I SA/Wr 2157/01

I SA/Wr 2157/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-11-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-07-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Moskała /sprawozdawca/
Bogumiła Kalinowska
Jerzy Strzebińczyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ
Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk Sędziowie: Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) Asesor WSA Bogumiła Kalinowska Protokolant: Katarzyna Dziok po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości A S.A. we W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty długu celnego oddala skargę.
Uzasadnienie
sygn. akt 3 I SA/Wr 2157/01 2
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, którą uznano za nieprawidłowe zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i orzeczono o kwocie długu celnego.
W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że strona zgłosiła w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu m.in. towar określony jako rozdzielacz sieci komputerowej, klasyfikując go wg kodu PCN 8471 60 90 0 ze stawką celną zawieszoną w wysokości 0% oraz towar określony jako moduły sieciowe klasyfikując je wg kodu PCN 8473 30 10 0 z zerową stawką celną zawieszoną. Powyższe zgłoszenie celne, jako odpowiadające wymogom formalnym zostało przyjęte i ww. towar objęto procedurą dopuszczenia do obrotu wg kodu PCN zadeklarowanego przez zgłaszającego.
W wyniku przeprowadzonej kontroli zgłoszenia celnego Dyrektor Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i objęte procedurą dopuszczenia do obrotu rozdzielacze sieci zaklasyfikował do kodu PCN 8517 50 90 0 ze stawką celną konwekcyjną w wysokości 8% wartości celnej towaru oraz określił kwotę wynikającą z długu celnego.
Od powyższej decyzji strona skarżąca złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie. Kwestionowała w szczególności taryfikację celną dokonaną przez organ I instancji argumentując, że sporny towar nie może być klasyfikowany do pozycji 8517, gdyż z uwagi na swoją konstrukcję oraz funkcjonalność nie mieści się w pojęciu "urządzeń do przesyłania".
Rozpoznając powyższe odwołanie Prezes Głównego Urzędu Ceł nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.
Podniósł, że podstawą rozstrzygnięcia są przepisy ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej. Zgodnie z art. 85 ust. 1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne wg stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Obowiązująca taryfa celna stanowiąca załącznik do cytowanego rozporządzenia przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów.
Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze
sygn. akt 3 I SA/Wr 2157/01 3
klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Ponadto wykładnią taryfy celnej jest komentarz zawarty w "Wyjaśnieniach do Taryfy Celnej", które są obowiązującym przepisem prawa wprowadzonym zarządzeniem Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...].
Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej "dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag". Natomiast w myśl reguły 3(a) "pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny". Zatem dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 Kodeksu celnego, stan towaru i jego wartość celna w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.
Przedmiotem importu były urządzenia zapewniające bezpośrednie połączenie interfejsu 15-pin AUI, który ułatwia i przyśpiesza połączenie stanowisk roboczych PC-etów i innych urządzeń komunikacyjnych do Ethernet-u. Umożliwiają one konwersję od wielomodemowego światłowodu, jednomodemowego światłowodu, cienkiego kabla koncentrycznego i UTP do AUI. Część towaru to urządzenia z rodziny konwerterów medialnych Fast Ethenet zapewniających elestyczność łączenia różnego rodzaju mediów w tej samej sieci. Produkty te zostały zaprojektowane z myślą o zamianie miedzi na światłowód bez ponoszenia kosztów zakupu modułu rozdzielacza światłowodu, jak również, aby zmienić wielomodemowy światłowód na jednomodemowy. Urządzenia [...] będące konwerterami medialnymi zapewniają rozwiązanie praktycznie każdego problemu podłączenia cienkiego kabla koncentrycznego do UTP, zaś urządzenie [...] pozwala na połączenie drukarki z interfejsem szeregowym lub równoległym do sieci fast ethenet. Z powyższego organ wyprowadził wniosek, że podstawową funkcją importowanego towaru jest bez wątpienia transmisja i rozdział sygnału komputerowego. Kwestią sporną było, jak należy klasyfikować tego typu towar - czy z racji zastosowania w systemie przedmiotowe urządzenia winny być traktowane jako urządzenia wejściowe lub wyjściowe, nawet zawierające w tej samej obudowie urządzenia pamięci (inne niż drukarki i klawiatury), czy też ze względu na funkcję jaką wykonują ich klasyfikacja winna być dokonana zgodnie z postanowieniami Taryfy celnej, tj. Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagami do sekcji XVI oraz działu 84 i 85.
Na dowód, że sporny towar należy klasyfikować do kodu PCN 8517 50 90 0, w decyzji omówiono uwagi oraz uwagi dodatkowe do Sekcji XVI i działu 84 Taryfy celnej, wskazując, że to właśnie one wykluczają zastosowanie zadeklarowanego przez stronę kodu PCN 8471 60 90 0 dla rozgałęźników sieciowych.
sygn. akt 3 I SA/Wr 2157/01
4
Zgodnie z postanowieniami uwagi 2(a) do sekcji XVI Taryfy celnej, części będące towarami zaliczanymi do jakiejkolwiek pozycji występujących w działach 84 i 85 (z wyłączeniem pewnych pozycji, które nie dotyczą spornego towaru), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tychże pozycji. Jak wynika z załączonej do akt sprawy dokumentacji importowane towary pozwalają na współpracę z siecią komputerów PC, serwerów i urządzeń peryferyjnych, czyli "maszyn do automatycznego przetwarzania danych".
W dalszej części organ wywodził, że zgodnie z brzmieniem uwagi 5(E) do działu 84 - wykluczona jest możliwość klasyfikacji importowanego rozdzielacza sieciowego do poz. 8471.
Zgodnie bowiem z tą uwagą "maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycjach odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub jeżeli nie ma takiej możliwości w pozycjach pozostałych".
Zgodnie z powyższym sporny towar jest elementem systemu, a zatem jego klasyfikacja winna być przeprowadzona zarówno zgodnie z powołaną wyżej uwagą 5 do działu 84, jak również uwagą 2(a) do sekcji XVI ustalającą zasady klasyfikacji części do maszyn objętych tą sekcją.
Wobec faktu, że główną funkcją przedmiotowego towaru jest transmisja i rozdział sygnału komputerowego, to zgodnie z zasadami Nomenklatury Scalonej, będący przedmiotem sporu towar klasyfikuje się do kodu PCN 8515 50 90 0 obejmującego zgodnie z brzmieniem: "elektryczny sprzęt do telefonii i telegrafii przewodowej, włączając przewodowe aparaty telefoniczne ze słuchawką bezprzewodową oraz sprzęt telekomunikacyjny dla systemów przewodowych na prąd nośny lub dla systemów przewodowych cyfrowych, videofony
- inna aparatura dla systemów przewodowych na prąd nośny lub
dla systemów przewodowych cyfrowych;
- - pozostała".
Powyższym kodem objęte są bowiem wszelkie urządzenia dla systemów przewodowych cyfrowych, niezależnie od tego czy pracują w sieciach telekomunikacyjnych, czy też w sieciach komputerowych.
