I SA/Wr 420/23

Przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Lubina, określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2020 r. dla spółki T. S.A. Organy podatkowe uznały, że maszty antenowe wraz z antenami nadawczymi, należące do spółki, spełniają przesłanki budowli w rozumieniu przepisów i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Jako podstawę opodatkowania przyjęto wartość urządzeń z ewidencji środków trwałych spółki. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym zasad prawdy obiektywnej, wyczerpującego zebrania materiału dowodowego oraz swobodnej oceny dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał skargę za zasadną, stwierdzając naruszenie przepisów proceduralnych, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd podkreślił, że organy podatkowe naruszyły zasadę prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej) oraz obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 187 § 1 OP). Kluczowym zarzutem było niewłaściwe wykorzystanie opinii biegłego. Sąd stwierdził, że powołany biegły nie posiadał odpowiednich kompetencji do oceny obiektów telekomunikacyjnych, a jego opinie miały charakter ekspertyz prawnych, a nie opinii technicznych. Biegły nie mógł dokonywać wykładni przepisów prawa ani subsumpcji stanu faktycznego pod normy prawne. Sąd wskazał również na braki w protokołach oględzin oraz niejasności w określeniu przedmiotowych obiektów i ich wartości. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zasądzając jednocześnie od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego. W ponownym postępowaniu organy zostały zobowiązane do rzetelnego przeprowadzenia postępowania, powołania biegłego z odpowiednią wiedzą specjalistyczną oraz uwzględnienia wszystkich argumentów strony.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający