I SA/Gl 1105/24

I SA/Gl 1105/24 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-11-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Tyszkiewicz-Ziętek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 czerwca 2024 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.359.2024.1.MM UNP: 2306436 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 1 sierpnia 2024 r. P. S. (dalej: skarżący), zastępowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 13 września 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Równocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 13 września 2024 r., w piśmie z dnia 17 września 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni także pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo sądowe z dnia 17 września 2024 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 września 2024 r.
Termin przewidziany przez prawo na usunięcie braków skargi upłynął skarżącemu z dniem 30 września 2024 r. W tym terminie braki skargi nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku.
Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącego nie została należycie opłacona. Nie wskazano w niej również numeru PESEL skarżącego, a pełnomocnik nie przedłożył stosownego dokumentu wykazującego jego umocowanie do zastępowania skarżącego w toku postępowania. Skarżący, zastępowany przez pełnomocnika, został w związku z tym w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braków formalnych i braku fiskalnego skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo sądowe z dnia 17 września 2024 r. z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi została prawidłowo doręczona na adres kancelarii pełnomocnika skarżącego w dniu 23 września 2024 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżący mógł usunąć braki skargi upłynął z dniem 30 września 2024 r. (poniedziałek). W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do sanowania braków skargi.
W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym oraz brakami formalnymi, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.