I SA/Wr 2980/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2004-02-12
NSApodatkoweWysokawsa
VATnadpłatazwolnienie podatkoweklasyfikacja PKWiUnieważność decyzjiOrdynacja podatkowapostępowanie podatkowedecyzja ostateczna

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność decyzji podatkowych, ponieważ zostały wydane w tej samej sprawie dwukrotnie, co stanowi naruszenie Ordynacji podatkowej.

Sąd rozpatrywał skargę Szkoły Podstawowej nr [...] we W. na decyzję Izby Skarbowej dotyczącą nadpłaty w podatku od towarów i usług za listopad 1999 r. Organy podatkowe wydały dwie sprzeczne decyzje w tej samej sprawie – jedną określającą zobowiązanie i nadpłatę, a drugą odmawiającą stwierdzenia nadpłaty. Sąd uznał, że takie postępowanie narusza art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, co skutkuje stwierdzeniem nieważności obu decyzji.

Sprawa dotyczyła skargi Szkoły Podstawowej nr [...] we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od towarów i usług za listopad 1999 r. Podatnik złożył korekty deklaracji VAT-7, deklarując niższe zobowiązania i wnosząc o zwrot nadpłaty, powołując się na błędną klasyfikację usług wynajmu basenu i sali gimnastycznej jako zwolnionych z VAT. Urząd Skarbowy odmówił stwierdzenia nadpłaty, a następnie wydał decyzję określającą zobowiązanie i nadpłatę. Izba Skarbowa uchyliła pierwszą decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia, po czym Urząd Skarbowy ponownie wydał decyzję określającą zobowiązanie i stwierdzającą nadpłatę, a następnie decyzją odmówił stwierdzenia nadpłaty. Od tej ostatniej decyzji podatnik wniósł odwołanie, zarzucając nieprawidłową klasyfikację usług. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego, ponieważ organy podatkowe wydały dwie ostateczne decyzje w tej samej sprawie (dotyczącej zobowiązania podatkowego za ten sam okres), co stanowiło naruszenie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Sąd oddalił wniosek o umorzenie postępowania, wskazując, że cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne, gdyby miało skutkować utrzymaniem w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności. Sąd odstąpił również od orzekania o wykonalności decyzji, która nie nadawała się do przymusowego wykonania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, wydanie dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że sytuacja, w której organ podatkowy dwukrotnie rozstrzyga tę samą kwestię (wysokość zobowiązania podatkowego i nadpłaty za ten sam okres), prowadząc do wydania dwóch ostatecznych decyzji, narusza prawo. Nadpłata jest ściśle związana z zobowiązaniem podatkowym, a jej odrębne rozpatrywanie po ustaleniu zobowiązania w decyzji ostatecznej jest bezprzedmiotowe i prowadzi do wadliwości postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (4)

Główne

Dz. U. 153 poz. 1270 art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach.

Dz. U. 1997 nr 137 poz. 926 art. 247 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

Przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest jej wydanie w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.

Pomocnicze

Dz. U. 153 poz. 1271 art. 97 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dz. U. 153 poz. 1270 art. 60

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli spowodowałoby to utrzymanie w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy podatkowe wydały dwie ostateczne decyzje w tej samej sprawie, co stanowi naruszenie Ordynacji podatkowej.

Godne uwagi sformułowania

W istocie więc Urząd orzekł dwukrotnie w tej samej sprawie - to jest o wysokości zobowiązania w podatku VAT za ten sam miesiąc. Jeżeli organ podatkowy poddał już kontroli zobowiązanie podatkowe podatnika za dany okres podatkowy i dał temu wyraz w decyzji określającej wymiar tego zobowiązania, a w konsekwencji i wysokości nadpłaty przysługującej podatnikowi, w sposób ostateczny ustalone zostały elementy tego zobowiązania jako całości, a zatem i wielkość nadpłaty. Odrębne rozpatrywanie wniosku podatnika o stwierdzenie nadpłaty było w tym wypadku bezprzedmiotowe, a wydanie w tym postępowaniu decyzji doprowadziło do istnienia dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie co - zgodnie z art. 247 § 1 pkt. 4 Ordynacji podatkowej stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli spowodowałoby to utrzymanie w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności.

