I SA/WR 1818/01

I SA/Wr 1818/01 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-06-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-06-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Moskała
Henryka Łysikowska /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Anna Stec
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Sygn. powiązane
GSK 1287/04 - Wyrok NSA z 2005-03-21
Skarżony organ
Prezes Głównego Urzędu Ceł
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Moskała Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Protokolant: Monika Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2004r. na rozprawie przy udziale — sprawy ze skargi A spółki z o.o. w O. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i określenia kwoty długu celnego oddala skargę.
Uzasadnienie
3ISA/Wr 1818/01 2
UZASADNIENIE
Dyrektor Urzędu Celnego we W. decyzją z dnia [...] nr [...] uznał zgłoszenie celne z dnia [...] nr [...] - dokonane przez B spółkę z o.o. w O. - za nieprawidłowe w części dotyczącej taryfikacji towaru "B. sojowe" oraz określił kwotę wynikającą z długu celnego. Spółka zakwalifikowała powyższy towar do kodu PCN 1901 10 000 , natomiast organ celny zaklasyfikował go do kodu PCN 2106 90 98 0 i w konsekwencji zastosował odmienną stawkę celną.
W uzasadnieniu decyzji organ celny stwierdził, że wnioskowany przez importera kod PCN 1901 10 00 0 jest nieprawidłowy, gdyż do kodu tego -zgodnie z postanowieniami "Ogólnych reguł interpretacji nomenklatury scalonej" zawartymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z 15.12.1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U.Nr 158, poz.1036) oraz Wyjaśnieniami do taryfy celnej zamieszczonymi w załączniku do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17.09.1997r (M.P. Nr 76 poz. 715) - klasyfikuje się preparaty na bazie mleka krowiego, w którym dokonano zmiany składu polegające na zwiększeniu zawartości laktoz i tłuszczu, zwłaszcza udziału nienasyconych kwasów tłuszczowych przez dodatek tłuszczu roślinnego, częściowym odwapnieniu i wzbogaceniu w sole potasu i sodu oraz uzupełnieniu w nukleotydy i substancje biologiczne jak laktoza, mucyna, lizozym, witaminy. Podniesiono, że z przedłożonej analizy składu chemicznego i opisu na opakowaniu wynika, że "B. sojowe" to preparat bezmleczny, mlekozastępczy, wolny od białek mleka krowiego i laktozy, w skład którego wchodzi m.in. izolowane białko soi wzbogacone w aminokwasy, tłuszcze pochodzenia roślinnego, syrop kukurydziany witaminy i składniki mineralne. Stwierdzono też, iż zgodnie z podanym przez producenta składem surowcowym omawiany produkt nie zawiera też mąki, lecz jedynie izolat białka sojowego (białka wyekstrahowanego z soi). W ocenie organu celnego przedstawiony do odprawy celnej towar posiada cechy charakterystyczne dla towarów klasyfikowanych do kodu PCN 2106, obejmującego, zgodnie z jej brzmieniem w taryfie celnej "przetwory spożywcze gdzie indziej niewymienione, ani niewyłączone (kod PCN 2106 90 98 0 "pozostałe"). Wywodzono, że według wyjaśnień do taryfy celnej kod 2106 obejmuje: A/ przetwory przeznaczone do spożycia przez ludzi, zarówno bezpośrednio jak i po obróbce (gotowanie, rozpuszczanie lub zagotowanie w wodzie, mleku itd.), B/przetwory składające się całkowicie lub częściowo ze środków spożywczych, stosowane do produkcji napojów lub przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Zwrócono uwagę, że - jak wynika z
3ISA/Wr1818/01 3
zapisu na liście przewozowym - producent "B. sojowego" klasyfikuje go do poz.21069098.
Odwołując się od powyższej decyzji, spółka B zarzucała naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej, niewyjaśnienie istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych oraz naruszenia zasad postępowania, a to przepisów art. 120, 122 oraz 124 i 187 ustawy Ordynacja podatkowa. Zarzuciła też, że organ celny zastosował w sprawie wyciąg z zarządzenia Prezesa GUC z 17 września 1997r., mimo że nie stanowi on zamkniętego katalogu towarów, które mogą być kwalifikowane do pozycji 1901 10 00 0, a określa jedynie konkretny towar (grupę towarów), które Prezes GUC nakazuje kwalifikować do tej pozycji. W konsekwencji wyjątek przyjęto jako zasadę, co jest niedopuszczalne. Spółka określała jako niezrozumiałe motywy, dla których rozważania organu dotyczą wyłącznie przetworów mlecznych z pominięciem innych grup przetworów w sytuacji, gdy do pozycji 1901 10 00 0 kwalifikuje się m.in. przetwory spożywcze dla niemowląt, przygotowane z mąki, co oznacza mąki, mączki i granulki pochodzenia roślinnego, objęte innymi działami, jak mąka sojowa. Zarzucała, że dokonane przez organ celny ustalenia nie zostały poprzedzone właściwym postępowaniem wyjaśniającym i dowodowym, zaś kwalifikacja przedmiotowego towaru do pozycji 2106 90 98 0 jako przetworu spożywczego gdzie indziej niewymienionego, pozbawiona jest podstaw materialnoprawnych. Wywodziła, że poprawniejszą kwalifikację "B. sojowego" stanowiłoby przyporządkowanie tego towaru do pozycji 3504 00 00 0 a to zgodnie z reguła 3b ORINS .Spółka stwierdziła również, iż w kwestii poprawnej kwalifikacji towaru nie ma żadnego znaczenia kwalifikacja dokonana przez jego producenta. Ponadto wskazywała, że wyjaśnienia Prezesa GUC, powoływane przez organ celny jako jedna z podstaw rozstrzygnięcia, nakazują kwalifikowanie do kodu PCN 1901 10 00 0 preparatu pod nazwą "H. SL", o składzie niemal identycznym jak skład przedmiotowego "B. sojowego". Spółka stwierdzała zatem, że nie istnieją podstawy do odmiennego traktowania towarów analogicznych, a jedynie sprowadzonych przez innych importerów.
Zdaniem spółki nadto "B. sojowe" klasyfikować należy do poz. 1901 z tego powodu, że składnikiem jego jest syrop glukozowy - przetwór skrobi.
Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy zauważył, że spółka nie była konsekwentna, co do klasyfikacji przedmiotowego towaru i wskazywała też inne pozycje, które mogłyby znaleźć - w jej ocenie - zastosowanie w sprawie. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej nieprawidłowe jednak byłoby zaklasyfikowanie "B. sojowego" zarówno do pozycji 3004 jak i pozycji 3504 . Pozycja 3004 byłaby nieprawidłowa z powodu sprzeczności z uwagą 1 (a) do Działu 30 Taryfy celnej, obejmującej leki farmaceutyczne. Z Komentarza zawartego w wyjaśnieniach do Taryfy celnej (Dz. U. Nr 74, poz. 830) wynika bowiem, że pozycja 3004 nie
3ISA/Wr1818/01
4
obejmuje m.in. produktów spożywczych i napojów zawierających substancje o działaniu leczniczym, które są zwykle klasyfikowane do pozycji 2106 lub Działu 22. "B. sojowe" nie należy do produktów leczniczych, na co wskazuje opinia biegłego z Instytutu Matki i Dziecka w W. Pozostali biegli, do których organ celny zwrócił się o opinię, nie zajęli stanowiska odnośnie przedmiotowego preparatu. Wpis do rejestru Środków Farmaceutycznych i Materiałów Medycznych nie przesądza, co jest lekiem w rozumieniu Taryfy celnej; ponadto sporny towar wpisu takiego nie posiada. W przedmiocie wskazanej w odwołaniu jako alternatywnej taryfikacji towaru do kodu PCN 3504 00 00 0 stwierdził organ odwoławczy , że "B. sojowe" w kodzie tym nie może się mieścić, gdyż stanowi mieszaninę ( mieszankę ) kilku surowców, w tym - izolatu białkowego. Białka objęte działem 35 Taryfy celnej nie tworzą zaś mieszanin, lecz są substancjami. Organ odwoławczy powołał się na zasadę taryfikacji towarów, wynikającą z reguły 1 ORINS i stwierdził, że sprzeczne z tą regułą byłoby zakwalifikowanie spornego towaru do pozycji 1901 Taryfy celnej, gdyż nie odpowiada on charakterystyce towarów objętych tą pozycją; nie jest bowiem "B. sojowe" preparatem ani z mleka ani z mąki, lecz zawiera jedynie izolat białka sojowego (mieszaninę białek wyekstraktowanych z soi), jak również jego składnikiem nie jest mleko, ani jego przetwory objęte pozycjami 0401 i 0404. Uznał zatem organ odwoławczy za uzasadnioną zmianę klasyfikacji dokonaną przez organ I instancji, jako zgodną z przepisami prawa i zasadami taryfikacji towarów, opisanymi w ORINS.
Podkreślił też, że.klasyfikacja spornego towaru do podpozycji 2106 90 (kod CN 2106 90 98), uznana w sprawie przez organy celne za prawidłową- wskazana została również przez holenderskiego eksportera firmę C w dokumentach eksportowych (CNR nr 008370).
Stwierdzono ponadto, że dołączone do zgłoszenia celnego dokumenty stanowiły wystarczające dowody do ustalenia stanu faktycznego towaru i wydania orzeczenia, stosownie do przepisu art. 65 § 4 pkt 2a w zw. z art. 70 Kodeksu celnego, wobec czego nie doszło do naruszenia przez organ I instancji przepisów procedury.
Odnosząc się do zarzutu niejednakowego traktowania importerów, organ odwoławczy przyznał, że w swojej "opinii klasyfikacyjnej" sugerował istotnie objęcie "H. SL" pozycją 1901, jednakże opinie takie mają charakter pomocniczy i niejednokrotnie ulegają zmianie po ponownej konsultacji organu celnego ze Światową Organizacją Celną (WCO). Pismem z dnia [...] (Nr [...]) WCO potwierdziła zasadność klasyfikowania produktów "I." i "B. sojowy" do pozycji 2106 90 taryfy celnej, a to ze względu na skład, który jest podobny do składu przedmiotowego w sprawie towaru.
Decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł stała się przedmiotem skargi wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Spółkę A (zmiana nazwy), w której spółka ta domagała się uchylenia decyzji
3ISA/Wr1818/01
5
wydanych w sprawie przez organy celne obu instancji. Strona skarżąca sformułowała zarzut:
* naruszenia prawa materialnego, w szczególności rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Taryfy celnej oraz rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, przez niewłaściwą wykładnię i niezastosowanie w sprawie podpozycji 1901 10000 oraz opinii klasyfikacyjnej do tej podpozycji, błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie podpozycji 2106 90 98 0, błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej jak również błędną wykładnię postanowień podpozycji 3504 00 000,
* naruszenia zasad postępowania, w szczególności przepisów art. 120, 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 262 Kodeksu celnego.
Skarżąca Spółka zarzucała w szczególności, że organ odwoławczy nie zastosował wiążącego zapisu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, w myśl którego do podpozycji 1901 10 00 0 należy klasyfikować także produkty jak "H. 0", "H. 1", "H. 2", "H. MCT", "H. SL", "Pre-A." i "Pre-M.", "H. SL" , które są prawie identyczne ze spornym towarem tak pod względem składu jak i przeznaczenia. Stąd też w ocenie skarżącej spółki organ odwoławczy zobowiązany był do zastosowania wobec "B. sojowego" kodu PCN analogicznego, jak względem "H. SL", czyli 1901 10 00 0. Zdaniem Spółki zaskarżona decyzja, z powyższych względów narusza art. 2 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżąca Spółka powtarzała ponadto wywody i zarzuty zawarte w odwołaniu, przeczyła, aby wnosiła o zataryfikowanie przedmiotowego towaru do kodu PCN 3004 i aby była niekonsekwentna w taryfikacji. Strona podtrzymała twierdzenia, że towar aby był przetworem z mąki sojowej nie musi zawierać w swoim składzie mąki sojowej. Wystarczające, zdaniem spółki jest, by towar był przetworem z takiej mąki. Zdaniem spółki towar przetworem takim był, gdyż zawierał izolat białka sojowego - efekt technologicznej obróbki mączki sojowej. Nadto skarżąca spółka twierdziła, że składnikiem towaru był syrop glukozowy - będący przetworem skrobi. W ocenie Spółki przywołane w zaskarżonej decyzji pismo jednego z Dyrektorów WCO z dnia [...] nie powinno i nie mogło mieć wpływu na ocenę i rozstrzygnięcie sprawy, skoro sprawa ta dotyczyła odprawy celnej dokonanej wcześniej niż data sporządzenia wymienionego pisma. Pismo to nie spełnia też wymogów wiążącej polskie organy celne opinii Światowej Organizacji Celnej, które to opinie są podejmowane w sposób bardzo sformalizowany.
Spółka stała na stanowisku, że nie są wiążące opinie sekretariatu WCO, sekretariat nie jest bowiem uprawniony do ich wydawania, uprawnienie takie posiada jedynie Komitet i Rada WCO. Tymczasem powoływane pismo pochodzi jedynie od jednego z Dyrektorów.
3ISA/Wr1818/01
6
Za bezpodstawne i zbędne spółka uznała także przywołanie w zaskarżonej decyzji stanowiska holenderskiego eksportera, które nie ma wiążącego znaczenia dla taryfikacji celnej sprowadzonych towarów.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie -podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Ustosunkowując się do zarzutu skargi, że do objęcia produktu pozycją 1901 taryfy celnej nie jest konieczne, by towar zawierał w swoim składzie surowiec wymieniony wprost w taryfie (mąkę, grysik, skrobię lub ekstrakt słodowy), lecz wystarczające jest, by składnikami towaru były przetwory tych surowców, np. izolat białka sojowego (przetwór mączki sojowej), czy syrop glukozy (przetwór skrobi) organ odwoławczy stwierdził, że towary opisane jako spełniające wymagania pozycji taryfy celnej 1901 są produktami złożonymi z kilku składników, występujących w formie nieprzetworzonej np. mąka, skrobia, cukier, mleko. Poddanie poszczególnych surowców dodatkowym zaawansowanym procesom technologicznym przed otrzymaniem przetworu tj. wieloskładnikowego produktu gotowego białka sojowego i syropu glukozowego wiązało się z przetworzeniem produktów wyjściowych do ich produkcji, co wykluczało objęcie produktu "B. sojowe" pozycją 1901 taryfy celnej.
W dalszym piśmie procesowym Dyrektor Izby Celnej we W. wniósł o uwzględnienie przy rozpoznaniu tych spraw treści opinii biegłego sporządzonej do sprawy o sygn. akt I SA/Wr 1798/01. Wskazał, że dokonana przez organ klasyfikacja towaru do kodu PCN 2106 90 98 0 dotyczyła tego samego produktu i we wszystkich sprawach była identyczna. Przedkładając tę opinię organ celny wywodził, że chce wykazać, iż nie było identyczności produktów "H. SL" i "B. sojowego" a także, że zakwalifikowanie przez organy celne przedmiotowego towaru do kodu PCN o. symbolu 2106 90 98 było prawidłowe. Organ wskazał też, że w obecnie dokonywanych zgłoszeniach celnych dot. "B. sojowego" skarżąca spółka wskazuje właśnie kod 2106 90 98.
Podniesiono nadto, że w aktualnie obowiązujących wyjaśnieniach do taryfy nie ma już żadnych przykładów towarów objętych kodem PCN 1901 10 10 0 (poprzednio umieszczono jako przykład towaru objętego tym kodem "H. SL"). Wskazując na orzecznictwo sądów administracyjnych organ odwoławczy poddał w wątpliwość konieczność powoływania biegłego w sprawie taryfikacji towaru, w sytuacji zeznanego i nie kwestionowanego składu towaru i jego zastosowania, tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.
