I SA/WR 351/05

Sprawa dotyczyła skargi B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., która odmówiła wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z 1996 roku dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości. Podatniczka pierwotnie domagała się wznowienia postępowania, a następnie zmodyfikowała wniosek, żądając stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej, zarzucając jej wydanie bez podstawy prawnej i naruszenie dóbr osobistych. SKO odmówiło wszczęcia postępowania, powołując się na art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym przed 2003 r.) i art. 24 § 1 ustawy nowelizującej, uznając, że żądanie zostało zgłoszone po upływie rocznego terminu od doręczenia decyzji. Podatniczka w odwołaniu zarzuciła błędne zastosowanie art. 249 § 1 OP i pominięcie art. 250 § 1 OP, wskazując na uchwałę NSA FPK 4/00 jako nową okoliczność uzasadniającą zastosowanie dłuższego terminu. SKO utrzymało w mocy swoją decyzję, wyjaśniając, że uchwała NSA nie jest orzeczeniem TK i nie uzasadnia zastosowania art. 250 OP, a także że zgodnie z art. 24 ustawy zmieniającej, do decyzji ostatecznych przed 2003 r. stosuje się przepisy w brzmieniu sprzed nowelizacji, czyli roczny termin. WSA we Wrocławiu oddalił skargę, uznając, że spór ma charakter proceduralny i dotyczy zachowania terminu. Sąd potwierdził, że decyzja z 1996 r. była ostateczna i doręczona w [...]r., a roczny termin na złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności upłynął w [...]r. Wniosek złożony w [...]r. był spóźniony. Sąd odrzucił argumentację oparte na art. 250 OP, wskazując, że nie było orzeczenia TK, a uchwała NSA nie jest równoznaczna z takim orzeczeniem. Sąd podkreślił, że prawo nie działa wstecz i do sprawy zastosowanie ma roczny termin wynikający z przepisów obowiązujących przed 2003 r. Zarzuty merytoryczne uznał za bez znaczenia w sytuacji niedopuszczalności wszczęcia postępowania z powodu upływu terminu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający