I SA/WR 699/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSpółka z siedzibą w L., której przeważającym przedmiotem działalności są hotele i podobne obiekty zakwaterowania, zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka oferuje usługi hotelarskie, gastronomiczne, rekreacyjne, lecznicze i konferencyjne. Kluczowe pytanie dotyczyło tego, czy przychody z tych usług powinny być kwalifikowane jako przychody spółki nieruchomościowej, zgodnie z art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, który obejmuje przychody z najmu, dzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze. DKIS uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, twierdząc, że usługi hotelarskie, lecznicze i konferencyjne mają charakter mieszany, z dominującym elementem najmu, a pozostałe świadczenia są dodatkowe. Spółka wniosła skargę do WSA we Wrocławiu, zarzucając błędną wykładnię przepisów prawa materialnego i procesowego. Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, uznając, że usługi hotelarskie, lecznicze i konferencyjne nie są umowami o podobnym charakterze do najmu, dzierżawy czy leasingu. Sąd podkreślił, że celem tych usług jest świadczenie konkretnych świadczeń (zakwaterowanie, wyżywienie, opieka medyczna, organizacja konferencji), a nie samo udostępnienie powierzchni. WSA powołał się na orzecznictwo NSA, które również wyklucza kwalifikowanie umów hotelowych jako umów o podobnym charakterze do najmu. Sąd wskazał również na odrębność usług gastronomicznych, leczniczych i rekreacyjnych od najmu. W konsekwencji, przychody z tych usług nie powinny być zaliczane do przychodów spółki nieruchomościowej w rozumieniu art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT. Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaKwalifikacja przychodów z usług hotelarskich, leczniczych i konferencyjnych w kontekście definicji spółki nieruchomościowej oraz zasady wykładni prawa podatkowego.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów ustawy o CIT. Może być pomocne w podobnych sprawach dotyczących hoteli i obiektów oferujących szeroki zakres usług.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przychody z tytułu świadczenia usług hotelarskich, leczniczych oraz konferencyjnych należy kwalifikować jako przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze, których przedmiotem są nieruchomości, w rozumieniu art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przychody z tytułu świadczenia usług hotelarskich, leczniczych oraz konferencyjnych nie stanowią przychodów z najmu, dzierżawy, leasingu ani innych umów o podobnym charakterze, ponieważ usługi te mają odmienny charakter od umów nazwanych i ich celem nie jest udostępnienie powierzchni, lecz świadczenie konkretnych usług.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że usługi hotelarskie, lecznicze i konferencyjne charakteryzują się odmiennym celem i zakresem praw i obowiązków stron w porównaniu do umów najmu, dzierżawy czy leasingu. Kluczowe jest to, że nie dochodzi do nabycia prawa do korzystania z nieruchomości lub jej części w sposób swobodny, a celem jest świadczenie konkretnych usług, takich jak zakwaterowanie, wyżywienie, opieka medyczna czy organizacja wydarzeń. Sąd powołał się na orzecznictwo NSA, które wyklucza kwalifikowanie umów hotelowych jako umów o podobnym charakterze do najmu.
Czy przychody ze świadczenia usług gastronomicznych, leczniczych i rekreacyjnych, w tym wchodzących w skład usługi noclegowej, stanowią przychody, o których mowa w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, usługi gastronomiczne, lecznicze i rekreacyjne stanowią odrębne świadczenia, których celem nie jest wynajem powierzchni, a zatem nie kwalifikują się jako przychody z umów o podobnym charakterze do najmu.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że usługi gastronomiczne, lecznicze i rekreacyjne mają odrębny cel (wyżywienie, poprawa zdrowia, wypoczynek) i nie są związane z udostępnianiem powierzchni w sposób analogiczny do najmu. Nawet jeśli wchodzą w skład szerszego pakietu, ich charakter jest odmienny od najmu, a ich kwalifikacja jako przychodów spółki nieruchomościowej byłaby nieuzasadniona.
Czy interpretacja indywidualna DKIS narusza przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące uzasadnienia i sposobu oceny stanowiska wnioskodawcy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, interpretacja indywidualna DKIS naruszyła przepisy art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez niedostateczne uzasadnienie prawne i brak odniesienia się do argumentacji wnioskodawcy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że uzasadnienie interpretacji DKIS było niepełne, nie odnosiło się wyczerpująco do argumentów spółki, w tym do powołanego orzecznictwa, i nie przedstawiło w sposób przekonujący podstaw swojej oceny. Narusza to zasadę zaufania do organów podatkowych i wymóg wyczerpującego uzasadnienia interpretacji.
Przepisy (10)
Główne
u.p.d.o.p. art. 4a § pkt 35 lit. b
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Przepis definiuje pojęcie 'spółki nieruchomościowej', wskazując m.in. na przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze, których przedmiotem są nieruchomości. Sąd uznał, że usługi hotelarskie, lecznicze i konferencyjne nie mieszczą się w tej kategorii.
Pomocnicze
o.p. art. 14c § par. 1, 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Przepisy dotyczące treści interpretacji indywidualnej, w tym obowiązku przedstawienia wyczerpującego uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.
o.p. art. 121 § par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, która obejmuje m.in. wymóg jasnego i przekonującego uzasadnienia decyzji.
k.c. art. 659 § § 1
Kodeks cywilny
Definicja umowy najmu, która stanowi punkt odniesienia dla oceny, czy inne umowy mają do niej charakter podobny.
k.c. art. 693 § § 1
Kodeks cywilny
Definicja umowy dzierżawy.
k.c. art. 709¹
Kodeks cywilny
Definicja umowy leasingu.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa uchylenia interpretacji indywidualnej przez sąd.
p.p.s.a. art. 146 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skutek uwzględnienia skargi na interpretację indywidualną.
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zasada demokratycznego państwa prawnego, która wymaga dostatecznej określoności przepisów prawa i zakazu wykładni rozszerzającej zwiększającej obciążenia podatkowe.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Usługi hotelarskie, lecznicze i konferencyjne nie są umowami o podobnym charakterze do najmu, dzierżawy czy leasingu. • Celem usług hotelarskich jest świadczenie kompleksowych usług, a nie samo udostępnienie powierzchni. • Usługi gastronomiczne, lecznicze i rekreacyjne są odrębne od najmu i nie powinny być kwalifikowane jako przychody spółki nieruchomościowej. • Interpretacja indywidualna DKIS była wadliwie uzasadniona i naruszała przepisy Ordynacji podatkowej. • Wykładnia przepisów prawa podatkowego nie może być rozszerzająca na niekorzyść podatnika.
Odrzucone argumenty
Argumentacja DKIS, że usługi hotelarskie, lecznicze i konferencyjne mają charakter mieszany z dominującym elementem najmu.
Godne uwagi sformułowania
nie można uznać, że prawidłowe było stanowisko DKIS, jakoby przychody spółki z tytułu opisanych umów były w istocie przychodami z umów o podobnym charakterze do umowy najmu. • organ w niniejszej sprawie, oceniając opisaną we wniosku umowę usługi hotelowej, umowę usługi sanatoryjnej i umowę pakietu konferencyjnego jako umowy o podobnym charakterze do umów nazwanych wymienionych w art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, uczynił to z naruszeniem podstawowej zasady prawa podatkowego, tj. niestosowania wykładni rozszerzającej przy interpretacji przepisów ustaw podatkowych. • nie sposób uznać za spółkę nieruchomościową podmiotu, którego znaczna część przychodu nie jest w żaden sposób związana z wynajmowaniem powierzchni.
Skład orzekający
Tadeusz Haberka
przewodniczący
Łukasz Cieślak
sprawozdawca
Jarosław Horobiowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Kwalifikacja przychodów z usług hotelarskich, leczniczych i konferencyjnych w kontekście definicji spółki nieruchomościowej oraz zasady wykładni prawa podatkowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów ustawy o CIT. Może być pomocne w podobnych sprawach dotyczących hoteli i obiektów oferujących szeroki zakres usług.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia podatkowego dla branży hotelarskiej i turystycznej, a wyrok WSA we Wrocławiu stanowi istotne rozstrzygnięcie w kwestii interpretacji przepisów o spółkach nieruchomościowych.
“Usługi hotelowe to nie najem! WSA we Wrocławiu wyjaśnia, kiedy hotel nie jest spółką nieruchomościową.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.