W piśmie procesowym z dnia [...] strona skarżąca (po zmianie nazwy A spółka z o.o.) zarzuciła, że nieuzasadnione jest powoływanie się przez organ celny na opinię złożoną do akt sprawy, której opracowanie - i to bez wiedzy i udziału skarżącej - zostało zlecone przez organ celny po kilku latach od wydania decyzji przez organy obu instancji. Opinia biegłego - w ocenie skarżącej spółki - winna być w sprawie sporządzona przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji. Sporządzenie opinii po
3 I SA/Wr1818/01
7
zakończeniu postępowań celnych i wydaniu decyzji stanowi naruszenie zasad określonych w art. 122, 123, 187 § 1, 188, 190 i 197 § 1 Ordynacji podatkowej. W ocenie skarżącej spółki przełożona opinia biegłego dr.n.med. A. S. z dnia [...]- wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez organ celny - nie uzasadnia tezy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W szczególności z opinii tej nie wynika, aby preparaty "B. sojowe" i "H. SL" mimo, że nie są identyczne co do składu, nie mogły być klasyfikowane do tej samej pozycji taryfy celnej. Potwierdza to też opinia dodatkowa z dnia [...] biegłego A. S., który wskazał, że oba produkty tj. "H. SL" i "B. sojowe" ze względu na skład i wskazanie do stosowania mogą być stosowane zamiennie. Przyznał także, że różnice pomiędzy opiniowanymi preparatami trudno uznać za istotne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wobec przeprowadzonej reformy sądownictwa administracyjnego przedmiotowa skarga, choć wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., jako właściwy (rzeczowo i miejscowo) z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 ' r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Po myśli art. 1 § 1 i §2 ustawy z 25.07.2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153,poz.l269) jak i art.3§l powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, przy czym sądy - sprawując kontrolę - stosują środki określone ustawą. Wyżej powiedziane oznacza, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145-150 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że kontrolowana decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, nie uchybiają prawu w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu - stąd skarga, jako bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia przyporządkowania do odpowiedniej pozycji Taryfy celnej przywozowej importowanego przez skarżącą Spółkę towaru " B. sojowe", który w przedłożonych przez importera dokumentach zaklasyfikowany został do kodu PCN 1901 10 00 0 Taryfy celnej, zaś organy celne dopuściły go do obrotu na polskim obszarze celnym według kodu PCN 2106 90 98 0. Dla postępowania kluczowe znaczenie ma też należyte ( tj. zgodne z przepisami prawa procesowego) ustalenie stanu
3ISA/Wr1818/01
8
faktycznego, gdyż tylko wówczas możliwe jest określenie zakresu praw i obowiązków strony takiego postępowania. Wskazać też należy, iż konieczne w sprawie ustalenia dotyczyć muszą faktów prawotwórczych, a więc mających wpływ na załatwienie sprawy, a zatem chodzi o ustalenia dotyczące stanu faktycznego wyrażonego w normie prawnej.
Zgodnie z art.85 §1 powołanej wyżej ustawy Kodeks celny należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Sporną zaś w sprawie kwestię taryfy celnej i klasyfikacji towarów reguluje przede wszystkim przepis art.13 Kodeksu celnego. Zgodnie z treścią §1 powołanego artykułu "Cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych". Omawiany przepis art.13 Kodeksu celnego zawiera też ustawową delegację dla Rady Ministrów do ustanowienia, w drodze rozporządzenia, taryfy celnej (§6) oraz dla Ministra właściwego do spraw finansów publicznych do ogłoszenia, w drodze rozporządzenia, wyjaśnień do taryfy celnej, zapewniających jednolitą i właściwą interpretację Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego.
Wedle stanu prawnego obowiązującego w dacie dokonania zgłoszenia celnego obowiązującymi w tym zakresie były przepisy: Rady Ministrów z 15.12.1998r, w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U.Nr 158, poz.1036) oraz Wyjaśnieniami do taryfy celnej zamieszczone w załączniku do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17.09.1997r (M.P. Nr 76 poz. 715) - wydane w oparciu o wskazane wyżej ustawowe delegacje. Przepisy te w pełni odzwierciedlają postanowienia umów międzynarodowych. W szczególności zwrócenia uwagi wymaga, iż na mocy oświadczenia rządowego z 30.12.1996r. (Dz.U. Nr 11, poz.63) Polska z dniem 1.01.1996r. przystąpiła do Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983r. (publ. Dz.U.z 1997r. Nr ll,poz.62). Nomenklatura Systemu Zsynchronizowanego stanowi załącznik do Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, będący integralną częścią w/w Konwencji.
Na mocy powyższej Konwencji Polska zobowiązała się (art.3) do stosowania Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji jak i że nie będzie modyfikowała zakresu sekcji, działów, pozycji lub podpozycji Systemu Zharmonizowanego ( z zastrzeżeniem takiego przystosowania tekstowego, jakie może być konieczne dla efektywnego stosowania Systemu Zharmonizowanego w ustawodawstwie krajowym), oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych Systemu Zharmonizowanego. W/w Konwencja nawiązuje też do Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzonej w Brukseli, 15
3ISA/Wr1818/01
9
września 1950 roku (Dz.U.zl978r. Nr ll,poz.43 - oświadczenie rządowe o przystąpieniu Dz.U. z 1978r. Nr ll,poz 44.), Zarówno postanowienia Konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (art.10) jak i Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej (CCC), występującej pod roboczą nazwą Światowej Organizacji Celnej -WCO (art.lll lit.d) świadczą o tym, że interpretacje dokonywane przez właściwe organy mają charakter wykładni wiążącej.
Nie budzi wątpliwości, że Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji nomenklatury Zharmonizowanego Systemu Określania i Kodowania Towarów (HS),wprowadzonej powoływaną wyżej międzynarodową Konwencją w prawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów - sporządzonej w Brukseli 14.06.1983r. a ośmioznakowa treść pozycji PCN pokrywa się także z treścią Scalonej Nomenklatury (CN) opracowanej przez Komisję Wspólnot Europejskich i stosowanych przez Unię Europejską stanowiącej rozwinięcie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów.
W konsekwencji tego, co wyżej powiedziano, stwierdzić należy, iż w sprawie, istota której sprowadza się do głównie do oceny prawidłowości taryfikacji celnej sprowadzonego towaru, zasadnie organy celne przyjęły w niniejszej sprawie, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowią unormowania Kodeksu celnego oraz powołanych wyżej aktów wykonawczych do tej ustawy - odzwierciedlających międzynarodowe uregulowania.
Ogólne Reguły Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zamieszczone na początku Taryfy celnej, stanowią, że klasyfikacja towarów podlega wskazanym w nich zasadom. Ustanowione tam reguły stanowią usystematyzowany, spójny system klasyfikacji towarowej, gdzie każdy towar może być klasyfikowany tylko do jednej pozycji określonej w nomenklaturze. Nadto do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.
Zgodnie z regułą 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów zaś prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, dalsze reguły Ogólnych Reguł (...) mają zaś zastosowanie o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Za pierwszeństwem reguły 1 w stosunku do ogólnych reguł interpretacyjnych oznaczonych numerami od 2 do 6 świadczy też chronologiczny układ tych uwag.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, organy celne zasadnie zakwestionowały zaklasyfikowanie przez importera sprowadzonych towarów do kodu 190110000.
Będący przedmiotem importu preparat o nazwie handlowej " B. sojowe", stosownie do danych wynikających z certyfikatu producenta, ulotki informacyjnej i oświadczenia importera załączonego do zgłoszenia celnego, posiadał następujący skład , właściwości i zastosowanie : syrop glukozowy, izobat białka sojowego , oleje roślinne (palmowy, rzepakowy, kokosowy,
3ISA/Wr1818/01 10
słonecznikowy, kukurydziany), aminokwasy (L-metionina, tauryna, karnityna), kwas cytrynowy, składniki mineralne. Preparat wolny od białek mleka krowiego i laktozy; przeznaczony dla niemowląt od 1 miesiąca życia alergia na białka mleka krowiego oraz nietolerancją laktozy , sacharozy i gałaktozy. B. sojowe jest zalecane do żywienia niemowląt w przypadku braku pokarmu naturalnego lub jako pożywienie uzupełniające stosowane w połączeniu z pokarmem naturalnym. Preparat ten może być również samodzielnym posiłkiem , jak również służyć do przygotowania kleików i kaszek bezmlecznych oraz innych dań bezmlecznych. Stosowany może być według wskazań lekarza. Z powyższych danych wynika więc, że zasadniczymi składnikami wskazanego preparatu są tłuszcze , węglowodany, białka, witaminy i sole mineralne. Skład surowcowy spornego preparatu, jego właściwości oraz zastosowanie w ocenie sądu dawały podstawę do przyjęcia, że będący przedmiotem importu preparat " B. sojowe" jest preparatem, który uznać należy za środek spożywczy, a zatem kwalifikuje się do pozycji 2106 (kod PCN 2106 90 98 0 ) Taryfy celnej. Do pozycji tej , obejmującej zgodnie z brzmieniem " przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie wyłączone" zalicza się przetwory spożywcze przeznaczone do spożycia przez ludzi, zarówno bezpośrednio , jak i po obróbce ( takiej jak gotowanie, rozpuszczanie lub zagotowanie w wodzie, mleku itd.). Do powyższej pozycji zaliczane są więc preparaty nazywane uzupełnieniem diety lub wzbogaconą żywnością a opakowania tych preparatów często też zawierają informację , że służą one do utrzymania dobrego stanu zdrowia lub dobrego samopoczucia i dopiero gdy preparaty te przeznaczone są do zapobiegania lub leczenia chorób albo dolegliwości , są wyłączone z powyższej pozycji i zalicza się je do pozycji 3003 lub 3004.
Za taki środek spożywczy uznał preparat również holenderski eksporter -firma C , wskazując w dokumentach eksportowych ( CMR) jako właściwa dla tego preparatu podpozycję 2106 90 tj. przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie wyłączone, pozostałe.
Sąd podziela stanowisko organów celnych, że sporny preparat nie można było zakwalifikować do wskazanej przez skarżącą Spółkę w deklaracjach celnych pozycji 1901 Taryfy celnej, obejmującej miedzy innymi ekstrakt słodowy, przetwory z mąki, grysiku, skrobi lub ekstraktu słodowego ( kod PCN 1901 10 00 0 ), gdyż preparat wymienionych składników ( mąki, mleka i jego przetworów) nie zawiera. Podany przez producenta skład surowcowy preparatu pozwala stwierdzić, że sporny produkt nie zawiera mąki , lecz jedynie izolat białka sojowego ( mieszaninę białek wyekstrahowanych z soi) , jak również jego składnikiem nie jest mleko, ani jego przetwory ( objęte pozycjami od nr 0401 do 0404). Strona niczym nie poparła twierdzeń, że jest to preparat na bazie mleka; powyższe pozostaję w sprzeczności z dowodami wykazującymi skład towaru. Przede wszystkim zaś - wbrew stanowisku strony - nie jest przetworem
3ISA/Wr1818/01
11
spożywczym w rozumieniu omawianej pozycji. Wprawdzie brzmienie Uwagi (II) wskazuje w pkt.(A), że dla celów pozycji pod pojęciem "mąki" rozumieć należy także mąkę sojową. Podany przez producenta skład surowcowy preparatu pozwala jednakże jednoznacznie stwierdzić, że sporny produkt nie tylko nie jest ekstraktem słodowym i składnikiem jego nie jest mleko, ale i nie zawiera mąki (także sojowej), nie jest przetworem z niej, a jedynie zawiera izolat białka sojowego (mieszaninę białek wyekstrahowanych z soi).
W ocenie Sądu w żadnej mierze nie można podzielić poglądu skarżącej spółki, że fakt, iż preparat zawiera w składzie izolat białkowy -wyekstrahowany z mąki sojowej - jest jednoznaczny z tym, że "B. sojowe" jest przetworem z tej mąki. Uznać należy, że pod pojęciem przetworu, dla potrzeb pozycji 1901, rozumieć należy produkt lub półprodukt - stosowany jako żywość - a nie jeden ze składników tego produktu/półproduktu, który sam z siebie za "żywność" uznany być nie może. Izolat białka sojowego jest właśnie jedynie tego typu składnikiem. Powyższe wywieść należy z brzmienia "Uwag ogólnych" do działu 19. Stanowisko to popiera także przykładowe wyliczenia przetworów a to: pieczywo, suchary (vide Uwagi ogólne) czy inne przetwory wskazane w pkt. 1-7 w uwadze (II).
