I SA/Wr 410/25

I SA/Wr 410/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-11-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Jarosław Horobiowski /przewodniczący/
Piotr Kieres /sprawozdawca/
Tadeusz Haberka
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
*Uchylono interpretację przepisów prawa podatkowego w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 226
art. 41 ust. 4e,  art. 30a ust. 6a w zw. z  ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z  art. 5a pkt 28 lit. c
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 2805
art. 19
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski,, Sędziowie: Sędzia WSA Tadeusz Haberka,, Sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca),, Protokolant: Starszy woźny sądowy Piotr Paluszczak, , po rozpoznaniu w Wydziale I, na rozprawie w dniu 20 listopada 2025 r. sprawy ze skargi: S. Sp. k. zs. we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 kwietnia 2025 r. nr 0115-KDIT1.4011.109.2025.1.JG w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych: I. uchyla interpretację indywidualną w zaskarżonej części, dotyczącej pytania nr 1; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Strony skarżącej kwotę: 697,00 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Uzasadnienie
S. Sp. k. zs. we W. (dalej jako Wnioskodawca, Spółka, Skarżąca) zaskarżyła część udzielonej Spółce interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z 1 kwietnia 2025 r. n 0115-KDIT1.4011.109.2025.1.JG, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zaskarżonej części Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: DKIS, Organ interpretujący) uznał za nieprawidłowe stanowisko zawarte we wniosku o wydanie interpretacji, dotyczące obowiązków Spółki jako płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, w związku z wypłatą komplementariuszom Spółki, będącym osobami fizycznymi, w trakcie roku podatkowego, zaliczki na poczet zysku. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca wskazał, że jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a co najmniej jednym z Jej komplementariuszy będzie osoba fizyczna. Spółka będzie na podstawie art. 41 ust. 4e ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.) – w skrócie jako u.p.d.o.f. płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych należnego od takiego komplementariusza, z tytułu wypłaty zysku na jego rzecz. W trakcie trwania roku, w ramach uzyskiwanego zysku oraz możliwości płynnościowych, Spółka wypłacać będzie wspólnikom zaliczki na poczet zysku. Spółka nie będzie zaciągać zobowiązań w celu wypłaty wspólnikom wspomnianych zaliczek. Będą one zatem wypłacane z bieżących środków obrotowych należących do Spółki. Spółka powzięła wątpliwości co do tego, czy i jak opodatkowane są zaliczki wypłacane komplementariuszom w trakcie roku, a także co do sposobu rozliczeń podatkowych po zakończeniu roku obrotowego. W związku z tą wątpliwością Spółka zadała we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej trzy pytania, w tym pytanie pierwsze o treści:
Czy, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, zobowiązana będzie do pobierania zaliczek na ten podatek lub podatku dochodowego od osób fizycznych od faktycznie wypłacanych komplementariuszowi zaliczek na poczet zysku?
Przedstawiając zaś własne stanowisko, co do tego pytania Spółka, uznała, że nie będzie zobowiązana do pobierania zaliczek na ten podatek, ani podatku dochodowego od osób fizycznych od faktycznie wypłacanych komplementariuszowi w trakcie roku zaliczek na poczet zysku. Podatek może bowiem zostać pobrany przez płatnika dopiero po złożeniu przez Spółkę zeznania CIT-8 oraz podjęciu uchwały wspólników o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku za dany rok. Powołując się na przepisy: art. 19 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze. zm.) – w skrócie jako u.p.d.o.p. i art. 30a ust. 6a w zw. z ust. 1 pkt 4 oraz w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c) u.p.d.o.f. Wnioskodawca argumentował, że zryczałtowany podatek od przychodów komplementariusza uzyskanych z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. Oznacza to zatem, że podatek dochodowy od osób fizycznych, pobierany przez płatnika od komplementariusza z tytułu jego udziału w zyskach spółki komandytowej, pomniejszany jest o odpowiednią część podatku dochodowego od osób prawnych, zapłaconego przez Spółkę zgodnie z art. 19 u.p.d.o.p. Tym samym podatek dochodowy od osób fizycznych płacony jest z uwzględnieniem zapłaconego podatku dochodowego od osób prawnych, który to podatek znany jest dopiero po zakończeniu roku obrotowego i złożeniu zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (zeznanie CIT-8). Z kolei wysokość osiągniętego dochodu, a co za tym idzie podatku dochodowego od osób prawnych, nie jest znana przed ukończeniem tego roku. Skoro przesłanki konieczne do obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a u.p.d.o.f., powstają dopiero w związku ze złożeniem zeznania CIT-8, to nie sposób uznać, aby Spółka jako płatnik była zobowiązana do pobierania zaliczek na ten podatek albo podatku w trakcie roku, w związku z wypłatą komplementariuszowi zaliczek na zysk. Nie jest bowiem znana wartość, o jaką zostanie pomniejszony zryczałtowany podatek, zgodnie z dyspozycją art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. Dopiero zatem po zakończonym roku podatkowym i złożeniu zeznania CIT-8 oraz podziale zysku w drodze uchwały powstanie po stronie Spółki obowiązek poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, z uwzględnieniem pomniejszenia podatku o odpowiednią część podatku CIT.
W wydanej interpretacji DKIS nie podzielił stanowiska Spółki - wyłącznie co do wspomnianego pytania pierwszego. W swojej argumentacji odnośnie tego pytania wskazywał, że spółka komandytowa, która dokonuje wypłaty należności z tytułu udziału w zyskach na rzecz komplementariusza – osoby fizycznej, ma obowiązek poboru zryczałtowanego 19% podatku dochodowego od osób fizycznych, z uwzględnieniem art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f., co wynika z art. 41 ust. 4e tej ustawy. Wykładnia literalna art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. prowadzi do wniosku, że kwotę pomniejszenia podatku można ustalić dopiero, gdy znana jest wartość podatku dochodowego od osób prawnych należnego od dochodu spółki komandytowej za rok podatkowy, w którym uzyskany został zysk dzielony między komplementariuszy. Nie ma zatem możliwości stosowania tego pomniejszenia w odniesieniu do wypłacanych komplementariuszom, w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziału w zysku za ten rok (zaliczek na poczet zysku, jaki spółka komandytowa może osiągnąć w tym roku podatkowym). Tym samym, zdaniem DKIS, Spółka jako płatnik będzie zobowiązana pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów wypłacanych komplementariuszowi z tytułu udziału w zysku Spółki, w formie zaliczek na poczet zysku. Wypłata zaliczki na poczet udziału w zyskach Spółki spowoduje powstanie przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Jednocześnie nie będzie podstaw do pomniejszenia wartości pobieranego przez Spółkę zryczałtowanego podatku dochodowego o kwoty pomniejszenia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c tej u.p.d.o.f. Brak podstaw do uwzględnienia kwoty pomniejszenia przez Spółkę, jako płatnika nie oznacza jednak, że podatnik (komplementariusz) nie będzie miał możliwości skorzystania z uprawnienia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6c u.p.d.o.f. Jednakże kwestia sposobu realizacji tego uprawnienia (w drodze stosownych wniosków do organu podatkowego) jest indywidualną sprawą komplementariusza, a nie Spółki jako płatnika.
Jak wskazano na wstępie, Spółka zaskarżyła tę część interpretacji, która dotyczyła pytania nr 1 i w tym zakresie podniosła zarzuty o naruszeniu przepisów:
– art. 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 111, ze zm.) – w skrócie jako o.p., w związku z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f., poprzez ich błędną wykładnię i stwierdzenie, że nieprawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, skoro nie będzie możliwe ustalenie w trakcie roku podatkowego wysokości pomniejszenia podatku dochodowego od osób fizycznych, o kwotę podatku dochodowego od osób prawnych, obliczonego proporcjonalnie do udziału komplementariusza spółki komandytowej w zysku tej spółki, to spółka komandytowa, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaty zaliczki na poczet zysku komplementariusza, nie jest obowiązana do poboru tego podatku, zaś wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych podlegającego poborowi znana będzie dopiero po określeniu wysokości pomniejszającego ten podatek podatku dochodowego od osób prawnych spółki komandytowej, a więc po zakończonym roku podatkowym i złożeniu zeznania CIT-8, a tym samym, ze względu na brak konkretyzacji zobowiązania podatkowego i znajomości wysokości podatku, jaki należy pobrać od podatnika, nie sposób uznać, że powstaje zobowiązanie podatkowe, zwłaszcza że żaden z przepisów podatkowych rangi ustawy nie przewiduje opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wypłat zaliczek na poczet zysku komplementariusza wypłacanych mu w ciągu roku obrotowego;
– art. 5 o.p., w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c) w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. poprzez przyjęcie, że opodatkowaniu podlegają zaliczki na poczet zysku komplementariusza wypłacane w ciągu roku obrotowego, podczas gdy stanowisko takie jest nieuzasadnione i sprzeczne z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem przedmiotem opodatkowania jest udział komplementariusza w zysku spółki, zaś powstanie przychodu z tego tytułu następuje dopiero po podjęciu uchwały o podziale zysku wynikającego z zatwierdzonego sprawozdania finansowego spółki;
– art. 9 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. poprzez przyjęcie, że zaliczka na poczet udziału w zysku komplementariusza jest przychodem (dochodem) z udziału w zyskach osób prawnych, podczas gdy przedmiotem opodatkowania może być jedynie dochód rozumiany, jako definitywne przysporzenie majątkowe podatnika, a zaliczka na poczet udziału w zysku, z uwagi na swój zwrotny charakter, takim dochodem (przychodem) nie jest;
– art. 2a o.p. w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c), w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4, w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f., poprzez brak uznania, że skoro nie jest możliwe ustalenie w trakcie roku podatkowego wysokości podatku dochodowego od osób prawnych, który pomniejszałby podatek dochodowy od osób fizycznych od zaliczki na poczet zysku komplementariusza, to spółka komandytowa powinna pobrać podatek bez pomniejszeń, co uznać należy za naruszenie zasady rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości na korzyść podatnika.
W związku zarzutami skargi wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, w części, w której Organ interpretujący uznał stanowisko Spółki, wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji za nieprawidłowe, a także o zasądzenie od DKIS na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego świadczonego przez radcę prawnego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi podniesiono w szczególności, że w skarżonej interpretacji całkowicie pominięto wskazaną przez Spółkę argumentację, dotyczącą braku zasadności poboru przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy od zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszowi. Skarżąca, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, wskazała, że w ciągu roku obrotowego nie jest znany definitywny zysk Spółki, wobec czego nie jest również znany zysk komplementariusza, co w konsekwencji uniemożliwia określenie wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych, który to podatek w odpowiedniej części pomniejsza podatek dochodowy od osób fizycznych od zysku wypłacanego komplementariuszowi. Dopiero z podjęciem przez Spółkę uchwały o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku przeznaczonego do wypłaty wspólnikom za dany rok, znany będzie przychód należny komplementariuszowi z tytułu udziału w zyskach Spółki. Do momentu podjęcia powyższej uchwały i podziału zysku, środki wypłacane na rzecz komplementariusza są jedynie zaliczkami na poczet zysku. Po zatwierdzeniu sprawozdania finansowego i podziale zysku, zaliczki, w wysokości nie wyższej niż kwota wynikająca z podziału zysku, stają się definitywnym przychodem komplementariusza, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przepisy prawa podatkowego nie przewidują natomiast opodatkowania takiego "niedefinitywnego" przychodu, jakim są zaliczki na poczet zysku komplementariusza, wypłacane mu w trakcie roku podatkowego i mające zwrotny charakter do czasu ostatecznego podziału zysku Spółki.
W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł, o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji. Organ interpretujący uznał przy tym, że nie neguje prawa podatnika (komplementariusza) do odliczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f. – wprost przeciwnie potwierdza istnienie takiego uprawnienia. Wskazuje jednak, że podatnik faktycznie może skorzystać z omawianego uprawnienia dopiero, kiedy uprawnienie to nabierze konkretnej treści (skonkretyzuje się), tj. kiedy będzie wiadomo, jaka kwota odliczenia przysługuje danemu podatnikowi. Rozwiązanie to powoduje, że na moment, kiedy podatnik uzyskuje wypłatę zaliczki na poczet zysku wypłata ta jest pomniejszana o podatek potrącany przez płatnika według stawki 19%. W konsekwencji podatek zostanie pobrany przez płatnika w wysokości wyższej niż wysokość podatku, jaki ostatecznie, tj. po ustaleniu wartości przysługującego podatnikowi odliczenia (co będzie możliwe po ustaleniu wysokości należnego podatku dochodowego od osób prawnych Spółki za dany rok podatkowy), będzie należny od tych należności podatnika. Na moment poboru podatku kwota podatku ustalana przez płatnika – na podstawie posiadanych w tym momencie informacji – będzie prawidłowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., mający zastosowanie przy rozpatrywaniu niniejszej skargi, w oparciu o art. 146 § 1 p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie Sąd - w oparciu o art. 57a p.p.s.a., jest związany zarzutami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sąd wskazuje, że już oceniał materię prawną będącą przedmiotem skargi, jak chociażby w wyroku z 1 kwietnia 2025 r. o sygn. akt I SA/Wr 853/24 (zapadłym po rozpoznaniu skargi o tożsamych zarzutach na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego) i również w niniejszej sprawie uznaje zarzuty skargi, odnoszące się do przepisów prawa materialnego za zasadne, przyjmuje argumentację wspomnianego orzeczenia za adekwatną do niniejszej sprawy. Sąd stoi więc na stanowisku, że wypłata zaliczki na poczet zysku powoduje powstanie u wspólnika (komplementariusza) przychodu, a w przypadku osoby fizycznej jest to przychód, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Zgodnie z tym przepisem za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału. Momentem uzyskania przychodu jest faktyczne uzyskanie dochodu (przychodu) z tego udziału. Zatem w momencie zaliczkowej wypłaty na poczet zysku po stronie komplementariusza powstaje obowiązek podatkowy – wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach (art. 4.o.p.). Samo jednak powstanie obowiązku podatkowego nie oznacza jeszcze obowiązku zapłaty podatku, bowiem taki obowiązek skonkretyzuje się dopiero wówczas, gdy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe - wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego (art. 5 o.p.). W rozpatrywanej sprawie ów obowiązek podatkowy zostaje skonkretyzowany i przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero z chwilą złożenia przez spółkę komandytową, jako płatnika, zeznania CIT-8. Dopiero w tym dniu określona zostaje ostatecznie wysokość zysku spółki komandytowej i możliwe jest ustalenie przypadającego na wspólnika przychodu z tytułu udziału w tym zysku, uwzględniającego pomniejszenie, o którym mowa w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f.