Skład orzekający

Andrzej Szczerbiński

przewodniczący

Barbara Hnatiuk

członek

Marta Semiczek

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej poprzez wydanie dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie, a także dopuszczalność cofnięcia skargi w przypadku wadliwości decyzji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wydania dwóch decyzji w tej samej sprawie podatkowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje istotny błąd proceduralny organów podatkowych, który prowadzi do stwierdzenia nieważności decyzji, co jest ważną lekcją dla podatników i profesjonalistów.

Organy podatkowe wydały dwie decyzje w tej samej sprawie? Sąd stwierdził nieważność!

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SA/Wr 2980/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-02-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-09-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Szczerbiński /przewodniczący/
Barbara Hnatiuk
Marta Semiczek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 247 par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński Sędziowie: Sędzia NAS Barbara Hnatiuk Asesor WSA Marta Semiczek (sprawozdawca) Protokolant: Małgorzata Jakubiak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2004 sprawy ze skargi Szkoły Podstawowej nr [...] we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego W.-S. M. z dnia [...] nr [...]; 2. oddala wniosek o umorzenie postępowania; 3. odstępuje od orzekania o wykonalności zaskarżonych decyzji;
Uzasadnienie
2
Uzasadnienie
Podatnik w dniu [...] złożył korektę pierwotnej deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 1999 r. Następnie w dniu [...] złożono kolejną korektę deklaracji VAT-7 za wyżej wymieniony miesiąc. W złożonych deklaracjach korygujących podatnik zadeklarował kwoty zobowiązania w kwotach niższych niż w pierwotnie złożonej deklaracji. Strona wraz z w/w korektami złożyła wniosek o zwrot nadpłaconego podatku.
W piśmie uzupełniającym z dnia [...] podatnik wskazał, iż nadpłata podatku od towarów i usług nastąpiła w wyniku pomyłki w zakwalifikowaniu usług wynajmu basenu oraz sali gimnastycznej. Podatnik powołał się na pismo Urzędu Statystycznego we W. nr [...] z dnia [...] zgodnie z którym usługi te zaliczane są do grupowania PKWiU 92.62.12 " Pozostałe usługi związane ze sportem" , KWiU 92.62.12 " Usługi związane z imprezami sportowymi pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane". Klasyfikacja ta zdaniem strony przesądza o uznaniu przedmiotowych usług jako zwolnionych od podatku od towarów i usług.
Urząd Skarbowy w decyzji z dnia [...][...] odmówił podatnikowi stwierdzenia nadpłaty za miesiąc listopad 1999 r. ponieważ uznał, iż wynajem basenu i sali gimnastycznej nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania.
Organ drugiej instancji decyzją z dnia [...][...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia celem wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy kwotami deklarowanymi przez podatnika a zestawieniami kwot ustalonych przez kontrolujących w rejestrze sprzedaży podatku VAT.
Urząd Skarbowy W.-S. M. postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie podatkowe, zakończone decyzją nr [...] z dnia [...], w której Urząd określił kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 1999 r. w wysokości [...], oraz stwierdził nadpłatę w podatku VAT w wysokości [...].
W związku z określeniem w w/w decyzji kwoty zobowiązania Urząd Skarbowy -decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty za miesiąc listopad 1999 r.
Od powyższej decyzji dnia [...] podatnik złożył odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie i wydanie decyzji uwzględniającej, iż wykonywana usługa jest usługą związaną z rekreacją, kulturą i sportem o symbolu KWiU 92., a zatem stosownie do załącznika nr 2 ustawy o podatku od towarów i usług jest zwolniona z podatku VAT.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy
Sygn. Akt I S.A./Wr 2980/01 3
decyzję Urzędu Skarbowego określającą kwotę zobowiązania podatkowego za miesiąc listopad 1999 i stwierdzającą nadpłatę.
Jednocześnie decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymała w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty.
W skardze na tą ostatnią decyzję podatnik zarzuca, nieprawidłowe przyjęcie przez organy podatkowe klasyfikacji świadczonych przez Skarżącego usług. Skarżący powołuje się przy tym na posiadane interpretacje Organów Statystyki Państwowej.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosi o jej oddalenie. Jednocześnie Izba informuje, że na w związku z otrzymanym zmienionym stanowiskiem Urzędu Statystycznego w sprawie klasyfikacji spornych usług uznała, że istnieją przesłanki do wznowienia postępowania, wznowiła postanowieniem nr [...] postępowanie w wymiarowe.
Na rozprawie podatnik oświadczył, że wobec uzgodnienia stanowisk z organami skarbowymi cofa skargę.
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego ośrodek zamiejscowy we W. przed dniem 1 stycznia 2004 i postępowanie w sprawie do tego dnia nie zostało zakończone. Wobec tego - zgodnie z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi ( Dz U 153 poz. 1271) , sprawa podlega rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. i na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz U 153 poz. 1270 z późn. zm. ) Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach. W myśl art. 247 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest jej wydanie w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Chodzi tu o sytuację, w której rozstrzygnięto dwa razy tę samą sprawę.
Działając w wyniku wniosku strony z dnia [...] Urząd Skarbowy wydał dwie decyzje: z dnia [...] określającą podatek od towarów i usług z miesiąc listopad 1998 i stwierdzająca nadpłatę w tym podatku oraz z [...], którą odmówiono stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za ten sam okres.
W istocie więc Urząd orzekł dwukrotnie w tej samej sprawie - to jest o wysokości
Sygn. Akt I S.A./Wr 2980/01 4
zobowiązania w podatku VAT za ten sam miesiąc. Należy bowiem uwzględnić, że pojęcie nadpłaty nie może być traktowane w oderwaniu od zobowiązania podatkowego jako całości. Nadpłata podatku powstaje wówczas gdy podatnik zapłacił wyższą kwotę podatku (zaliczek) niż ta, którą powinien zapłacić w ramach ciążącego na nim zobowiązania podatkowego. Dlatego też podstawowe znaczenie w decyzji określającej wielkość nadpłaty ma deklaratoryjne ustalenie zobowiązania podatkowego, czego niejako rachunkowym wyrazem może być nadpłata. Wynika bowiem ona (tak samo jak zaległość podatkowa) z różnicy pomiędzy zobowiązaniem jakie powstało z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia powodującego powstanie tego zobowiązania, a jego wysokością ustaloną w złożonej przez podatnika deklaracji (por. R. Mastalski, Prawo podatkowe I - część ogólna, Warszawa 1998 r., str. 229). Jeżeli organ podatkowy poddał już kontroli zobowiązanie podatkowe podatnika za dany okres podatkowy i dał temu wyraz w decyzji określającej wymiar tego zobowiązania, a w konsekwencji i wysokości nadpłaty przysługującej podatnikowi, w sposób ostateczny ustalone zostały elementy tego zobowiązania jako całości, a zatem i wielkość nadpłaty ( wyrok NSA z dnia 12.05.1999r I S.A./Wr 349/98 LEX nr 37249 ). Odrębne rozpatrywanie wniosku podatnika o stwierdzenie nadpłaty było w tym wypadku bezprzedmiotowe, a wydanie w tym postępowaniu decyzji doprowadziło do istnienia dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie co - zgodnie z art. 247 § 1 pkt. 4 Ordynacji podatkowej stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli spowodowałoby to utrzymanie w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności. Ponieważ - jak wykazano wyżej zaskarżona decyzja dotknięta była wadą nieważności - nie było możliwe uwzględnienie cofnięcia skargi i umorzenie postępowania.
Ponieważ decyzja o odmowie stwierdzenia nadpłaty nie nadaje się do przymusowego wykonania Sąd odstąpił od orzekania o jej wykonalności.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI