I SA/Wr 624/20

I SA/Wr 624/20 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2021-05-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-11-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Radom
Marta Semiczek
Piotr Kieres /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Podatek akcyzowy
Sygn. powiązane
I FSK 759/22 - Wyrok NSA z 2022-11-09
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2015 poz 1340
art. 4 ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej -  tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 725
art. 21 ust. 1, 20 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca),, Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Radom,, Sędzia WSA Marta Semiczek,, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2021 r. sprawy ze skargi: H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia rocznego limitu zwrotu podatku akcyzowego, zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w 2019 r., zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej za okres: 1 sierpnia 2018 r. do 31 stycznia 2019 r. oraz określenia pozostałej do wykorzystania kwoty limitu zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w 2019 r: oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi H. K. (dalej jako: Strona, Skarżąca) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Legnicy (dalej jako SKO, Organ Odwoławczy) z 7 września 2020 r. nr SKO/PO-413/222/2020 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza W. (dalej jako: Burmistrz, Organ I Instancji) nr RGG.3153.244.2019/2/2020 z 06 lipca 2020 r., w której po ponownym rozpoznaniu wniosku Strony z 28 lutego 2019 r. ustalono Stronie:
– na rok 2019 roczny limit zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w wysokości 6.685,15 zł,
– wypłacony zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej za okres od 1 sierpnia 2018 r. do 31 stycznia 2019 r. w kwocie 4.234,31 zł oraz
– pozostały do wykorzystania limit zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w 2019 r. w kwocie 2.647,84 zł.
Mając na uwadze zawarty w art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) obowiązek zwięzłego przedstawienia stanu sprawy, Sąd wskazuje jak poniżej.
Wspomnianym wnioskiem z dnia 28.02.2019 r. Strona powołując przepisy ustawy z 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1340 ze zm.) – dalej jako u.z.p.a., zwróciła się do Burmistrza o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, zakupionego w okresie 6 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku. We wniosku wskazała, że na dzień 01.02.2019 r. jest posiadaczem użytków rolnych o powierzchni 101,42 ha. Do podania załączone zostały faktury VAT dokumentujące zakup oleju napędowego wraz z ich zestawieniem.
Organ I Instancji decyzją z 28 marca 2019 r. nr RGG.3153.244.2019 nie uwzględnił wniosku w całości, albowiem do ustalenia limitu zwrotu podatku nie uznano gruntów sklasyfikowanych jako użytki ekologiczne, ponieważ zgodnie z ustawą o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne. Burmistrz wskazał, że użytkami rolnymi zgodnie z § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 393) w sprawie ewidencji gruntów i budynków są grunty orne (R), sady (S), łąki trwałe (Ł), pastwiska (Ps), grunty rolne zabudowane (Br), grunty pod stawami (Wsr), grunty pod rowami (W) oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych (Lzr). Natomiast zgodnie z przepisami powołanego rozporządzenia użytki ekologiczne, oznaczone są jako (E) i nie są zaliczane do użytków rolnych, w związku z czym ich powierzchnia nie może być uwzględniana przy ustalaniu limitu zwrotu podatku akcyzowego, podobnie jak grunty pod wodami płynącymi (Wp). Mając powyższe na uwadze Burmistrz orzekł w decyzji pierwszoinstancyjnej o:
– rocznym limicie (2019 r.) zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w wysokości 6.685,15 zł,
– zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej za okres od 1 sierpnia 2018 r. do 31 stycznia 2019 r. w kwocie 4.234,31 zł oraz
– pozostałym do wykorzystania limicie zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w 2019 r. w kwocie 2.450,84 zł.
Strona złożyła od decyzji Organu I instancji odwołanie zarzucając, że pkt IV wniosku o zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej wskazuje na konieczność podania powierzchni użytków rolnych, nie rozróżniając ich położenia na gruntach rolnych lub użytkach ekologicznych. Użytki orne (R) mogą bowiem znajdować się zarówno na gruntach rolnych, jak i użytkach ekologicznych, na co ma wskazywać § 68 ww. rozporządzenia oraz pkt 22 tabeli w załączniku do rozporządzenia. W ocenie Strony pojęcie "użytki rolne" nie jest tożsame i ma szerszy zakres niż pojęcie "grunty rolne" i w związku, z tym zwrot podatku akcyzowego przysługuje od użytków ekologicznych, które są użytkowane rolniczo i sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków, jako E-Ł. W odwołaniu podniesiono również zarzut w zakresie terminów załatwiania spraw. Wskazała Strona, że w piśmie z 18 marca 2019 r. (doręczonym 22 marca 2019 r.), została poinformowana, iż po upływie 7 dni od jego doręczenia, tj. w dniu 29.03.2019 r. zostanie wydana decyzja administracyjna w sprawie. Tymczasem organ nie dochowując tego terminu, nie czekał na zapoznanie się Strony z zebranymi w sprawie materiałami dowodowymi i 28 marca 2019 r. (przed upływem 7 dni) wydał decyzję w sprawie.
SKO decyzją z 29 maja 2019 r. nr SKO/PO-413/172/2019 utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Organu I instancji, z którym Strona się nie zgodziła i złożyła na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wyrokiem z 18 grudnia 2019 r. o sygn. akt I SA/Wr 735/19 tut. Sąd uchylił decyzję SKO z dnia 29.05.2019 r. oraz decyzję Burmistrza. Powodem takiego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że z decyzji organów obu instancji nie wynika, na jakiej podstawie ustalono powierzchnię gruntów będących w posiadaniu Strony. Nie sposób było również ustalić, które z tych gruntów organy uważają za użytki ekologiczne. W decyzji w ogóle brak jest również wskazania oznaczeń nieruchomości, które Strona posiada i nie wskazano jaki jest tytuł prawny Strony do nieruchomości. Z decyzji nie wynika, które działki mają charakter rolny, a które stanowią użytek ekologiczny. Ze zgromadzonych w aktach dowodów wynika natomiast, że działki, które zgodnie z ewidencją gruntów stanowią użytek ekologiczny, w ogóle nie są wydzierżawiane Stronie. Nie wyjaśniono również rozbieżności pomiędzy powierzchnią i charakterem działek wynikających z ewidencji gruntu, a wynikających z umowy dzierżawy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że nie ma możliwości zbadania prawidłowości stanowiska organu. Zalecił, by przy ponownym rozpatrywaniu sprawy ustalić, jaki jest rzeczywisty stan posiadania Skarżącej i zgromadzić stosowną dokumentację w tym zakresie.
Ponownie rozpoznając wniosek Strony Burmistrz wydał decyzję z 6 lipca 2020 r., w której - jak wskazano na wstępie ustalił limit zwrotu podatku za 2019, zwrot podatku za okres 01.08.2018 – 31.01.2019 w kwotach tożsamych jak we wcześniejszej swojej decyzji oraz pozostałą do wykorzystania za 2019 r. kwotę limitu w większej wysokości. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Wójt wskazał na rodzaj posiadanych przez Stronę działek wraz z tytułem prawnym (podstawa użytkowania). Ze sporządzonego zestawienia wynikała powierzchnia wszystkich użytków rolnych zadeklarowanych przez Stronę w wymiarze 101,425 ha, od której Burmistrz odjął powierzchnię użytków ekologicznych (E) i wód płynących (Wp) – 32,60 ha, co dało powierzchnię użytków rolnych po weryfikacji Organu I instancji na poziomie 68,8215 jako podstawę do wyliczenia kwoty limitu zwrotu podatku akcyzowego. Burmistrz wskazał, na przewidziane w przepisach rozróżnienie między użytkami rolnymi - § 68 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393), a użytkami ekologicznymi - § 67 wspomnianego rozporządzenia i podkreślił, że z art. 4 ust. 2 u.z.p.a. wynika, że limit zwrotu podatku akcyzowego ustala się wyłącznie w oparciu o grunty będące użytkami rolnymi (posiadanymi lub współposiadanymi przez producenta rolnego), a status tych gruntów ustalany jest w oparciu o klasyfikację ewidencji gruntów i budynków. Tym samym przy ustalaniu limitu nie mogą być brane pod uwagę działki sklasyfikowane jako użytki ekologiczne.
Od rozstrzygnięcia Burmistrza Strona wniosła odwołanie, w którym zwróciła się o ponowne rozpoznanie sprawy i ustalenie limitu rocznego w wysokości zawnioskowanej. W wyniku rozpatrzenia sprawy w drugiej instancji SKO wydało 7 września 2020 r. decyzję, w której utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Burmistrza. Organ odwoławczy wskazał na ustalenia w zakresie gruntów stanowiących własność Strony, w posiadaniu zależnym lub będące w bezumownym użytkowaniu i wchodzące w skład gospodarstwa rolnego. Zdaniem SKO powierzchnia gruntów nieoznaczonych jako użytki rolne w ewidencji gruntów i budynków został wyłączona z powierzchni przyjmowanej do wyliczenia limitu i kwoty zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej, albowiem przy wyliczeniu rocznego limitu zwrotu uwzględnia się wyłącznie powierzchnię użytków rolnych. Ustalenie takiego limitu i jego zwrot przysługuje producentowi rolnemu. Zarówno przy definicji producenta rolnego jak i użytków rolnych w art. 4 ust. 2 u.z.p.a. odwołuje się do przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393). Stosownie zaś do brzmienia § 67 i § 68 użytki ekologiczne i użytki rolne stanowią odrębne kategorie użytków gruntowych podobnie jak grunty leśne, czy też grunty zabudowane i zurbanizowane lub grunty pod wodami płynącymi. Ponadto użytki ekologiczne nie są objęte ani podatkiem rolnym ani podatkiem od nieruchomości.
Na rozstrzygniecie SKO Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której sformułowała zarzuty o naruszeniu przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania tj.:
– art. 115 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody przez jego niezastosowanie oraz art. 42 powołanej ustawy przez jego błędną wykładnię;
– naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy w związku z zebraniem, rozpatrzeniem oraz dokonaniem oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, art. 77 § 1 oraz 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, w szczególności przez zaniechanie oceny zgodności.
W oparciu o wyartykułowane zarzuty Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz Strony zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano na przepisy ustaw o podatku rolnym, o ochronie przyrody zwracając uwagę, że zwrot podatku przysługuje posiadaczowi zależnemu, tj. dzierżawcy również w przypadku, gdy dzierżawi on grunty na podstawie ustnej umowy lub gdy dzierżawa nie jest wykazana w ewidencji gruntów i budynków, a na użytkach ekologicznych zostały zamieszczone tablice o nazwie formy ochrony przyrody. Strona zarzuciła, że nie poinformowano Jej o ustanowieniu użytków ekologicznych, a Skarżąca cały czas użytkowała dzierżawione grunty jako grunty rolne. Zdaniem Skarżącej zakazy wymienione w art. 45 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody nie obowiązują z mocy prawa, lecz gdy zostaną wprowadzone w akcie tworzącym użytek ekologiczny – Strona nie została poinformowana o zakazach wprowadzonych w akcie tworzącym użytek ekologiczny. Ponadto Strona stwierdziła, że wskazane użytki ekologiczne, czy grunty bezumownie użytkowane są w rzeczywistości użytkowane na podstawę ustnych umów za zgoda Nadleśnictwa G.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021, poz. 137 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej jako: p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie (dotyczy interpretacji indywidualnych). Stosownie do kompetencji z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a. Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Skarga jest nieuzasadniona.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy rację ma Strona żądając uwzględnienia przy wyliczeniu limitu rocznego zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w 2019 r. gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki ekologiczne (E-ŁIV/ŁV) – powołując, że na użytkach ekologicznych prowadzona jest podobna działalność rolnicza, co na użytkach rolnych, czy też rację ma SKO, że tak sklasyfikowane grunty wyłączone są z ustalania wspomnianego limitu. Sąd nie znalazł podstaw dla uwzględnienia stanowiska Skarżącej z poniższych względów.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że podnoszona w skardze kwestia braku powiadomienia Strony o ustanowieniu na Jej gruntach użytków ekologicznych nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Kwestia stosowania/braku stosowania się Strony do zakazów z art. 45 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn. Dz. U z 2018 r., poz. 1614 ze zm.), a więc dotycząca ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości, na których ustanowiono użytki ekologiczne nie ma wpływu na ustalenia wynikające z zaskarżonej decyzji. Podobnie Sąd ocenia – jako nie mające wpływu na rozpatrywaną sprawę legalności decyzji w przedmiocie limitu zwrotu podatku akcyzowego – powołanie się Strony na przepisy art. 42 (definiujący użytek ekologiczny) i art. 115 (regulujący sposób oznaczenia użytku ekologicznego) wspomnianej ustawy o ochronie przyrody. Podnieść w tym miejscu należy, że ustalenia stanu faktycznego zawarte w zaskarżonej decyzji zostały oparte o wpisy widniejące w ewidencji gruntów i budynków (stosowne wypisy z ewidencji znajdują się w aktach administracyjnych), a ustanowienie użytku ekologicznego następuje w drodze uchwały rady gminy. Jeśli Strona uznaje, że jej prawa zostały naruszone/poniosła szkodę w wyniku wadliwej procedury ustanowienia użytku ekologicznego, to jednak postępowanie w przedmiocie limitu zwrot podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej nie jest właściwe dla podnoszenia takich kwestii.
Podkreślić, należy, że przyjęta w sprawie kwalifikacja gruntów (użytek ekologiczny, użytki rolne, grunty orne etc.) oparta została o wpisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków, a stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm.) – dalej jako p.g.i.k. podstawą m.in. dla wymiaru podatków i świadczeń oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków – i danym tymi stosowne organy są związane. Ponadto dane z ewidencji gruntów i budynków w zakresie m.in. rodzaju użytków gruntowych są jawne (art. 24 ust. 2 p.g.i.k.). Wprost do danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków (p.g.i.k.) odwołuje się niewątpliwie stanowiący podstawę dla ustalenia rocznego limitu zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej akt prawny jakim jest u.z.p.a., który to akt w procesie obliczania limitu odwołuje się do:
"... powierzchni użytków rolnych będących w posiadaniu lub współposiadaniu producenta rolnego określonej w ewidencji gruntów i budynków, według stanu na dzień 1 lutego danego roku,"
(art. 4 ust. 2 pkt 1 u.z.p.a.)
Skoro ww. przepis u.z.p.a. bezpośrednio odwołuje się do sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków użytków rolnych, to należało rozstrzygnąć, czy użytek ekologiczny mieści się w klasie użytków rolnych w rozumieniu p.g.i.k. Efekt analizy obowiązujących w tym zakresie przepisów, zdaniem Sądu przeczy takiej możliwości o czym poniżej.
Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 p.g.i.k. ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów m.in. w przedmiocie rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych. W wykonaniu delegacji ustawowej zawartej w art. 26 ust. 2 p.g.i.k. zostało wydane rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm.) – dalej jako r.e.g.i.b. Kategorie (podział) użytków gruntowych zostały zawarty w § 67 r.e.g.i.b. w którym enumeratywnie wskazano grupy gruntów:
– grunty rolne;
– grunty leśne;
– grunty zabudowane i zurbanizowane;
– użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R;
– grunty pod wodami;
– tereny różne oznaczone symbolem - Tr.