Zdaniem Sądu prawidłowo też organ celny przyjął, że "B. sojowe" nie jest przetworem z mąki sojowej, choć zawiera w swym składzie syrop glukozowy, nawet gdy jest on postacią skrobi.
Zwrócenia uwagi wymaga bowiem, że w myśl uwagi (II) (B) skrobia wprawdzie obejmuje zarówno skrobie przetworzone jak też skrobie, które zostały wstępnie zżelowane lub rozpuszczone, ale nie obejmuje produktów skrobiowych bardziej przetworzonych (...).
Tymczasem w niniejszej sprawie to nie importowany produkt (B. sojowe) jest przetworem z mąki sojowej, lecz jednym z jego składników jest izolat białkowy - substancja, a nie przetwór stosowany jako żywość -uzyskany wprawdzie z mąki sojowej, ale w zaawansowanym procesie technologicznym. Nadto nie powinno budzić wątpliwości, iż syrop glukozowy, według strony będący produktem skrobiowym, ocenić należało jako "bardziej przetworzony".
Sporny preparat nie spełnia więc wymagań właściwych dla pozycji 1901 ( przetwory z mąki lub mleka). Natomiast to , że " B. sojowe" odpowiada z nazwy zapisowi kodu PCN 1901 10, gdyż jest przetworem dla niemowląt przygotowanym do sprzedaży detalicznej , nie może przesądzać o zakwalifikowaniu go do tego kodu w sytuacji, gdy nie spełnia wskazanych w tej pozycji wymagań.
W ocenie sądu spornego towaru nie można również zakwalifikować do wskazanych przez stronę ( w skardze i pismach uzupełniających skargę) alternatywnie pozycji 3504 lub 3004 Taryfy celnej.
3ISA/Wr1818/01
12
Zgodnie z treścią wyjaśnień do Taryfy celnej pozycją 3504 objęte są między innymi inne substancje proteinowe i ich pochodne, nie objęte bardziej specyficznymi pozycjami w Nomenklaturze, do których zalicza się izolaty białkowe otrzymywane metodą ekstrakcji z substancji roślinnych ( np. z odtłuszczonej maki sojowej) i składające się z mieszaniny białek zawartych w tych substancjach. Zawartość składnika białkowego tych izolatów stanowi zazwyczaj nie mniej niż 90% ( zapis lit. B 6). Pozycja 3504 nie obejmuje m.in. hydrolizatorów białkowych składających się na mieszaniny aminokwasów i chlorku sodu oraz koncentratów otrzymywanych przez eliminacje niektórych składników z odtłuszczonej maki sojowej, używanej jako dodatki w preparatach spożywczych. Właściwą pozycją do klasyfikacji takich towarów jest pozycja 2106 Taryfy celnej. Analiza treści poszczególnych pozycji objętych działem 35 Taryfy celnej pozwala na stwierdzenie, że białka klasyfikowane w tym dziale nie tworzą mieszanin, lecz są substancjami, przez które, jak to słusznie wskazały organy celne, należy rozumieć jednorodny rodzaj materii o określonym składzie chemicznym. Taką substancją będą też izolaty białkowe składające się z mieszaniny białek , o których mowa w zapisie lit. 6 B. W skład przedmiotowego preparatu " B. sojowe" , oprócz izolatu białkowego ( 14,8% wg certyfikatu producenta) wchodzą również i inne surowce takie jak: syrop glukozowy, oleje .roślinne, aminokwasy, kwas cytrynowy , składniki mineralne. Jest to więc mieszanina substancji białkowych z innymi składnikami ,a zatem zgodnie z przytoczonym wyżej komentarzem wyjaśnień do Taryfy celnej, produkt ten nie mógł być zakwalifikowany do kodu PCN 3504 00 00 0
Wskazywana przez skarżącą Spółkę kwalifikacja przedmiotowego preparatu do pozycji 3004 taryfy celnej również nie znajduje uzasadnienia. Pozycja 3004 jak wynika to z jej opisu, obejmuje leki (z wyjątkiem produktów z pozycji 3002, 3305 lub 3006) złożone z produktów mieszanych lub nie zmieszanych, dla . celów terapeutycznych lub profilaktycznych, przygotowane w odmierzonych dawkach lub w opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Z dalszego opisu tej pozycji wynika, iż wymienione w niej leki zawierają w swoim składzie substancje leczące, a więc takie, które zapobiegawczo lub leczniczo wpływają na organizm ludzki (między innymi penicyliny lub ich pochodne, streptomycyny i pochodne, inne antybiotyki, insulinę, hormony, alkaloidy i ich pochodne, bądź inne nie wymienione). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, by sporny preparat takie substancje leczące (składniki aktywne) w swoim składzie posiadał , a co nie mniej istotne , by w swoim składzie zawierał wystarczającą ilość przedmiotowych składników aktywnych (leczących), aby można przyjąć, iż posiada on głównie właściwości terapeutyczne lub profilaktyczne i uznać go lek w rozumieniu Taryfy celnej i zaklasyfikować do pozycji 3004, stosownie do zasad klasyfikacji w niej przyjętych. Również wpis do Rejestru Środków Farmaceutycznych i Materiałów Medycznych nie przesądza ,w rozumieniu Taryfy celnej i wyjaśnień do niej, co jest lekiem.
3ISA/Wr1818/01
13
Sporny preparat zresztą takiego wpisu nie posiada. Wskazać też na należy, iż w uwagach do Działu 30 Taryfy celnej (Produkty farmaceutyczne) - uwaga 1 (a) - przyjmuje się, iż ww. Dział nie obejmuje żywności i napojów (takich jak odżywki dietetyczne, odżywki wzmacniające i dla diabetyków, odżywki uzupełniające, napoje wzmacniające i wody mineralne — sekcja IV). Skoro przedmiotowy preparat, co wyżej wywiedziono, zasadniczo przeznaczony był do odżywiania niemowląt z określonymi schorzeniami wynikającymi głównie z nietolerancji na niektóre składniki zawarte w innych produktach spożywczych, to zaliczyć należy go do szeroko rozumianych produktów żywnościowych, do których zaliczają się również odżywki dietetyczne. Zatem uwzględniając treść uwagi l(a) do Działu 30 Taryfy celnej oraz uwzględniając treść reguły nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiącej, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, zaś dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, można wywieść, iż przyjęcie klasyfikacji przedmiotowego towaru do proponowanej przez skarżącą Spółkę pozycji 3004 Taryfy celnej, pozostawałoby w sprzeczności z przedstawionymi regułami taryfikacji importowanych towarów. Wskazać też należy , że w komentarzu zawartym w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, stanowiących załącznik do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł (t. II, str. 608) wskazano, że pozycja 3004 nie obejmuje między innymi produktów spożywczych i napojów zawierających substancje o działaniu leczniczym, jeśli substancje te dodaje się wyłącznie celem zapewnienia lepszej równowagi żywnościowej, zwiększenia wartości energetycznej lub odżywczej czy poprawienia jego smaku, bez odbierania jednak produktowi jego charakteru spożywczego. Produkty te są przeważnie cieczami, lecz mogą również występować w postaci proszku łub tabletek i są zwykle klasyfikowane do pozycji 2106 lub do działu 22. Importowane przez spółkę "B. sojowe" zgodnie z opinią biegłego z Instytutu Matki i Dziecka w W. , nie należy do produktów leczniczych w otwartej sprzedaży i stosowane jest również u dzieci zdrowych. Nie kwestionując właściwości spornego preparatu prawidłowo uznały organy celne, iż "B. sojowe" jest produktem spożywczym, bowiem głównym celem jego stosowania (podawania choremu), jest potrzeba dostarczenia takiej osobie niezbędnych składników odżywczych. Preparat ten może być bowiem stosowany samodzielnie, jako jedyna dieta chorego dziecka lub wraz z innymi produktami, jako dieta uzupełniająca i przez stosunkowo długi okres czasu. Zatem posiadanie przez ten preparat także właściwości profilaktycznych bądź terapeutycznych nie powoduje, iż przestaje on być środkiem spożywczym (odżywką), bowiem w dalszym ciągu te właściwości, a nie właściwości leczniczo -zapobiegawcze, stanowią o jego istocie i nie odbierają one temu produktowi charakteru spożywczego. Podkreślić też należy, że funkcja odżywcza spornego produktu jest zasadniczą zaś ewentualne jego właściwości profilaktyczno -terapeutyczne tę funkcję
3ISA/Wr1818/01
14
podstawową jedynie uzupełniają. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że prawidłowo uznały organy celne, że "B. sojowe" jest odżywka dietetyczną, której nie obejmuje pozycja 3004 Taryfy celnej. Nadmienić należy, że chociaż niejednokrotnie zaklasyfikowanie importowanego towaru do określonej pozycji, podpozycji lub kodu Taryfy może - w ramach wprowadzonej w życie stosowną umową międzynarodową Nomenklatury Scalonej, przyjętą także przez polskie przepisy celne - budzić określone trudności czy wątpliwości, to jednak powołana Nomenklatura wraz z Ogólnymi Regułami jej interpretacji oraz stosownymi aktami wykładni dokonywanymi przez wyspecjalizowane organy organizacji międzynarodowych, zapewniają międzynarodową jednolitość stosowania prawa celnego.
W sytuacji gdy sporny produkt nie spełnia wymogów dla produktów objętych pozycjami 1901, 3004, 3504, co organy celne wykazały opierając się na zapisach spornych pozycji obowiązującej w dacie dokonanej odprawy Taryfy celnej, uznać należy, że zasadnie zakwalifikowany został przez organy celne do kodu PCN 2106 90 98 0.
W ocenie sądu podstawą do zakwalifikowania preparatu "B. sojowe do kodu 1901 nie może być również to, że preparat o nazwie H. SL, o składzie i przeznaczeniu zbliżonym jak przedmiotowy preparat ,w opinii klasyfikacyjnej Prezesa Głównego Urzędu Ceł został przykładowo wskazany w pozycji 1901. Opinie takie mają charakter pomocniczy i niejednokrotnie , po weryfikacji, ulegają zmianie np. w wyniku ponownej konsultacji organu celnego ze Światową Organizacją Celną (WCO) , co miało właśnie miejsce odnośnie H. SL, który to produkt wyłączono z poz. 1901. Natomiast fakt stosowania przez organy celne , w toku wcześniejszych odpraw lub odpraw dla innych podmiotów kodów PCN odmiennych od tego, który obecnie został uznany za prawidłowy dla danego towaru nie może powodować, że podczas następnych odpraw nie ma on prawa do weryfikacji swojego stanowiska i dokonania właściwej, zgodnej z przepisami , klasyfikacji towarowej tego samego produktu.
Organ celny jest tez uprawniony do weryfikacji deklaracji importera zawartej w zgłoszeniu celnym po zwolnieniu towaru ( art. 83 Kodeksu celnego) , w terminie 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, o czym stanowi art. 65 § 5 Kodeksu celnego.
Skład orzekający w niniejszej sprawie nie podziela stanowiska wyrażonego w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we W. z dnia [...] o konieczności powołania biegłego w celu uzyskania wiadomości odnośnie składu, sposobu produkcji i zastosowania spornego preparatu , bez którego według strony skarżącej nie doszło do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwej klasyfikacji towaru.
Zgodnie z przepisem art. 190 ustawy Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi niewątpliwie wojewódzki sąd administracyjny związany jest
3ISA/Wr1818/01
15
wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego jedynie w sprawach przez ten sąd mu przekazanych. Choć więc z akt wynika, że sprawy ze skarg spółki A w kwestii taryfikacji "B. sojowego" były już przedmiotem rozstrzygnięć zarówno przez Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i - wskutek rewizji nadzwyczajnych - przez Sąd Najwyższego - w niniejszej sprawie wyrokami tymi sąd rozpoznający sprawę związany nie jest.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem organów celnych, że do klasyfikacji celnej towarów ( ustalania właściwego kodu PCN importowanego towaru) uprawnione są wyłącznie organy cele. W rozpoznawanej sprawie, gdy istotą sporu nie były wątpliwości co do przedmiotu importu czy ustalenia odnoszące się do tożsamości towaru, ponieważ znany był jego skład i zastosowanie, a spór dotyczył jedynie klasyfikacji tego towaru, brak było podstaw do dopuszczania w rozpoznawanej sprawie dowodu z opinii biegłego i rozstrzygania o kwalifikacji towaru na podstawie takiej opinii.
Wskazać też wypada, że w ocenie Sądu - w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę - dowód z opinii biegłego byłby istotny dla wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, ustalenia stanu faktycznego i jej rozstrzygnięcia sprawy gdyby taryfikacja wymagała oparcia się -jak bezzasadnie wnioskuje strona -na Regule 3 b ORINS. Zgodnie z regułą 2b "Wszelkie informacje zawarte w treści pozycji o materiale lub substancji odnoszą się do tego materiału lub substancji bądź w stanie czystym, bądź w mieszaninie lub w połączeniu z innymi materiałami lub substancjami. Również każda informacja o wyrobach z określonego materiału lub substancji odnosi się także do wyrobów wykonanych w całości lub w części z tego materiału lub substancji. Klasyfikowanie wyrobów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji należy ustalać według zasad określonych w regule 3." W myśl zaś Reguły 3b "Do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3 (a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania". Przypomnieć jednak należy, że w/w zasady znaleźć mogą zastosowanie jedynie, gdy nie ma możliwości dokonania taryfikacji w oparciu o Regułę 1. W niniejszej sprawie - jak już wywiedziono - niesporne dane o towarze w pełni umożliwiały taryfikacje zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, czyli zgodnie z mającą zastosowanie w pierwszej kolejności Regułą 1. Powołane uregulowania nie wskazują, że Reguła 1 ORINS nie ma zastosowana w przypadku wieloskładnikowych przetworów. Bez znaczenia zatem dla rozstrzygnięcia sprawy było ustalenie, który komponent decydował o zasadniczym charakterze wyrobu i jego przeznaczeniu - a właśnie w niewyjaśnieniu takich okoliczności strona upatrywała naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
3ISA/Wr1818/01
16
Podkreślić tez należy, że w sprawie organy celne nie dokonywały klasyfikacji przedmiotowego towaru na podstawie opinii biegłego dr n. med. A. S. a zatem fakt, że opinie te sporządzone zostały już po złożeniu skargi nie ma znaczenia dla oceny prawidłowości przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego i podjętych przez organy celne rozstrzygnięć. Z wyjaśnień Izby Celnej wynika również, ze opinie sporządzone zostały w związku z wytycznymi Naczelnego Sadu Administracyjnego zawartymi w powołanych wyżej wyrokach, którymi organ celny był związany dla potrzeb spraw rozstrzygniętych tymi wyrokami. W niniejszej sprawie organy powołały się na te opinie jedynie dla potwierdzenia prawidłowości dokonanej klasyfikacji.
Z uwagi na powołane wyżej zasady stosowania kolejnych Reguł ORINS oczywiste jest też, że w sprawie nie znajdowała zastosowania Reguła 4, zgodnie z którą "Towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z powyższymi regułami, powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone". Bezzasadnie zatem strona domagała się taryfikowania "B. sojowego" analogicznie do wskazywanych towarów o podobnym składzie.
Jak wskazano w części wstępnej uzasadnienia, na mocy powołanych umów międzynarodowych w zakresie taryfikacji interpretacje dokonywane przez właściwe organy mają charakter wykładni wiążącej. Organami tymi poza sporem są: Rada Współpracy Celnej (vide art. Illd Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej sporządzonej w Brukseli 15.12.1950r) oraz Komitet Systemu Zharmonizowanego (vide art.7 Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983r.). Wskazać jednak należy, iż art. V pierwszej z powołanych Konwencji stanowi, . że Radzie pomagają: Stały Komitet Techniczny oraz Sekretariat Generalny. Poza tym rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (co do zasady niewątpliwe źródło prawa wewnętrznego) w stanowiącym jego integralną część załączniku zawiera także opinie klasyfikacyjne właśnie Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej (a jest to robocza nazwa Rady Współpracy Celnej). Pomijając powyższe podkreślić jednak należy, iż sporna kwestia o tyle jest w sprawie bez znaczenia, że pismo z dnia [...] nr [...]- co do którego strona sformułowała zarzut, że nie pochodzi od uprawnionego organu i jako takie nie wiąże w sprawie - nie stanowiło podstawy wydania zaskarżonych decyzji, a przywołanie tego pisma przez Prezesa GUC nastąpiło jedynie celem dodatkowego poparcia prawidłowości wywodu, co do prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego towaru.
Z tych wszystkich względów Sąd nie dopatrzył się - wbrew podniesionym zarzutom - naruszenia art.2 i art.32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej jak i przepisów Ordynacji podatkowej - regulujących podstawowe zasady postępowania, w tym dowodowego. Poza tym prawidłowo
3ISA/Wr1818/01
17
interpretowane przepisy prawa materialnego organy podatkowe zastosowały stosownie do ustalonego stanu faktycznego.
Wobec powyższego skarga, jako bezzasadna, podlegała oddaleniu na podstawie art.151 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.