Jak wskazał organ, wynika to zarówno z cytowanego powyżej brzmienia pozycji 8517 taryfy celnej, jak również z komentarza do tej pozycji zawartego w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, które od dnia 1 stycznia 1998r. są przepisem prawa, wprowadzonym zarządzeniem Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 września 1997r. zgodnie z powołanym komentarzem w podpozycji 8517 50 nazywanej "Inna aparatura dla systemów przewodowych na prąd nośny lub dla systemów przewodowych cyfrowych" klasyfikuje się urządzenia działające na zasadzie modulacji elektrycznego prądu nośnego lub wiązki świetlnej za pomocą sygnałów analogowych lub cyfrowych. Stosuje się w nich techniki modulacji prądu nośnego oraz modulacji impulsowo-kodowej (PCM) albo inny system cyfrowy. W podpozycji tej dla urządzeń innych niż dla systemów
sygn. akt 3 I SA/Wr 2157/01
5
przewodowych na prąd nośny wyszczególniony został kod PCN 8517 50 90 0. Nie jest możliwa klasyfikacja rozgałęźników sieciowych do deklarowanego w zgłoszeniu celnym kodu PCN 8471 60 90 0, bowiem zakres przedmiotowy spornego towaru nie spełnia brzmienia pozycji 8471 Taryfy celnej. Zaznaczono, że kod ten obejmuje pozostałe urządzenia wejściowe lub wyjściowe, nawet zawierające w tej samej obudowie urządzenia pamięci. Fakt, że przedmiotowe rozdzielacze sieciowe są wykorzystywane w systemie automatycznego przetwarzania danych nie pozwala na ich klasyfikację do pozycji 8471 Taryfy celnej. Taką klasyfikację wyklucza uwaga 5 (E) do działu 84 i uwaga 2a do sekcji XVI Taryfy celnej.
W skardze na tę decyzję, domagając się jej uchylenia, strona skarżąca zarzuciła, że przy jej wydaniu zastosowano błędną interpretację przepisów Taryfy celnej. Zarzuciła nadto naruszenie art. 210 Ordynacji podatkowej poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, a także rażące naruszenie art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.
Uzasadniając swoje stanowisko strona skarżąca podniosła, że argumentem wiodącym, który przesądził o klasyfikacji przedmiotowych urządzeń było to, że urządzenia te są składnikami systemów przetwarzana danych, prze co jako takie winny być klasyfikowane pośród sprzętu telekomunikacyjnego dla systemów przewodowych na prąd nośny lub dla systemów przewodowych cyfrowych. Zdaniem natomiast strony skarżącej, taka klasyfikacja jest niezgodna z dotychczasowym stanowiskiem organów celnych uzewnętrznionym w zezwoleniach na prowadzenie składu celnego, regulaminie tego składu, pozwoleniu na korzystanie z procedury składu celnego, pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, w których zawsze była mowa o klasyfikowaniu przedmiotowych urządzeń peryferyjnych do sprzętu komputerowego lub jako urządzenia wejścia-wyjścia, a więc do kodu 8471. Podniosła, że zaskarżona decyzja nie wyjaśnia na jakich podstawach skarżąca miała klasyfikować przedmiotowe urządzenia do kodu 8517, skoro wiążące ją powołane wyżej decyzje, klasyfikowały je do kodu 8471. Wydane uprzednio decyzje w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie składu celnego, regulaminie tego składu, pozwoleniu na korzystanie z procedury składu celnego, pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, powodują że doszło do naruszenia art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej
W odpowiedzi na skargę Prezes GUC wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 210 § 1-4 Ordynacji podatkowej wskazał, że jest on nieuzasadniony, gdyż zaskarżona decyzja zawiera wszystkie niezbędne elementy, o jakich mowa w przywołanym przez stronę skarżącą przepisie. Za nieuprawniony uznał także zarzut naruszenia art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. W sprawie bowiem nie były wcześniej wydawane decyzje dotyczące przedmiotowego towaru. Decyzje na które powołuje się strona dotyczą pozwolenia na prowadzenie składu celnego, pozwolenia na korzystanie z procedury składu celnego oraz pozwolenia na
sygn. akt 3 I SA/Wr 2157/01
6
stosowanie procedury uproszczonej. Decyzje te w odróżnieniu od skarżonej decyzji nie rozstrzygają o klasyfikacji taryfowej spornego towaru. Nie może więc być mowy o naruszeniu art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej wyżej ustawy kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem badając decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 124 § 1 pkt 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd z urzędu zawiesza postępowanie, jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy. W niniejszej sprawie upadłość ogłoszono po wniesieniu skargi, a wierzytelność nie jest ujęta na liście wierzytelności, gdyż została wcześniej uiszczona. W ocenie Sądu nie było podstaw do zawieszenia postępowania ani też przeszkód, w tym stanie faktycznym i prawnym, do prowadzenia sprawy z udziałem Syndyka Masy upadłości.
Odnosząc się do zarzutów skargi w pierwszym rzędzie należy stwierdzić, że zupełnie niezrozumiały jest zarzut naruszenia art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. W sprawie dotyczącej klasyfikacji taryfowej spornych towarów organy celne, poza skarżonymi, nie wydawały bowiem innych decyzji. Nie jest także uzasadniony zarzut naruszenia art. 210 § 1-4 Ordynacji podatkowej, gdyż uzasadnienie decyzji w pełni odpowiada wymogom o jakich mowa w tym przepisie.
Jak wynika z akt sprawy organy celne obu instancji uznały dokonane przez importera zgłoszenie celne za nieprawidłowe, zmieniły klasyfikację importowanego towaru - a to rozdzielacza sieci komputerowej z kodu PCN 8471 60 90 0 z zerową stawka celną zawieszoną na kod PCN 8517 50 90 0 ze stawką konwencyjną 8% . Konsekwencją powyższego było uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenie kwoty długu celnego (art.65 §4 pkt 2b ustawy z dnia 9.01.1997r. Kodeks celny (Dz.U.Nr 23,poz. 117 ze zm.).
W tym stanie rzeczy istota sporu sprowadza się przede wszystkim do tego, który ze wskazanych wyżej kodów PCN jest - w świetle obowiązujących przepisów prawa - dla sprowadzonego towaru właściwy.
sygn. akt 3 I SA/Wr 2157/01 7
Zgodnie z art.85 §1 powołanej wyżej ustawy Kodeks celny należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Sporną zaś w sprawie kwestię taryfy celnej i klasyfikacji towarów reguluje przede wszystkim przepis art.13 Kodeksu celnego. Zgodnie z treścią §1 powołanego artykułu "Cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych". Omawiany przepis art.13 Kodeksu celnego zawiera ustawową delegację dla Rady Ministrów do ustanowienia, w drodze rozporządzenia, taryfy celnej) oraz dla Ministra właściwego do spraw finansów publicznych do ogłoszenia, w drodze rozporządzenia (§7), wyjaśnień do taryfy celnej, zapewniających jednolitą i właściwą interpretację Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego. Wedle stanu prawnego obowiązującego w dacie dokonania zgłoszenia celnego obowiązującymi w tym zakresie były przepisy: rozporządzenia Rady Ministrów z 19.12.1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U.Nr 158,poz.l047) oraz przepisy zarządzenia Prezesa GUC z dnia 17.09.1997r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej (M.P. Nr 76, poz. 715) - wydane w oparciu o wskazane wyżej ustawowe delegacje. Przepisy te w pełni odzwierciedlają postanowienia umów międzynarodowych.
W szczególności pozostają w zgodzie z Międzynarodową konwencją w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzoną w Brukseli dnia 14 czerwca 1983r. (publ. Dz.U.z 1997r. Nr 1 l,poz.62; oświadczenie rządowe z 30.12.1996r. (Dz.U.Nr ll,poz.63). Na mocy powyższej Konwencji Polska zobowiązała się (art.3) do stosowania Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji jak i że nie będzie modyfikowała zakresu sekcji, działów, pozycji lub podpozycji Systemu Zharmonizowanego (z zastrzeżeniem takiego przystosowania tekstowego, jakie może być konieczne dla efektywnego stosowania Systemu Zharmonizowanego w ustawodawstwie krajowym), oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych Systemu Zharmonizowanego. W/w Konwencja nawiązuje też do Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzonej w Brukseli, 15 września 1950 roku (Dz.U.z 1978r. Nr 11,poz.43 - oświadczenie rządowe o przystąpieniu Dz.U. z 1978r. Nr 11,poz 44.), Zarówno postanowienia Konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (art.10) jak i Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej (CCC), występującej pod roboczą nazwą Światowej Organizacji Celnej - WCO (art.III lit.d) świadczą o tym, że interpretacje dokonywane przez właściwe organy mają charakter wykładni wiążącej.
W konsekwencji tego, co wyżej powiedziano, stwierdzić należy, iż w sprawie, istota której - jak już wskazano - sprowadza się do oceny prawidłowości taryfikacji celnej sprowadzonego towaru, zasadnie organy celne
sygn. akt 3 I SA/Wr 2157/01
8
przyjęły w niniejszej sprawie, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowią unormowania Kodeksu celnego oraz powołanych wyżej aktów wykonawczych do tej ustawy - odzwierciedlających międzynarodowe uregulowania.
Ogólne Reguły Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zamieszczone na początku Taryfy celnej, stanowią, że klasyfikacja towarów podlega wskazanym w nich zasadom. Ustanowione tam reguły stanowią usystematyzowany, spójny system klasyfikacji towarowej, gdzie każdy towar może być klasyfikowany tylko do jednej pozycji określonej w nomenklaturze. Nadto do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.
Zgodnie z regułą 1 ORTNS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów zaś prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, dalsze reguły Ogólnych Reguł (...) mają zaś zastosowanie o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Za pierwszeństwem reguły 1 w stosunku do ogólnych reguł interpretacyjnych oznaczonych numerami od 2 do 6 świadczy też chronologiczny układ tych uwag.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, organy celne kierując się powyższą regułą zasadnie zakwestionowały taryfikacje dokonaną przez importera.
Pozycja 8471 i - jak wynika z jej brzmienia - obejmuje m.in. maszyny automatycznego przetwarzania danych i urządzenia do tych maszyn. Co oznacza wyrażenie "maszyny do automatycznego przetwarzania danych" w rozumieniu tej pozycji zdefiniowano w uwadze 5-(A) Uwag do działu 84, i nie było w sprawie sporne, że przedmiotowy towar nie był maszyną do automatycznego przetwarzania danych w rozumieniu powołanej uwagi.
Wskazać jednakże należy, iż zgodnie z uwagą 5-(B) maszyny do automatycznego przetwarzania danych mogą mieć postać systemów.
W myśl zaś uwagi 5-(C) - oddzielnie zgłaszane urządzenia maszyny do automatycznego przetwarzania danych (a więc te będące częścią systemu) należy klasyfikować w pozycji 8471.
Zwrócenia uwagi wymaga, że według powołanej uwagi 5-(B) urządzenie uważa się (w myśl uwagi powołanej uwagi 5-(B) za część kompletnego systemu, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: a/ jest wyłącznie lub zasadniczo używane w systemie automatycznego
przetwarzania danych, b/ może być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za
pośrednictwem jednego lub więcej urządzeń oraz c/ jest zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w takiej postaci kodów lub sygnałów) które mogą być wykorzystane przez ten system. W ocenie Sądu zachodzą podstawy do przyjęcia, że sporne w sprawie rozdzielacze sieci komputerowej spełniają warunki z uwagi 5-(B) lit. a-c
sygn. akt3ISA/Wr2157/01
9
Jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy istotne jest to, że cytowana uwaga 5-(B) jednoznacznie odsyła w swej treści do uwagi 5-(E), zgodnie z którą to uwagą "Maszyny spełniające funkcje specyficzne, inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycjach odpowiadających ich indywidualnym funkcjom lub, jeśli nie ma takiej możliwości, w pozycjach pozostałych". Z powyższego wynika zatem, że urządzenie będące częścią omawianego systemu, aby mogło być zaliczone do pozycji 8471 choćby spełniało w/w wymogi z uwagi 5-(B) pkt. a-c to dodatkowo nie może być urządzeniem spełniającym funkcje specyficzne tzn. inne niż przetwarzanie danych.
Powtórzyć należy, iż w niniejszej sprawie przedmiotem importu były rozdzielacze sieci komputerowej.
W oparciu o załączony do akt materiał dowodowy trafnie ustalono, że są to produkty sieciowe, które pozwalają na współpracę z siecią komputerów, serwerów i urządzeń peryferyjnych. Umożliwiają one dołączonym do nich urządzeniom sieciowym porozumiewanie się ze sobą i wymianę informacji. Katalogi opisanych w zgłoszeniu celnym urządzeń stanowiły podstawę do ustaleń, że rozdzielacze sieci komputerowej stosowane są w sieciach komputerowych i mają za zadanie transmisję i rozdział sygnału oraz utrzymywanie bezawaryjnej pracy urządzenia i zarządzanie jego wydajnością. W ocenie Sądu analiza dowodów sprawy świadczy o tym, że ustalenia stanu faktycznego poczynione przez organ celny są całkowicie prawidłowe, znajdują w pełni oparcie w dowodach sprawy.
W konsekwencji powyższego zasadnie też przyjęto, że podstawową funkcją spornego towaru jest transmisja i rozdział sygnału komputerowego. W katalogach jednoznacznie bowiem wskazano, że rozdzielacz sieci komputerowej to podstawowe urządzenie do rozprowadzania danych; rozdzielacz jest najprostszym przekaźnikiem - sygnał wchodzący rozprowadzany jest równomiernie, dzięki temu urządzeniu sygnał dociera do wszystkich połączonych komputerów, czemu zwiększa się ruch w sieci.
Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organ odwoławczy w swojej decyzji wyraźnie więc określił funkcję pełnioną w sieci przez rozdzielacze komputerowe wskazując, że jest nią transmisja i rozdział sygnału komputerowego, utrzymanie bezawaryjnej pracy urządzenia oraz zarządzanie jego wydajnością. W opinii Sądu organy celne słusznie zatem uznały, że dla urządzeń, których główną funkcją jest transmisja (danych, sygnału) odpowiednia jest pozycja 8517, anie 8471.
Pozycja 8471 60 Taryfy obejmuje urządzenia wejściowe lub wyjściowe maszyn automatycznego przetwarzania danych, w tym podpozycja 8471 60 90 0 do której importer zaliczył rozdzielacze komputerowe, obejmuje urządzenia pozostałe, tj. inne niż: urządzenia dla lotnictwa cywilnego, drukarki i klawiatury. Zgodnie z uwagami do pozycji 8471 Taryfy urządzeniem wejścia
sygn. akt 3 I SA/Wr 2157/01
10
jest jednostka przyjmująca dane i przekształcająca je na sygnały, które mogą być przetwarzane przez maszynę, natomiast w jednostce wyjściowej sygnały powstałe w maszynie przekształcane są do postaci zrozumiałej dla użytkownika lub w zakodowane dane do dalszego użytku. Jak widać zakwalifikowanie danego urządzenia jako jednostki wejścia-wyjścia odbywa się przy zastosowaniu kryterium jego funkcji. Przykładami urządzeń wejścia-wyjścia są np. urządzenia peryferyjne maszyn automatycznego przetwarzania danych. Rozdzielacze komputerowe ze względu na to, że w sieci komputerowej pełnią odmienną funkcję - transmisji i rozdziału sygnału komputerowego, nie mogą być z uwagi na powyższe zaliczone do grupy objętej tą podpozycją. Rozdzielacze sieci komputerowej (rozgałęźniki, przełączniki) nie służą natomiast do przekształcania danych na sygnał komputerowy.
W konkluzji wypada stwierdzić, że organy celne nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego.
Reasumując, w związku z nie stwierdzeniem przez Sąd naruszeń prawa wymienionych w art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało oddalić.