I SA/WR 417/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSpółka W. Sp. z o.o. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (DIAS), które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego (NUCS) odmawiające uzupełnienia decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do listopada 2020 r. Spółka domagała się uzupełnienia decyzji w części dotyczącej listopada 2020 r., wskazując, że użyte sformułowanie "kwota podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy" jest niezgodne z Ordynacją podatkową (O.p.), która przewiduje określenie "nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych". Organy podatkowe uznały, że decyzja jest jasna i nie ma braków formalnych, a żądanie spółki zmierza do zmiany rozstrzygnięcia, a nie jego uzupełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę, podzielając stanowisko organów. Sąd podkreślił, że tryb uzupełnienia decyzji (art. 213 § 1 O.p.) służy jedynie do dodania brakujących elementów lub nadania im poprawnego brzmienia, a nie do weryfikacji prawidłowości rozstrzygnięcia czy zmiany jego treści. W ocenie Sądu, spółka kwestionowała w istocie zastosowaną podstawę prawną i prawidłowość rozstrzygnięcia, co wykraczało poza zakres postępowania o uzupełnienie decyzji. Sąd uznał również, że zarzut naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych nie był zasadny.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących uzupełniania decyzji administracyjnych oraz stosowania terminologii w decyzjach podatkowych, zwłaszcza w kontekście VAT.
Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z żądaniem uzupełnienia decyzji, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy podatkowej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy żądanie uzupełnienia decyzji w zakresie rozstrzygnięcia, które kwestionuje użyte sformułowanie jako niezgodne z przepisami prawa, mieści się w zakresie art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, żądanie uzupełnienia decyzji w takim przypadku wykracza poza zakres art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej, który dotyczy jedynie braków formalnych decyzji (niezałatwienia sprawy w całości lub braków w pouczeniu), a nie merytorycznej oceny rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że spółka nie żądała uzupełnienia brakującego rozstrzygnięcia, lecz chciała zmiany istniejącego rozstrzygnięcia z uwagi na naruszenie przepisów prawa. Taka weryfikacja decyzji nie jest możliwa w trybie uzupełnienia, który służy jedynie dodaniu brakujących elementów lub nadaniu im prawidłowego brzmienia, a nie zmianie treści decyzji.
Czy użycie sformułowania "kwota podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy" w decyzji podatkowej, zamiast "nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych", stanowi podstawę do uzupełnienia decyzji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli mimo użycia potocznej terminologii, rozstrzygnięcie jest jasne i zrozumiałe w kontekście całej decyzji oraz przepisów dotyczących VAT, nie stanowi to podstawy do uzupełnienia decyzji.
Uzasadnienie
Sąd, podzielając stanowisko organu odwoławczego, uznał, że użyte sformułowanie, choć nie jest dokładnym cytatem z art. 21 § 3a O.p., jest jasne i nie może być pomylone z innym rodzajem kwoty. Jest to powszechnie stosowane określenie w konstrukcji podatku VAT, które w kontekście całej decyzji nie pozostawia wątpliwości co do jej przedmiotu.
Czy prowadzenie postępowania o uzupełnienie decyzji zgodnie z przepisami prawa procesowego i materialnego narusza zasadę zaufania do organów podatkowych?
Odpowiedź sądu
Nie, prowadzenie postępowania zgodnie z prawem jest zgodne z zasadą zaufania.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że prawidłowe stosowanie przepisów prawa procesowego i materialnego przez organ podatkowy jest działaniem zgodnym z zasadą pogłębiania zaufania do organów podatkowych.
Przepisy (12)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 213 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 213 § 5
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 21 § 3a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 210 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 210 § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 207 § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 121 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 233 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 235
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądanie uzupełnienia decyzji wykracza poza zakres art. 213 § 1 Ordynacji podatkowej, ponieważ zmierza do zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, a nie usunięcia braków formalnych. • Użyte w decyzji sformułowanie "kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy" jest jasne i zrozumiałe w kontekście przepisów o VAT, mimo braku dosłownego brzmienia z Ordynacji podatkowej.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 213 § 5 i art. 235 O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji, które powinno zostać uchylone, a organ I instancji powinien uzupełnić decyzję. • Naruszenie art. 121 O.p. poprzez prowadzenie postępowania o uzupełnienie decyzji w sposób naruszający zasadę zaufania do działania organu.
Godne uwagi sformułowania
"żądanie uzupełnienia decyzji co do rozstrzygnięcia nie może być uwzględnione w dwóch przypadkach - jeżeli żądanie wykracza poza zamknięty katalog ustawowych składników podlegających uzupełnieniu, jeżeli wniosek został złożony z uchybieniem 14 - dniowego terminu." • "usuwanie mankamentów decyzji w trybie art. 213 § 1 O.p. polega na dodaniu brakujących elementów lub nadaniu im prawidłowego brzmienia. Nie można natomiast w tym trybie przeprowadzić weryfikacji decyzji, nie taką bowiem funkcję pełni instytucja uzupełnienia decyzji." • "Sformułowanie użyte w przypadku kwoty za listopad 2020 r., mimo, że nie odpowiada swojej treści dokładnemu określeniu z art. 21 § 3a O.p., jest jasne i nie może zostać pomylone z żadnym innym rodzajem kwoty określanym w decyzjach podatkowych."
Skład orzekający
Piotr Kieres
przewodniczący
Dagmara Stankiewicz-Rajchman
członek
Tomasz Trybuszewski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących uzupełniania decyzji administracyjnych oraz stosowania terminologii w decyzjach podatkowych, zwłaszcza w kontekście VAT."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z żądaniem uzupełnienia decyzji, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy podatkowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy niuansów proceduralnych związanych z uzupełnianiem decyzji administracyjnych i interpretacją terminologii podatkowej. Jest to interesujące dla prawników procesowych i doradców podatkowych, ale mniej dla szerszej publiczności.
“Kiedy żądanie uzupełnienia decyzji staje się próbą zmiany jej treści? WSA wyjaśnia granice art. 213 Ordynacji podatkowej.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.