I SA/Wr 353/22

I SA/Wr 353/22 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-05-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-05-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dagmara Stankiewicz-Rajchman
Piotr Kieres /przewodniczący sprawozdawca/
Tadeusz Haberka
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
*Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1325
art. 169 par. 1, w związku z  art. 14b par. 3 ,  art. 14g,  art. 14h
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca),, Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Haberka,, Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman, , po rozpoznaniu w Wydziale I - na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym w dniu 30 maja 2023 r. sprawy ze skargi: B Sp. z o.o. zs. we W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 marca 2022 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.834.2021.3.MP w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej: I. uchyla zaskarżone postanowienie wraz z poprzedzającym je postanowieniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 stycznia 2022 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.834.2021.2.KO w całości; II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Strony skarżącej kwotę: 597,00 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. Sp. z o.o. (dalej jako: Spółka, Wnioskodawca, Skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: Organ interpretujący, DKIS) z 18 marca 2023 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.834.2021.3.MP utrzymujące w mocy postanowienie DKIS wydane w pierwszej instancji z 5 stycznia 2022 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.834.2021.2.KO w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia. Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczył prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę niemiecką, a dokumentujących nabycie paliwa oraz innych towarów i usług związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych. Wnioskodawca jako zakres interpretacji wskazała przepisy art. 7 ust. 1 oraz art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – dalej jako uVAT, podnosząc w szczególności w opisanym stanie faktycznym jak poniżej.
Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu, obsługi rynku nieruchomości i doradztwa związanego z zarządzaniem. Z zawartej ze Spółką niemiecką umowy wynika, że Wnioskodawca może nabywać paliwo oraz niektóre inne towary i usługi związane z użytkowaniem pojazdów samochodowych, bezgotówkowo, z wykorzystaniem karty paliwowej dostarczonej Wnioskodawcy przez Spółkę niemiecką lub z wykorzystaniem aplikacji przekazanej przez Spółkę niemiecką. Spółka niemiecka jest wystawcą kart paliwowych i jest uprawniona do zablokowania możliwości korzystania z kart paliwowych w sytuacji, gdy zostaną one zgubione, skradzione lub zniszczone. Nabycie towarów i usług z wykorzystaniem otrzymanych od Spółki niemieckiej instrumentów (karty paliwowej lub aplikacji) możliwe jest jedynie u powiązanych umową ze Spółką niemiecką partnerów serwisowych w ich punktach serwisowych, zlokalizowanych w Polsce i w innych krajach. Wnioskodawca sam decyduje o tym, w którym punkcie skorzysta z karty paliwowej lub aplikacji. Spółka niemiecka i Wnioskodawca ustaliły, że umowa, dzięki której Wnioskodawca nabywa towar i/lub kupuje usługę od Spółki niemieckiej, dochodzi każdorazowo między nimi do skutku, gdy Wnioskodawca zakupi u partnera serwisowego towar lub usługę związany/-ą z eksploatowaniem pojazdu, znajdujący/ą się w ofercie Spółki niemieckiej, a partner serwisowy zaakceptuje stosowaną w tym celu przez Wnioskodawcę kartę paliwową lub aplikację. W ten sposób do skutku dochodzi również umowa pomiędzy Spółką niemiecką, a partnerem serwisowym dotycząca zakupu towarów i usług przez Spółkę niemiecką, o ile Spółka niemiecka uzgodniła to z partnerem serwisowym. Jeżeli jednak zakup towarów lub usług przez Spółkę niemiecką wymaga jeszcze zawarcia umowy, Wnioskodawca zawiera taką umowę z partnerem serwisowym jako przedstawiciel Spółki niemieckiej poprzez zastosowanie karty paliwowej lub aplikacji, które partner serwisowy zaakceptuje. Zgodnie z treścią ogólnych warunków handlowych Spółka niemiecka nalicza ceny z tytułu dostaw towarów i świadczenia usług obowiązujące na miejscu lub ceny standardowe. Ceny paliwa Spółka niemiecka nalicza na podstawie aktualnych przekazanych jej przez samych partnerów serwisowych cen cennikowych lub na podstawie cen na dystrybutorze, fakturowanych w momencie zakupu, gdy zastosowana została karta paliwowa lub aplikacja.
Za dostawy i/lub usługi, z których Wnioskodawca korzysta w kraju i za granicą. Spółka niemiecka nalicza dodatkowo odpowiednie opłaty serwisowe w formie procentowych dopłat lub stałych kwot, które wynikają z obowiązującego cennika opłat serwisowych. W momencie zawarcia umowy Spółka niemiecka przyznała Wnioskodawcy określony limit kwotowy, a z treści ogólnych warunków handlowych wynika, że Wnioskodawca może nabywać towary i usługi z wykorzystaniem z kart paliwowych oraz aplikacji dostarczonych przez Spółkę niemiecką tylko do wysokości przyznanego limitu i odpowiednio do stopnia swojej wypłacalności. Spółka niemiecka wystawia Wnioskodawcy w miesięcznych okresach rozliczeniowych faktury dokumentujące zakup towarów i/lub usług, dokonany przy użyciu kart paliwowych lub aplikacji. W oparciu o to co przedstawiono we wniosku Spółka zdała pytanie:
Czy, w okolicznościach przedstawionych w części niniejszego wniosku zawierającej opis stanu faktycznego, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę niemiecką, dokumentujących nabycie paliwa oraz innych towarów i usług związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych?
We własnym stanowisku Wnioskodawca przyjął, że przysługuje Mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę niemiecką, dokumentujących nabycie paliwa oraz innych towarów i usług związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych. Na poparcie swojego stanowiska Spółka wskazała przepisy art. 86 uVAT i warunki obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrotu podatku naliczonego:
1) podmiot ubiegający się o prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (względnie o zwrot podatku naliczonego) musi być zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług;
2) podmiot ubiegający się o prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego musi otrzymać od sprzedawcy fakturę dokumentującą zakup z wykazanym podatkiem od towarów i usług;
3) musi istnieć związek dokonywanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, dokonywanymi przez podatnika ubiegającego się o prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
4) transakcja udokumentowana fakturą, o której mowa powyżej w pkt 3 musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie może być zwolniona od tego podatku.
W opinii Wnioskodawcy warunki wskazane powyżej w pkt 1-3, umożliwiające Spółce skorzystanie z obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub zwrot podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę niemiecką, dokumentujących nabycie paliwa oraz innych towarów i usług związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych pozostają spełnione. Pewne wątpliwości mogą dotyczyć jedynie tego, czy transakcja, która jest dokonywana pomiędzy Spółką niemiecką, a Wnioskodawcą podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie jest zwolniona od tego podatku. Paliwo i usługi związane z użytkowaniem pojazdów samochodowych nabywane są z wykorzystaniem z kart paliwowych dostarczonych nabywcy przez podmiot, który sam nie prowadzi stacji benzynowej i bezpośrednio nie wykonuje usług związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych i w związku z tym pojawiły się wątpliwości, czy podmiot dostarczający karty paliwowe nabywcy dokonuje na rzecz tego nabywcy dostawy paliwa i świadczenia usług związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych, czy też jedynie świadczy dla nabywcy usługi finansowe, które co do zasady zwolnione są z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Wątpliwości te powstały m.in. w związku z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w wyroku z 5 maja 2019 r. w sprawie C-235/18 stwierdził, że udostępnienie kart paliwowych przez spółkę dominującą swoim spółkom zależnym, umożliwiające tym ostatnim zaopatrzenie w paliwo pojazdów, których transport zapewniają, może zostać uznane za usługę udzielenia kredytu zwolnioną z podatku od wartości dodanej. Wskazał przy tym na katalog pewnych kryteriów, które gdy zostaną spełnione, stanowią podstawę by uznać, że podmiot dostarczający karty paliwowe innemu przedsiębiorcy (za pomocą których ten ostatni przedsiębiorca dokonuje zakupu), nabywa prawo do rozporządzania paliwem jak właściciel i następnie przenosi to prawo na końcowego nabywcę, a co za tym idzie ostateczny nabywca paliwa ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez podmiot dostarczający karty paliwowe. Podmiot dostarczający karty paliwowe innemu przedsiębiorcy nabywa w ramach transakcji łańcuchowej prawo do rozporządzania paliwem jak właściciel, w sytuacji, gdy:
a) ma wpływ na kształtowanie ceny towaru nabywanego przez ostatecznego nabywcę (np. ma możliwość udzielania rabatów);
b) ustala warunki finansowe i warunki rozliczeń;
c) ponosi odpowiedzialność za wady nabywanych przez ostatecznego nabywcę produktów;
d) ma wpływ na częstotliwość i miejsce korzystania z kart paliwowych (np. ma możliwość blokowania karty w przypadku pojawiającego się zadłużenia).
Ceny po których Spółka nabywa paliwo i inne towary i usługi w praktyce nie różnią się od cen stosowanych przez partnerów serwisowych Spółki niemieckiej w punktach sprzedaży (np. na stacjach benzynowych) z tym, że Spółka niemiecka każdorazowo stosuje dodatkowe opłaty serwisowe. Niemniej jednak cena, po której Spółka nabywa paliwa oraz inne towary i usługi z wykorzystaniem kart paliwowych lub aplikacji jest niewątpliwie kształtowana stosunkiem umownym istniejącym pomiędzy Spółką niemiecką, a Wnioskodawcą. Jak wynika z zapisów stosowanych ogólnych warunków handlowych Spółka niemiecka ma co do zasady możliwość stosowania rabatów i zniżek w stosunku do Spółki. W związku z tym w opinii Spółki należy uznać, że w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku Spółka niemiecka ma wpływ na kształtowanie ceny towaru nabywanego przez Spółkę z wykorzystaniem kart paliwowych lub aplikacji udostępnionych przez Spółkę niemiecką.
Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji będącej przedmiotem wniosku, w momencie gdy Spółka nabywa paliwo lub inne towary z wykorzystaniem karty paliwowej lub aplikacji dostarczonej przez Spółkę niemiecką, punkt serwisowy z którym Spółka niemiecka jest powiązana odpowiednią umową przenosi prawo do rozporządzania towarami będącymi przedmiotem transakcji jak właściciel na Spółkę niemiecką, a Spółka niemiecka po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel przenosi to prawo na Wnioskodawcę.
Dochodzi więc do dostawy (w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług) tych samych towarów zarówno pomiędzy punktem serwisowym a Spółką niemiecką, jak i do dostawy towarów pomiędzy Spółką niemiecką a Wnioskodawcą. W takich warunkach w opinii Spółki należy uznać, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę niemiecką, dokumentujących nabycie paliwa oraz innych towarów związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych z wykorzystaniem kart paliwowych lub aplikacji dostarczonych przez Spółkę niemiecką.
W sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku Spółce ma przysługiwać również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę niemiecką, dokumentujących nabycie usług związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych z wykorzystaniem kart paliwowych lub aplikacji dostarczonych przez Spółkę niemiecką.
Uwzględniając powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych we wniosku, Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę niemiecką, dokumentujących nabycie paliwa oraz innych towarów i usług związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych.
Pismem z 20 grudnia 2021 r. DKIS wezwał Stronę do uzupełnienia złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. o informację:
Czy Spółka niemiecka ma rzeczywiście realny wpływ na kształtowanie cen towarów i usług nabywanych przy pomocy kart paliwowych, jeśli tak to w jaki sposób? Z prośba o opis. W nadesłanej odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca zaś wskazał, iż
"Zgodnie z treścią ogólnych warunków handlowych Spółka niemiecka nalicza ceny z tytułu dostaw towarów i świadczenia usług obowiązujące na miejscu lub ceny standardowe. Ceny paliwa Spółka niemiecka nalicza na podstawie aktualnych przekazanych jej przez samych partnerów serwisowych cen cennikowych lub na podstawie cen na dystrybutorze, fakturowanych w momencie zakupu, gdy zastosowana została karta paliwowa lub aplikacja."
Kwestia tego czy Spółka niemiecka ma w takich warunkach realny wpływ na kształtowanie cen towarów i usług nabywanych przez Spółkę przy pomocy kart paliwowych jest zdaniem Spółki kwestią podlegającą subiektywnej ocenie i nie może stanowić elementu stanu faktycznego będącego przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji. Od tego w jaki sposób oceni tą kwestię Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej prawdopodobnie ma zależeć odpowiedź na pytanie zadane we wniosku o wydanie interpretacji, w związku z tym Spółka nie może swojej oceny tej sytuacji prezentować w miejscu przeznaczonym na opis stanu faktycznego, bowiem wiązałaby organ podatkowy swoją oceną sytuacji. Spółka przedstawiła jednak swoje stanowisko dotyczące tego, czy w opisanym stanie faktycznym Spółka niemiecka ma realny wpływ na kształtowanie cen towarów i usług nabywanych przy pomocy kart paliwowych w polu 24 formularza ORD-IN/A (04/08). W opinii Spółki: "...cena, po której Spółka nabywa paliwa oraz inne towary i usługi z wykorzystaniem kart paliwowych lub aplikacji jest niewątpliwie kształtowana stosunkiem umownym istniejącym pomiędzy Spółką niemiecką, a Wnioskodawcą. To z woli Spółki niemieckiej na którą Wnioskodawca wyraził zgodę cena paliwa oraz innych towarów i usług nabywanych przez Spółkę z wykorzystaniem kart paliwowych lub aplikacji odpowiada zasadniczo cenie stosowanej przez partnerów serwisowych Spółki niemieckiej w punktach sprzedaży." Zdaniem Spółki zatem, Spółka niemiecka ma realny wpływ na kształtowanie cen towarów i usług nabywanych przez Spółkę przy pomocy kart paliwowych, bowiem pomimo tego, że ceny te są takie same jak ceny obowiązujące na stacjach paliwowych, to jednak Spółka niemiecka decyduje o tym, że będzie stosowała takie ceny w stosunku do Spółki.
Postanowieniem z 5 stycznia 2022 r. DKIS uznał, że nie uzupełniono opisu zaistniałego stanu faktycznego, gdyż nie odpowiedziano na pytanie: Czy Spółka niemiecka ma rzeczywiście realny wpływ na kształtowanie cen towarów i usług nabywanych przy pomocy kart paliwowych, jeśli tak to w jaki sposób?
DKIS uznał, że stwierdzenia Wnioskodawcy przedstawione w uzupełnieniu z 28 grudnia 2021 r. jako elementy własnego stanowiska winny stanowić elementy opisu stanu faktycznego w efekcie czego organ mógłby wydać interpretację indywidualną w zakresie zakreślonym pytaniem. To zaś zdaniem DKIS jest uzasadnione art. 86 ust. 1 uVAT. Ponadto, aby zrealizować prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego niezbędne jest stwierdzenie, że nie zachodzą m.in. przesłanki, o których mowa w ww. art. 88 ust. 3a ustawy. To natomiast wymaga ustalenia czy wystawca faktury uczestniczy w transakcji, czyli jest czynną stroną transakcji. Bez informacji zawartej w opisie stanu faktycznego, czy Spółka niemiecka ma rzeczywiście realny wpływ na kształtowanie cen towarów i usług nabywanych przy pomocy kart paliwowych, a jeśli tak to w jaki sposób DKIS nie jest w stanie stwierdzić, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Spółkę niemiecką, dokumentujących nabycie paliwa oraz innych towarów i usług związanych z użytkowaniem pojazdów samochodowych.
Wniesione przez Spółkę zażalenie na postanowienie Organu interpretującego z 5 stycznia 2022 r. nie zmieniło stanowiska DKIS, który utrzymując swoje postanowienie pierwszoinstancyjne postanowieniem z 18 marca 2022 roku uznał, że własne stanowisko Wnioskodawcy jest tym elementem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, który podlega ocenie Organu interpretującego wyrażanej w wydawanej interpretacji indywidualnej. Elementów stanowiska nie można przyjąć jako elementów opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Brak wyjaśnień Spółki we wskazanym, w skierowanym do Wnioskodawcy wezwaniu, zakresie spowodował, że przedstawiony we wniosku opis sprawy nie był wyczerpujący, więc Organ interpretujący, zobowiązany był do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia i wydania postanowienia w tym zakresie.
Nie zgadzając się z poglądem DKIS zmaterializowanym postanowieniem Organu interpretującego z 18 marca 2022 r. Spółka zaskarżyła to postanowienie zarzucając naruszenie:
– art. 14g § 1, art. 14b § 3, art. 14c § 1 oraz art. 169 § 4 Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) – dalej jako o.p. przez akceptację naruszenia wskazanych przepisów w postanowieniu wydanym przez DKIS w pierwszej instancji wyrażającą się w utrzymaniu w mocy postanowienia pierwszoinstancyjnego;
– art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 i art. 14h o.p. przez błędne zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia DKIS wydanego w I instancji z naruszeniem art. 14g § 1, art. 14b § 3 oraz art. 169 § 4 w związku z art. 14h o.p.
W oparciu o zarzuty skargi Spółka wniosła o uchylenie postanowień wydanych w obu instancjach i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że DKIS nie odniósł się praktycznie do żadnego zarzutu Spółki z zażalenia. Oceny postanowienia wydanego w I instancji Organ interpretujący dokonał jedynie formalnie, stwierdzając, że było ono prawidłowe i uzasadnione. Brak było kontroli merytorycznej własnego postanowienia, gdy Spółka stoi na stanowisku, że stan faktyczny z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej umożliwia wydanie takiej interpretacji. DKIS nie ocenił czy pytanie nr 1 postawione w wezwaniu było zasadne, a zdaniem Spółki to pytanie nie było pytaniem o fakty, zdarzenia, czynności, ale o to jak Wnioskodawca ocenia wpływ Spółki niemieckiej na kształtowanie cen towarów/usług (czy realny/czy nie) i nie jest to pytanie o stan faktyczny, lecz o ocenę zaistniałych faktów.
W odpowiedzi na skargę DKIS wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko z zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę Sąd uznał za uzasadnioną.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Wskutek takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie w razie naruszenia prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). W przypadku kwalifikowanego naruszenia prawa sąd stwierdza nieważność postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, które to ograniczenie nie ma zastosowania w rozpatrywanej sprawie.
Stosownie do treści art. 14b § 1 o.p. DKIS, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie zaś z art. 14b § 3 o.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy przy tym wskazać i co nie budzi wątpliwości w orzecznictwie oraz doktrynie, że organ wydający interpretację nie jest sam uprawniony do jakiegokolwiek uzupełniania wniosku. Organ interpretujący nie prowadzi żadnego postępowania dowodowego i w związku z tym nie dokonuje oceny dowodów, a jedynie - jeżeli uzna, że stan faktyczny przedstawiony we wniosku jest niepełny lub budzi wątpliwości, co uniemożliwia wydanie interpretacji - wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia na podstawie art. 14h w związku z art. 169 § 1 o.p. Ponadto z istoty postępowania dotyczącego udzielenia indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wynika, że Organ interpretujący, a następnie także sąd administracyjny w ramach kontroli zaskarżonej interpretacji, są związani przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega, bowiem przede wszystkim na tym, że organ wydający interpretację "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę. Postępowanie w przedmiocie wydania interpretacji z art. 14b o.p. składa się z etapu wstępnego badania wymogów formalnych wniosku jako podania i ewentualnego jego uzupełnienia w trybie wskazanych wyżej przepisów art. 14h, w związku z art. 169 § 1 o.p.
W myśl art. 14g § 1 o.p. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 lub 3a lub innych wymogów określonych przepisami prawa pozostawia się bez rozpatrzenia. Wedle art. 169 § 1 o.p. – który ma odpowiednie zastosowanie w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej na mocy art. 14h o.p. – jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W świetle dyspozycji art. 165 § 1 o.p. postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z kolei w myśl art. 165a § 1 o.p, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165 o.p., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
W rozpatrywanej sprawie postanowienia DKIS obu instancji Sąd uznał za wadliwe, albowiem wystosowane do Wnioskodawcy wezwanie Organu interpretującego nie powinno zawierać pytania nr 1 o treści:
"Czy Spółka niemiecka ma rzeczywiście realny wpływ na kształtowanie cen towarów i usług nabywanych przy pomocy kart paliwowych, jeśli tak to w jaki sposób? Prosimy to opisać."
na które odpowiedź Wnioskodawcy została uznana przez DIAS jako nieczyniąca zadość obowiązkowi wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego i w konsekwencji stanowiła podstawę postanowienia z 5 stycznia 2022 r. o pozostawieniu wniosku Spółki bez rozpatrzenia oraz utrzymującego je w mocy zaskarżonego postanowienia z 18 marca 2022 r. Stanowisko Sądu wynika w pierwszej kolejności z lektury wniosku Spółki, z którego treści wynika w jaki sposób Wnioskodawca upatruje wpływ Spółki niemieckiej na cenę towarów/usług kupowanych przez Wnioskodawcę u partnerów Spółki niemieckiej przy pomocy karty paliwowej. Mianowicie Skarżąca wskazała na:
– opłaty serwisowe:
"Za dostawy i/lub usługi, z których Wnioskodawca korzysta w kraju i za granica, Spółka niemiecka nalicza dodatkowo odpowiednie opłaty serwisowe w formie procentowych dopłat lub stałych kwot, które wynikają z obowiązującego cennika opłat serwisowych."
(str. 4 formularza ORD-IN)
– rabaty, zniżki:
"Z ogólnych warunków handlowych wynika także, że jeżeli Spółka popadnie w zwłokę przypadku płatności (pierwszej) faktury, wówczas utraci wszelkie rabaty, zniżki ..."
(str. 1 formularza ORD-IN/A)
Ww. elementy przedstawionego stanu faktycznego zostały również powołane przy uzasadnieniu własnego stanowiska Strony jako jedna z przesłanek niezbędnych do uznania stanowiska Skarżącej za prawidłowe:
"Należy zatem uznać, że podmiot dostarczający karty paliwowe innemu przedsiębiorcy nabywa w ramach transakcji łańcuchowej prawo do rozporządzania paliwem jak właściciel, w sytuacji, gdy:
a) Ma wpływ na kształtowanie ceny towaru nabywanego przez ostatecznego nabywcę (np. ma możliwość udzielania rabatów);
(...)
... Spółka niemiecka nalicza dodatkowo odpowiednie opłaty serwisowe w formie procentowych dopłat lub stałych kwot, które wynikają z obowiązującego cennika opłat serwisowych.
(...)
... ze wskazanego powyżej zapisu zawartego w ogólnych warunkach handlowych wynika, że skoro Spółka niemiecka może takich rabatów Spółkę pozbawić to znaczy, że może takie rabaty względem Spółki także zastosować, jeżeli będzie miała taka wolę.
(...)
... jak wynika z zapisów stosowanych ogólnych warunków handlowych Spółka niemiecka ma co do zasady możliwość stosowania rabatów i zniżek w stosunku do Spółki.
W związku z tym w opinii Spółki należy uznać, że w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku Spółka niemiecka ma wpływ na kształtowanie ceny towaru nabywanego przez Spółkę z wykorzystaniem kart paliwowych lub aplikacji udostępnionych przez Spółkę niemiecka.
(str. 3/3 x 2 formularzy ORD-IN/A)
Zdaniem Sądu w zakresie pytania nr 1 z wystosowanego przez DKIS wezwania Wnioskodawca przedstawił te elementy stanu faktycznego – zgodnie z art. 14b § 3 o.p., które Jego zdaniem należy uznać za kształtowanie przez Spółkę niemiecką ceny, którą Wnioskodawca ma zapłacić za zakupione kartą paliwową towary/usługi jeszcze przed zadaniem tego pytania. Natomiast to rolą Organu interpretującego jest ocenić, czy Spółka niemiecka jest stroną transakcji – o czym jak ma świadczyć:
"... rzeczywiście realny wpływ na kształtowanie cen towarów i usług nabywanych przy pomocy kart paliwowych ..."
(str. 6 postanowienia DKIS z 5 stycznia 2022 r.)
Zwrot "rzeczywiście realny wpływ" to niewątpliwie ocena jaki jest "wpływ" określonych działań. Sąd uznaje, że pod pozorem wezwania o uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej DKIS w zakresie zadanego pytania nr 1 przerzucił obowiązek dokonania oceny stanowiska Wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny (art. 14c § 1 o.p.) na samą Stronę. Mianowicie jako element stanu faktycznego DIAS uznał kwalifikację wskazanych przez Wnioskodawcę elementów stanu faktycznego w postaci kształtowanych przez Spółkę rabatów i opłat, jako mających rzeczywiście realny wpływ na cenę towarów/usług kupowanych przez Skarżącą karta paliwową i zażądał ich kwalifikacji. Organ intepretujący nie wzywał więc do uzupełnienia stanu faktycznego o elementy, których miało brakować - aby to co zostało przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przez Stronę mogło zostać uznane za wypełniające, wynikający z art. 14b § 3 o.p. obowiązek przedstawienia wyczerpującego stanu zaistniałego stanu faktycznego. W rzeczywistości DKIS chciał się wyręczyć Stroną i poprzez pytanie nr 1 z wezwania podjął próbę zwolnienia się z oceny przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanu faktycznego pod kątem przepisu art. 86 ust. 1 uVAT. Zdaniem Sądu DKIS myli element stanu faktycznego – rabaty/opłaty – z jego oceną.
Powyższe spowodowało uznanie przez Sąd wezwania Organu w zakresie sformułowanego w nim pytania nr 1 za naruszające art. 169 § 1 w związku z art. 14b § 3 oraz art. 14g, art. 14h o.p. Konsekwencją zaś wskazanej wadliwości jest ocena przez Sąd postanowień DKIS wydanych w obu instancjach jako naruszające przepisy art.14b § 3, art. 14g, art. 14h, w związku z art. 169 § 4 o.p., poprzez pozostawienie wniosku Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia. Wobec zaistnienia podstawy uchylenia zaskarżonego postanowienia z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku z uwzględnieniem zawartego w przepisie art. 135 p.p.s.a. prawa do wyeliminowani z obrotu prawnego - poprzedzającego zaskarżone - postanowienia Organu interpretującego z 5 stycznia 2022 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.834.2021.2.KO. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu DKIS winien uwzględnić ocenę Sądu zawartą w niniejszym uzasadnieniu. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego zostało oparte o art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. i uwzględniało uiszczony wpis od skargi, opłatę od pełnomocnictwa i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnik