I SA/Wr 2979/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność decyzji organów podatkowych w sprawie nadpłaty VAT za październik 1999 r. z powodu wydania dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie.
Szkoła Podstawowa nr [...] we W. zaskarżyła decyzję Izby Skarbowej dotyczącą nadpłaty w podatku od towarów i usług za październik 1999 r. Podatnik kwestionował klasyfikację usług wynajmu basenu i sali gimnastycznej, domagając się zwolnienia z VAT. Organy podatkowe wydały dwie decyzje w tej samej sprawie: jedną określającą zobowiązanie podatkowe, a drugą odmawiającą stwierdzenia nadpłaty. Sąd uznał, że wydanie dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie stanowiło podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.
Sprawa dotyczyła skargi Szkoły Podstawowej nr [...] we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1999 r. Podatnik złożył korekty deklaracji VAT-7, deklarując niższe zobowiązania i wniosek o zwrot nadpłaty, argumentując, że wynajem basenu i sali gimnastycznej podlega zwolnieniu z VAT zgodnie z klasyfikacją PKWiU. Urząd Skarbowy odmówił stwierdzenia nadpłaty, a Izba Skarbowa uchyliła decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po kolejnych decyzjach organów podatkowych, w tym decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty, podatnik złożył skargę. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa poinformowała o wznowieniu postępowania w związku ze zmianą stanowiska Urzędu Statystycznego. Na rozprawie podatnik cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, rozpoznając sprawę, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego. Sąd uzasadnił to tym, że organy podatkowe wydały dwie ostateczne decyzje w tej samej sprawie (określenie zobowiązania i odmowa stwierdzenia nadpłaty), co stanowiło naruszenie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Sąd odmówił uwzględnienia cofnięcia skargi, ponieważ utrzymanie w mocy wadliwej decyzji byłoby niedopuszczalne. Sąd odstąpił również od orzekania o wykonalności decyzji, która nie nadawała się do przymusowego wykonania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, wydanie dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że określenie zobowiązania podatkowego i odmowa stwierdzenia nadpłaty za ten sam okres stanowią rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Ponieważ organ podatkowy wydał dwie ostateczne decyzje w tej materii, zaskarżona decyzja była dotknięta wadą nieważności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (4)
Główne
Ordynacja podatkowa art. 247 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Wydanie decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności decyzji.
PPSA art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach.
Pomocnicze
Przepisy wprowadzające art. 97 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sprawy wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r. i niezakończone do tego dnia podlegają rozpoznaniu przez WSA.
PPSA art. 60
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli spowodowałoby to utrzymanie w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wydanie dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie podatkowej stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.
Godne uwagi sformułowania
W istocie więc Urząd orzekł dwukrotnie w tej samej sprawie - to jest o wysokości zobowiązania w podatku VAT za ten sam miesiąc. Jeżeli organ podatkowy poddał już kontroli zobowiązanie podatkowe podatnika za dany okres podatkowy i dał temu wyraz w decyzji określającej wymiar tego zobowiązania, w sposób ostateczny ustalone zostały elementy tego zobowiązania jako całości, a zatem i brak nadpłaty.
Skład orzekający
Andrzej Szczerbiński
przewodniczący
Barbara Hnatiuk
członek
Marta Semiczek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenie zasady dwukrotnego rozstrzygania tej samej sprawy przez organy podatkowe jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ podatkowy wydaje dwie ostateczne decyzje w tej samej materii podatkowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest przestrzeganie podstawowych zasad proceduralnych przez organy administracji, a błąd proceduralny może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji, nawet jeśli strona wycofała skargę.
“Błąd proceduralny organu podatkowego doprowadził do stwierdzenia nieważności decyzji, mimo cofnięcia skargi przez stronę.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wr 2979/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2004-02-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-09-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Andrzej Szczerbiński /przewodniczący/ Barbara Hnatiuk Marta Semiczek /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Podatek od towarów i usług Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku *Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 247 par. 1 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Sentencja Dnia 12 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński Sędzia NAS Barbara Hnatiuk Asesor WSA Marta Semiczek ( sprawozdawca) Protokolant: Małgorzata Jakubiak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2004 sprawy ze skargi Szkoły Podstawowej nr [...] we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1999 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego W.-S. M. z dnia [...] nr [...]; 2. oddala wniosek o umorzenie postępowania; 3. odstępuje od orzekania o wykonalności zaskarżonych decyzji; Uzasadnienie Podatnik w dniu [...] złożył korektę pierwotnej deklaracji VAT-7 za miesiąc październik 1999 r. Następnie w dniu [...] złożono kolejną korektę deklaracji VAT-7 za wyżej wymieniony miesiąc. W złożonych deklaracjach korygujących podatnik zadeklarował kwoty zobowiązania w kwotach niższych niż w pierwotnie złożonej deklaracji. Strona wraz z w/w korektami złożyła wniosek o zwrot nadpłaconego podatku. W piśmie uzupełniającym z dnia [...] podatnik wskazał, iż nadpłata podatku od towarów i usług nastąpiła w wyniku pomyłki w zakwalifikowaniu usług wynajmu basenu oraz sali gimnastycznej. Podatnik powołał się na pismo Urzędu Statystycznego we W. nr [...] z dnia [...] zgodnie z którym usługi te zaliczane są do grupowania PKWiU 92.62.12 " Pozostałe usługi związane ze sportem" , KWiU 92.62.12 " Usługi związane z imprezami sportowymi pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane". Klasyfikacja ta zdaniem strony przesądza o uznaniu przedmiotowych usług jako zwolnionych od podatku od towarów i usług. Urząd Skarbowy w decyzji z dnia [...][...]odmówił podatnikowi stwierdzenia nadpłaty za miesiąc październik 1999 r. ponieważ uznał , iż wynajem basenu i sali gimnastycznej nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania. Organ drugiej instancji decyzją z dnia [...] PP [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia celem wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy kwotami deklarowanymi przez podatnika a zestawieniami kwot ustalonych przez kontrolujących w rejestrze sprzedaży podatku VAT. Urząd Skarbowy W.-S.M. postanowieniem z dnia [...] wszczął postępowanie podatkowe, zakończone decyzją nr [...] z dnia [...] , w której Urząd określił kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 1999 r. w wysokości [...] i zaległość podatkową w kwocie [...] W związku z określeniem w w/w decyzji kwoty zobowiązania Urząd Skarbowy -decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty za miesiąc październik 1999 r. Od powyższej decyzji dnia [...] podatnik złożył odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie i wydanie decyzji uwzględniającej, iż wykonywana usługa jest usługą związaną z rekreacją kulturą i sportem o symbolu KWiU 92., a zatem stosownie do załącznika nr 2 ustawy o podatku od towarów i usług jest zwolniona z podatku VAT. Sygn. Akt I S.A./Wr 2979/01 3 Decyzją z dnia [...] nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego określającą kwotę zobowiązania podatkowego za miesiąc październik 1999. Jednocześnie decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymała w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty. W skardze na tą ostatnią decyzję podatnik zarzuca, nieprawidłowe przyjęcie przez organy podatkowe klasyfikacji świadczonych przez Skarżącego usług. Skarżący powołuje się przy tym na posiadane interpretacje Organów Statystyki Państwowej. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosi o jej oddalenie. Jednocześnie Izba informuje, że na w związku z otrzymanym zmienionym stanowiskiem Urzędu Statystycznego w sprawie klasyfikacji spornych usług uznała, że istnieją przesłanki do wznowienia postępowania, wznowiła postanowieniem nr [...] postępowanie w wymiarowe. Na rozprawie podatnik oświadczył, że wobec uzgodnienia stanowisk z organami skarbowymi cofa skargę. Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego ośrodek zamiejscowy we W. przed dniem 1 stycznia 2004 i postępowanie w sprawie do tego dnia nie zostało zakończone. Wobec tego - zgodnie z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi ( Dz U 153 poz. 1271) , sprawa podlega rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. i na podstawie przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz U 153 poz. 1270 z późn. zm. ) Sąd stwierdza nieważność decyzji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach. W myśl art. 247 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest jej wydanie w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Chodzi tu o sytuację, w której rozstrzygnięto dwa razy tę samą sprawę. Działając w wyniku wniosku strony z dnia [...] Urząd Skarbowy wydał dwie decyzje: z dnia [...] określającą podatek od towarów i usług z miesiąc październik 1998 oraz z [...], którą odmówiono stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za ten sam okres. Sygn. Akt I S.A./Wr 2979/01 4 W istocie więc Urząd orzekł dwukrotnie w tej samej sprawie - to jest o wysokości zobowiązania w podatku VAT za ten sam miesiąc. Należy bowiem uwzględnić, że pojęcie nadpłaty nie może być traktowane w oderwaniu od zobowiązania podatkowego jako całości. Nadpłata podatku powstaje wówczas gdy podatnik zapłacił wyższą kwotę podatku (zaliczek) niż ta, którą powinien zapłacić w ramach ciążącego na nim zobowiązania podatkowego. Dlatego też podstawowe znaczenie w decyzji określającej wielkość nadpłaty ma deklaratoryjne ustalenie zobowiązania podatkowego, czego niejako rachunkowym wyrazem może być nadpłata. Wynika bowiem ona (tak samo jak zaległość podatkowa) z różnicy pomiędzy zobowiązaniem jakie powstało z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia powodującego powstanie tego zobowiązania, a jego wysokością ustaloną w złożonej przez podatnika deklaracji (por. R. Mastalski, Prawo podatkowe I - część ogólna, Warszawa 1998 r., str. 229). Jeżeli organ podatkowy poddał już kontroli zobowiązanie podatkowe podatnika za dany okres podatkowy i dał temu wyraz w decyzji określającej wymiar tego zobowiązania, w sposób ostateczny ustalone zostały elementy tego zobowiązania jako całości, a zatem i brak nadpłaty ( wyrok NSA z dnia 12.05.1999r I S.A./Wr 349/98 LEX nr 37249 ). Odrębne rozpatrywanie wniosku podatnika o stwierdzenie nadpłaty było w tym wypadku bezprzedmiotowe, a wydanie w tym postępowaniu decyzji doprowadziło do istnienia dwóch ostatecznych decyzji w tej samej sprawie co - zgodnie z art. 247 § 1 pkt. 4 Ordynacji podatkowej stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli spowodowałoby to utrzymanie w mocy czynności dotkniętej wadą nieważności. Ponieważ -jak wykazano wyżej zaskarżona decyzja dotknięta była wadą nieważności - nie było możliwe uwzględnienie cofnięcia skargi i umorzenie postępowania. Ponieważ decyzja o odmowie stwierdzenia nadpłaty nie nadaje się do przymusowego wykonania Sąd odstąpił od orzekania o jej wykonalności. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI