I SA/Wr 395/02

I SA/Wr 395/02 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-05-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-02-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Cisek /przewodniczący/
Janusz Zubrzycki /sprawozdawca/
Marta Semiczek
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
art. 4 pkt 1
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Sentencja
Dnia 19 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) Asesor WSA Marta Semiczek Protokolant Lucyna Barańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2004 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A s.c. S. M., J. M. przekształconej w A spółkę z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
1
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi jest decyzja Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...]. która po rozpatrzeniu odwołania, wniesionego przez pełnomocnika spółki cywilnej A z siedzibą we W., której wspólnikami są S. M. i J. M., od decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] zmieniającej decyzję [...] z dnia [...] i określającej wymiar podatku od towarów i usług za grudzień 1999 roku, utrzymała w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Inspektor Kontroli Skarbowej w swojej decyzji zmieniającej określił Podatnikowi za ten miesiąc zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości [...], zaległość podatkową w tym podatku na dzień [...] w wysokości [...], odsetki za zwłokę od w/w zaległości naliczone na dzień [...] w kwocie [...] oraz ustalił kwotę dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości [...].
Inspektor Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w K. przeprowadził kontrolę w Przedsiębiorstwie A s.c. w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości rozliczenia w podatku od towarów i usług za 1999 rok. W wyniku czynności kontrolnych ustalono, iż spółka dokonywała sprzedaży importowanych towarów tj.
* drzwi harmonijkowych z PCV i części zamiennych do nich.
* paneli ściennych i profili wykończeniowych z PCV.
* parapetów z PCV.
Wymienione towary były przez podatnika klasyfikowane według symbolu SWW 1365 - wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa, które zostały wymienione w poz. 50 załącznika nr 5 do ustawy o podatku od towarów i usług, jako opodatkowane 7 % stawką podatku.
Inspektor Kontroli Skarbowej ustalił, iż Spółka zwracała się dwukrotnie do Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego we W. w sprawie dokonania klasyfikacji importowanych przez siebie wyrobów. Z opinii uzyskanych od Urzędu Statystycznego wynikało, iż profile z PCV służące do wykończenia paneli ściennych należą do grupowania PKWiU o symbolu 25.21.10-70.20 lub 25.21.10-70.30, według SWW 1361-54 lub 1361-55. Zdaniem kontrolującego profile tak sklasyfikowane nie korzystały z preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały bowiem ujęte w załączniku do ustawy przewidującym zastosowanie takiej stawki.
Podatnik z kolei uważał, iż nie sprzedawał profili wykończeniowych z PCV zakwalifikowanych do w/w grupowania. Przedmiotem jego sprzedaży były panele ścienne, na które składały się: panele - listwy, łączniki, profile i kształtki. Twierdził on, iż elementy te mogą stanowić wyłącznie całość montażową, dlatego też powinny być klasyfikowane do tego samego grupowania o symbolu SWW1365 i korzystać z 7% stawki podatku. Na potwierdzenie swojego stanowiska strona przedstawiła dwie opinie rzeczoznawców: N. K. - rzeczoznawcy Izby Rzemieślniczej we W. oraz Z. D. będącego biegłym sądowym w zakresie ekonomiki, towaroznawstwa i obrotu towarami.
Inspektor Kontroli Skarbowej zwrócił się także sam do Urzędu Statystycznego we W. w sprawie zaklasyfikowania profili służących do uzupełnienia i wykończenia paneli ściennych PCV. Opinia statystyczna otrzymana przez organ podatkowy pokrywała się z wcześniej otrzymanymi przez Podatnika opiniami
Sygn. akt I SA/Wr 395/02 2
statystycznymi wydanymi w tej sprawie, iż, w zależności od polichlorku winylu, profile te są klasyfikowane do SWW 1361-54 lub 1361-55. W związku z tym kontrolujący uznał, iż profile tak sklasyfikowane nie zostały umieszczone w załączniku nr 5 poz. 50 do ustawy, zatem nie korzystają z preferencyjnej stawki podatku. Biorąc pod uwagę powyższe, w dniu [...] Inspektor Kontroli Skarbowej wydał m.in. decyzję nr [...], w której określił spółce za grudzień 1999 r. prawidłową kwotę zobowiązania podatkowego, a także zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę.
Od powyższej decyzji pełnomocnik strony odwołał się do Izby Skarbowej we W. wnosząc o jej uchylenie.
W odwołaniu pełnomocnik podniósł, iż Inspektor Kontroli Skarbowej zakwestionował sposób rozliczenia przez spółkę podatku od towarów i usług za 1999 r., nie wnosząc zastrzeżeń, co do podstaw opodatkowania. Skorygował tylko stawkę podatkową z 7% na 22%. w odniesieniu' do sprzedawanych elementów wykończeniowych z tworzyw sztucznych służących do ułożenia paneli ściennych. Zdaniem skarżącego, podstawą takiej oceny było błędne założenie, iż elementy te nie należą do grupowania SWW 1365 - elementy z tworzyw sztucznych dla budownictwa, lecz są to towary wymienione w grupowaniu SWW 1361-54 lub 11 361-55 tj. pręty i profile nieplastyfikowanego lub uplastycznionego polichlorku winylu.
Pełnomocnik zarzucił, iż Inspektor Kontroli Skarbowej nie zdecydował dokładnie, która to będzie grupa SWW. ale stwierdził, iż nie będzie to grupowanie SWW 1365-79 - towary w postaci elementów wykończeniowych z tworzyw sztucznych dla budownictwa pozostałe.
Strona stwierdziła ponadto, iż organ podatkowy powołał się na stanowisko organów celnych oraz błędną opinię Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego we W., pominął natomiast opinię Z. D. - biegłego w dziedzinie towaroznawstwa przy Sądzie Rejonowym.
Jednocześnie skarżący podniósł, iż Urząd Skarbowy przeprowadzając kontrolę podatkową za czerwiec 1999 r. nie kwestionował zasadności stosowanych przez firmę stawek podatku dla w/w wyrobów.
Po przeanalizowaniu sprawy Izba Skarbowa uznała za zasadne przekazać sprawę organowi podatkowemu I instancji do wymiaru uzupełniającego w trybie art. 230 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, z uwagi na fakt, iż Inspektor Kontroli Skarbowej nie dokonał określenia całego należnego zobowiązania podatkowego za grudzień 1999 r Zostało ono bowiem określone w kwocie niższej niż to wynikało z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym. W wydanym postanowieniu Izba Skarbowa wskazała, iż podatnik w rozliczeniu za przedmiotowy miesiąc oprócz wskazanych przez Inspektora nieprawidłowości nie miał również prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury [...] wystawionej przez firmę B sp. z o.o.
Od decyzji wydanej w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Spółka w dniu [...] odwołała się do Izby Skarbowej. W odwołaniu tym pełnomocnik strony ponownie podniósł te same zarzuty, co w odwołaniu z dnia 1 czerwca 2001 r. oraz dodatkowo wskazał, iż w toku postępowania wyjaśniającego spółka A uzyskała opinię Głównego Urzędu Statystycznego, zgodnie z którą kształtowniki (listwy przypodłogowe, boczne oraz łączące), obrobione poprzez ich odpowiednie przycięcie, klasyfikowane są w grupie 1365-79 jako "elementy z tworzyw sztucznych dla budownictwa pozostałe" lub 1365-71 jako "listwy podłogowe z tworzyw sztucznych" Pełnomocnik oświadczył przy tym.
Sygn. akt I SA/Wr 392/02
3
iż Spółka takiej obróbki dokonuje, zatem stosowana przez nią stawka podatkowa jest jak najbardziej prawidłowa.
W odwołaniu podniesiono również, iż w załączniku nr 5 do ustawy o podatku od towarów i usług pod poz. 50 wymieniono grupę 1365 SWW jako wyłącznie z tworzyw sztucznych dla budownictwa, natomiast nie nałożono warunków opisanych przez GUS. W związku z powyższym nazwanie np. listwy podłogowej prętem czy profilem dla niewiadomego zastosowania było nieporozumieniem, gdyż oczywistym jest. że termin podłoga wiąże się z budynkiem i budownictwem. Pełnomocnik stwierdził nadto, iż montaż paneli, na które stawka VAT wynosi 7% nie jest możliwy bez wcześniejszego montażu listew (profili).
Decyzja wydana przez Inspektora Kontroli Skarbowej za grudzień 1999 r. w części dotyczącej wymiaru uzupełniającego w kwocie [...] wynikającego z faktury [...] z dnia [...] nie była natomiast kwestionowana przez pełnomocnika strony.
Izba Skarbowa po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ odwoławczy zwrócił na wstępie uwagę na fakt, iż w trakcie postępowania kontrolnego trzykrotnie zostało potwierdzone, iż profile importowane przez spółkę należą do grupowania PKWiU o symbolu 25.21.10-70.20 lub 25.21.10- 70.30 (według SWW 1361-54 lub 1361-55). Jednocześnie dodał on, iż elementy służące do mocowania i wykończenia paneli z PCV nie były sprzedawane w komplecie wraz z ww. panelami jako nierozerwalna całość.
Izba Skarbowa wskazała również, iż Systematyczny Wykaz Wyrobów zawiera przede wszystkim normy techniczne, a nie przepisy prawa podatkowego powszechnie obowiązujące. Normy te stały się swoistymi normami podatkowymi w zakresie podatku od towarów i usług na skutek między innymi art. 4 pkt 1, art. 18 ust. 2 oraz art. 54 przedmiotowej ustawy oraz załączników do niej. Prawidłowe bowiem określenie symbolu SWW ma istotny wpływ na ustalenie wysokości stawki podatku od towarów i usług. Do wydawania opinii klasyfikacyjnych oraz udzielania pomocy w klasyfikowaniu wyrobów do poszczególnych grupowań SWW upoważnione są wyłącznie odpowiednie organy statystyczne, co potwierdza wyrok NSA z dnia 23.01.1997 r., sygn. akt I SA/PO 1047/96.
Zwróciła także Izba Skarbowa uwagę, powołując art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 29.06.1995 roku o statystyce publicznej i wydany na jego podstawie Komunikat Prezesa GUS w sprawie wydania opinii interpretacyjnych, na zasadę, zgodnie z którą zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty według zasad metodologicznych określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, a w przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania może zwrócić się do właściwego ze względu na jego siedzibę Urzędu Statystycznego. Można też kierować wnioski do Prezesa GUS o zmianę opinii wydanej przez urzędy statystyczne, które rozpatrywane są przez Departament Standardów Rejestrów i Informatyki w GUS pełniący funkcję koordynującą.
Z odpowiednich opinii złożonych w przedmiotowej sprawie wynikało, iż podstawę zmiany klasyfikacji, odnośnie spornych elementów służących do montażu paneli PCV, stanowiło ich "obrobienie" (przetworzenie) tzn. bądź to pocięcie na wymiar, bądź np nawiercenie otworów. Podatnik sprzedawał zaś importowane elementy podmiotom gospodarczym, które dokonywały ich dalszej odsprzedaży. Nie budziło zatem wątpliwości, iż w tym momencie nie zostawały one już "obrobione" (np. pocięte na wymiar) ponieważ nie wiadomo do jakiego docelowo trafią odbiorcy. Przedłożona przez stronę opinia potwierdzała tylko wcześniej wydane przez organy
Sygn. akt I SA/Wr 395/ 02 4
statystyczne opinie, iż sprzedawane przez spółkę elementy do montażu paneli należało klasyfikować do: PKWiU 25.21.10-70.20 (według SWW 1361-54) "Pręty i profile z nieplastyfikowanego polichlorku winylu" oraz PKWiU 25.21.10-70.30 (według SWW 1361-55) - "Pręty i profile z uplastycznionego polichlorku winylu"
Organ odwoławczy podał, iż zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku od towarów i usług w załączniku nr 5 do ustawy zostały wymienione między innymi materiały budowlane korzystające z opodatkowania 7% stawką podatku VAT. W załączniku tym dokładnie zostały określone towary, z uwzględnieniem symboli nomenklatury SWW. korzystające z opodatkowania preferencyjną stawką podatku VAT. Elementy służące do montażu paneli PCV. importowane przez podatnika, ( sklasyfikowane do grupowania SWW 1361-54 i SWW 1361-55) nie zostały natomiast wymienione w żadnej pozycji tegoż załącznika. W związku z tym należy uznać, iż po myśli art. 18 ust. I ustawy o PTU, podlegają one opodatkowaniu według stawki podstawowej 22%.
Izba Skarbowa uznała jednocześnie za chybiony zarzut strony, iż nie uznano jako dowodu w sprawie opinii Z. D. - biegłego w dziedzinie towaroznawstwa przy Sądzie Rejonowym. Zgodnie z art. 180 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić bowiem wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem np. zeznania świadków, opinie biegłych, księgi podatkowe i inne dokumenty. Należy wziąć jednak pod uwagę, iż to organy podatkowe, na mocy art. 191 Ordynacji podatkowej, dokonują oceny czy dana okoliczność została udowodniona. Powyższe stanowi urzeczywistnienie zasady swobodnej oceny dowodów, dokonanej przez organ w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Zatem należy stwierdzić, iż opinia biegłego została dopuszczona jako dowód w sprawie. Natomiast analiza całokształtu materiału zebranego w toku postępowania (w szczególności opinie uprawnionych do tego organów statystycznych) pozwoliła organowi podjąć rozstrzygnięcie będące przedmiotem zaskarżenia.
Odnośnie zarzutu skarżącego, iż zmianie nie uległy podstawy podatkowania, organ odwoławczy stwierdził, iż jest on niezgodny z prawdą. Przepis z art 15 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że podstawą opodatkowania jest obrót przez który rozumiemy kwotę należną z tytułu sprzedaży pomniejszoną o kwotą należnego podatku. Obrót w przedmiotowej sprawie uległ zmniejszeniu, bowiem podwyższona została stawka i kwota podatku. Natomiast na tym samym poziomie pozostała wartość brutto, czyli cena na jaką skarżący umówił się z kontrahentem.
Izba Skarbowa podtrzymała również swoje stanowisko, niekwestionowane zresztą przez stronę, co do dokonania odliczenia w podatku od towarów i usług z faktury nr [...] z dnia [...].
S. M. i J. M., wspólnicy spółki A złożyli w dniu [...] skargę na powyższą decyzję Izby Skarbowej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc ojej uchylenie.
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, zwłaszcza art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Ustosunkowując się do twierdzeń Izby Skarbowej, że systematyczny wykaz wyrobów zawiera przede wszystkim normy techniczne, a nie przepisy prawa podatkowego, ich pełnomocnik podniósł, iż owe normy techniczne nie stały się "swoistymi" normami podatkowymi, ale rzeczywistymi normami prawnymi albowiem one to zdecydowały o sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Należy zatem uznać, ze postępowanie podatkowe i wydana decyzja nie posiadały podstaw prawnych z zakresu prawa podatkowego, a ściślej ustawy o podatku od towarów i usług
Sygn. akt I SA/Wr 395/02 5
W skardze wskazano ponadto, iż nie można było przyjąć założenia, że opinie organów statystycznych są bezwzględnie obowiązujące przy orzekaniu w sprawach podatkowych, ponieważ w istocie to one nakładałyby obowiązki podatkowe. Z cała pewnością, zdaniem skarżącej spółki, nie jest to organ konstytucyjny dla tych celów.
Należy brać pod uwagę fakt. ze opinie organów statystycznych mogą być wadliwe, tak jak w zaskarżonej sprawie. Klasyfikowanie listew do montażu paneli ściennych pt. "pręty i profile z nieuplastyfikowanego polichlorku winylu" oznaczałoby możliwość szerszego ich zastosowania niż w budownictwie. W złożonym odwołaniu, na co wskazali skarżący, zadano dwa pytania tj. czy sporne towary są wyrobami z tworzyw sztucznych dla budownictwa i czy nadają się do zastosowania w innej dziedzinie życia gospodarczego. Na obydwa pytania uzasadnienie do zaskarżonej decyzji odpowiedzi nie dawało, przez co pełnomocnik uznał, że Izba Skarbowa nie dokonała merytorycznego rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem sporu.
Istotnym było również dla pełnomocnika to, że wszelkie oceny dokonywane przez urzędy statystyczne miały wyłącznie charakter opinii, wobec czego ich adresat nie posiadał środka prawnego do zaskarżenia. Przyjmując zatem bezwzględnie stanowisko, iż opinia statystyczna przesądza o rozstrzygnięciach w sprawach podatkowych oznaczałoby utratę praw przez strony do postępowania dwuinstancyjnego.
W odpowiedzi na złożoną skargę Izba Skarbowa, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone. podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270).
Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, aby przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, orzekające organy dopuściły się naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które uzasadniałoby wyeliminowanie tych decyzji z obrotu prawnego.
Kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. Realizując tę kontrolę Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w tym zakresie. Organ odwoławczy w sposób w pełni wyczerpujący oraz nienaruszający przepisów prawa ustosunkował się do zarzutów odwołania strony skarżącej oraz dokonał prawidłowej analizy całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego sprawy, w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów.
Przedmiot sporu między stronami dotyczy stawki podatku od towarów i usług, która powinna być zastosowana przez stronę skarżącą przy sprzedaży importowanych przez nią profii z PCV. które przez stronę skarżącą klasyfikowane były według symbolu SWW 1365 - wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa.
Sygn. akt I SA/W r 395/02 6
wymienionych w poz. 50 załącznika nr 5 do ustawy o podatku od towarów i usług, jako opodatkowane 7 % stawką podatku (skarżąca spółka uważała, że przedmiotem jej sprzedaży były panele ścienne, na które - jako całość montażową - składały się: panele - listwy, łączniki, profile i kształtki), podczas gdy organy podatkowe, w oparciu o opinie Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego we W. uznały, że importowane przez skarżącą profile z PCV służące do wykończenia paneli ściennych należą do grupowania SWW 1361-54 lub 1361-55 ("Pręty i profile z nieplastyfikowanego polichlorku winylu" lub "Pręty i profile z uplastycznionego polichlorku winylu"). Tym samym organy podatkowe stwierdziły, że powyższe profile nie mogły korzystać z preferencyjnej (7%) stawki podatku od towarów i usług, bowiem nie zostały ujęte w załączniku do ustawy przewidującym zastosowanie takiej stawki.
Rozstrzygając ten spór należy przede wszystkim stwierdzić, że przyjęta w ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11. poz. 50 ze zm.) konstrukcja określenia zakresu przedmiotowego opodatkowania podatkiem od towarów i usług odwołuje się do klasyfikacji statystycznych. Zgodnie bowiem z art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 11, poz.50 z póżn. zm.) pod pojęciem "towar" w ujęciu tej ustawy należy rozumieć rzeczy ruchome, wszelkie postaci energii, budynki, budowle lub ich części, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2001 r. (K. 32/99) orzekł, że art. 2. art. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 54 ust. 1. 2 i 4 ustawy o PTU są zgodne z art. 87 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a art. 54 ust. 4 jest zgodny także z art. 7 Konstytucji. Tym samym Trybunał Konstytucyjny uznał za zgodną z Konstytucją przyjętą konstrukcję podatku od towarów i usług, w ramach której ustawodawca określając zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług oparł się na standardach klasyfikacyjnych i nomenklaturze GUS. W tej sytuacji za nienaruszające prawa należy uznać stanowisko organów skarbowych, że decydujące w takim przypadku dla określenia stawki podatkowej jest prawidłowe zakwalifikowanie spornych towarów z punktu widzenia SWW. Przyporządkowanie natomiast danego towaru lub usługi do określonego grupowania statystycznego, co rzutuje na to czy towar jest w ogóle opodatkowany, a jeżeli tak, to jaką stawką - należy w obrocie krajowym do kompetencji organów statystycznych, właściwych do rozstrzygania wszelkich wątpliwości w tym zakresie, co zostało zaakceptowane powyższym orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Urząd Statystyczny we W. trzykrotnie w wyrażonych przez siebie opiniach stwierdził, że importowane przez spółkę profile należą do grupowania - wg SWW. mającego zastosowanie w sprawch VAT - SWW 1361-54 lub 1361-55. czyli "Pręty i profile z nieuplastyfikowanego polichlorku winylu" lub "Pręty i profile z uplastycznionego polichlorku winylu" Opinie Wojewódzkiego Urzędu Statystycznego we W. potwierdzone zostały przez Depertament Standartów, Rejestrów i Informatyki GUS z czerwca 2001 r., w opinii przedłożonej przez stronę skarżącą. Stwierdzono w niej bowiem, że elementy wykończeniowe do paneli PCV. na które składają się kątowniki wewnętrzne i zewnętrzne, listwy przypodłogowe-sufitowe. listwy boczne i listwy łączące niepoddane innej obróbce niż powierzchnoiwa należy klasyfikować wg SWW 1361- 54 "Pręty i profile z nieplastyfikowanego polichlorku winylu" lub 1361-55 "Pręty i profile z uplastycznionego polichlorku winylu" Tylko w przypadku gdy kształtowniki te są przycięte na odpowiedni wymiar i są gotowe do montażu należy je klasyfikować
Sygn. akt I SA/Wr 395/02 7
wg SWW 1365-79 "Elementy wykończeniowe z tworzyw sztucznych dla budownictwa pozostałe" Jeżli natomiast listwy przypodłogowe-sufitowe z PCV zostały obrobione nie tylko powierzchniowo, lecz zostały przycięte na wymiar lub mają nawiercone otwory . klasyfikuje się je do grupowania SWW 1365-71 "Listwy podłogowe z tworzyw sztucznych" Z opinii tej wynika zatem, że tylko te elementy do montażu paneli PCV mogą być kawlifikowane w grupowaniach SWW 1365. które są przetworzone (obrobione), poprzez np. przycięcie na wymiar lub nawiercenie otworów Tymczasem organy skarbowe w tej sprawie ustaliły, że importowane przez stronę skarżącą elementy, służące do mocowania i wykończenia paneli z PCV. nie tylko nie były sprzedawane w komplecie wraz z ww. panelami jako nierozerwalna całość, lecz ponadto sprzedawane były podmiotom gospodarczym, które dokonywały ich dalszej odsprzedaży, co wykluczało ich wcześniejsze "obrobienie" i uczynienie gotowymi do montażu, poprzez przycięcie na konkretny wymiar. Z tego też względu ustalenie przez organy skarbowe w niniejszej sprawie stanu faktycznego z uwzględnieniem powyższych opinii statystycznych, klasyfikujących importowane, a następnie sprzedawane przez skarżącą profile z PCV służące do wykończenia paneli ściennych, do grupowania SWW 1361-54 lub 1361-55 ("Pręty i profile z nieplastyfikowanego polichlorku winylu" lub "Pręty i profile z uplastycznionego polichlorku winylu") oraz nieuwzględnienie dopuszczonej jako dowód w sprawie opinii Z. D. - nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów, a w szczególności art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej.
Oparcie się na tych opiniach organu statystycznego przez organy podatkowe spowodowało przyjęcie opodatkowania spornych profili PCV według stawki 22 % podatku. Podzielić przy tym należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ we Wrocławiu wyrażone w wyroku z dnia 25 lipca 2002 r sygn. akt I SA/Wr 3270-3280/01 w którym oddalono skargi tej samej strony odnośnie tych samych spornych zagadnień za miesiące od stycznia do listopada 1999 r.. że możliwość przyjęcia stawki 7 % w stosunku do towarów wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy, nie pozwala na stosowanie w tym przypadku wykładni rozszerzającej, co oznacza, ze tę stawkę obniżoną można stosować jedynie w przypadkach, gdy przedmiotem czynności, są towary jednoznacznie wymienione w załączniku nr 5 do ustawy, a w niniejszej sprawie - przeprowadzone w sposób nienaruszający przepisów prawa postępowanie - wykazało, że sporne towary (profile PCV) pozostają poza zakresem przedmiotowym załącznika nr 5 do ustawy, co nie pozwalało na opodatkowanie ich stawką 7 %. Tym samym Sąd nie dopatrzył się naruszenia w sprawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
Z powyższych względów skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153 poz 1270) - oddalono skargę