I SA/Wr 538/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która uchyliła decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i określiła spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) oraz stwierdziła nadpłatę i odmówiła stwierdzenia nadpłaty. Spółka zadeklarowała podatek PCC od umowy pożyczki w kwocie 66.000 zł z tytułu pożyczki w kwocie 3.300.000 zł. Spółka argumentowała, że czynność ta nie podlega PCC na podstawie art. 2 ust. 4 pkt 1 ustawy o PCC, ponieważ pożyczkodawca (spółka C) jest zwolniony z podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, który zwalnia usługi udzielania kredytów lub pożyczek. Spółka podkreślała, że udzielanie pożyczek przez podatnika VAT stanowi świadczenie podlegające opodatkowaniu VAT, nawet jeśli nie jest to główna działalność. Organy podatkowe uznały jednak, że udzielenie pożyczki przez spółkę C miało charakter sporadyczny i nie nosiło cech zorganizowanej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, zgodził się ze stanowiskiem organów. Sąd podkreślił, że aby czynność była objęta zwolnieniem z VAT, musi być wykonywana przez podatnika VAT działającego w ramach swojej działalności gospodarczej. W analizowanej sprawie, podstawową działalnością spółki C była branża medyczna, a udzielenie pożyczki miało charakter incydentalny i odbyło się w warunkach powiązań gospodarczych między stronami. Sąd uznał, że nie można było uznać, iż działalność spółki C w zakresie udzielenia pożyczki była działalnością zarobkową, typową dla profesjonalnego świadczenia usług pożyczkowych. W związku z tym, czynność ta nie podlegała zwolnieniu z VAT, a tym samym nie było podstaw do wyłączenia jej z opodatkowania PCC. Sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących opodatkowania pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz zwolnienia z VAT usług udzielania pożyczek przez podmioty niebędące instytucjami finansowymi, a także kryteria uznania działalności za gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której pożyczkodawcą jest spółka, której podstawowa działalność nie jest związana z usługami finansowymi, a udzielenie pożyczki ma charakter okazjonalny i powiązany kapitałowo.
Zagadnienia prawne (2)
Czy udzielenie pożyczki przez spółkę, która nie jest instytucją finansową, ale posiada wolne środki finansowe wygenerowane w ramach podstawowej działalności gospodarczej, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym czynność zwolnioną z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, co skutkowałoby wyłączeniem tej pożyczki z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o PCC?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, udzielenie pożyczki przez spółkę, która nie prowadzi profesjonalnej działalności w zakresie usług finansowych, a jedynie zarządza własnym portfelem inwestycyjnym w sposób okazjonalny, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. W związku z tym czynność ta nie podlega zwolnieniu z VAT i podlega opodatkowaniu PCC.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe dla zastosowania art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o PCC jest ustalenie, czy czynność udzielenia pożyczki jest opodatkowana lub zwolniona z VAT. Aby tak było, musi być wykonana przez podatnika VAT działającego w ramach działalności gospodarczej. W tym przypadku, podstawową działalnością pożyczkodawcy była branża medyczna, a udzielenie pożyczki miało charakter incydentalny, w warunkach powiązań kapitałowych, a nie zawodowy. Dlatego czynność nie spełniała przesłanek do zwolnienia z VAT.
Czy organ podatkowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i zastosował przepisy prawa materialnego i procesowego przy wydawaniu decyzji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w PCC?
Odpowiedź sądu
Tak, organ podatkowy prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy oraz zastosował przepisy prawa, a zarzuty naruszenia przepisów procesowych są bezzasadne.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a ocena dowodów nie nosiła znamion dowolności. Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące zasady prawdy obiektywnej i postępowania dowodowego zostały zachowane.
Przepisy (23)
Główne
p.c.c. art. 2 § ust. 4 pkt 1
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
ustawa o VAT art. 43 § ust. 1 pkt 38
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
upsa art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
ustawa o VAT art. 15 § ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 5 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 7 § ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 8 § ust. 1
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
p.c.c. art. 1 § ust. 1 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
p.c.c. art. 3 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
p.c.c. art. 4 § pkt 7
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
p.c.c. art. 6 § ust. 1 pkt 7
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
p.c.c. art. 7 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
p.c.c. art. 9 § pkt 10 lit. d
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
Ordynacja podatkowa art. 75 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 81 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 121 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
upsa art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
ustawa o VAT art. 19a § ust. 5 pkt 1 lit. e
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
k.c. art. 720
Kodeks cywilny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Udzielenie pożyczki przez spółkę, która nie prowadzi profesjonalnej działalności w zakresie usług finansowych, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie podlega zwolnieniu z VAT. • Czynność udzielenia pożyczki miała charakter okazjonalny i odbyła się w warunkach powiązań gospodarczych, a nie zawodowy.
Odrzucone argumenty
Pożyczka udzielona przez spółkę C, która jest zwolniona z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, nie podlega PCC na podstawie art. 2 ust. 4 pkt 1 ustawy o PCC. • Udzielanie pożyczek przez podatnika VAT stanowi świadczenie podlegające opodatkowaniu VAT, nawet jeśli nie jest to główna działalność.
Godne uwagi sformułowania
nie każde bowiem udzielenie pożyczki przez spółkę stanowi czynność dokonaną przez podatnika podatku VAT i stanowiącą usługę pośrednictwa finansowego. • nie ilość, czy częstotliwość określonych czynności przesądza o tym, że dany podmiot staje się podatnikiem podatku VAT, lecz okoliczności wskazujące na zawodowy (a nie incydentalny) charakter czynności.
Skład orzekający
Marta Semiczek
przewodniczący sprawozdawca
Jadwiga Danuta Mróz
sędzia
Katarzyna Radom
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opodatkowania pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz zwolnienia z VAT usług udzielania pożyczek przez podmioty niebędące instytucjami finansowymi, a także kryteria uznania działalności za gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której pożyczkodawcą jest spółka, której podstawowa działalność nie jest związana z usługami finansowymi, a udzielenie pożyczki ma charakter okazjonalny i powiązany kapitałowo.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia podatkowego (PCC vs VAT przy pożyczkach) i pokazuje, jak sądy interpretują definicję działalności gospodarczej w kontekście zwolnień VAT, co jest kluczowe dla wielu firm.
“Pożyczka między spółkami: kiedy zapłacisz PCC, a kiedy skorzystasz ze zwolnienia VAT?”
Dane finansowe
WPS: 3 300 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.