I SA/Wr 412/04

I SA/Wr 412/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-09-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Halina Betta /przewodniczący/
Ludmiła Jajkiewicz /sprawozdawca/
Marek Olejnik
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
art. 15  ust. 1
Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz / sprawozdawca / Sędziowie Sędzia NSA Halina Betta Sędzia WSA Katarzyna Radom Protokolant Lucyna Barańska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki A Spółka Akcyjna w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki A Spółka Akcyjna w L. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] o nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2001 na kwotę [...].
Podstawą wydania zaskarżonej decyzji było zakwestionowanie przez inspektora kontroli skarbowej zaliczenia przez skarżącą do kosztów uzyskania przychodów odsetek dyskontowych, obciążających inny podmiot gospodarczy - Przedsiębiorstwo Handlowo - Usługowe B s.c. w L..
Inspektor ustalił, iż skarżąca w dniu [...] zawarła z wyżej wskazanym podmiotem gospodarczym umowę kupna - sprzedaży węgla energetycznego. Zgodnie z postanowieniami umowy skarżąca jako kupująca udzieliła sprzedającemu zabezpieczenia w formie weksla in blaco. Następnie w dniu [...] strony umowy zawarły porozumienie wekslowe zgodnie, z którym, w przypadku nie uregulowania w terminie należności wynikającej z umowy oraz w sytuacji, gdy weksel będzie stanowił formę zapłaty, wspólnicy s.c. A zostali uprawnieni do wypełnienia weksla (wystawionego w dniu [...]) do kwoty [...] Porozumienie określało także warunki dyskonta oraz zawierało zgodę skarżącej na indos weksla na zlecenie Centrali Zbytu C S.A. w K.
Ponadto inspektor ustalił, iż skarżąca wszystkie swoje zobowiązania w stosunku do s.c. B zrealizowała przelewami i na dzień [...] saldo rozrachunków między stronami umowy wynosiło - 0 - zł. Zdaniem organu nie było, więc podstaw do posłużenia się wekslem (z terminem zapłaty na dzień [...]) jako formą zapłaty, a także obciążenia skarżącej (nota księgowa z [...]) kosztami dyskonta za okres od [...] do [...] w kwocie [...], jakie poniosła s.c. B w związku z indosem weksla na zlecenie Centrali Zbytu C S.A. w K..
Inspektor ustalił także, iż weksel został wykupiony przez s.c. B , a następnie zwrócony skarżącej.
Skarżąca w skardze z dnia [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zarzuciła naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) - w skrócie updop, poprzez przyjęcie, że koszt dyskonta weksla w kwocie 163.396,65 zł nie stanowi dla spółki kosztu uzyskania przychodu roku 2001.
W uzasadnieniu podniosła między innymi, iż była zobowiązana (na mocy porozumienia wekslowego) do poniesienia kosztu dyskonta weksla wystawionego w dniu [...] na kwotę [...] za okres od dnia [...] do dnia wykupu, to jest do dnia [...]. Jednocześnie dodała, iż PHU B s.c. wykupiła przedmiotowy weksel będący formą zapłaty zobowiązań tej spółki wobec Centrali Zbytu C S.A. w K., a także, iż zakupienie przez bank weksla przed terminem jego płatności jest równoznaczne z udzieleniem kredytu.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę z dnia [...]. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
W uzasadnieniu podniósł, iż odsetki dyskontowe stanowią koszt PHU B s.c. z uwagi na fakt, iż skarżąca nie regulowała swoich zobowiązań wekslami.
Na rozprawie pełnomocnik strony przeciwnej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 § 2 ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione.
Tak, więc uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej upsa.
W zakresie tak określonej kognicji Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy przypomnieć, iż w myśl art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 updop. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem związku z przychodami. O zakwalifikowaniu danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu decyduje, więc poniesienie wydatku w celu uzyskania przychodu i brak zakwalifikowania go do grupy wydatków wyłączonych z kosztu uzyskania przychodów, a także odpowiednie jego udokumentowanie.
Przedmiotem sporu pomiędzy stronami w niniejszej sprawie jest możliwość zaliczenia w poczet kosztu uzyskania przychodów kosztu dyskonta weksla w kwocie [...]. Jak wynika z materiału sprawy skarżąca jako kupująca udzieliła sprzedającemu (PHU B s.c.) zabezpieczenia w formie weksla in blaco należności wynikających z zawartej umowy kupna - sprzedaży węgla energetycznego. Sprzedający przeniósł następnie weksel (przed terminem płatności weksla) na zlecenie Centrali Zbytu C S.A. w K., regulując w ten sposób swoje zobowiązania. Z tego też powodu koszty związane z dokonanym w dalszej kolejności dyskontem/redyskontem weksla na rzecz banków (Banku E S.A. Oddział K. i D Banku S.A. I O/L.) mogły jedynie obciążyć sprzedającego a nie skarżącą, dla której wydatek ten jest podatkowo obojętny. Skarżąca uregulowała, bowiem swoje zobowiązania wobec sprzedającego przelewami bankowymi i saldo rozrachunków skarżącej z PHU B s.c. na dzień [...] wynosiło - 0 - zł. Należy również zauważyć, iż sprzedający wykupił przedmiotowy weksel i dokonał jego zwrotu wystawcy.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu, brak jest podstaw prawnych do uznania za koszt uzyskania przychodów skarżącej, kosztów związanych z dyskontem weksla przedstawionego w banku przez inny podmiot, w celu otrzymania środków pieniężnych na własne potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Koszty z tym związane obciążają, bowiem ten inny podmiot.
Podsumowując, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej została wydana zgodnie z przepisami prawa.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 upsa oddalił skargę.