I SA/WR 524/23

I SA/Wr 524/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Łukasz Cieślak
Piotr Kieres /przewodniczący sprawozdawca/
Tadeusz Haberka
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Czystość i porządek
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2651
art. 121 par. 1,  art. 122,  art. 187 par. 1,  art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 1297
art. 6ka ust. 1
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca),, Sędziowie: Sędzia WSA Tadeusz Haberka,, Asesor WSA Łukasz Cieślak, , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2024 r. w Wydziale I w postępowaniu uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: W.M. przy ul. P. [...], [...] i [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z 3 kwietnia 2023 r., nr SKO.CP/41/5/23 w przedmiocie opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi: I. uchyla zaskarżoną decyzję, wraz z poprzedzającą ją decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Bogatynia z 16 grudnia 2022 r. nr PO.3137.4.380.2022.EB; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Strony skarżącej kwotę: 1.017,00 zł (tysiąc siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] [...], [...], [...] w B. (dalej jako WM, Skarżąca) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze (dalej jako SKO, Organ Odwoławczy) z 3 kwietnia 2023 r. nr SKO.CP/41/5/23 utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. (dalej jako: Burmistrz, Organ I instancji) z 16 grudnia 2022 r. nr PO.3137.4.380.2022.EB w przedmiocie opłaty podwyższonej tytułem gospodarowania odpadami komunalnymi za październik 2022 r. w wysokości 1.920,00 zł. W decyzji wydanej przez Organ I wskazano, że w dniach 11 i 26.10.2022 r. do Urzędu Miasta i Gminy B. wpłynęła informacja o przeprowadzonej przez G. Sp. z o.o. w B. (dalej: przedsiębiorstwo) w dniach 6 i 20.10.2022 r. kontroli zgodności odbierania odpadów komunalnych ze: złożoną przez zarządcę nieruchomości WM deklaracją o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B., w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta i gminy B. (Dz. Urz. Woj. Doln. z 2020 r., poz. [...], ze zm.). Kontrolę przeprowadzili pracownicy tego przedsiębiorstwa, z której sporządzono protokół nr [...] i [...] oraz dokumentację zdjęciową. Informację o nieprawidłowościach otrzymała również WM. Burmistrz w następstwie otrzymanych od przedsiębiorstwa materiałów na podstawie art. 6ka ust. 1-3 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. Dz.U z 2022 r., poz. 1297, ze zm.) – dalej jako u.c.p.g. oraz uchwałą nr [...] z [...] lipca 2022 r. w sprawie wyboru i metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty (Dz. Urz. Woj. Doln. z 2022 r., poz. [...], ze zm.), postanowieniem z 26 października 2022 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty podwyższonej za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W konsekwencji wskazaną na wstępie decyzją z 16 grudnia 2022 r. Organ I instancji określił opłatę w wysokości 1.920,00 zł jako iloczyn liczby osób zamieszkujących nieruchomość 20 osób i stawki opłaty w wysokości 96,00 zł oraz liczby miesięcy (październik 2022 r.).
W wyniku wniesionego odwołania SKO utrzymało rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w mocy. Organ odwoławczy uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że z akt sprawy, w tym dokumentacji fotograficznej wynika, że podczas odbioru odpadów komunalnych z nieruchomości WM pracownicy przedsiębiorstwa ujawnili i udokumentowali w dniu 6.10.2022 r., w pojemniku na odpady zmieszane zawartość innych frakcji ponad 5% udziału masowego o pobranej reprezentacyjnej próby (protokół [...]). O tym fakcie pismem z 14 października 2022 r. miała zostać powiadomiona WM. W dniu 20.10.2022 r. przedsiębiorstwo przeprowadziło ponowną kontrolę i ujawniło nieprawidłowości w pojemnikach posegregacyjnych tzw. odpady zmieszane – zawartość innych frakcji wyniosła ponad 5% udziału masowego o pobranej reprezentacyjnej próbie (protokół [...]). W piśmie z 23 listopada 2022 r. (stanowiącym odpowiedź na pismo Burmistrza) przedsiębiorstwo wskazało, że:
– weryfikację przeprowadzoną zgodnie z umową nr [...] z 29 stycznia 2021 r;
– pracownicy przedsiębiorstwa nie posiadają uprawnień do przeprowadzenia kontroli – to informacje z przedsiębiorstwa są podstawą do przeprowadzenia stosownej kontroli;
– zgodnie z § 7 ust. 2 uchwały nr [...] Rady Miejskiej B. z dnia [...].11.2020 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy B. podczas kontroli w zakresie zbierania odpadów komunalnych przyjęto sposób pozyskiwania 5% próby reprezentacyjnej w sposób objętościowy przez każdorazowe sprawdzenie pojemnika na odpady, dokumentację zdjęciową, a jako jednostkę przyjęto objętość worka/pojemnika w poszczególnych frakcjach udostępnianych do odebrania.
