I SA/WR 2829/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2005-04-05
NSApodatkoweŚredniawsa
VATzabezpieczenieumorzenie postępowaniaOrdynacja podatkowadecyzja merytorycznabezprzedmiotowość postępowania

Podsumowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę spółki jawnej na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego, uznając je za bezprzedmiotowe po wydaniu decyzji merytorycznej.

Spółka jawna zaskarżyła decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego z tytułu VAT. Sąd uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe zgodnie z art. 33a § 1 Ordynacji podatkowej, ponieważ wygasło z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W związku z tym skarga została oddalona.

Sprawa dotyczyła skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowego "A" Z. B. spółki jawnej we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego o umorzeniu postępowania w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za okres od marca do grudnia 2001r. wraz z odsetkami. Zabezpieczenia dokonano decyzją Urzędu Skarbowego na podstawie art. 33 § 2, 3 i 4 Ordynacji podatkowej. Po uchyleniu tej decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję określającą wysokość zobowiązań podatkowych. W związku z tym dalsze prowadzenie postępowania w sprawie zabezpieczenia uznano za bezprzedmiotowe i je umorzono na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Spółka zarzucała naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, w tym brak odniesienia się do zarzutów braku podstaw prawnych do zabezpieczenia. Organ odwoławczy argumentował, że decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę, podzielając stanowisko organu odwoławczego i stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a postępowanie w sprawie zabezpieczenia stało się bezprzedmiotowe z uwagi na wydanie decyzji merytorycznej.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postępowanie w sprawie zabezpieczenia staje się bezprzedmiotowe z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W związku z tym dalsze prowadzenie postępowania w sprawie zabezpieczenia jest zbędne i powinno zostać umorzone na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

Ord.pod. art. 208 § § 1

Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 33a § § 1

Ordynacja podatkowa

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Ord.pod. art. 33 § § 1-4

Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 139 § § 3

Ordynacja podatkowa

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego stało się bezprzedmiotowe z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, zgodnie z art. 33a § 1 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy miał obowiązek umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.

Odrzucone argumenty

Zarzuty skarżącego dotyczące braku podstaw prawnych do zabezpieczenia i lakonicznego uzasadnienia powinny być rozpatrzone mimo umorzenia postępowania.

Godne uwagi sformułowania

dalsze prowadzenie postępowania w sprawie zabezpieczenia tych zobowiązań na podstawie art. 33 § 2 Ordynacji podatkowej uznano za bezprzedmiotowe i je umorzono. decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, to postępowanie w sprawie zabezpieczenia tej zaległości stało się bezprzedmiotowe, co powodowało konieczność jego umorzenia na podstawie art. 208 Ordynacji podatkowej.

Skład orzekający

Janusz Zubrzycki

przewodniczący

Andrzej Szczerbiński

sprawozdawca

Marta Semiczek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących bezprzedmiotowości postępowania w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego po wydaniu decyzji merytorycznej."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie wydania orzeczenia i specyfiki przepisów Ordynacji podatkowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie podatkowym, ale jej stan faktyczny jest typowy i nie zawiera elementów zaskoczenia.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

I SA/Wr 2829/03 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-04-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-10-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Szczerbiński /sprawozdawca/
Janusz Zubrzycki /przewodniczący/
Marta Semiczek
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 33  par. 1-4,  art. 139  par. 3,  art. 208  par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Asesor WSA Marta Semiczek, Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Motyl, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Usługowego "A" Z. B. spółki jawnej we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2001r. wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego W.-F. z dnia [...]nr [...], którą na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej umorzono jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zabezpieczenia zobowiązania Spółki Jawnej A" Z. B. z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2001r. wraz z odsetkami za zwłokę. Zabezpieczenia tego dotyczącego zobowiązań w łącznej kwocie [...] i odsetek w kwocie [...]dokonano decyzją Urzędu Skarbowego W.-F. z dnia [...]nr [...]na wniosek Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. na podstawie art. 33 § 2, 3 i 4 Ordynacji podatkowej. Po uwzględnieniu odwołania strony na tę decyzję i uchyleniu jej decyzją Izby Skarbowej we W. z dnia [...]nr [...]oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji z uwagi na brak w uzasadnieniu argumentacji prawnej, nieodniesienia się do sytuacji majątkowej podatnika i niedokonania analizy wszystkich wstępujących w sprawie okoliczności w dniu następnym, [...]. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję nr [...], którą określił wysokość zobowiązań Spółki Jawnej A" za poszczególne miesiące 2001r., w tym od marca do grudnia 2001r., których dotyczyła decyzja o zabezpieczeniu. W związku z tym dalsze prowadzenie postępowania w sprawie zabezpieczenia tych zobowiązań na podstawie art. 33 § 2 Ordynacji podatkowej uznano za bezprzedmiotowe i je umorzono.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka Jawna "A" Z. B. wniosła o uchylenie decyzji zarzucając naruszenie przy jej wydaniu przepisów art. 120, 121, 122, 124, 187 i 210 Ordynacji podatkowej z uwagi na nieodniesienie się do zarzutów skarżącego co do braku podstaw prawnych do zabezpieczenia, nie podanie przesłanek rozstrzygnięcia, lakoniczne uzasadnienie, a w istocie brak uzasadnienia faktycznego. Zdaniem strony po uchyleniu decyzji zaskarżonej powinna być wydana nowa, poprawna decyzja z uzasadnieniem odnoszącym się do wszystkich podniesionych wcześniej zarzutów, a nie ograniczającym się tylko do przyczyn formalnych. Zbyt długie prowadzenie postępowania spowodowało, że zasadność podniesionych zarzutów nie była już badana.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że skoro zgodnie z art. 33a § 1 Ordynacji podatkowej (do 31 grudnia 2002r. – art. 33 § 4) decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zaległości podatkowej, to postępowanie w sprawie zabezpieczenia tej zaległości stało się bezprzedmiotowe, co powodowało konieczność jego umorzenia na podstawie art. 208 Ordynacji podatkowej. Nie było już podstaw do rozważania podniesionych wcześniej przez stronę zarzutów niezależnie od tego, czy postępowanie toczyło się dłużej, niż było to niezbędne.
W związku z wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i niezakończeniem przed tym dniem postępowania sprawa zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Podstawą prawna wydania decyzji o zabezpieczeniu na majątku podatnika, Spółki jawnej "A" Z. B. we W. zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od marca do grudnia 2001r. wraz z odsetkami za zwłokę były przepisy art. 33 § 2 i następnych Ordynacji podatkowej. Decyzję o zabezpieczeniu na tej podstawie wydał Urząd Skarbowy W.- F. w dniu [...], doręczono ją stronie w dniu następnym, a w dniu [...]wpłynęło od niej do Izby Skarbowej we W. odwołanie za pośrednictwem organu pierwszej instancji. Art. 33 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że zabezpieczenia zobowiązania podatkowego na majątku podatnika w okolicznościach wymienionych w § 1, to jest jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, można dokonać również w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej przed wydaniem decyzji, określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Dotyczy to zgodnie z art. 33 § 3 również kwoty odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. W takim przypadku według art. 33 § 4 organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. Po myśli art. 33a § 1 pkt 2 decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.
W okolicznościach faktycznych badanej sprawy odwołanie strony od decyzji o zabezpieczeniu z dnia [...]zostało uwzględnione decyzją Izby Skarbowej we W. z dnia [...], wydaną tuż przed upływem terminu, o którym mowa w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej i doręczoną stronie w dniu [...]. Z chwilą wydania tej decyzji, uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej mu sprawę do ponownego rozpatrzenia, postępowanie w sprawie zabezpieczenia toczyło się nadal przed tym organem. W związku z wydaniem jednak w dniu [...] i doręczeniem stronie po kilku dniach decyzji określającej wysokość zobowiązań podatkowych, których dotyczyło zabezpieczenie, dalsze prowadzenie postępowania w sprawie tego zabezpieczenia stało się bezprzedmiotowe, gdyż decyzji merytorycznej w tej sprawie w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa wydać już nie było można. Z tej przyczyny wydano w dniu [...]decyzję o umorzeniu postępowania, utrzymaną w mocy decyzją zaskarżoną. Było to zgodne z przepisem art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej stanowiącym, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.
Z tych powodów uznać należało, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, w związku z czym zarzuty podniesione w skardze nie mogły spowodować jej uchylenia. Z uwagi na to wniesioną skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołanej wyżej.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę