I SA/Wr 215/22

I SA/Wr 215/22 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-12-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Cichoń
Dagmara Dominik-Ogińska /przewodniczący sprawozdawca/
Marta Semiczek
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1170
art. 3  ust. 1,  art. 2  ust. 1,  art. 4 ust. 1,  art. 5  ust. 1  pkt 1 lit. c,  art. 6  ust. 1,3,5, 7
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1990
art. 21  ust. 1
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 233  par. 1  pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca) Sędziowie: SWSA Andrzej Cichoń SWSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi D. Z., L. G. i P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 26 stycznia 2022 r. nr SKO/41/P-297/2021 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta Z. z dnia 1 października 2021 r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze kwotę 4.046 (słownie: cztery tysiące czterdzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
1. Postępowanie przed organami podatkowymi.
1.1. Przedmiotem skargi D. Z., L. G. i P. G. (dalej Skarżący, podatnicy) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze (dalej SKO) z dnia 26 stycznia 2022 r. nr SKO/41/P-297/2021 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta Z. (dalej organ podatkowy pierwszej instancji) z dnia 1 października 2021 r. nr WPO.3120.84.2021 w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2021 r. w kwocie 16.245 zł.
1.2. W powołanej na wstępie decyzji organ podatkowy pierwszej instancji ustalił Skarżącym wysokość podatku od nieruchomości za 2021 r. w wyżej wymienionej wysokości. Odwołał się do treści art. 3 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1, 3 i 5 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.; dalej upol) i wskazał, że Skarżący od dnia 5 kwietnia 2018 r. są współwłaścicielami nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...] stanowiącej działki gruntu nr [...], [...], [...] obręb ewidencyjny [...], arkusz mapy [...] o łącznej powierzchni 3,758 m.kw. oraz posadowionego na działce nr [...] wolnostojącego budynku. Zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym przez Agencję Nieruchomości przedmiotowa nieruchomość stanowi fragment kompleksu zabudowań koszar wojskowych. Budynek o pow. 2.325, 78 m.kw. pełnił funkcję kuchni i stołówki. W dniu 28 maja 2018 r. podatnicy złożyli informację w sprawie podatku od nieruchomości, gdzie do opodatkowania zadeklarowali jedynie grunt o pow. 3.758 m.kw. W dniu 26 września 2018 r. podatnicy złożyli korekty informacji i zadeklarowali do opodatkowania w pozycji w pozycji budynki pozostałe pow. 1.707,33 m.kw. W trakcie prowadzonego postępowania podatkowego podatnicy wyjaśnili, że przedmiotowa nieruchomość wymaga przebudowy i modernizacji. Został złożony wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dotyczący przebudowy i modernizacji nabytego budynku pokoszarowego na budynek mieszkalny wielolokalowy. W dniu [...] sierpnia 2018 r. zostało wydane pozwolenie na budowę, które obejmuje przebudowę wraz ze zmianą użytkowania budynku pokoszarowego na budynek mieszkalny wielorodzinny wraz z niezbędną infrastrukturą. W następstwie ww. okoliczności organ podatkowy pierwszej instancji wydał w dniu 9 marca 2021 r., która została uchylona decyzją SKO z dnia 30 lipca 2021 r. z uwagi na konieczność przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego odnośnie powierzchni zadeklarowanej w ww. korektach informacji. Organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że z przedłożonego przez podatników w dniu 22 września 2021 r. operatu szacunkowego ww. nieruchomości gruntowej z dnia [...] września 2018 r. wynika, że pokoszarowy budynek posiada powierzchnie użytkową 1.707,33 m.kw. i taką też powierzchnię podatnicy zadeklarowali do opodatkowania. Organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów i budynków przedmiotowa nieruchomość oznaczona jest jako pozostałe budynki niemieszkalne, zaś grunt przynależny do nieruchomości posiada symbol "Bi" – inne tereny zabudowane. W związku z powyższym uznano, że przedmiotowe budynki pokoszarowe nie są budynkami mieszkalnymi, bowiem nie ma w nich lokali mieszkalnych i nie ma możliwości zastosowania stawki jak dla budynków mieszkalnych. W konsekwencji wysokość podatku została ustalona w następujący sposób: jako podstawę opodatkowania budynków pozostałych i ich części przyjęto powierzchnię 1.707, 33 m.kw. i zastosowano stawkę 8,3700 zł za 12 miesięcy wyliczając podatek w wysokości 14.290, 35 zł; jako podstawę opodatkowania za grunty pozostałe przyjęto powierzchnię 3.758 m.kw. i zastosowano stawkę 0,5200 zł za 12 miesięcy wyliczając podatek w wysokości 1.954,16 zł. Łącznie podatek od nieruchomości za 2021 r. wyniósł 16.245 zł.
1.3. Na skutek wniesionego odwołania, SKO powołaną na wstępie decyzją utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Wskazano, że z oświadczenia inwestora z dnia 2 listopada 2021 r. wynika, że roboty budowlano-montażowe w zakresie realizacji inwestycji objętej pozwoleniem na budowę decyzją Starosty Z. z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] objęte są programem mieszkaniowym. Zgodnie z przesłanymi w dniu 3 stycznia 2022 r. przez pełnomocnika Strony wypisami ewidencji gruntów z dnia 13 grudnia 2021 r. dotyczących działek nr [...], nr [...], nr [...], wskazane działki na dzień 13 grudnia 2021 r. posiadały następujące oznaczenie w tej ewidencji, tj. działka nr [...] jako tereny mieszkaniowe "B", natomiast działki nr [...] i nr [...] jako inne tereny mieszkaniowe "Bi". W zawiadomieniu o zmianach w danych ewidencyjnych z dnia 22 listopada 2021 r. Starostwa Z. wskazał, że dokonano aktualizacji budynku i aktualizacji użytków Bi na B w zakresie działki nr [...]. Jako datę wprowadzenia zmiany Starosta Z. wskazał 22 listopada 2021 r. Z załączonych do zawiadomienia wypisów z ewidencji gruntów i kartoteki budynków wynika, ze budynek posadowiony na działce nr [...] sklasyfikowany został jako budynki mieszkalne, zaś grunt zawarty w tej działce jako tereny mieszkaniowe B. SKO zauważyło, że prawidłowo organ podatkowy pierwszej instancji przyjął powierzchnie gruntów i budynków do opodatkowania. Wynikały one bowiem z ewidencji gruntów i budynków, informacji o nieruchomościach złożonych przez podatników oraz wyciągu z operatu szacunkowego z dnia [...] września 2018 r. Sporna jest stawka podatku. SKO zauważył, że przedmiotowy budynek nie miał charakteru mieszkalnego, był to budynek pokoszarowy, który pełnił rolę kuchni i stołówki. Budynek ten zgodnie z zapisami w akcie notarialnym był w złym stanie technicznym i wymagał remontu i przebudowy oraz adaptacji wraz ze sposobem zmiany użytkowania. Z wyciągu operatu szacunkowego wynika, że w zakresie tego budynku zaprojektowano wykonanie lokali mieszkalnych i garaży, a także budowę sieci i przyłączy wodociągowej, cieplnej i elektroenergetycznej. Odnośnie terenu działki zaprojektowano budowę muru oporowego, budowę zjazdu, wykonanie śmietnika, rozbiórkę istniejących schodów. Odwołano się do uchwały składu 7 sędziów NSA z dnia 27 kwietnia 2009 r. sygn. akt II FPS 1/09, CBOSA i zauważono, że organ podatkowy nie powinien dokonywać samodzielnie klasyfikacji funkcji budynku, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków. W rozpatrywanej sprawie opodatkowany budynek pokoszarowy w kartotece budynków prowadzonej przez Starostę Z. na dzień 1 stycznia 2021 r. oraz na dzień wydania zaskarżonej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji posiadał zapisany jego rodzaj jako "pozostałe budynki niemieszkalne". W związku z tym podlega on opodatkowaniu przy zastosowaniu stawki właściwej dla budynków pozostałych. Jednocześnie SKO wskazało, że zmiana funkcji na budynek mieszkalny w kartotece budynków wprowadzona w dniu 22 listopada 2021 r. powoduje, że od miesiąca następującego czyli od grudnia 2021 r. sporny budynek będzie podlegał opodatkowaniu stawkami właściwymi dla budynków mieszkalnych. Natomiast zmiana klasyfikacji gruntu zawartego na działce nr [...] nie ma wpływu na stawkę podatku. Grunt ten posiadający zmianę oznaczenia na tereny mieszkaniowe nadal będzie podlegał opodatkowaniu przy zastosowaniu stawki właściwej dla tzw. gruntów pozostałych.
2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Skarżący zaskarżyli ww. decyzję SKO w całości. Zarzucono jej błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji i mający wpływ na jej treść, a polegający na nieuzasadnionym ustaleniu stawki podatku od nieruchomości od przedmiotowej nieruchomości stanowiącej działki gruntu o nr [...] i [...]zabudowaną budynkiem o przeznaczeniu mieszkalnym oraz [...] z pominięciem faktycznego przeznaczenia nieruchomości, jakim jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, zgodne z przeznaczeniem ujawnionym w MPZP Miasta Z., Dzielnicy [...], tym samym wysokość podatku, uwzględniając powyższe okoliczności, powinna zostać ustalona w oparciu o stawki obowiązujące dla nieruchomości przeznaczonych dla realizacji celów mieszkaniowych, a więc na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) upol dla gruntów oraz dla budynków na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2a upol oraz § 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2a Uchwały Rady Miasta Z. nr 211/2020 z dnia 27 października 2020 r. W związku z powyższym wniesiono o zmianę zaskarżonej decyzji w zakresie stawki podatku zastosowanej dla [przedmiotowego budynku położonego na działce nr [...] poprzez przyjęcie stawki dla budynków mieszkalnych i ustalenie wysokości podatku od nieruchomości na podstawie § 1 pkt 2a ww. uchwały Rady Miasta.
2.2. W odpowiedzi na skargę wniesiono o oddalenie skargi i podtrzymano stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
2.3. W piśmie procesowym z dnia 10 maja 2022 r. Skarżący podtrzymali stanowisko zawarte w skardze. Podkreślili, że nabyli budynek w celu stricte związanym z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych ludzi, w tym celu go również przygotowują i remontują.
3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
3.1. Skarga jest zasadna choć nie z przyczyn wyartykułowanych w samej skardze.
3.2. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, [...].
3.3. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 ze zm.; dalej: upgk), podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W orzecznictwie sądów administracyjnych dość powszechnie przyjmowany jest pogląd, w świetle którego, stosownie do przywołanej wyżej regulacji art. 21 ust. 1 upgk, organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków (por. m.in. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 27 kwietnia 2009 r., II FPS 1/09, CBOSA). Oznacza to, że co do zasady o sposobie kwalifikacji gruntu (budynku), dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości, nie tyle decyduje sposób rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, ile jej funkcje wskazane w ewidencji gruntów i budynków.
3.4. Stąd też należy podzielić stanowisko organów podatkowych w kwestii opodatkowania przedmiotowego budynku stawkami jak dla pozostałych budynków, stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c) upol. Zarzuty w tym względzie zawarte w skardze należy uznać za bezprzedmiotowe. SKO wprost wskazało, że od 1 stycznia 2021 r. do 22 listopada 2021 r. opodatkowany budynek pokoszarowy w kartotece budynków prowadzonej przez Starostę Z. na dzień 1 stycznia 2021 r. oraz na dzień wydania zaskarżonej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji posiadał zapisany jego rodzaj jako "pozostałe budynki niemieszkalne". W związku z tym podlega on opodatkowaniu przy zastosowaniu stawki właściwej dla budynków pozostałych.
3.5. Jednakże należy zauważyć, że w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji SKO podniosło, że nastąpiła zmiana funkcji przedmiotowego budynku na budynek mieszkalny w kartotece budynków wprowadzona w dniu 22 listopada 2021 r. powoduje, że od miesiąca następującego czyli od grudnia 2021 r. sporny budynek podlega opodatkowaniu stawkami właściwymi dla budynków mieszkalnych.
To stwierdzenie jednak nie znalazło swojego odzwierciedlenia w treści decyzji albowiem uznając, ze stawka podatku od nieruchomości za miesiąc grudzień 2021 r. jest niewłaściwa nie było tym samym podstaw do utrzymania w mocy decyzji organu podatkowego pierwszej instancji czyli zastosowania art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.; dalej O.p.).
Stosownie do treści art. 6 ust. 7 zdanie pierwsze upol podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 11, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego. Zgodnie z art. 6 ust. 3 upol jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie.
W przedmiotowej sprawie z treści decyzji organu podatkowego pierwszej instancji wynika, że naliczony podatek od nieruchomości nie uwzględnia wskazywanej przez SKO zmiany wyliczono podatek według tej samej stawki za 12 miesięcy), zatem koniecznym było uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji, z uwagi na konieczność uwzględnienia kwoty właściwego podatku od nieruchomości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. wobec naruszenia art. 6 ust. 3 upol w zw. z art. 6 ust. 7 upol i art. 233 § 1 pkt 1 O.p. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Na kwotę kosztów sądowych składa się: kwota wpisu sądowego w wysokości 429 zł; kwota wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 3.600 zł oraz kwota opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
3.6. W ponownym postępowaniu organy podatkowe zobowiązane są do ustalenia w decyzji właściwej kwoty podatku od nieruchomości za 2021 r.