I SA/Wr 526/20

I SA/Wr 526/20 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2021-08-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-10-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Makowska-Hrycyk /sprawozdawca/
Dagmara Dominik-Ogińska /przewodniczący/
Katarzyna Radom
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
II FSK 931/22 - Wyrok NSA z 2025-04-15
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 865
art. 12  ust. 4 pkt 14
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Makowska–Hrycyk (sprawozdawca) Sędzia WSA Katarzyna Radom Protokolant: starsza specjalista Agnieszka Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2021 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi A spółki z o.o. z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
1. Postępowanie przed organem.
1. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS, organ interpretacyjny) z dnia (...)r. nr (...)L, dotycząca przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 865 ze zm.; dalej jako: "u.p.d.o.p.") w zakresie oceny, czy w opisanym stanie faktycznym przyznana A spółce z o.o. z siedzibą we W. (dalej jako: Strona, Skarżący, Wnioskodawca, Spółka) "kwota różnicy ceny" i "rekompensata finansowa" podlega wyłączeniu z przychodów na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
2. Jak wynika z akt sprawy, Strona prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie obrotu energią elektryczną. W związku z dokonanymi transakcjami sprzedaży energii elektrycznej na rzecz odbiorców końcowych, Strona złożyła wniosek do spółki Zarządca Rozliczeń S.A. o wypłatę: 1) "kwoty różnicy ceny" na podstawie art. 7 ust. 1 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2538 ze zm.) oraz 2) "rekompensaty finansowej" na podstawie art. 7 ust. 1b w zw. z art. 8 ww. ustawy, otrzymując następnie na rachunek bankowy "kwotę różnicy ceny" za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2019 r. oraz "rekompensatę finansową" za okres od dnia 1 lipca do dnia 31 grudnia 2019 r. W związku z powyższym Spółka zadała następujące pytania: 1) Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym przyznana Wnioskodawcy "kwota różnicy ceny" winna być zakwalifikowana jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?; 2) Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym przyznana Wnioskodawcy "rekompensata finansowa" winna być zakwalifikowana jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? W ocenie Strony zarówno "kwota różnicy ceny", jak i "rekompensata finansowa" przyznane zgodnie z art. 7 ust. 1 i ust. 1b w zw. z art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw nie powinny być kwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, stosownie do wyłączenia określonego w art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. Celem poparcia zajętego stanowiska Spółka podniosła, że zgodnie z art. 7 ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub dystrybucji energii elektrycznej może zwrócić się do Z. S.A., z wnioskiem o wypłatę m.in.: "kwoty różnicy ceny" (art. 7 ust. 1) - tj. kwoty na pokrycie różnicy między wielkością przychodów za obrót energią elektryczną na rzecz odbiorców końcowych, o których mowa w art. 5 ust. 1, określoną na podstawie średnioważonej wolumenem ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym powiększonej o pozostałe koszty jednostkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 1, a wielkością przychodów wynikających z zastosowania cen energii elektrycznej, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, lub cen i stawek opłat za energię elektryczną stosowanych w dniu 30 czerwca 2018 r., o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, obliczonej zgodnie ze wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, za okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. oraz "rekompensaty finansowej" (art. 7 ust. 1b) - tj. kwoty na pokrycie różnicy między wielkością przychodów za obrót energią elektryczną na rzecz odbiorców końcowych, o których mowa w art. 5 ust. 1a, określonej na podstawie średnioważonej wolumenem ceny energii elektrycznej na rynku hurtowym powiększonej o pozostałe koszty jednostkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 1, a wielkością przychodów wynikających z zastosowania cen energii elektrycznej, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, lub cen i stawek opłat za energię elektryczną stosowanych w dniu 30 czerwca 2018 r., o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, za okres od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., obliczonej zgodnie ze wzorem określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 2. Zdaniem Strony z żadnego z przepisów u.p.d.o.p. nie wynika, że wskazane powyżej kwoty stanowią przychód (dochód) w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym, podatnik nie jest zobowiązany pomocy tej wykazywać w swoich przychodach (dochodach) do opodatkowania. Następnie Strona podniosła, że na gruncie u.p.d.o.p. przychodem podatkowym jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną, o ile nie została ujęta w katalogu zawartym w art. 12 ust. 4 u.p.d.o.p. W art. 12 ust. 1 pkt 1-11 u.p.d.o.p., ustawodawca wymienił jedynie przykładowe kategorie pożytków, których otrzymanie kreuje u podatnika przychód podatkowy. Za źródło przychodu uznaje się każdy zindywidualizowany stosunek prawny, zdarzenie lub stan faktyczny, z którym wiąże się uzyskanie przychodu, zaś wyjątki od tej zasady muszą wynikać z konkretnego przepisu ustawy wyłączającego bądź zwalniającego konkretny dochód z opodatkowania. Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p., do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów. Wnioskodawca na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej sprzedaje energię elektryczną na rzecz odbiorców końcowych. Z uwagi na znaczny wzrost kosztów energii elektrycznej oraz wprowadzone ograniczenia w kształtowaniu cen na rzecz odbiorców końcowych, Spółce przysługuje zwrot "kwoty różnicy cen" oraz "rekompensata finansowa", o którą wystąpił oraz którą otrzymał. Skoro "zwrot różnicy ceny" i "rekompensata finansowa" pochodzą ze środków budżetu państwa wypłacanych w ramach programu rządowego, to nie stanowią przychodu podatkowego. Tym samym spełnione zostały przesłanki wskazane w art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. Na poparcie swojego stanowiska Spółka powołała się na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 kwietnia 2017 r., Znak: 1462-IPPB6.4510.46.2017.1.AG, z której– jak wskazała – wynika, że możliwość zastosowania ww. przepisu jest uzależniona od łącznego spełnienia następujących przesłanek: 1) uzyskany przychód musi stanowić przychód z otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy, praw czy też innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń; 2) nieodpłatne świadczenia są finansowane lub współfinansowane ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, i jednocześnie; 3) nieodpłatne świadczenia są finansowane lub współfinansowane w powyższy sposób w ramach programów rządowych. Powyższe przesłanki zostały spełnione
w opisanym stanie faktycznym. Dalej Strona wyjaśniła, że podstawę prawną otrzymanego przez nią dofinansowania, stanowią przepisy ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw. Z uzasadnienia ww. zmiany wynika że jej celem jest złagodzenie skutków podwyżek cen energii i wprowadzenie rozwiązań i mechanizmów we wdrożenie przedmiotowych rozwiązań. Intencją projektodawców było również, aby część środków przeznaczonych na finansowanie wprowadzanych przez ustawę mechanizmów pochodziła z budżetu państwa. Strona wskazała, że ww. środki mają źródło w środkach z budżetu państwa. Ponadto, zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw utworzono Fundusz z którego finansowane są kwoty różnic cen, rekompensaty finansowe oraz dofinansowania. Fundusz jest państwowym funduszem celowym, którego dysponentem jest minister do spraw energii. Zarządca Rozliczeń S.A. jest celową spółką Skarbu Państwa, powołaną w trybie przepisów ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1571). W ocenie Strony, analiza intencji projektodawców i ustawodawcy oraz struktury źródeł przychodu Funduszu pozwala stwierdzić, że otrzymane przez nią nieodpłatne świadczenie jest współfinansowane ze środków budżetu państwa, gdyż dotacje celowe z budżetu państwa stanowią jedno ze źródeł przychodów Funduszu. Dofinansowanie przyznane jest ponadto w ramach programu rządowego. Projekt ustawy, został opracowany i zgłoszony przez Radę Ministrów. Już z powyższego można wnioskować, że istniejące rozwiązania w zakresie łagodzenia skutków wzrostu cen energii elektrycznej, ponieważ zostały opracowane przez Radę Ministrów, stanowią "program rządowy". W sprawach decyzji wydawanych przez Zarządcę Rozliczeń organem wyższego stopnia jest minister właściwy do spraw energii. Ponadto, minister właściwy do spraw energii jest dysponentem Funduszu. Skoro więc za realizację programu udzielania dofinansowań odpowiada członek Rady Ministrów, tym bardziej należy uznać że wypłata dofinansowania odbywa się w ramach programu rządowego. Powołując się na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 kwietnia 2020 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.49.2020.1.MR, Strona wskazała, "dofinansowanie" wskazane w art. 7 ust. 4a ustawy o zmianie ustawy podatku akcyzowego nie stanowi przychodu opodatkowanego zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. Zarówno "kwota różnicy ceny", jak i "rekompensata finansowa" (których dotyczy niniejszy wniosek), a także "dofinansowanie" (którego dotyczy powoływana powyżej interpretacja) uregulowane są w tej samej ustawie i pochodzą dokładnie z tych samych źródeł finansowania oraz są wypłacane w ramach tego samego programu rządowego. Nie ma zatem żadnego uzasadnienia dla odmiennego traktowania na gruncie przepisów prawa podatkowego powyższych okoliczności, skoro konstrukcyjnie pozostają one ze sobą zbieżne. Winny one zatem zostać uznane za niekwalifikujące się do kategorii przychodu
- zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
3. Dyrektor KIS uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe, wskazując, że u.p.d.o.p. obejmuje swym zakresem wszystkie zdarzenia, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów. Wystąpienie takiego zdarzenia skutkuje po stronie podatnika obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na podatniku. Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe
o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Katalog przysporzeń nie stanowiących przychodów podatkowych został określony w art. 12 ust. 4 u.p.d.o.p. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że jedynie w warunkach ściśle określonych w tym katalogu otrzymane przysporzenie przychodu podatkowego stanowić nie będzie. Zgodnie z ww. przepisem do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych
lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych
lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów. Zdaniem Dyrektora KIS przez nieodpłatne świadczenie rozumieć należy takie zdarzenia prawne i gospodarcze, dotyczące działalności gospodarczej, których skutkiem jest świadczenie nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku osoby prawnej, mające konkretny wymiar finansowy. Wedle organu interpretacyjnego "Kwota różnicy ceny" to rekompensata z tytułu obowiązku nałożonego na przedsiębiorstwa obrotu, polegającego na sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowych po cenach obowiązujących w 2018 r. oraz rekompensata dla odbiorców końcowych energii elektrycznej, którzy kupują energię elektryczną na giełdzie z pominięciem przedsiębiorstw obrotu po cenach wyższych niż ich ceny nabycia w dniu 30 czerwca 2018 r. "Rekompensatą finansową" jest zaś kwota na pokrycie różnicy między wielkością przychodów za obrót energią elektryczną na rzecz odbiorców końcowych określonej w sposób przewidziany ustawą a wielkością przychodów wynikających z zastosowania cen energii elektrycznej lub cen i stawek opłat za energię elektryczną stosowanych w dniu 30 czerwca 2018 r. , za okres od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., obliczonej zgodnie ze wzorem określonym w przepisach. Otrzymane przez Stronę na podstawie art. 7 ust. 1 i 1b ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy
o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw "kwota różnicy ceny" oraz "rekompensata finansowa" spełniają definicje przychodu, o której mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Otrzymane "kwota różnicy ceny" oraz "rekompensata finansowa" nie stanowią realizacji żadnego celu publicznego, a jedynie rekompensatę dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Ponadto organ interpretacyjny zauważył, że przepis art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p., odnosi się do wartości otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw, a także innych nieodpłatnych świadczeń finansowych. Otrzymane przez Spółkę pieniądze nie mogą stanowić nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w tym przepisie. Nieodpłatne świadczenia stanowią bowiem odrębną, od środków pieniężnych, kategorię przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p. Otrzymane pieniądze stanowią natomiast przychód z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.
2. Postępowanie przed sądem I instancji.
2.1. Interpretację tę Strona w całości objęła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarzucając naruszenie art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. poprzez błędną wykładnię skutkująca błędnym przyjęciem, że otrzymana przez Skarżacą "kwota różnicy ceny" i "rekompensata finansowa" na postawie ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, stanowią przychód Skarżącej podlegający opodatkowaniu i nie są objęte dyspozycją art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p.;
Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi powtórzyła argumentację, jaką zaprezentowała przed Dyrektorem KIS.
2.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o oddalenie skargi.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
3.1. Zgodnie z art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), sąd uchyla zaskarżoną interpretację w razie stwierdzenia, że narusza ona przepisy prawa materialnego lub procesowego
w sposób - odpowiednio - mający lub mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania. W myśl art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest przy tym związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto, z istoty postępowania dotyczącego udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 14b i art. 14c ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa Dz. U. z 2019 r., poz. 900; dalej jako: "O.p.") wynika, że organ interpretujący, a następnie także sąd administracyjny
w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji, są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega bowiem przede wszystkim na tym, że organ wydaje interpretację tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz w kontekście wyrażonej przez niego oceny prawnej.
3.2. Kontrola legalności zaskarżonej interpretacji indywidualnej w granicach wyznaczonych zarzutami skargi doprowadziła skład orzekający do wniosku, że jest ona prawidłowa. Podniesiony przez Spółkę zarzut naruszenia art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.p. poprzez jego błędną wykładnię jest bowiem nieuzasadniony.
3.3. Spór w sprawie sprowadza się do zagadnienia, czy otrzymane przez Spółkę na podstawie ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw "kwota różnicy ceny" i "rekompensata finansowa" stanowią nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. i skutkiem tego – nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Zdaniem Strony, powyższych kwot nie sposób zaliczyć do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych z uwagi na wyłącznie wynikające z art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p.
Z kolei wedle Dyrektora KIS wartości te jako wartości pieniężne nie stanowią "nieodpłatnych świadczeń", lecz należy je kwalifikować jako przychody podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p.
Rację ma organ interpretacyjny.
Pojęcia "kwoty różnicy ceny" i "rekompensaty finansowej" wynikają odpowiednio z art. 7 ust. 1 i art. 7 ust. 1b ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2538). Kwota różnicy ceny to rekompensata z tytułu obowiązku nałożonego na przedsiębiorstwa obrotu, polegającego na sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowych po cenach obowiązujących w 2018 r. oraz rekompensata dla odbiorców końcowych energii elektrycznej, którzy kupują energię elektryczną na giełdzie
z pominięciem przedsiębiorstw obrotu po cenach wyższych niż ich ceny nabycia
w dniu 30 czerwca 2018 r. "Rekompensatą finansową" jest zaś kwota na pokrycie różnicy między wielkością przychodów za obrót energią elektryczną na rzecz odbiorców końcowych określonej w sposób przewidziany ustawą a wielkością przychodów wynikających z zastosowania cen energii elektrycznej lub cen i stawek opłat za energię elektryczną stosowanych w dniu 30 czerwca 2018 r. , za okres od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., obliczonej zgodnie ze wzorem określonym w przepisach.
Podstawowym zagadnieniem niezbędnym w sprawie jest zatem ocena prawna, czy otrzymane na rachunek bankowy środki stanowią wartości pieniężne, czy też wartość nieodpłatnych świadczeń. W ocenie Sądu z powyższych przepisów wynika wprost, że zarówno "kwota różnicy ceny" jak i "rekompensata finansowa" to wartości pieniężne, uzyskane na wniosek Spółki, obliczone według odpowiednich przepisów.
Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych
lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych
lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów.
Przepis ten ustala zatem dwa łączne warunki wyłączenia z przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych: 1) wartości rzeczy lub praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie oraz wartości innych świadczeń otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, 2) finansowane lub współfinansowane ze środków publicznych. Strona argumentuje, że "kwota różnicy ceny" jak i "rekompensata finansowa" nie stanowią przychodu podatkowego, ponieważ pochodzą ze środków budżetu państwa wypłacanych w ramach programu rządowego. Zatem podkreśla zaistnienie drugiego warunku z art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. W swojej argumentacji pomija jednak, że dyspozycja art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. zawiera też ww. warunek co do charakteru otrzymanych wartości. Jak wskazuje przepis art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. są to rzeczy, prawa i inne świadczenia otrzymane nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, których wartość podlega wyłączeniu z przychodów podatkowych. Tymczasem otrzymane przez Stronę środki niewątpliwie stanowią wartość pieniężną, zatem nie mogą stanowić świadczenia nieodpłatnego (świadczenia otrzymanego nieodpłatnie), które ponadto jest odrębną kategorią przychodu wymienioną w art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.
Sąd dostrzega też argumentację Strony skupioną również na drugim warunku zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p., tj. na realizacji celu publicznego poprzez cel wypłaty tych wartości pieniężnych. Niezależnie jednak od argumentacji skarżącego, czy kwota różnicy ceny oraz rekompensata finansowa realizują cel publiczny, stanowią pomoc publiczną - to z pewnością nie mogą być kwalifikowane do art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p. jako nieodpłatne świadczenia. Tymczasem taki zakres zaskarżenia (wyłącznie art. 12 ust. 4 pkt 14 u.p.d.o.p.) – poprzez sformułowanie zarzutu skargi - uczyniła w sprawie Spółka, czym Sąd w tej sprawie jest związany.
3.3. Z tych względów Sąd na postawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.