I SA/Wr 33/24

Sprawa dotyczyła skargi T S.A. na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS). Spółka wnioskowała o potwierdzenie, że odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych (WNIP) związanych z rozwojem systemu komputerowego mogą być uznane za koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej (B+R) zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT. Spółka podkreślała, że prace nad rozwojem systemu, obejmujące tworzenie nowych funkcjonalności, są prowadzone przez jej wewnętrzny zespół IT, mają charakter twórczy i innowacyjny, a jedynie techniczne wykonanie oprogramowania jest zlecane zewnętrznym wykonawcom. DKIS w zaskarżonej interpretacji uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe, argumentując, że skoro kody źródłowe są nabywane od wykonawców, prace te nie mogą być uznane za działalność B+R prowadzoną przez pracowników Spółki, a w konsekwencji odpisy amortyzacyjne nie są dokonywane od WNIP wykorzystywanych w działalności rozwojowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że DKIS dokonał arbitralnej oceny stanowiska Spółki, nie odnosząc się do całokształtu przedstawionego stanu faktycznego, w szczególności do roli wewnętrznego zespołu IT, oraz nie przedstawił wystarczającego uzasadnienia prawnego swojej decyzji. Sąd podkreślił, że organ interpretujący jest związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i powinien merytorycznie odnieść się do oceny prawnej wnioskodawcy, a nie opierać się na arbitralnych, jednozdaniowych stwierdzeniach. W związku z tym, sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez DKIS, który ma obowiązek wydać interpretację z należytym uzasadnieniem prawnym.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający