I SA/Wr 558/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła prawa Gminy Ziębice do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych poniesionych na budowę hali sportowo-widowiskowej. Gmina, będąca zarejestrowanym podatnikiem VAT, poniosła wydatki na inwestycję, która miała służyć zarówno działalności publicznej (lekcje WF, zajęcia szkolne), jak i działalności gospodarczej (wynajem sali fitness, siłowni, automatów, wynajem sali sportowej po godzinach lekcyjnych). Gmina zaproponowała zastosowanie indywidualnego prewspółczynnika obliczonego na podstawie powierzchni i liczby godzin wykorzystania obiektu, twierdząc, że jest to metoda najbardziej reprezentatywna i obiektywnie odzwierciedlająca stopień wykorzystania hali do działalności gospodarczej. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał to stanowisko za nieprawidłowe, wskazując na konieczność stosowania proporcji określonej w rozporządzeniu Ministra Finansów, która opiera się m.in. na kryterium obrotowym i uwzględnia sposób finansowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że zgodnie z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, Gmina ma prawo do zastosowania indywidualnego, bardziej reprezentatywnego sposobu określenia proporcji, jeśli uzna, że metoda z rozporządzenia nie odpowiada specyfice jej działalności. Sąd podzielił argumentację Gminy, że prewspółczynnik powierzchniowo-godzinowy lepiej odzwierciedla faktyczne wykorzystanie hali, uwzględniając zarówno powierzchnię, jak i czas użytkowania, a także rozróżnienie między działalnością gospodarczą a publiczną. Sąd podkreślił, że prawo do odliczenia VAT jest fundamentalną zasadą neutralności tego podatku i powinno być stosowane w sposób odzwierciedlający rzeczywiste wykorzystanie nabytych towarów i usług.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUzasadnienie prawa do stosowania indywidualnych prewspółczynników VAT przez jednostki samorządu terytorialnego w przypadku obiektów wykorzystywanych mieszanie (działalność gospodarcza i publiczna). Potwierdzenie, że kryterium powierzchniowo-godzinowe może być uznane za bardziej reprezentatywne niż metody oparte na obrocie czy finansowaniu.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji gminy i budowy hali sportowej, ale jego zasady mogą być stosowane do innych obiektów komunalnych wykorzystywanych w sposób mieszany. Kluczowe jest wykazanie, że indywidualna metoda jest obiektywnie bardziej reprezentatywna.
Zagadnienia prawne (1)
Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych poniesionych na realizację zadania (budowa hali sportowej) za pomocą indywidualnego prewspółczynnika powierzchniowo-godzinowego, zamiast proporcji określonej w rozporządzeniu Ministra Finansów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Gminie przysługuje prawo do zastosowania indywidualnego prewspółczynnika powierzchniowo-godzinowego, ponieważ jest to metoda bardziej reprezentatywna i obiektywnie odzwierciedlająca specyfikę wykorzystania hali do działalności gospodarczej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 86 ust. 2h ustawy o VAT daje gminom swobodę wyboru bardziej reprezentatywnego sposobu określenia proporcji niż ten wskazany w rozporządzeniu. Zaproponowana przez Gminę metoda powierzchniowo-godzinowa lepiej odzwierciedla faktyczne wykorzystanie hali, uwzględniając zarówno powierzchnię, jak i czas użytkowania, a także rozróżnienie między działalnością gospodarczą a publiczną. Metoda ta jest obiektywna i precyzyjna, a argumenty organu podatkowego dotyczące sposobu finansowania czy niższej proporcji nie są wystarczające do jej odrzucenia.
Przepisy (15)
Główne
uVAT art. 86 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
uVAT art. 86 § ust. 2a
Ustawa o podatku od towarów i usług
uVAT art. 86 § ust. 2b
Ustawa o podatku od towarów i usług
uVAT art. 86 § ust. 2c
Ustawa o podatku od towarów i usług
uVAT art. 86 § ust. 22
Ustawa o podatku od towarów i usług
uVAT art. 86 § ust. 2h
Ustawa o podatku od towarów i usług
Pomocnicze
uSG art. 7 § ust. 1 pkt 8 i 10
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
rozporządzenie MF art. 3 § ust. 1 i 3
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
PPSA art. 134 § ust. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 145 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 205 § ust. 4 w zw. z ust. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
OP art. 121 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
OP art. 14c § § 1 i 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
OP art. 14h
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Gmina ma prawo do zastosowania indywidualnego prewspółczynnika powierzchniowo-godzinowego, ponieważ jest on bardziej reprezentatywny i obiektywnie odzwierciedla specyfikę wykorzystania hali do działalności gospodarczej. • Metoda powierzchniowo-godzinowa uwzględnia faktyczne wykorzystanie obiektu, rozróżniając działalność gospodarczą od publicznej. • Prawo do odliczenia VAT powinno być stosowane w sposób neutralny i odzwierciedlać rzeczywiste wykorzystanie nabytych towarów i usług.
Odrzucone argumenty
Organ podatkowy argumentował, że należy stosować proporcję z rozporządzenia MF, która opiera się na kryterium obrotowym i uwzględnia sposób finansowania. • Organ podatkowy kwestionował możliwość zastosowania indywidualnego prewspółczynnika dla poszczególnych składników majątku, a nie dla całej jednostki organizacyjnej. • Organ podatkowy podnosił, że metoda Gminy nie uwzględnia czasu, gdy hala jest nieczynna (noc, święta).
Godne uwagi sformułowania
sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć • prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowi integralną część mechanizmu VAT i zasadę podstawową wspólnego systemu VAT • metoda powierzchniowo-godzinowa stanowi najbardziej adekwatny, obiektywny i proporcjonalny klucz alokacji analizowanych wydatków
Skład orzekający
Dagmara Dominik-Ogińska
przewodniczący sprawozdawca
Piotr Kieres
sędzia
Tomasz Trybuszewski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie prawa do stosowania indywidualnych prewspółczynników VAT przez jednostki samorządu terytorialnego w przypadku obiektów wykorzystywanych mieszanie (działalność gospodarcza i publiczna). Potwierdzenie, że kryterium powierzchniowo-godzinowe może być uznane za bardziej reprezentatywne niż metody oparte na obrocie czy finansowaniu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji gminy i budowy hali sportowej, ale jego zasady mogą być stosowane do innych obiektów komunalnych wykorzystywanych w sposób mieszany. Kluczowe jest wykazanie, że indywidualna metoda jest obiektywnie bardziej reprezentatywna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praktycznego dla samorządów i podatników – możliwości odliczenia VAT od inwestycji wykorzystywanych mieszanie. Wyrok potwierdza elastyczność przepisów VAT i możliwość stosowania indywidualnych rozwiązań, co jest cenne dla praktyków.
“Gmina wygrała z fiskusem: indywidualny prewspółczynnik VAT dla hali sportowej!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.