I SA/Wr 4241/02

I SA/Wr 4241/02 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-12-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-12-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Józef Kremis /przewodniczący/
Maria Tkacz-Rutkowska
Zbigniew Łoboda /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 302/05 - Wyrok NSA z 2005-12-08
I SA/Wr 4242/02 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2004-12-09
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1999 nr 109 poz 1245
par. 64 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca) Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska Protokolant Lucyna Barańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2004 r. sprawy ze skargi Zakładu A spółka cywilna – R. S. i B. S. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2000 r. - oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Izba Skarbowa we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...], którą określono Zakładowi A spółka cywilna w J. G. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...], zaległość podatkową w kwocie [...] oraz odsetki.
Z uzasadnienia decyzji I-instancyjnej wynika, że w deklaracji podatkowej VAT-7 za lipiec 2000 r. Spółka wykazała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z poprzedniego okresu rozliczeniowego w wysokości [...], gdy tymczasem w następstwie wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. decyzji nr [...] w odniesieniu do rozliczenia za maj 2000 r. oraz z uwzględnieniem danych z deklaracji za czerwiec 2000 r. kwota nadwyżki z poprzedniego okresu winna wynosić [...]. Przyjmując zatem pozostałe dane z deklaracji VAT-7 za lipiec 2000 r. organ kontroli skarbowej wydał przy wołaną powyżej decyzję.
W złożonym odwołaniu Spółka wskazała, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu dotyczącym rozliczenia za maj, które legło u podstaw zaskarżanej obecnie decyzji.
Izba Skarbowa, jak już zaznaczono, utrzymała w mocy decyzję I-instancyjną. Organ odwoławczy przypomniał powody, dla których zakwestionowana została poprawność rozliczenia podatkowego za maj 2000 r. Ponieważ decyzja dotycząca wskazanego obok miesiąca została przez organ odwoławczy, decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymana w mocy, nie było podstaw do wzruszenia decyzji dotyczącej lipca 2000 r.
W skardze na decyzję Izby Skarbowej złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucono naruszenie § 64 rozporządzenia wykonawczego poprzez jego błędną wykładnię, a także naruszenie art. 14 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez nieudzielenie stronie informacji w sprawie zastosowanie wskazanego przepisu rozporządzenia.
W uzasadnieniu stwierdzono, że odniesienie w treści § 64 ust.l rozporządzenia preferencyjnego opodatkowania do świadczenia usług nabywanych za środki finansowe z
pomocy zagranicznej ma charakter przedmiotowy także z tego względu, że nie wyrażono jednoznacznie warunku, że odnosi się jedynie do podmiotów wskazanych w zarejestrowanej umowie. Powszechnie roboty budowlane realizowane są wielopodmiotowo i nie ma powodu dla którego inaczej należałoby traktować podwykonawców, którzy wykonują prace również finansowane ze środków pomocowych, a dotyczące zadania objętego zarejestrowaną umową. Dalej Skarżąca przywołała pismo Ministra Finansów z dnia 23.02.1998 r., nr PO 4/AK-802-79/1/98, wprawdzie dotyczące regulacji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, jednakże - w jej ocenie - wyrażające generalną przesłankę celowościową, ażeby ze środków pomocowych korzystali wyłącznie jej adresaci, nie zaś budżet państwa.
Podniosła dalej Spółka, iż w dniu [...] wystąpiła do Urzędu Skarbowego w J. G. z zapytaniem o warunki stosowania preferencyjnego opodatkowania dla podwykonawcy robót objętych zarejestrowaną umową, jednakże nie otrzymała odpowiedzi. Domagała się Skarżąca uchylenia zaskarżonej decyzji.
Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie przywołując zasadniczo argumentację, która legła u podstaw zakwestionowania stosowania przez podatnika 0%. stawki podatkowej. Wskazała także, że w posiadanych przez Urząd Skarbowy w J.G. aktach podatnika nie ma udzielonej odpowiedzi, to jednak wyciąganie z faktu zaniechania organu swoistego przyzwolenia na stosowanie preferencyjnego opodatkowania jest nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga nie była uzasadniona.
Określenie przez organy podatkowe kwoty zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za lipiec 2000 r. było konsekwencją rozstrzygnięcia za maj 2000 r., gdzie zakwestionowano zasadność stosowania przez Skarżącą preferencyjnego opodatkowania 0%.
stawką podatku od towarów i usług, z tytułu świadczenia usług związanych z realizacją zadania inwestycyjnego, polegającego na "budowie nowych siei ciepłowniczych wraz z przyłączami w B. - zadanie 208". Wykonanie inwestycji było przedmiotem umowy zawartej pomiędzy Gminą i Miastem B. a spółką z o.o. B z E.. Umowa ta została zarejestrowana w Komitecie Integracji Europejskiej. Organy podatkowe odmówiły Skarżącej prawa do opodatkowania według stawki 0% uznając, że może ono mieć zastosowanie tylko do tych podmiotów, które określone zostały w umowie, zarejestrowanej w Komitecie Integracji Europejskiej, podczas gdy Spółka zawarła umowę na wykonanie prac z Zakładem C s.c. we W., która nie była przedmiotem rejestracji. Z kolei zdaniem Skarżącej preferencyjne opodatkowanie ma charakter przedmiotowy, to znaczy odnoszący się do prac wskazanych w takiej umowie, niezależnie od tego kto był stroną umowy zarejestrowanej.
Stosownie do § 64 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się do świadczenia usług nabywanych za środki finansowe z pomocy zagranicznej, o których mowa w § 25 ust. 3-5, jeżeli zawarta została pisemna umowa o świadczenie tych usług, zarejestrowana przez Komitet Integracji Europejskiej. Przede wszystkim trzeba zaznaczyć, że omawiany przepis odnosi się do świadczenia usług nabywanych za środki finansowe z pomocy zagranicznej, o których mowa w § 25 ust. 3-5 rozporządzenia. Z kolei według tego unormowania, za środki finansowe z pomocy zagranicznej uważa się bezzwrotne środki przekazane polskim podmiotom przez rządy państw obcych lub organizacje międzynarodowe udzielające pomocy na podstawie: umów zawartych z Rządem Rzeczypospolitej Polskiej (ust. 3 pkt 1), bądź jednostronnych deklaracji rządów i organizacji międzynarodowych udzielających pomocy (ust. 3 pkt 2). Obok tego w § 25 ust. 4 i 5 wskazane zostały inne jeszcze źródła pochodzenia środków pomocowych. Odwołanie się zatem w treści § 64 ust. 1 do przytoczonej przed chwilą regulacji oznacza, że pierwszym warunkiem zastosowania preferencyjnego opodatkowania jest, aby nabycie usługi nastąpiło za środki pochodzące z wymienionych źródeł, przekazane podmiotowi polskiemu. Z akt sprawy podatkowej wynika, że dysponentem środków pomocowych była Gmina i Miasto B. , która lokowała środki pochodzące z pomocy zagranicznej na wyodrębnionym rachunku bankowym. W realiach sprawy trzeba zatem było przyjąć, że omawiany w tym miejscu warunek odnosił się do usług nabywanych za środki
pochodzące z wymienionego przed chwilą rachunku bankowego.
Drugi warunek, przewidziany w § 64 ust. 1 rozporządzenia, związany jest z koniecznością zarejestrowania umowy. Według treści przepisu, chodzi o rejestrację umowy o świadczenie usługi nabywanej za środki z pomocy zagranicznej. Nie ulega wątpliwości, że dotyczy on usługi, która nabywana jest za środki pomocowe w znaczeniu powyżej przedstawionym. Wynika to bowiem ze sformułowania ,jeżeli zawarta została pisemna umowa o świadczenie tych usług".
Reasumując stwierdzić należy, że opodatkowaniu 0%. stawką podatku od towarów i usług, w warunkach o jakich mowa w § 64 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego z dnia 21 grudnia 1995 r., podlega świadczenie tylko takich usług, za które zapłata dokonywana jest środkami z pomocy zagranicznej, zgromadzonymi na rachunku dysponenta tych środków, jeżeli umowa o świadczenie w ten sposób opłacanej usługi została zarejestrowana w Komitecie Integracji Europejskiej.
Odnosząc powyższą wykładnię do sytuacji faktycznej dotyczącej rozliczenia za maj, Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie I SA/Wr 4240/02 uznał w przedstawionym zakresie zaskarżone decyzje za prawidłowe, albowiem Skarżąca nie spełniła drugiego warunku, gdyż nie przedstawiła zarejestrowanej w Komitecie Integracji Europejskiej umowy. Jeżeli nawet hipotetycznie przyjąć, że istniało porozumienie w myśl którego, za wykonane na rzecz spółki C prace, zapłata pochodzić miała z rachunku Urzędu Miasta i Gminy B. (na którym gromadzone były środki pomocowe), czego organy nie badały, to i tak umowa o świadczenie tych usług powinna być jeszcze zarejestrowana.
Skoro zatem rozstrzygnięcia organów skarbowych za maj 2000 r. w zakresie określenia zobowiązania podatkowego odpowiadały prawu, to zasadnie również organy podważyły rozliczenie Skarżącej za lipiec w zakresie nadwyżki przeniesionej z poprzedniego okresu rozliczeniowego, co w konsekwencji rzutowało na wykazanie kwoty do zwrotu na rachunek bankowy za przedmiotowy miesiąc.
Co się zaś tyczy pozostałych zarzutów, to trzeba stwierdzić, że jakkolwiek słusznie Skarżąca wyraża dezaprobatę dla zaniechania organu w zakresie udzielenia odpowiedzi na zapytanie podatnika, to sam ten fakt nie może czynić uzasadnionym stosowania ulgowego opodatkowania, przy niespełnieniu ustawowych przesłanek w tym zakresie. Należy nadmienić, że Strona dysponowała stosownymi środkami ponaglającymi, jak również mogła
interweniować w trybie skargowym.
Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności skargę należało uznać za nieuzasadnioną, co spowodowało konieczność jej oddalenia na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.