SKO zwróciło uwagę, że w oparciu o przepis art. 6ka ust. 1-3 u.c.p.g. postępowanie w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wszczyna się na podstawie powiadomienia przez podmiot odbierający odpady – a więc protokół z weryfikacji jest dokumentem wewnętrznym i nie mają do niego zastosowania przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm.) – dalej jako o.p. Organ odwoławczy powołał się na ujawnione dwa przypadki braku segregacji odpadów i podniósł, że przekroczenie 5 % udziału masowego w badanej próbie reprezentacyjnej ustalono w sposób objętościowy przez sprawdzenie każdego pojemnika i dokumentację zdjęciową, przyjmując objętość worka/pojemnika w poszczególnych frakcjach. Stan faktyczny został ustalony przez Burmistrza prawidłowo, tak jak i zawarta w decyzji pierwszoinstancyjnej jego ocena.
WM nie zgodziła się ze stanowiskiem SKO zawartym w decyzji z 3 kwietnia 2023 r. i złożyła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, podnosząc zarzuty:
1) brak rozpatrzenia wszystkich zarzutów odwołania, a w szczególności nieustosunkowanie się do kwestii prowadzenia kontroli bez udziału kontrolowanego oraz naruszenia innych wymogów procedury kontrolnej;
2) oparcie rozstrzygnięcia SKO wyłącznie na dowodach przedstawionych przez Organ I instancji wbrew zarzutom Skarżącej, że dowody te są niewiarygodne, podważalne, co najmniej wątpliwe i nieobrazujące stanu faktycznego sprawy, a w szczególności na:
a) dokumentacji fotograficznej, która ma rzekomo przedstawiać zawartość innych frakcji w kontrolowanych pojemnikach w ilości ponad 5% udziału masowego,
b) braku określenia i pobrania reprezentatywnej próby, do której należałoby odnieść pomiar dokonany przez kontrolującego,
c) braku dokonania próby w sposób objętościowy lub braku udokumentowania takiej próby przez kontrolującego, szczególnie w sytuacji odniesienia tej próby do pojemności worka,
d) uznaniu na podstawie samego oświadczenia g. sp. z o.o., w B., że procedura kontrolna została zachowana,
e) protokole z kontroli, który ma status dokumentu wewnętrznego;
3) sprzeczność wewnętrzną ustaleń SKO, polegającą na uznaniu czynności i dokumentów kontrolującego za mogące stanowić podstawę do wydania decyzji przez Organ I instancji, podczas gdy ten sam organ stwierdził, że "powiadomienie nazwane przez ten podmiot protokołem, jest wewnętrznym dokumentem, co do którego nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej [...] gdyż podmiot dokonujący powiadomienia nie jest organem";
4) sprzeczność wewnętrzną poprzez uznanie przez SKO za pełny, wiarygodny i dający podstawę do wydania decyzji materiał dowodowy zgromadzony w aktach Organu I instancji w sytuacji braku przeprowadzenia kontroli przez ten organ, a jedynie na podstawie powiadomienia przez przedsiębiorstwo, które organem nie jest;
5) wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o dokumenty i informacje, które nie znajdowały się w aktach sprawy Organu I instancji, a pozyskane zostały dopiero w toku postępowania odwoławczego, tj. pismo przedsiębiorstwa z 23 listopada 2022 r., podczas gdy to na Burmistrzu ciążył obowiązek wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy jeszcze przed wydaniem decyzji, i co oznacza, że Organ I instancji nie posiadał ich w chwili wydania decyzji;
6) bezpodstawne utożsamianie kontrolującego tj. przedsiębiorstwa z Organem I instancji;
7) uznanie czynności kontrolującego za prawnie wiążące wbrew stwierdzeniu przedsiębiorstwa w piśmie z 23 listopada 2022 r., iż nie posiada uprawnień do prowadzenia kontroli;
8) pominięcie przepisów prawa miejscowego tj. zarządzenia nr [...] poprzez: dokonywanie kontroli wbrew procedurze określonej w załączniku nr 1, gdyż organem kontroli jest Burmistrz, a nie przedsiębiorstwo, kontroli nie dokonywały osoby uprawnione, a takimi mogą być jedynie pracownicy Gminy, kontrola dokonywana była bez wcześniejszego powiadomienia o kontroli oraz bez obecności kontrolowanego właściciela nieruchomości lub jego przedstawiciela, osoby kontrolujące nie posiadały wymaganego upoważnienia, protokół z kontroli nie został przesłany kontrolowanemu, tak jak i dokumentacja zdjęciowa wykonana podczas kontroli, a kontrolowany nie podpisał protokołu kontroli oraz nie mógł ustosunkować się do jego treści, kontrolę przeprowadzono przez osoby bez upoważnienia z zał. nr 2, a nadto sporządzenie protokołu nastąpiło niezgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 4, a dodatkowo brak było zawiadomienia kontrolowanego zgodnie z załącznikiem nr 5;
9) naruszenie art. 6ka ust. 3 w zw. z art. 6k ust. 3 u.c.p.g. oraz w zw. z § 1 pkt 3 ww. uchwały Nr [...] poprzez bezpodstawne ich zastosowanie;
10) naruszenie art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. poprzez brak powiadomienia Skarżącej przez przedsiębiorstwo o naruszeniu obowiązku segregacji odpadów, a nawet niepowiadomienie przez Burmistrza Skarżącej o ponownym naruszeniu tego obowiązku;
11) naruszenie art. 6ka w zw. z art. 6q ust. 1 u.c.p.g. poprzez niezachowanie procedury ustawowej, w zakresie niedopełnienia obowiązku selektywnej zbiórki odpadów oraz procedury podatkowej;
12) naruszenie art. 281 i art. 282 o.p. w zw. z art. 6q ust. 1 u.c.p.g. poprzez niedokonanie jakiejkolwiek kontroli podatkowej przez Organ I instancji w celu weryfikacji zawiadomienia dokonanego przez przedsiębiorstwo;
13) naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 § 4 o.p. w związku z art. 6q u.c.p.g. przez niewskazanie podstaw faktycznych decyzji;
14) naruszenie art. 282b § 1, § 4 o.p. i art. 289, w związku z art.6q ust. 1u.c.p.g przez niezawiadomienie kontrolowanego przez organ kontroli podatkowej przed terminem kontroli
15) naruszenie art. 285 § 1 o.p. przez dokonanie kontroli bez czynnego udziału kontrolowanego;
16) sporządzenie protokołów z oględzin (art. 289 o.p.) bez podpisów osób sporządzających te dokumenty;
17) naruszenie art. 290 § 1, 2, 4 i 6 w związku z art. 6q u.c.p.g. przez brak protokołów z kontroli lub ich sporządzenie niezgodnie z art. 290 § 2 o.p., niedoręczenie kontrolowanemu pełnej dokumentacji z czynności kontrolnych;
18) naruszenie art. 291 o.p. przez uniemożliwienie kontrolowanemu złożenie zastrzeżeń;
19) naruszenie art. 281 i art. 283 o.p., w związku z art. 6q ust. 1 u.c.p.g. przez dokonanie kontroli przez niewłaściwy podmiot i osoby nie mające upoważnienia do wykonania czynności kontrolnych
20) naruszenie § 7 ust. 2 uchwały [...] Rady Miejskiej w B. z [...] listopada 2020 r w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy B. (Dz. Urz. Woj. Dol. z 2020 r., poz. [...]) przez nie wykazanie przekroczenia 5% udziału masowego innych frakcji w stosunku do pobranej reprezentatywnej próby oraz nie wykazanie reprezentatywnej próby co do jej masy;
21) naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1 art. 124 w związku z art. 6q
W oparciu o zarzuty skargi WM wniosła o uchylenie w całości decyzji obu instancji i o zasądzenie od SKO na rzecz Skarżącej kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022, poz. 2492 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie (odnosi się, bowiem do skarg dotyczących interpretacji indywidualnych).
Skargę należało uwzględnić.
Mając na uwadze wielość spraw przed tut. Sądem których przedmiotem jest postępowanie Burmistrza w przedmiocie opłaty podwyższonej za gospodarowaniem odpadami komunalnymi przypomnieć należy otoczenie prawne dotyczące wymiaru tejże opłaty. Stosownie do art. 6c ust. 1 u.c.p.g. gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6h u.c.p.g.). Zgodnie z art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. w przypadku niedopełnienia przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne przyjmuje je, jako niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne i powiadamia o tym wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz właściciela nieruchomości. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta na podstawie powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wszczyna postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art. 6ka ust. 2 u.c.p.g.). Wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc lub miesiące, a w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6j ust. 3b, za rok, w których nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 6k ust. 3 (art. 6ka ust. 3 u.c.p.g.). W sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta (art. 6q ust. 1 u.c.p.g.). Na podstawie art. 4 ust. 1 u.c.p.g. została również uchwalona przez Radę Miejską w B. uchwała nr [...] w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta i gminy B. z której wynika m.in. sposób segregacji odpadów i wymagania co do sposobu ich gromadzenia i odbioru. W postępowaniu których przedmiotem jest opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi mają zastosowanie przepisy o.p. z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta (art. 6q ust. 1 u.c.p.g.). Tym samym w postępowaniu Burmistrz jak i SKO winni m.in. uwzględniać reguły postępowania podatkowego m.in.:
– postępowanie powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 o.p.);
– w toku postępowania organ podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym (art.122 o.p.);
– jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 o.p.);
– organ jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 187 § 1 o.p.);
– organ ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 191 o.p.);
– decyzja administracyjna wydana po zakończeniu postępowania ma zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 210 § 1 pkt 6 o.p.);
– uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa (art. 210 § 4 o.p.).
W art. 6ka ust. 1 u.c.p.g. zawarto przesłanki warunkujące wydanie przez organ decyzji określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres, w którym nie dopełniono obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, stosując wysokość stawki opłaty podwyższonej. Pierwszą z przesłanek – materialną – jest niedopełnienie przez właściciela nieruchomości obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych, a drugą przesłanką – formalną – jest powiadomienie przez przedsiębiorstwo o zaistniałym zdarzeniu zarówno wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jak i właściciela nieruchomości.
W rozpatrywanej sprawie w oparciu o akta administracyjne Sąd stwierdził, że organy obu instancji nie miały podstaw do stwierdzenia zaistnienia pierwszej - materialnoprawnej przesłanki z art. 6ka ust. u.c.p.g. Jak wynika z załączonych do powiadomień przedsiębiorstwa z 7 i 21 października 2022 r. protokołów nr [...] i [...], skierowanych do Burmistrza w dniach 6 i 20 października 2022 r. pracownicy przedsiębiorstwa stwierdzili w pojemnikach na odpady zmieszane (posegregacyjne) zawartość innych frakcji w ilości przekraczającej 5% udziału masowego w stosunku do pobranej "reprezentacyjnej" próby, co miało świadczyć o niedopełnieniu obowiązku selektywnego zbierania odpadów komunalnych. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z obowiązującym w październiku 2022 r. na terenie gminy B. regulaminie (ww. uchwała Nr [...]), w jego § 7 ust. 2 unormowano, że dla uznania iż odpady (wymienione w ust. 1 oraz w § 6 ust. 2 regulaminu) zostały zebrane w sposób selektywny konieczne jest spełnienie warunku, by w poszczególnych frakcjach udostępnionych do odebrania nie znajdowało się więcej niż 5% udziału masowego innych frakcji w stosunku do pobranej reprezentatywnej próby. Przypomnieć również należy, że w rozpoznawanym przypadku wskazane 5% udziału masowego ma dotyczy odpadów zbieranych i odbieranych selektywnie z § 3 ust. 1 pkt 1-7 lub innych frakcji odpadów z § 6 ust. 1 pkt 1-8 (§ 7 ust. 1 pkt 6 regulaminu). W ocenie Sądu, treść protokołów przekazanych Burmistrzowi przez przedsiębiorstwo, jak i analiza fotografii do nich dołączonych, nie pozwala na stwierdzenie, że przedsiębiorstwo udokumentowało, że w poddanych sprawdzeniu pojemnikach na odpady zmieszane (posegregacyjne), udostępnionych do odebrania znajduje się więcej niż 5% udziału masowego innych frakcji (o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 6 regulaminu), w stosunku do pobranej reprezentatywnej próby. W ocenie Sądu udziału masowego nie można stwierdzić "naocznie", a taki sposób odzwierciedlają załączone (na płycie CD 3 zdjęcia). Nie wynika z nich bowiem, aby dokonywano wagowego sprawdzenia zawartości poszczególnych pojemników, bądź ustalano proporcje wagowe między odpadami zmieszanymi, a pozostałymi frakcjami.
W aktach znajdują się również wyjaśnienia przedsiębiorstwa z 23 listopada 2022 r. zgodnie z którymi "podczas kontroli w zakresie zbierania odpadów komunalnych przyjęto sposób pozyskiwania 5% próby reprezentacyjnej w sposób objętościowy, poprzez każdorazowe sprawdzenie pojemnika na odpady komunalne oraz sporządzenie dokumentacji zdjęciowej. Jako jednostkę przyjęto objętość worka/pojemnika, w poszczególnych frakcjach udostępnianych do odebrania". Również z wyżej przytoczonych wyjaśnień, zdaniem Sądu wynika, że przedsiębiorstwo nie uwzględniało wymagań nałożonych § 7 ust. 2 regulaminu w postaci ustalenia powyżej 5% udziału masowego innych frakcji w stosunku do pobranej reprezentatywnej próby, skoro wskazało wprost metodę analizy objętościowej odpadów. Tymczasem ustalenie, że w danym worku/pojemniku znajdują się odpady innej frakcji w danej objętości (nawet przekraczającej 5% objętości) nie jest równoznaczne z tym, że ta ilość odpadów stanowi 5% masy udziału masowego innych frakcji w stosunku do pobranej reprezentatywnej próby. Masa i objętość nie są wielkościami synonimicznymi, co wynika już z właściwych im jednostek: gram, dekagaram, kilogram, tona – mililitr, centymetr sześcienny, litr, decymetr sześcienny. Ponadto materiał zdjęciowy nie wskazuje zdaniem Sąd w sposób bezsporny, że skontrolowane pojemniki na odpady rzeczywiście przynależą do WM – brak oznaczeń identyfikujących pojemniki ze Skarżącą, brak możliwości identyfikacji, gdzie pojemniki się znajdują.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że akta sprawy nie zwierają materiału dowodowego, z którego wynikałoby, że w sposób wskazany w obowiązujących przepisach ustalono, iż w pojemnikach na odpady zmieszane (posegregacyjne) na nieruchomości Skarżącej znajduje się więcej niż 5% udziału masowego innych frakcji w stosunku do pobranej reprezentatywnej próby, a wyjaśnienia przedsiębiorstwa wskazują, że nie dokonywano sprawdzenia odpadów w sposób umożliwiający ocenę udziału masowego lecz udziału objętościowego - i to też "na oko", bez zastosowania stosownej metodologii pomiaru. W konsekwencji stwierdzić należy wady postępowania w postaci naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 o.p. przy ustalaniu stanu faktycznego, a to z kolei spowodowało wadliwe przyjęcie przez organy obu instancji stanowiska o zaistnieniu wskazywanej wcześniej przesłanki materialnoprawnej z art. 6ka ust. 1 u.c.p.g., w związku z § 7 ust. 2 regulaminu i w dalszej kolejności zastosowanie opłaty podwyższonej w oparciu o art. 6k ust. 3 u.c.p.g. Mając na uwadze wskazane naruszenia przepisów Sąd ocenia je za istotne dla rozstrzygnięcia sprawy WM, albowiem koniecznym jest powtórzenie całego postępowania dowodowego pod kątem zawartego w § 7 ust. 2 regulaminu warunku przekroczenia 5% udziału masowego innych frakcji w stosunku do pobranej reprezentatywnej próby odpadów zmieszanych. Na marginesie Sąd wskazuje, że tryb uregulowany w art. 6ka u.c.p.g. jest odrębny w stosunku zarówno do kontroli podatkowej o.p., jak i kontroli uregulowanej w rozdziale 4c u.c.p.g.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz z uwagi na zakres niezbędnego postępowania dowodowego również decyzję Burmistrza. Organ I instancji winien przeprowadzić postępowanie zgodnie ze wskazaniami Sądu, co do obowiązujących przepisów i sposobu ich stosowania. Stanowisko Burmistrza/SKO powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji kończących postępowanie w danej instancji.
O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wartość uiszczonego wpisu od skargi, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika i opłatę od pełnomocnictwa.