I SA/WR 2670/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę ze skargi Przedsiębiorstwa A spółka z o.o. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L., która uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego w L. w sprawie podatku od towarów i usług za luty 2000 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej, uznając ją za naruszającą prawo procesowe. Kluczowym zarzutem skarżącej spółki było to, że organ odwoławczy nie wykazał przesłanek do zastosowania art. 233 § 2 OP, który pozwala na uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Sąd podkreślił, że decyzja kasacyjna jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygania i nie może być nadużywana. W tej konkretnej sprawie organ odwoławczy nie wskazał żadnych okoliczności faktycznych dotyczących lutego 2000 r., które wymagałyby wyjaśnienia, a jedynie powołał się na związek sprawy z decyzją dotyczącą listopada 1999 r., która również została uchylona. Sąd stwierdził, że w takiej sytuacji właściwszą instytucją procesową byłoby zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 OP, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od zagadnienia wstępnego. Brak wykazania przesłanek z art. 233 § 2 OP skutkował uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organy odwoławcze, a także właściwe stosowanie instytucji zawieszenia postępowania (art. 201 § 1 pkt 2 OP).
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia bez wykazania przesłanek z art. 233 § 2 OP.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, jeśli nie wykaże konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może uchylić decyzji organu pierwszej instancji i przekazać sprawy do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, jeśli nie wykaże konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części.
Uzasadnienie
Decyzja kasacyjna na podstawie art. 233 § 2 OP jest wyjątkiem i wymaga przekonującego uzasadnienia istnienia przesłanek, w tym wskazania konkretnych okoliczności faktycznych do zbadania. W analizowanej sprawie organ odwoławczy nie wykazał tych przesłanek, ograniczając się jedynie do wskazania związku z inną sprawą, co narusza prawo procesowe.
Czy w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego (np. innej decyzji podatkowej), właściwą instytucją procesową jest zawieszenie postępowania, a nie uchylenie decyzji do ponownego rozpatrzenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, właściwą instytucją procesową jest zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Uzasadnienie
Ordynacja podatkowa przewiduje instytucję zawieszenia postępowania (art. 201 § 1 pkt 2 OP) na wypadek, gdy rozstrzygnięcie sprawy jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Stosowanie w takiej sytuacji art. 233 § 2 OP jest niedopuszczalne i stanowi naruszenie prawa.
Przepisy (17)
Główne
OP art. 233 § 2
Ordynacja podatkowa
Organ odwoławczy może uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. W decyzji kasacyjnej musi przekonująco uzasadnić istnienie tych przesłanek i wskazać, jakie okoliczności faktyczne należy zbadać.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
OP art. 122
Ordynacja podatkowa
OP art. 125 § 1
Ordynacja podatkowa
OP art. 127
Ordynacja podatkowa
OP art. 207
Ordynacja podatkowa
OP art. 21 § 1
Ordynacja podatkowa
u.p.t.u. art. 10 § 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 27 § 5
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. art. 27 § 6
Ustawa o podatku od towarów i usług
OP art. 187 § 2
Ordynacja podatkowa
OP art. 201 § 1
Ordynacja podatkowa
OP art. 235
Ordynacja podatkowa
OP art. 120
Ordynacja podatkowa
OP art. 129
Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 210 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy nie wykazał przesłanek do zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. • Organ odwoławczy nie wskazał konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących lutego 2000 r., które wymagałyby wyjaśnienia. • W sytuacji zależności od zagadnienia wstępnego, właściwszą instytucją było zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 OP, a nie uchylenie decyzji do ponownego rozpatrzenia.
Odrzucone argumenty
Stan faktyczny na którym oparto rozstrzygnięcia za wszystkie kwestionowane miesiące, ma źródło w decyzji za listopad 1999 r., co obligowało organ odwoławczy do analogicznego rozstrzygnięcia w miesiącach następnych.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja kasacyjna stanowi wyjątek od zasady merytorycznego rozstrzygania, instytucja ta nie może być zatem nadużywana ani traktowana rozszerzająco. • Niedopuszczalne jest natomiast stosowanie nie odpowiedniej w tej sytuacji, instytucji uchylenia decyzji do ponownego rozstrzygnięcia, przy całkowitym pominięciu przesłanek z art.233 § 2 OP.
Skład orzekający
Ryszard Pęk
przewodniczący
Jadwiga Danuta Mróz
sprawozdawca
Zbigniew Łoboda
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organy odwoławcze, a także właściwe stosowanie instytucji zawieszenia postępowania (art. 201 § 1 pkt 2 OP)."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia bez wykazania przesłanek z art. 233 § 2 OP.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne w postępowaniu podatkowym, dotyczące granic stosowania przez organy odwoławcze instytucji uchylenia decyzji do ponownego rozpatrzenia. Jest to wiedza praktyczna dla prawników procesowych.
“Kiedy organ podatkowy może uchylić decyzję? Sąd wyjaśnia granice art. 233 Ordynacji podatkowej.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.