I SA/Wr 1740/04

I SA/Wr 1740/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-12-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Dagmara Dominik
Maria Tkacz-Rutkowska /sprawozdawca/
Marta Semiczek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
II FSK 576/06 - Wyrok NSA z 2007-01-17
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
art. 22 ust. 5
Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek Sędziowie: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca) Asesor WSA Dagmara Dominik Protokolant: Anna Szokalska-Kruś po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi E. i S. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E. i S. C. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] uchylająca decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] i określająca skarżącym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r.
W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Inspektora Kontroli Skarbowej ustalono, że wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. należnego od E. i S. C. jest inna niż wykazana w zeznaniu rocznym inna jest także wysokość należnych zaliczek na ten podatek. W związku z powyższym określono wysokość należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. oraz odrębnymi decyzjami wysokość odsetek od zaległości w zaliczkach na ten podatek należnych od E. C. i od S. C.
Organ I instancji stwierdził nieprawidłowości zarówno w zakresie wykazanych przychodów z prowadzonej przez E. i S. C. pozarolniczej działalności gospodarczej - hurtownia A w Ś. jak i w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tej działalności.
W zakresie przychodu stwierdził:
a) zaniżenie przychodu o kwotę [...] zł, dotyczącą nieodpłatnego świadczenia związanego z wcześniejszym, niż to wynikało z umowy sprzedaży, wydaniem podatnikom nabytej od Urzędu Miasta Ś. nieruchomość. Przychód za okres nieodpłatnego użytkowania tej nieruchomości ustalono w wysokości odpowiadającej wysokości czynszu, jaki płacił najemca lokalu użytkowego znajdującego się w tej nieruchomości Z. K. (art. 14 ust. 2 pkt 8 i art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.- dalej w skrócie updf),
b) zaniżenie przychodu o kwotę [...] zł z tytułu nie wykazania wartości czynszu najmu części obiektu nabytego od Urzędu Miasta Ś. za okres od 10 marca do 30 kwietnia 1999 r. tj. okres kiedy zarząd lokalem przejęli E. i S. C. do czasu rozwiązania umowy najmu.
Przychód z działalności gospodarczej przyjęto w kwocie [...] zł (zeznany przez podatników [...] zł)
W zakresie kosztów uzyskania przychodów organ I instancji stwierdził zawyżenie kosztów o kwotę [...] zł. Na kwotę te składają się:
a) [...] zł stanowiąca koszty adaptacji i modernizacji budynku przy ul. P. [...](obecnie H. [...]) w Ś. (art.23 ust. 1 pkt 1 lit.c) updf),
b) [...] zł poniesiona z tytułu opłaty notarialnej, która powinna być uwzględniona w wartości początkowej budynku przy ul. H. [...] w Ś. stanowiącego środek trwały,
c) [...] zł stanowiąca sumę wydatków na zakup i montaż systemu alarmowego, który należało uznać za środek trwały ( §6 ust. 5 i §3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - Dz. U. Nr 6, poz. 35 ze zm.),
d) [...] zł stanowiąca sumę wydatków dotyczących roku 1998 (art. 22 ust. 5 updf),
e) [...] zł z tytułu nieprawidłowo udokumentowanej utworzonej rezerwy na pokrycie nieściągalnej wierzytelności do D. P. ( art.23 ust.3 pkt 19 updf),
f) [...] zł stanowiąca nieprawidłowo udokumentowaną wartość strat z tytułu kradzieży towarów (brak inwentaryzacji powłamaniowej),
g) [...] zł stanowiąca sumę wydatków na działalność socjalną - prezenty dla pracowników (art.23 ust.1 pkt 42 updf).
Do kosztów uzyskania przychodów organ I instancji zaliczył kwotę:
a) [...] zł - zwiększającą odpis amortyzacyjny, przysługujący od wartości początkowej budynku powiększonej o opłatę notarialną ([...] zł) pobraną za sporządzenie aktu notarialnego w związku z zakupem nieruchomości stanowiącej środek trwały,
b) [...] zł z tytułu odpisu amortyzacyjnego przysługującego od zakupionego systemu alarmowego, który zainstalowano w budynku hurtowni
Koszty uzyskania przychodów po korekcie przyjęto w kwocie niższej o [...] zł tj. w kwocie [...] zł (wykazane [...] zł).
Z uwagi na dokonane ustalenia stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. nr 121, poz. 591 ze zm.) księgi rachunkowe uznano za nierzetelne i zgodnie z art. 193 §6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U Nr 137, poz.926 ze zm) nie uznano ich za dowód w postępowaniu. Dochód z prowadzonej przez podatników działalności gospodarczej - hurtownia A ustalono w oparciu o art. 24 ust. 1 updf - na podstawie dowodów źródłowych traktując wydruki ksiąg rachunkowych jako zestawienia pomocnicze do ustalenia łącznych przychodów i kosztów uzyskania przychodów.
W toku postępowania kontrolnego skarżący złożyli wniosek o powołanie biegłego celem oceny czy przeprowadzone prace w zakupionym budynku należy traktować jak remont czy jako modernizację i adaptację oraz o przesłuchania wykonawców spornych robót. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. odmówił przeprowadzania tych dowodów, stwierdzając, iż okoliczności mające znaczenie w sprawie stwierdzono wystarczająco innymi dowodami.
W związku z dokonanymi korektami w zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów podstawę obliczenia podatku (1/2 dochodu) wyliczono na kwotę [...] zł a należny podatek dochodowy małżonków w kwocie [...] zł (zadeklarowanym [...] zł).
Od decyzji tej E. i S. C. odwołali się i wznosząc o uchylenie decyzji zarzucili naruszenie:
- art. 21 §1 i §3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 247 §1 pkt 3 Ordynacji podatkowej i art. 24 ust. 1 pkt 1 i art. 31 ustawy a dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz., U. z 2004 r. Nr 8 poz.65), przez wydanie decyzji zarówno na podstawie art. 24 ustawy o kontroli skarbowej, art. 21 §1 i §3 Ordynacji podatkowej i art. 45 ust. 6 updf,
- art. 59 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 247 §1 pkt 3 tej ustawy przez określenie zobowiązania także w części w której wygasło przez zapłatę,
- art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 updf przez przyjęcie, że skarżący zaniżyli przychód o kwotę [...] zł, bowiem nie wynajmowali żadnego obiektu nie uzyskali też żadnego nieodpłatnego świadczenia, gdyż nie wykonali żadnego świadczenia,
- art. 22 i art. 23 updf przez zaniżenie kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...] zł tj. o wydatki, które w ocenie organu są wydatkami na modernizację i adaptację budynku, a nie wydatkami na jego remont; podnosząc, iż w tym zakresie nie przeprowadzono wnioskowanych przez stronę dowodów z opinii biegłego i zeznań osób wykonujących sporne prace budowlane,
- art.181 i art.193 Ordynacji podatkowej przez niewykazanie, że księgi rachunkowe były prowadzone nierzetelne; ponadto pominięcie księgi powinno nastąpić w trybie w/w przepisów czego organ kontroli skarbowej nie dopełnił.
W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby Skarbowej we W.Ośrodek Zamiejscowy w W. uchylił decyzję organu I instancji i po dokonaniu szeregu korekt w rozliczeniach zarówno w zakresie przychodów jak i kosztów uzyskania przychodów określił małżonkom C. podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 r.
Organ odwoławczy uznał, iż w zaskarżonej decyzji nieprawidłowo zwiększono przychody z działalności gospodarczej za kwiecień 1999 r. o kwotę [...] zł odpowiadającą wartości czynszu najmu lokalu użytkowego wynajmowanego Z. K. Brak, bowiem dowodów korzystania przez najemcę z tego lokalu po dniu 31 marca1999 r.
W zakresie dokonanej korekty kosztów uzyskania przychodów organ odwoławczy uznał, iż nieprawidłowo wyłączono z kosztów uzyskania przychodów kwotę [...] zł, dotyczącą strat poniesionych w wyniku kradzieży. Organ odwoławczy stwierdził, iż dokumenty księgowe sporządzone w związku z kradzieżą towarów i przekazane Policji w sposób wystarczający dokumentują straty poniesione w wyniku kradzieży i wskazał na przepisy art. 22 ust.1 i art. 23 ust. 1 pkt 5 updf.
Ponadto w trakcie postępowania podatkowego dotyczącego 2000 r. organ odwoławczy ustalił, iż podatnicy ujęli w rozliczenia za 2000 r. wydatki dotyczące przychodów roku 1999 w łącznej kwocie [...] zł i dokonał w tym zakresie korekty kosztów w 1999 r. zwiększając je o w/w kwotę.
Nieprawidłowości Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, także, przy ustalaniu wysokość odpisów amortyzacyjnych od wytworzonego systemu alarmowego. Organ I instancji zastosował 20% roczną stawkę amortyzacji podczas, gdy stawka ta winna wynosić 10% rocznie (zgodnie z Klasyfikacja rodzajową środków trwałych urządzenia alarmowe i sygnalizacyjne zaliczane są do grupy 6, a dla grupy 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji...- Dz. U. Nr 6, poz.35 ze zm.- przewiduje stawkę 8-10%), nieprawidłowo przyjął też okres amortyzacji - 6 miesięcy - należało przyjąć 7 miesięcy, gdyż system alarmowy był zdatny do użytku już w maju 1999 r. W tym zakresie organ odwoławczy dokonał stosownych korekt odpisu amortyzacyjnego obniżając koszty uzyskania przychodów z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł.
Pozostałe korekty zarówno przychodu jak i kosztów uzyskania przychodów dokonane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. organ odwoławczy uznał za prawidłowe i określił należny podatek małżonków w kwocie [...] zł.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art.22 i art.23 updf przez przyjęcie, że podatnicy zawyżyli koszty uzyskania przychodów o wydatki poniesione na remont budynku organ odwoławczy wyjaśnił, iż łączne wydatki zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu remontu i modernizacji nabytego budynku wyniosły w 1999 r. [...] zł. Z kwoty tej za wydatki remontowe (stanowiące koszt uzyskania przychodów) uznano wydatki w kwocie [...] zł, pozostałe w kwocie [...] zł uznano za wydatki na modernizację i adaptację budynku do potrzeb prowadzonej działalności, które nie mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. Stan techniczny budynku przed i po wykonaniu prac remontowo-modernizacyjnych i adaptacyjnych oraz zakres przeprowadzonych robót budowlanych ustalono na podstawie: dwóch operatów szacunkowych z marca i sierpnia 1998 r., protokołu spisanego w dniu [...] stanowiącego podstawę do zawarcia umowy sprzedaży budynku, danych zawartych w fakturach VAT, oględzin budynku dokonanych w dniu [...] oraz adnotacji sporządzony na odwrocie faktur przez podatników wskazujących cel zakupu materiałów budowlanych oraz miejsce ich wykorzystania, a także zakres rzeczowy przeprowadzonych robót. Do prac o charakterze remontowym zaliczono prace nie zmieniających funkcji obiektu i nie będące adaptacją do nowej funkcji (m in. uzupełnianie ubytków w posadzkach, malowanie, uzupełnianie tynków, wymianę okien, położenie płytek ściennych i podłogowych (WC, korytarz), naprawę instalacji elektrycznej i wodno-kanalizacyjnej, naprawa dachu). Zgromadzony w tym zakresie materiał dowodowy był w ocenie organu odwoławczego wystarczający i nie zachodziła potrzeba powoływania biegłego ani przeprowadzania dowodu z przesłuchania w charakterze świadka wykonawców robót na okoliczność charakteru wykonanych robót.
Pozostałe zarzuty odwołania organ odwoławczy uznał za bezzasadne wskazał, iż zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 1 lit.a ustawy o kontroli skarbowej organ kontroli skarbowej wydaje decyzje w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej, gdy ustalenia dotyczą podatków, opat i niepodatkowych należności budżetowych, których określenie należy do właściwości urzędów skarbowych w decyzji organ I instancji powołał, zatem prawidłowo podstawę prawną. Wskazany przez pełnomocnika w odwołaniu art. 59 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej reguluje jedynie sposób wygasania zobowiązań podatkowych. Nie stanowi materialno-prawnej podstawy wydania decyzji określającej wysokość podatku.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pełnomocnik skarżących sformułował identyczne zarzuty jak w odwołaniu. Dodatkowo podał, iż budynek, który skarżący zakupili a następnie remontowali jest obiektem zabytkowym, zatem modernizacja i adaptacja takiego budynku wymaga zgody konserwatora zabytków. Ponieważ przeprowadzane prace nie miały takiego charakteru podatników poinformowano, że zgoda taka nie jest wymagana.
Ponadto w piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżących zarzucił, iż organy podatkowe błędnie ustaliły stan faktyczny przyjmując, że skarżący bezpodstawnie zaliczyli do kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej wydatki poniesione na ulepszenie, przebudowę i adaptację środka trwałego, podczas gdy były to wydatki na remont budynku stanowiące koszt uzyskania przychodów. Działaniem takim organy podatkowe naruszyły art. 122, art. 180, art. 181, art. 187 §1, art. 210 §4 Ordynacji podatkowej.
Pełnomocnik skarżących zarzucił również, iż organy podatkowe nie zaliczyły wydatków zakwalifikowanych jako wydatki na modernizację i adaptację budynku do kosztów uzyskania przychodów także poprzez odpisy amortyzacyjne.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo stwierdził, iż skarżący w postępowaniu podatkowym nie podnosili, że prace prowadzone w hurtowni został przez konserwatora zabytków uznane za prace charakterze remontowym, a obecnie nie wskazują żadnych konkretnych dowodów tych twierdzeń. Dyrektor Izby Skarbowej zauważa, iż zgodnie z obowiązującymi w 1999 r. przepisami rozporządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 11 stycznia 1994 r. o zasadach i trybie zezwoleń na prowadzenia prac konserwatorskich przy zabytkach - (Dz. U. Nr 16, poz. 55) właściciel zabytku nieruchomego zobowiązany jest zawiadomić konserwatora o podjęciu prac remontowych przed ich rozpoczęciem (§3 ust. 2 pkt 2 w/w rozporządzenia). Skarżący mimo prowadzenia jak twierdzą prac remontowych nie przedstawili, żadnego dowodu potwierdzającego zawiadomienie o tych pracach konserwatora.
Odnosząc się do zarzutu nie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na modernizację budynku poprzez odpisy amortycayzacyjne Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, iż zgodnie z §6 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wartość początkową środka trwałego powiększa się po zakończeniu inwestycji podjętej w celu jego ulepszenia. Jak wynika z materiału dowodnego prace te nie zostały przez skarżących zakończone w 1999 r. nie było zatem możliwe zwiększenie wartości początkowej środka trwałego w 1999 r. i dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od takiej wartości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 §1 pkt 1 lit.a i lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Rozpoznając skargę we wskazanym wyżej zakresie Sąd nie stwierdził, naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego ani przepisów procedury w stopniu, wpływającym na wynik sprawy.
Zarzut dokonania przez organy podatkowe błędnych ustaleń faktycznych pełnomocnik skarżących podniósł dopiero w piśmie procesowym z dnia [...] wskazując równocześnie na naruszenie art. 122, art. 180, art. 181, art. 187 §1, art. 210 §4 Ordynacji podatkowej. Uwzględniając, iż podstawowe znaczenie dla prawidłowego rozpoznania sprawy mają ustalenia faktyczne w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. Punktem wyjścia do dalszych rozważań może być, bowiem wyłącznie prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy. W ocenie Sądu podniesione w sprawie zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych, głównie odnoszące się do postępowania dowodowego, nie są uzasadnione. W myśl art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej na organach podatkowych spoczywa obowiązek podjęcia niezbędnych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Organ podatkowy winien, zatem określić, jakie dowody są niezbędne do ustalenia stanu faktycznego i z urzędu dowody te przeprowadzić oraz rozpatrzyć całość materiału dowodowego.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania organ I instancji zebrał materiał dowodowy w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy.
Dokonane przez organy podatkowe korekty w zakresie rozliczenia zarówno przychodów jak i kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej przez skarżących pozarolniczej działalności gospodarczej w ocenie Sądu nie budzą zastrzeżeń.
Po korektach dokonanych w rozliczeniu przez organ odwoławczy zaniżenie przychody przyjęto w kwocie [...] zł, a nie jak wskazano w skardze w kwocie [...] zł. Organ odwoławczy uznał bowiem, że brak podstaw w zebranym materiale dowodowym do przyjęcia, iż Z. K. korzystał z lokalu użytkowego położonego w budynku przy ul. H. [...] w Ś. w okresie po dniu 31 marca 1999 r., zatem czynsz najmu naliczono za okres od 10 do 31 marca 1999 r. tj. od dnia zakupu nieruchomości do dnia opuszczenia lokalu przez najemcę. Organ odwoławczy wskazał także na art. 678 §1 Kodeksu cywilnego stanowiący, iż w przypadku zbycia nieruchomości w czasie trwania najmu nabywca wstępuje w stosunek najmu w miejsce zbywcy. Oznacza to, że skarżący w wymienionym okresie wynajmowali lokal użytkowy Z. K..
Przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia wyliczono skarżącym za okres użytkowania nieodpłatnie nieruchomości położonej przy ul. H. [...] w Ś. tj. za okres od 25 lutego do 9 marca 1999 r. powołując art. 14 ust.2 pkt 8 updf.
Korekta dokonana w zakresie kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez skarżących działalności gospodarczej spowodowała obniżenie kosztów o kwotę [...] zł a nie jak wskazano w skardze o kwotę [...] zł. Zarzuty skargi odnoszą się wyłącznie do nie uznania za koszt uzyskania przychodu wydatków w kwocie [...] zł poniesionych na modernizację i adaptację dla potrzeb skarżących budynku przy ul. H. [...] w Ś.. Pozostałe wydatki nieuznane przez organy podatkowe za koszty uzyskania przychodów pełnomocnik skarżących kwestionuje nie podając jednak powodów takiego stanowiska.
Odnosząc się do wydatków poniesionych przez skarżących na remont, modernizację i adaptację nabytej w 1999 r. nieruchomości należy stwierdzić, iż w tym zakresie organy podatkowe przeprowadziły szczegółowe postępowanie i ustalenia dokonane w jego wyniku pozwoliły zakwalifikować poniesione wydatki jako wydatki na remont, na modernizację i adaptację budynku. Dokonując ustaleń organy podatkowe uwzględniły informacje zawarte w:
- akcie notarialnym - umowa kupna sprzedaży nieruchomości położonej w Ś. przy ul. H. [...] (poprzednio P. [...]) w z dnia [...] (rep. [...]),
- protokole stanowiącym podstawę do zawarcia w/w umowy kupna - sprzedaży nieruchomości,
- dwóch operatach szacunkowych wyceny w/w nieruchomości zabudowanej budynkiem o charakterze magazynowo- garażowym z marca i z sierpnia 1998 r.,
- protokole oględzin budynku, hal hurtowni, pomieszczeń biurowych oraz przyległych do budynku gruntów z dnia [...] przeprowadzonych przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej z udziałem skarżących,
- fakturach potwierdzających zakup materiałów i usług budowlanych wraz ze sporządzonymi przez podatników informacjami o miejscu wykorzystania materiałów i przeprowadzeniu robót.
W oparciu o zabrany materiał dowodowy organ I instancji szczegółowo opisał przeprowadzone prace w poszczególnych częściach budynku. Do prac o charakterze modernizacyjnym i adaptacyjnym zaliczono prace związane z budową i burzeniem ścian (budowa toalety i szatni dla pracowników na piętrze), adaptacją pomieszczeń do nowej funkcji (pomieszczania magazynowe na pomieszczenia biurowe, przedłużenie korytarza na parterze i piętrze, ocieplenie stropów, wykonanie sufitów podwieszanych, budowa ściany działowej w podziale pionowym budynku oddzielającej część należąca do skarżących od pozostałej części budynku).
Dokonane, także z udziałem podatników ustalenia w ocenie Sądu pozwalały na zakwalifikowanie poszczególnych wydatków jako wydatków poniesionych na remont, czyli odtworzenie wartości użytkowej poszczególnych pomieszczeń budynku lub do wydatków na adaptacje i modernizację pomieszczeń zgodnie z ich nowych przeznaczeniem. Do prac remontowych zaliczono: uzupełniania ubytków w posadzkach, malowanie, uzupełnianie tynków, wymianę okien z drewnianych na plastikowe, położenia płytek ściennych i podłogowych (WC, korytarz), naprawę instalacji elektrycznej i wodno-kanalizacyjnej, naprawę dachu.
Zgłoszony przez stronę wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego i zeznań świadków - wykonawców spornych robót celem ustalenia, które z wykonanych robót miały charakter remontu, a które modernizacji i adaptacji obiektu do nowych potrzeb w rozpatrywanym stanie faktycznym zasadnie nie został uwzględniony. Zabrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał, bowiem na zakwalifikowanie poszczególnych prac do prac o charakterze odtworzeniowym (remont) i prac mających na celu dostosowanie obiekty do nowych funkcji (adaptacja, modernizacja). Zgodnie z art. 197 §1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne może powołać osobę dysponującą takimi wiadomościami (biegłego) w celu wydania opinii. W rozpatrywanej sprawie przeprowadzone w budynku prace w ocenie Sądu nie stwarzały problemów w zakresie ich kwalifikacji do mających charakter odtworzeniowy, modernizacyjny czy adaptacyjny. Wskazuje na to również jedynie ogólne kwestionowanie dokonanego przez organy podatkowe podziału wykonanych prac bez wskazania, które z nich w ocenie skarżących uznano za mające charakter adaptacji mimo, iż były to prace typowo odtworzeniowe.
Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut nie dokonania przez organy podatkowe podwyższenia wartości początkowej budynku i zaliczenie poniesionych wydatków zakwalifikowanych jako adaptacja i modernizacja do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Podwyższenie wartości początkowej modernizowanego środka trwałego, jak słusznie wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, możliwe jest po zakończeniu modernizacji, a to jak ustalono nie nastąpiło w 1999 r. (§ 6 ust.3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz. U. Nr 6, poz.35 ze zm.).
Nie zasługuje także na uwzględnienie powołanie się skarżących na uzyskaną informację, że przeprowadzenie prac remontowych w obiekcie zabytkowym, jakim jest remontowany i modernizowany budynek, nie wymaga zgody konserwatora zabytków i wywodzenie z tego charakteru wykonanych prac. Informacja, na którą skarżący się powołują nie została uprawdopodobniona, a obowiązujące w 1999 r. przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury (Dz. U. Nr 10, poz.48 ze zm.) stanowiły, iż wszelkie prace i roboty przy zabytkach oraz prace archeologiczne i wykopaliskowe wolno prowadzić tylko za zezwoleniem właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków.
W ocenie Sądu również pozostałe zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom skargi art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o kontroli skarbowej nie wyklucza możliwości wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe na podstawie przepisu art. 21 §1 i §3 Ordynacji podatkowej i art. 45 ust. 6 updf. Powołany przepis reguluje na gruncie ustawy o kontroli skarbowej sposób zakończenia postępowania kontrolnego i odsyła w zakresie wydania decyzji do przepisów Ordynacji podatkowej. Stosowanie zaś przepisu art. 45 ust. 6 updf umożliwia art. 31 ust.2 pkt 1 ustawy o kontroli skarbowe stanowiący, iż użyte w ustawie o kontroli skarbowej określenie "organ kontroli skarbowej" oznacza odpowiednio "organ podatkowy" w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.
Sąd nie podziela także stanowiska pełnomocnika skarżących, iż zapłata zobowiązania podatkowego, powodująca jego wygaśniecie zgodnie z art. 59 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, uniemożliwia organom podatkowym wydanie decyzji określającej prawidłową wysokości tego zobowiązania (tj. obejmującą także część, która wygasła przez zapłatę). Przepisy zarówno Ordynacji podatkowej (art. 21) jak i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 45 ust. 6) nakazują organom podatkowym określenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego, a nie podatku, jaki pozostał do zapłaty po uwzględnieniu dokonanych przez podatnika wpłat.
Brak także podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 181 i art.193 Ordynacji podatkowej. Organ I instancji sporządził protokół kontroli z dnia [...]na podstawie art. 290 §1 Ordynacji podatkowej i art. 31 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej. Protokół ten zawiera ocenę prowadzonych przez skarżących ksiąg rachunkowych (str. 24), stwierdzając, iż są one nierzetelne zarówno w rozumieniu przepisu art. 24 ust.1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. Nr 121, poz. 591 ze zm.) jak i art. 193 §6 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 290 § 5 Ordynacji podatkowej w protokole kontroli mogą być zawarte również ustalenia dotyczące badania ksiąg w zakresie przewidzianym w art. 193 w/w ustawy. W tym przypadku nie sporządza się odrębnego protokołu badania ksiąg, o którym mowa w art. 193 § 6 w/w ustawy. Przepis art. 290 §5 Ordynacji podatkowej ma zgodnie z art. 31 ustawy o kontroli skarbowej zastosowanie także do kontroli przeprowadzonej przez organ kontroli skarbowej.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę jako bezzasadną.