy VAT,
- obciążył podatnika ciężarem udowodnienia co do wykazania istnienia związku przyczynowo-skutkowego konkretnych wydatków z uzyskanym przychodem,
- oparł się w całości postępowania na zasadzie określonej w art. 6 kodeksu cywilnego, mimo iż zasadę tę ustawodawca pominął w znowelizowanej ordynacji podatkowej
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu zaistniałego pomiędzy stronami dotyczy w przedmiotowej sprawie oprócz zarzutów co do braku podstaw do rozliczenia podatku naliczonego z częścią wydatków poniesionych na zakup telekart w łącznej ilości [...] szt. oraz pakietów simplus Motorola V2288 i Siemens A36 kwestii pominięcia podatnika w prowadzonym postępowaniu.
Zarzutu skarżącego co do naruszenia przez organ II instancji prawa procesowego przez próbę pominięcia strony w postępowaniu podatkowym i doręczenie decyzji byłemu pełnomocnikowi jest bezpodstawny. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. nr [...] z dnia [...] została skierowana i doręczona skarżącemu w dniu [...] o czym świadczy dowód potwierdzenia odbioru.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy o cofnięciu pełnomocnictwa dowiedział się dnia [...] z pisma przekazanego przez Urząd Skarbowy w O., gdzie strona zawiadomił organ I instancji o odwołaniu udzielonego w dniu [...] pełnomocnictwa udzielonego M. Ł.
Mając powyższe na uwadze zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. została skierowana i doręczona skarżącemu w dniu [...], jak również z ostrożności procesowej doręczona p. M. Ł., która została przez Z. R. ustanowiona jego pełnomocnikiem a pełnomocnictwa tego przed organem odwoławczym podatnik nie wycofał.
W przedmiotowej sprawie kwestią sporną są poniesione przez skarżącego wydatki dot. zakupu telekart w łącznej ilości [...] szt. oraz pakietów simplus Motorola V2288 i Siemens A36. Zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że poniesione wydatki nie miały związku z przychodem uzyskanym przez skarżącego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
W 2002 r. skarżący zatrudniał tylko [...] pracowników - pracownika biurowego oraz kierowcę zaopatrzeniowca, a od końca kwietnia 2002 r. przyjął dodatkowo na staż bezrobotnego na stanowisko referenta administracyjno biurowego. Biorąc zatem pod uwagę liczbę pracowników ([...] osoby łącznie ze skarżącym), organ zasadnie stwierdził brak racjonalnych podstaw dla uzasadnienia konieczności zakupu dodatkowych [...] pakietów telefonów Motorola na karty Simplus w sytuacji, gdy skarżący dysponował już [...] telefonami stacjonarnymi i abonamentowymi telefonami komórkowymi w ilości - od stycznia do września [...] numery, w październiku [...] i od listopada do grudnia [...] numerów.
Uzasadnienia tego stanu rzeczy nie przedstawił też sam skarżący zmieniając przy tym, swoje uzasadnienie na każdym z etapów postępowania.
W dniu [...] Skarżący oświadczył, że [...] telefony komórkowe były wykorzystywane przez niego i jego pracowników, a pozostałe [...] są nieużywane - awaryjne. Natomiast w piśmie z dnia [...] oświadczył, że dla stworzenia sieci tańszych połączeń telefonii komórkowej (tańsze naliczanie impulsów przy posiadaniu co najmniej [...] numerów telefonów), z [...] numerów telefonów nie korzystał a jedynie płacił abonament do czasu istnienia promocji.
Zatem zasadnie organy podatkowe przyjęły, iż zakup dodatkowego pakietu Simplus Motorola i Simens oraz telekart w łącznej ilości [...] szt. nie miał wpływu na zmniejszenie kosztów rozmów, a posiadane telefony komórkowe w pełni zaspakajały potrzeby podatnika, a tym samym brak było podstaw do uznania tego wydatku za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych
Konsekwencją nie uznania powyższego wydatku za koszt uzyskania przychodu był wynikający z art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT brak prawa do rozliczenia od tego zakupu podatku naliczonego.
Twierdzenie strony, że organy podatkowe nie zauważają we wzroście obrotu o [...] związku z kwestionowanymi kosztami i negują prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz o podanie podstawy prawnej limitującej ilość posiadanych aparatów telefonicznych i uzasadnienie dlaczego zakup pakietu simplus nie miał wpływu na zmniejszenie kosztów, ponieważ na wzrost obrotu wpłynął fakt wystawienia przez Skarżącego faktury na sprzedaż dwóch autobusów dla A B. Sp. z o.o. na kwotę netto [...] -podatek VAT należny [...] /w tym jednego z autobusów już w dniu [...]/. Jednak na dostawę w/w autobusów Skarżący zawarł umowę w dniu [...] co wskazuje na brak związku wydatków poniesionych w sierpniu 2002 r. z przychodem tego miesiąca, który wynikał z realizacji wcześniejszej umowy. Analiza przeprowadzona przez organ odwoławczy dotycząca wpływu zakupu kart telefonicznych na zmniejszenie kosztów transportowo – akwizycyjnych jest prawidłowa i wskazuje, że zakup telekart w łącznej ilości [...] szt. oraz pakietów simplus Motorola V2288 i Siemens A36 nie miało wpływu na zmniejszenie kosztów na które powoływał się podatnik.
Stwierdzić należy więc brak prawa do rozliczenia podatku naliczonego od tego zakupu o art. 25 ust. 1 pkt 3 o ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.