I SA/Wr 1882/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji odmawiających stwierdzenia nadpłaty opłaty targowej, ponieważ sprawa była już wcześniej prawomocnie rozstrzygnięta.
Skarżący D.W. domagał się stwierdzenia nadpłaty opłaty targowej za 1998 rok. Organy administracji dwukrotnie odmówiły uwzględnienia wniosku, powołując się na wcześniejsze decyzje. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał jednak, że ponowne wydanie decyzji w tej samej sprawie, dotyczącej tego samego przedmiotu i podmiotu, stanowi rażące naruszenie prawa, ponieważ sprawa była już prawomocnie rozstrzygnięta. W konsekwencji sąd stwierdził nieważność obu decyzji.
Sprawa dotyczyła wniosku D.W. o stwierdzenie nadpłaty opłaty targowej za 1998 rok, wraz z odsetkami. Wniosek został odrzucony przez Burmistrza Miasta K., a następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. Organy administracji argumentowały, że kwestia odmowy stwierdzenia nadpłaty została już ostatecznie rozstrzygnięta wcześniejszymi decyzjami, które nie zostały uchylone ani stwierdzone jako nieważne. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się uchylenia decyzji. Sąd, analizując sprawę, stwierdził, że ponowne wydanie decyzji w tej samej sprawie (dotyczącej tego samego przedmiotu – opłaty targowej za 1998 rok, i tego samego podmiotu – D.W.) przez te same organy stanowi rażące naruszenie prawa. Powołano się na art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że decyzja ostateczna jest dotknięta wadą nieważności, jeśli dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W związku z tym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł o stwierdzeniu nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, ponowne wydanie decyzji w sprawie już prawomocnie rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną stanowi rażące naruszenie prawa i skutkuje nieważnością nowej decyzji.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, który wprost stanowi, że decyzja ostateczna dotknięta jest wadą nieważności, jeśli dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W tej sprawie organy administracji wydały dwie decyzje odmawiające stwierdzenia nadpłaty, mimo że kwestia ta była już rozstrzygnięta wcześniejszymi, ostatecznymi decyzjami.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (5)
Główne
o.p. art. 247 § 1
Ordynacja podatkowa
Decyzja ostateczna dotknięta jest wadą nieważności, jeżeli dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do stwierdzenia nieważności.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do kosztów postępowania zalicza się w szczególności koszty sądowe, koszty zastępstwa procesowego, koszty mediacji.
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sądy administracyjne sprawują kontrolę sprawowaną pod względem zgodności z prawem.
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1
Określa zasady przekazywania spraw do właściwych wojewódzkich sądów administracyjnych po wejściu w życie nowych przepisów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta wcześniejszymi decyzjami, co wyklucza ponowne jej rozpoznanie i wydanie kolejnych decyzji w tym samym przedmiocie i przez te same organy.
Godne uwagi sformułowania
ponowne wydawanie w tej samej sprawie [...] decyzji [...] - rażąco narusza prawo z uwagi na art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. dotknięta jest wadą nieważności decyzja ostateczna, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
Skład orzekający
Janusz Zubrzycki
sprawozdawca
Katarzyna Radom
przewodniczący
Marek Olejnik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wskazanie na naruszenie zasady ne bis in idem w postępowaniu administracyjnym poprzez ponowne rozstrzyganie sprawy prawomocnie zakończonej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia prawa przez organy administracji, a nie ogólnej wykładni przepisów podatkowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje fundamentalną zasadę proceduralną, że raz rozstrzygnięta sprawa nie może być ponownie przedmiotem postępowania administracyjnego, co jest istotne dla zrozumienia praworządności.
“Czy można prowadzić sprawę dwa razy? Sąd wyjaśnia, dlaczego ponowne rozstrzyganie jest niedopuszczalne.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wr 1882/03 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2005-05-10 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-07-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Janusz Zubrzycki /sprawozdawca/ Katarzyna Radom /przewodniczący/ Marek Olejnik Symbol z opisem 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty Hasła tematyczne Podatkowe postępowanie Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku *Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 247 par. 1 pkt 4 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca) Asesor WSA Marek Olejnik Protokolant Aleksandra Dobosiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2005 r. sprawy ze skargi D.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty opłaty targowej za 1998 r. I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz D. W. kwotę 45,60 zł (czterdzieści pięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie I SA/ Wr 1882/03 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi D. W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Nr [...] z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta K. nr [...] z dnia [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty opłaty targowej w kwocie [...] wraz z odsetkami za zwłoką z tytułu dokonywania sprzedaży przez 34 dni w roku 1998. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że wnioskiem z dnia [...] D.W. zwrócił się do Burmistrza Miasta K. o zwrot uiszczonej przez niego opłaty targowej w kwocie [...] wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...] z tytułu dokonywania sprzedaży w Hali Targowej A przez 34 dni w listopadzie i grudniu 1998 r. Zaskarżoną decyzją organ podatkowy I instancji odmówił uwzględnienia wniosku podatnika stwierdzając, że przedmiotowa zaległość podatkowa została określona ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nr [...] z dnia [...], która nie została uchylona ani nie stwierdzono jej nieważności. Kolegium Odwoławcze podzieliło pogląd organu podatkowego I instancji co do obowiązywania decyzji Kolegium z dnia [...] określającej wysokość zaległej opłaty targowej za 34 dni dokonywania sprzedaży w Hali Targowej A w K. w listopadzie i grudniu 1998 r. Ponadto w roku 1998 opłata targowa nie była już pobierana w formie ryczałtu , lecz w wysokości [...] za dzień dokonywania sprzedaży. W skardze na tę decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie z tych samych względów co wskazane we wniosku. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta - w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), "sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej". W ramach tej kontroli, po rozpoznaniu niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo w sposób rażący. W tej samej bowiem sprawie organy te wydały już wcześniej decyzje: Burmistrz Miasta K. Nr [...] z dnia [...], w której odmówił stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej z tytułu sprzedaży towarów na Hali targowej A w 1997 i w 1998 roku a Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzję Nr [...] z dnia [...], którą utrzymano w mocy tę decyzję Burmistrza. Ponieważ w sprawie tej – powyższymi decyzjami - rozstrzygnięto ostatecznie kwestię odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej z tytułu sprzedaży towarów na Hali targowej A, m.in. za cały 1998 roku, ponowne wydawanie w tej samej sprawie [ten samem przedmiot (w tym rok 1998) i podmiot opodatkowania] przez te same organy decyzji w dniu [...] (I instancja) oraz [...] (II instancja) - rażąco narusza prawo z uwagi na art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Przepis ten stanowi, że dotknięta jest wadą nieważności decyzja ostateczna, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Z tych względów na podstawie 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)., orzeczono jak w sentencji. Z uwagi na charakter tychże nieważnych decyzji, nie nakładających obowiązków na skarżącego – pominięto orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tych decyzji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI