Orzeczenie · 2020-01-09

I SA/Wr 654/19

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Miejsce
Wrocław
Data
2020-01-09
NSApodatkoweWysokawsa
podatek dochodowykoszty uzyskania przychodówprawa autorskieutwór pracowniczywynagrodzenie twórcyPIT-37interpretacja indywidualnaewidencja czasu pracy

Przedmiotem sporu była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która określiła wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. dla K. S. na kwotę 73 790 zł. Spór dotyczył możliwości zastosowania przez Skarżącego 50% kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT do części wynagrodzenia z tytułu pracy twórczej i przeniesienia praw autorskich. Organy podatkowe uznały, że Skarżący nie wykazał precyzyjnie kwoty honorarium autorskiego, a jedynie czas poświęcony na pracę twórczą, co nie jest wystarczające do zastosowania podwyższonych kosztów. Skarżący argumentował, że zebrane dowody, w tym ewidencja czasu pracy, pozwalają na ustalenie wysokości honorarium autorskiego, a brak precyzyjnego wyodrębnienia kwoty w umowie o pracę nie wyklucza zastosowania 50% kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy podatkowe dokonały błędnej oceny dowodów i błędnie zinterpretowały art. 22 ust. 9 pkt 3 u.p.d.o.f. Sąd stwierdził, że kalkulacja wynagrodzenia autorskiego może być oparta na czasie poświęconym na pracę twórczą, udokumentowanym ewidencją czasu pracy, nawet jeśli nie zostało to precyzyjnie określone w umowie o pracę. Sąd podkreślił, że organy podatkowe powinny uwzględnić praktykę branżową i nie obciążać podatnika niedostatkami w dokumentowaniu relacji, które leżą po stronie pracodawcy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Uzasadnienie prawa do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przez twórców zatrudnionych na umowę o pracę, w sytuacji gdy honorarium autorskie nie jest precyzyjnie wyodrębnione w umowie, ale jego wysokość można ustalić na podstawie obiektywnych wskaźników, takich jak ewidencja czasu pracy.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatnika będącego twórcą w ramach stosunku pracy i wymaga udokumentowania czasu pracy twórczej oraz istnienia mechanizmu kalkulacji honorarium.

Zagadnienia prawne (1)

Czy podatnik zatrudniony na umowę o pracę, który tworzy utwory w ramach obowiązków służbowych i przenosi prawa autorskie na pracodawcę, może zastosować 50% koszty uzyskania przychodów do części wynagrodzenia stanowiącej honorarium autorskie, nawet jeśli kwota ta nie jest precyzyjnie wyodrębniona w umowie o pracę, a jej wysokość wynika z kalkulacji opartej na czasie pracy twórczej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, podatnik ma prawo zastosować 50% koszty uzyskania przychodów, jeśli wykaże, że część wynagrodzenia stanowi honorarium autorskie, a jego wysokość można ustalić na podstawie obiektywnych wskaźników, takich jak ewidencja czasu pracy, nawet jeśli nie zostało to precyzyjnie określone w umowie o pracę.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy podatkowe błędnie zinterpretowały art. 22 ust. 9 pkt 3 u.p.d.o.f., odmawiając prawa do 50% kosztów uzyskania przychodów z powodu braku precyzyjnego wyodrębnienia kwoty honorarium autorskiego w umowie o pracę. Sąd podkreślił, że kalkulacja wynagrodzenia autorskiego może opierać się na czasie pracy twórczej, udokumentowanym ewidencją czasu pracy, a brak pisemnego określenia zasad ustalania honorarium nie wyklucza jego zastosowania, zwłaszcza gdy praktyka branżowa to potwierdza.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. w całości.

Przepisy (10)

Główne

u.p.d.o.f. art. 22 § 9

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu. Kluczowe jest wykazanie, że część wynagrodzenia stanowi honorarium autorskie, a jego wysokość jest możliwa do ustalenia, np. na podstawie ewidencji czasu pracy twórczej.

Pomocnicze

u.p.a. art. 1 § 1

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych

Definicja utworu jako przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

u.p.a. art. 12 § 1

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych

Nabycie autorskich praw majątkowych do utworu pracowniczego przez pracodawcę.

k.p.a.

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

O.p. art. 121 § 1

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

O.p. art. 122

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Zasada prawdy obiektywnej.

O.p. art. 187 § 1

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

O.p. art. 191

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Zasada swobodnej oceny dowodów.

O.p. art. 14k § 1

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Ochrona wnioskodawcy stosującego się do interpretacji indywidualnej.

k.p. art. 78 § 1

Ustawa - Kodeks pracy

Ustalanie wynagrodzenia za pracę.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kalkulacja wynagrodzenia autorskiego może opierać się na czasie pracy twórczej, udokumentowanym ewidencją czasu pracy. • Brak precyzyjnego wyodrębnienia kwoty honorarium w umowie o pracę nie wyklucza zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów. • Organy podatkowe dokonały błędnej oceny dowodów i błędnej wykładni przepisów.

Odrzucone argumenty

Wynagrodzenie autorskie musi być precyzyjnie wyodrębnione w umowie o pracę lub innych dokumentach. • Ewidencja czasu pracy nie jest wystarczająca do określenia wysokości honorarium autorskiego.

Godne uwagi sformułowania

Kalkulacja wynagrodzenia autorskiego może zostać oparta także na czasie poświęconym przez pracownika na stworzenie utworu pracowniczego, ustalonego w oparciu o prowadzoną przez pracodawcę ewidencję. • Brak w umowie o pracę wskazania konkretnej kwoty wynagrodzenia z tytułu stworzenia utworu pracowniczego nie przesądza o niemożliwości zastosowania podwyższonych 50% kosztów. • Organy podatkowe powinny szczególną uwagę przykładać do zachowania praw podatnika będącego pracownikiem, a nie obciążać go niedostatkami w dokumentowaniu pisemnym tych relacji, które leżą po stronie pracodawcy.

Skład orzekający

Maria Tkacz-Rutkowska

przewodniczący

Anetta Makowska-Hrycyk

sprawozdawca

Jadwiga Danuta Mróz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie prawa do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów przez twórców zatrudnionych na umowę o pracę, w sytuacji gdy honorarium autorskie nie jest precyzyjnie wyodrębnione w umowie, ale jego wysokość można ustalić na podstawie obiektywnych wskaźników, takich jak ewidencja czasu pracy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji podatnika będącego twórcą w ramach stosunku pracy i wymaga udokumentowania czasu pracy twórczej oraz istnienia mechanizmu kalkulacji honorarium.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu podatkowego związanego z prawami autorskimi i kosztami uzyskania przychodów, a wyrok Sądu stanowi ważne wskazówki dla podatników i pracodawców.

Twórca na etacie może odliczyć 50% kosztów, nawet bez precyzyjnej kwoty w umowie!

Dane finansowe

WPS: 73 790 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst