I SA/WR 644/24

I SA/Wr 644/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-11-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dagmara Stankiewicz-Rajchman
Iwona Solatycka /sprawozdawca/
Marta Semiczek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
II FSK 225/25 - Wyrok NSA z 2025-06-13
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
*Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 226
art. 24 ust. 11
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Semiczek, Sędziowie sędzia WSA Dagmara Stankiewicz - Rajchman, asesor WSA Iwona Solatycka (sprawozdawca), Protokolant: starszy specjalista Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 listopada 2024 r. sprawy ze skargi D. S.A. z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 czerwca 2024 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.285.2024.1.JŚ w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko Strony za nieprawidłowe; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697,00 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidulana Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Organ, Dyrektor, DKIS) z 7 czerwca 2024 r. nr 113-KDIPT2-3.4011.285.2024.1.JŚ, wydana na wniosek D. S.A. z siedzibą we W. (dalej: Skarżąca, Wnioskodawca, Spółka), dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych.
Z wniosku o wydanie interpretacji indywidulnej wynika, że Spółka ustanowiła program motywacyjny dla pracowników i współpracowników. Zgodnie z treścią uchwały, regulamin w szczególności określa dodatkowe kryteria i warunki nabywania i realizacji uprawnień, w tym zwłaszcza dotyczące utrzymania współpracy ze Spółką, a także skutki braku realizacji ww. warunków oraz okoliczności rozwiązania i wygaśnięcia umów o Uczestnictwo. Program polega na umożliwieniu uczestnikom faktycznego objęcia lub/i nabycia akcji na zasadach określonych uchwałą oraz, w ramach upoważnienia wynikającego z uchwały i regulaminem. Udział w programie jest dobrowolny. Program skierowany jest do kluczowego personelu, tj. kluczowych pracowników, managerów, członków organów, współpracowników itd. Podstawowym kryterium uczestnictwa w programie jest ocena indywidualnego wkładu każdego z uczestników w rozwój Spółki, w tym zwłaszcza w rozwoju kluczowego obszaru biznesu Spółki. Uprawnienia zostają przyznane danemu uczestnikowi w momencie zawarcia z nim umowy o uczestnictwo, w liczbie wynikającej z tej umowy. Przyznanie uprawnień nie jest jednoznaczne z ich nabyciem ani z ich realizacją. Uprawnienia nie są papierami wartościowymi i nie obejmują żadnych roszczeń z zakresu prawa cywilnego (w tym prawa spółek handlowych), wykraczających poza roszczenie o realizację uprawnień zgodnie z programem, a w szczególności nie kreują po stronie uczestnika jakichkolwiek praw akcjonariusza, w tym inkorporujących prawo do głosu, prawo do udziału w zysku Spółki (dywidendy), ani jakichkolwiek innych praw akcjonariusza do czasu objęcia lub/i nabycia akcji Spółki. Uprawnienia są niezbywalne na rzecz osób trzecich i nie mogą być obciążane prawami rzeczowymi lub obligacyjnymi, podlegają jednak dziedziczeniu. Realizacja uprawnień nabytych przez uczestnika polegać będzie na objęciu lub/i nabyciu akcji na preferencyjnych zasadach, tj. po cenie nominalnej. Na spełnienie warunków nabycia nie wpływa nadto zmiana formy stosunku prawnego łączącego uczestnika ze Spółką w trakcie programu. W szczególności nie wyklucza się takiej sytuacji, że Uczestnik, który przystąpił do Programu jako osoba otrzymująca świadczenia, o których mowa w art. 12 lub art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r., poz. 226 ze zm., dalej u.p.d.o.f), w trakcie Programu rozpoczął świadczenie na rzecz Spółki usług w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (np. świadczenie na rzecz Spółki usług w ramach kontraktu "business to business" po zakończeniu lub obok dotychczasowego stosunku pracy/powołania etc.). Z okoliczności faktycznych rozpatrywanej sprawy wynika, że Spółka będzie podmiotem faktycznie udzielającym świadczeń uczestnikom programu i realizującym te świadczenia.
W tym stanie faktycznym zadano następujące pytania:
Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym program motywacyjny, opisany przez Wnioskodawcę, w zakresie, w jakim obejmuje osoby otrzymujące od Spółki świadczenia, o których mowa w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f. tj. Uczestników, spełnia definicję programu motywacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f., i w konsekwencji - w stosunku do ww. osób - na Spółce na żadnym etapie realizacji Programu nie będą ciążyć obowiązki płatnika podatku PIT ani obowiązki informacyjne?
Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w wypadku objęcia/nabycia akcji w wyniku realizacji Uprawnień przez Uczestników, którzy przystąpili do programu jako osoby otrzymujące od Spółki świadczenia, o których mowa w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f., lecz nie uzyskują takich świadczeń na moment objęcia/nabycia akcji w wyniku realizacji uprawnień, na Spółce na żadnym etapie realizacji programu nie będą ciążyć - w stosunku do ww. osób - obowiązki płatnika podatku PIT ani obowiązki informacyjne?
Zdaniem Spółki opisany w niniejszym wniosku program motywacyjny, w zakresie, w jakim obejmuje osoby otrzymujące od Spółki świadczenia, o których mowa w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f. tj. uczestników, stanowi system wynagradzania, o którym mowa w art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f.. W związku z powyższym, na żadnym etapie realizacji programu motywacyjnego na Spółce nie ciążyły/nie będą ciążyły obowiązki płatnika ani obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów u.p.d.o.f., w stosunku do ww. osób. W ocenie Spółki brak obowiązków płatnika i obowiązków informacyjnych w rozumieniu u.p.d.o.f. będzie miał zastosowanie także w sytuacji, gdy niektórzy uczestnicy, którzy w momencie zawarcia umowy o uczestnictwo otrzymywali od Spółki świadczenia z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f., nie będą uzyskiwać tych świadczeń na kolejnych etapach Programu, w tym momencie objęcia lub nabycia akcji.
W ocenie spółki świadczy o tym wykładnia językowa. Zdaniem Spółki, zgodnie z intencją ustawodawcy, w takiej sytuacji objęcie/nabycie akcji będzie zdarzeniem neutralnym podatkowo - niezależnie od formy współpracy ze Spółką w momencie tego zdarzenia lub rozwiązania tej współpracy przez danego uczestnika ze Spółką przed momentem rozliczenia programu.
Sam fakt późniejszego rozwiązania stosunku pracy/stosunku pokrewnego przez poszczególnych uczestników czy też zmiany podstawy stosunku współpracy nie zmieni wstecznie źródła wzajemnych praw i zobowiązań Spółki i uczestników.
DIKS wydając interpretacje uznał, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe w części ustalenia czy w wypadku objęcia/nabycia akcji w wyniku realizacji uprawnień przez uczestników, którzy przystąpili do programu jako osoby otrzymujące od Spółki świadczenia, o których mowa w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f., lecz nie uzyskują takich świadczeń na moment objęcia/nabycia akcji w wyniku realizacji uprawnień, na Spółce na żadnym etapie realizacji Programu nie będą ciążyć - w stosunku do ww. osób - obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych ani obowiązki informacyjne. W pozostałym zakresie DIKS uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.
W zakresie w jakim DIKS uznał stanowisko za nieprawidłowe wskazał, że w stosunku do uczestników, którzy uzyskiwali od Spółki przychody określone w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f. w momencie przystąpienia do programu motywacyjnego, ale nie uzyskują ich już w momencie objęcia/nabycia akcji nie będą miały zastosowania przepisy art. 24 ust. 11-11b u.p.d.o.f. Wynika to z faktu, że jednym z warunków wynikających z tych regulacji jest to, aby uprawniony do udziału w programie uzyskiwał świadczenie lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 (stosunek pracy) lub art. 13 (działalność wykonywana osobiście) u.p.d.o.f.
W omawianym przypadku dojdzie do nabycia akcji przez osoby, które uzyskiwały na moment przystąpienia do programu motywacyjnego świadczenie lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f., ale nie uzyskują ich już w momencie objęcia/nabycia akcji.
Przyjęcie odmiennej, rozszerzającej wykładni tego przepisu stałoby w sprzeczności z kolejną przesłanką programu motywacyjnego, tj. że jest to system wynagradzania (zgodnie z art. 24 ust. 11b u.p.d.o.f.).
Nabycie akcji będzie więc związane z powstaniem przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. Dalej DIKS wskazał, że od przychodów z innych źródeł podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych co do zasady podatnik ma obowiązek samodzielnie ustalić wysokość podatku, a następnie odprowadzić go do urzędu skarbowego. Podmiot wypłacający przychody z innych źródeł nie pobiera bowiem zaliczki na podatek dochodowy. Jest on zobowiązany natomiast do sporządzenia i wysłania do podatnika i urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania podatnika informacji PIT-11.
Podlegający opodatkowaniu przychód po stronie tych osób powstanie również w momencie sprzedaży akcji. Rozliczenie uzyskanych przez Uczestników dochodów ze sprzedaży akcji nastąpi w drodze samoopodatkowania. W konsekwencji, na Wnioskodawcy, jako podmiocie organizującym przedmiotowy program nie będą ciążyły obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Strona wniosła skargę na ww. interpretacje indywidualna wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji na oraz zasądzenie na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Strona zarzuciła naruszenie przez DIKS:
1) Przepisów o postępowaniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej O.p.), art. 120 O.p., art. 121 § 1 O.p., art. 2a O.p. w zw. z art. 14h O.p. poprzez: prowadzenie postępowania i ocenę stanowiska Skarżącej z pominięciem przepisów prawa; identyfikację dodatkowej, niewynikającej wprost z przepisów przesłanki zastosowania art. 24 ust. 11-11b u.p.d.o.f., a zatem stosowanie w sposób nieuprawniony wykładni rozszerzającej przepisów prawa podatkowego oraz rozstrzyganie wątpliwości co do treści ww. przepisów na niekorzyść Spółki; pominięcie przywołanego we Wniosku orzecznictwa sądów administracyjnych, prowadzenie postępowania w sposób arbitralny; brak szczegółowego i wyczerpującego odniesienia się przez Organ w interpretacji do stanowiska i argumentacji przedstawionej przez Spółkę we Wniosku;
2) Naruszenie przepisów prawa materialnego:
a) art. 24 ust. 11 w zw. z ust. 11b u.p.d.o.f. w zw. z art. 84 Konstytucji RP w zw. z art. 42a ust. 1 u.p.d.o.f. poprzez: błąd w wykładni, polegający na przyjęciu, że do zastosowania preferencji podatkowej wynikającej z art. 24 ust. 11-11b u.p.d.o.f. przez uczestnika programu motywacyjnego, konieczne jest uzyskiwanie przez niego świadczeń określonych w art. 12 i art. 13 u.p.d.o.f. w momencie objęcia/nabycia akcji; co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwej oceny co do zastosowania ww.
b) art. 11 ust. 1 i ust. 2-2b u.o.p.d.o.f. w zw. z art. 42a ust. 1 u.p.d.o.f., poprzez błąd w wykładni polegający na przyjęciu, że skoro w przypadku uczestników, którzy przystąpili do programu motywacyjnego organizowanego przez Spółkę jako osoby otrzymujące od Spółki świadczenia, o których mowa w art. 12 lub art. 13 Ustawy o PIT, lecz nie uzyskują takich świadczeń na moment częściowo odpłatnego objęcia/nabycia akcji w ramach programu, nie mają zastosowania preferencyjne zasady opodatkowania wynikające z art. 24 ust. 11-llb ustawy o PIT.
W odpowiedzi na skargę DIKS wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:
Skarga jest zasadna.
Na wstępie należy podkreślić, że zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2024 r., poz. 1267 ze zm., dalej p.u.s.a.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145 – art. 150 ustawy dnia z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 146 § 1 i przy odpowiednim zastosowaniu art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób – odpowiednio mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania. W myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest przy tym związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrola zaskarżonej interpretacji indywidualnej we wskazanych wyżej granicach prowadzi do wniosku, że interpretacja ta narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie w części, w jakiej organ interpretacyjny uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe.
Istota sporu pomiędzy DIKS a Stroną na tle stanu faktycznego zaprezentowanego we wniosku dotyczyła wykładni art. 12 u.p.d.o.f., art. 24 ust. 11 w związku z art. 42a u.p.d.o.f. Zdaniem Spółki, do nabywania lub obejmowania akcji w sytuacji opisanej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej powinien znaleźć zastosowanie art. 24 ust 11 u.p.d.o.f. Wskutek zastosowania tej regulacji, w momencie nabycia lub objęcia akcji przez byłych pracowników uczestniczących w programie motywacyjnym nie będzie ciążyło zobowiązanie podatkowe, a w konsekwencji tego Strona skarżąca nie będzie zobowiązana do składania informacji PIT-11. Organ natomiast nie podzielił powyższego stanowiska Strony skarżącej twierdząc, że regulacja z art. 24 ust 11 u.p.d.o.f nie znajduje zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym, jeżeli akcje są nabywane lub obejmowane przez osoby, które na moment ich nabycia lub objęcia nie są pracownikami Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w rozpoznawanej sprawie przyznał rację stronie skarżącej.
Ramy prawne: zgodnie z art. 24 ust 11 u.p.d.o.f jeżeli w wyniku realizacji programu motywacyjnego utworzonego przez: 1) spółkę akcyjną, od której podatnik uzyskuje świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, 2) spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której podatnik uzyskuje świadczenia oraz inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 – podatnik faktycznie obejmuje lub nabywa akcje tej spółki lub akcje spółki w stosunku do niej dominującej, przychód z tego tytułu powstaje w momencie odpłatnego zbycia tych akcji. W myśl art. 24 ust 11b u.p.d.o.f., przez program motywacyjny, o którym mowa w ust. 11, rozumie się system wynagradzania utworzony na podstawie uchwały walnego zgromadzenia przez: 1) spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13, albo 2) spółkę akcyjną będącą jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do spółki, od której osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania uzyskują świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 - w wyniku którego osoby uprawnione do otrzymania świadczeń w ramach tego systemu wynagradzania bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki określonej w pkt 1 lub 2. art. 42a ust 1 u.p.d.o.f.
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Na wstępie Sąd podnosi, że regulacja z art. 24 ust 11 u.p.d.o.f. skutkuje neutralnością podatkową nabycia lub objęcia akcji w okolicznościach w niej uregulowanych. Natomiast do opodatkowania dojdzie w momencie samego zbycia nabytych lub objętych akcji. Powyższy skutek normatywny jest powszechnie wyrażany w ramach dorobku orzeczniczego sądów administracyjnych (wyrok NSA z 13 lipca 2020 r., II FSK 3052/19, LEX nr 3050156). Orzecznictwo sądowe wskazuje również, że przedmiotowy przepis nie stanowi definitywnego zwolnienia podatkowego, lecz przesuwa tylko w czasie datę powstania obowiązku podatkowego z tytułu objęcia lub nabycia akcji spółek, o których w nim mowa (wyrok NSA z 11 maja 2018 r., II FSK 1301/16, LEX nr 2510614.
W ocenie Sądu, należy uznać, że regulacja z art. 24 ust 11 u.p.d.o.f. znajduje również zastosowanie w przypadku, w którym akcje są nabywane lub obejmowane przez osoby, które w momencie nabycia lub objęcia nie są już pracownikami spółki, o której mowa w powyższym przepisie.
Jak zasadnie wskazuje Strona skarżąca w skardze wniosek taki może być wyprowadzony z wykładni językowej. Użycie w art. 24 ust 11b u.p.d.o.f sformułowania "system wynagradzania utworzony (...) przez spółkę akcyjną, dla osób uzyskujących od niej świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13" wskazuje na konieczność badania stosunku pomiędzy spółką, a podmiotem obejmującym lub nabywającym akcję w ramach programu motywacyjnego na moment tworzenia tego programu. Zdaniem Sądu, użycie w regulacji czasu teraźniejszego poprzez użycie w niej słowa "utworzony" powoduje to, że w zakresie wątpliwości, których dotyczy przedmiotowy spór, przepis jest zrozumiały. Ustawodawca użył w regulacji zestawienia słów tj. "system wynagradzania utworzony", a następnie wskazał, że program motywacyjny może być wprowadzony przez określone podmioty oraz powiązał jego zakres pojęciowy również z otrzymywaniem przez jego beneficjentów świadczeń z określonych tytułów, w tym z tytułu określonego w art. 12. Zdaniem Sądu z ww. regulacji jasno wynika, że zakres pojęciowy programu motywacyjnego opiera się na spełnieniu łącznie następujących przesłanek:
- utworzenia systemu wynagradzania;
- system ten może zostać utworzony jedynie przez podmioty wskazane w przepisie (tj. spółka akcyjna lub spółka akcyjna będąca jednostką dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości w stosunku do innej spółki);
- przy czym od spółki akcyjnej lub w przypadku spółki dominującej od powyżej wskazanej innej spółki beneficjenci muszą otrzymywać świadczenia lub inne należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f;
- w wyniku takiego systemu beneficjenci bezpośrednio lub w wyniku realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub realizacji innych praw majątkowych, nabywają prawo do faktycznego objęcia lub nabycia akcji spółki określonej w pkt 1 lub 2.
Ustawodawca natomiast milczy odnośnie konieczności uzyskiwania świadczeń lub należności z tytułów określonych w art. 12 lub art. 13 u.p.d.o.f. na moment objęcia lub nabycia akcji.
Sąd podkreśla, że z ww. przepisów jasno wynika, że stosunek wskazany pomiędzy spółką a beneficjentem określony w art. 24 ust. 11 i ust. 11b u.p.d.o.f musi wystąpić w momencie utworzenia programu motywacyjnego.
Z uwagi zatem na to, że na moment objęcia lub nabycia akcji przez beneficjentów programu nie powstaje przychód, a przez to nie dochodzi do powstania zobowiązania podatkowego, na Spółce nie będzie ciążył obowiązek złożenia informacji uregulowany w art. 42a u.p.d.o.f.
Zasadne sa te zarzuty naruszenia art. 120 oraz 121 § 1 O.p. w związku z niewłaściwą oceną co do zastosowania przepisu prawa materialnego tj. art. 24 i 11 u.p.d.o.f. Natomiast art. 120 O.p. wskazuje, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. W doktrynie i orzecznictwie ukształtował się pogląd, że z zasady legalizmu i praworządności, wynikającej z tego przepisu, wynika, że organy podatkowe powinny działać na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa i w toku postępowania powinny stać na straży praworządności art. 120 O.p. wyraża regułę, która równocześnie jest zasadą konstytucyjną. Zgodnie bowiem z art. 7 Konstytucji organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Z orzecznictwa wynika też, że zasada wyrażona w art. 121 § 1 O.p. tj. zasada, zgodnie z którą, postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów, zobowiązuje organ do działania zgodnie z obowiązującym prawem. Zatem wobec naruszenia art. 24 ust 11 u.p.d.o.f., poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania tego przepisu prawa materialnego, Sąd uznaje, że jednocześnie zostały naruszone wskazane wprost w skardze przepisy art. 120 i 121 § 1 Op.
W ocenie Sądu, skarga zasługuje na uwzględnienie, wobec czego Sąd uchylił zaskarżoną interpretację w zaskarżonej części, uznając za zasadne zarzuty zarówno naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez dokonanie niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu art. 24 ust. 11 i 11b oraz art. 42a u.p.d.o.f. jak i zarzuty naruszenia przepisów postępowania tj. art. 120 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p.
Tym samym Sąd, działając na podstawie art. 146 p.p.s.a. w z. art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a., tj. z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy; uchyla zaskarżoną interpretację w części w której DIKS uznal stanowisko za niepraiwłdowe.
O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 oraz art. 205 § 1 p.p.s.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Organ interpretacyjny uwzględni wykładnię powyższych przepisów i ocenę wyrażoną przez Sąd w niniejszym orzeczeniu