Już z ww. podziału wynika, że grunty rolne stanowią odrębną kategorię użytku gruntowego od użytku ekologicznego – innymi słowy w rozumieniu ewidencji gruntów i budynków użytek gruntowy w postaci użytku ekologiczny nie jest tożsamy z użytkiem gruntowym w postaci gruntu rolnego. Ustanowienie użytku ekologicznego na danym gruncie rolnym powoduje jego przekwalifikowanie z użytku gruntowego - gruntu rolnego w odrębny użytek gruntowy - użytek ekologiczny. Reasumując grunt rolny i użytek ekologiczny nie są pojęciami tożsamymi w rozumieniu r.e.g.i.b. - są to dwa odrębne użytki gruntowe. Konsekwencję takiego podziału jest kolejny przepis r.e.g.i.b. - § 68, zgodnie z którym (ust. 1 pkt 1) wyłącznie w użytku gruntowym – gruncie rolnym można wyróżnić użytki rolne w postaci:
– gruntów ornych (symbol – R),
– sadów (S),
– łąk trwałych (Ł),
– pastwisk trwałych (Ps),
– gruntów rolnych zabudowanych (Br),
– gruntów pod stawami (Wsr),
– gruntów pod rowami (W),
– gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach rolnych (Lzr).
Mając na uwadze zawarte w art. 4 ust. 2 pkt 1 u.z.p.a. odwołanie do powierzchni użytków rolnych z ewidencji gruntów i budynków oraz systematykę przepisów § 67 i 68 r.e.g.i.b. Sąd uznaje, że użytkiem rolnym na potrzeby ustalenia limitu zwrotu podatku akcyzowego - zgodnie z u.z.p.a., jest wyłącznie grunt rolny w jednej z postaci, o której mowa w § 68 ust. 1 pkt 1 r.e.g.i.b. stosownie oznaczony w ewidencji gruntów i budynków. Użytek ekologiczny jako zgodnie z § 67 r.e.g.i.b. odrębna kategoria od gruntu rolnego - użytku gruntowego nie może być równocześnie postacią gruntu rolnego. Innymi słowy grunt rolny i użytek ekologiczny to dwa odrębne kategorie (zbiory) użytków gruntowych i tylko jedna z nich – grunt rolny zawiera użytki rolne, do których powierzchni odsyła wspomniany przepis art. 4 ust. 2 pkt 1 u.z.p.a.
Tym samym stanowisko SKO zawarte w zaskarżonej decyzji - wyłączające z procesu obliczania dla Skarżącej rocznego limitu zwrotu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w 2019 roku, zwrotu tego podatku za okres 01.08.2018 – 31.01.2019 oraz pozostałego do wykorzystania limitu powierzchni gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki ekologiczne (symbole – E-ŁIV i E-ŁV) Sąd uznaje za legalne. Podzielenie poglądu Skarżącej doprowadziłoby, zdaniem składu orzekającego do uwzględnienia w ustalaniu limitu zwrotu podatku akcyzowego gruntów, które faktycznie Strona wykorzystuje rolniczo z pominięciem danych z ewidencji gruntów i budynków. Taka wykładnia zdaniem Sądu jest sprzeczna z brzmieniem art. 4 ust. 2 pkt 1 u.z.p.a. który nie odnosi się do sposobu użytkowania (faktycznego wykorzystywania) gruntu, lecz jego klasyfikacji w ewidencji gruntów i budynków.
Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania – zarówno wskazanych w skardze art. 7, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) jak i innych przepisów prawa. W postępowaniu ustalono wszystkie elementy stanu faktycznego oraz prawnego niezbędne do wydania przez SKO zaskarżonej decyzji, a rozstrzygnięciu temu nie można zarzucić, że nie zostało wydane w oparciu o całokształt zebranego materiału dowodowego mającego związek z przedmiotem sprawy.
Mając powyższe na uwadze – brak wad zaskarżonej decyzji SKO o których mowa w art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę Strony jako nieuzasadnioną.