Jak wynika z przepisów, Spółka ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek od wypłat komplementariuszowi udziału w zysku z uwzględnieniem art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f., a więc z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f, czyli z zastosowaniem pomniejszenia o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku Spółki i podatku należnego od jej dochodu, obliczonego zgodnie z art. 19 u.p.d.o.p., za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany (art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. - zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c), pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 u.p.d.o.p., za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany). Skoro do obliczenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych pobieranego od należności wypłacanych na rzecz komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., niezbędne jest ustalenie wysokości podatku należnego Spółki, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach (art. 4 o.p.), przekształci się w zobowiązanie podatkowe (art. 5 o.p.), w momencie obliczenia dochodu Spółki na podstawie art. 19 u.p.d.o.p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza. Zatem również dopiero po złożeniu zeznania CIT-8 płatnik ma obowiązek pobrać zryczałtowany podatek. Tym samym, wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, Spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., ani zaliczek na ten podatek.
W konsekwencji powyższego uznać należy za zasadne powołane w skardze naruszenia przepisów dotyczących: zobowiązania podatkowego, momentu opodatkowania zysku i przychodu z tytułu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. oraz terminu wykonania przez Spółkę obowiązku płatnika, tj. art. 5 o.p. w zw. z art. 5a pkt 28 lit. c), w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4, w zw. z ust. 6a oraz art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. przez błędną wykładnię tychże przepisów. Na uwzględnienie zasługuje również zarzut o naruszeniu art. 9 ust. 1 i ust. 2, w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. poprzez uznanie, że wypłata zaliczki na poczet zysku podlega opodatkowaniu w momencie wypłaty, pomimo że nie ma ona definitywnego charakteru. Ww. naruszenia wypełniają warunki wyeliminowania z obrotu prawnego interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zaskarżonej części, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), w związku z art. 146 § 1 p.p.s.a., tzn. w części, w której DKIS uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Ponownie rozpoznając w tym zakresie wniosek Spółki, Organ interpretujący winien uwzględnić wykładnię prawa dokonaną przez Sąd w niniejszym uzasadnieniu. Dodatkowo wskazać należy, że sporna kwestia jest jednolicie oceniana w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - por wyroki: z 26 stycznia 2024 r. (II FSK 968/23), z 7 lutego 2024 r. (II FSK 1338/23), z 17 kwietnia 2024 r. (II FSK 1935/23), z 2 lipca 2024 r. (II FSK 891/22). W najnowszym orzeczeniu z 25 czerwca 2025 r. o sygn. akt II FSK 1298/22 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:
"... aby można było mówić o podatku należnym od komplementariusza (osoby fizycznej) z tytułu udziału w wypracowanym przez spółkę komandytową zysku, spółka ta musi ten zysk wpierw osiągnąć. Innymi słowy, zysk komandytariusza zależny jest od zysku spółki komandytowej. Zaliczka wypłacana komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego ma charakter zwrotny i może zostać zwrócona, gdy już po zakończonym roku podatkowym okaże się, że komplementariusz pobrał zaliczki w wysokości wyższej niż należne, zgodnie z uchwałą o podziale zysku. Należy również odnotować, że w art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 25 ust. 4 i art. 30a ust.1 pkt 4 u.p.d.o.f. mowa jest o "dochodach (przychodach) uzyskanych z tytułu udziału w zyskach", a nie o "zaliczkach na udział w zyskach". Zaliczka na poczet udziału w zysku nie może być zatem traktowana jak przychód z udziału w zysku i opodatkowana zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Dlatego wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, Spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f."
Sąd nie podzielił zarzutu skargi o naruszeniu art. 2a o.p., w związku ze wskazanymi przepisami u.p.d.o.f., albowiem w sprawie nie wystąpiły niedające się usunąć wątpliwości, co do treści przepisów prawa podatkowego, które DKIS winien był rozstrzygnąć na korzyść podatnika (Spółki) – sama wadliwa wykładnia/zastosowanie przepisów przez DKIS nie jest tożsama z hipotezą wspomnianego przepisu o.p. O kosztach Sąd orzekł, w oparciu o art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony wpis od skargi, opłaty od pełnomocnictwa, a także wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika.