I SA/Gd 462/25

I SA/Gd 462/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-07-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Marek Kraus /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III FZ 580/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 29, art. 34, art. 35, art. 49 par 1, art. 58 par 1 pkt 3, art. 232 par 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 7 maja 2025 r., sygn. akt SKO Gd/5739/24 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 7 maja 2025 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 7 października 2024 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2023 r. Do skargi dołączono odpis skargi oraz oświadczenie z dnia 21 maja 2025 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 26 czerwca 2025 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935)) - przez:
1) złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 wyżej cytowanej ustawy,
2) oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut ...) zgodnie z art. 29 ww. ustawy.
Dodatkowo, pełnomocnikowi Skarżącej przesłany został odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia tego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencję skutecznie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 1 lipca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie doręczenia - k. 12 akt sądowych).
W zakreślonym terminie zostało nadesłane pełnomocnictwo uwierzytelnione za zgodność z oryginałem wraz z potwierdzeniem uiszczenia wpisu sądowego. Pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił natomiast braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut ...).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Według art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w ww. art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).
Z kolei, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi
w wyznaczonym terminie, jest odrzucenie skargi.
Na tle powyższych uregulowań w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a., stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia powyższego dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt II GZ 19/05, Lex nr 424781; wyrok NSA z 22 kwietnia 2005 r. sygn. akt FSK 1675/04, Lex nr 154837 – publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl, zwaną dalej "CBOSA").
Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 maja 2025 r., sygn. akt III FZ 193/25, Lex nr 3865590, CBOSA wypowiedział się, że "Sam fakt ujawnienia stosownych danych w rejestrze przedsiębiorców KRS, czy opublikowania ich w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, nie zwalnia strony postępowania - niezależnie od tego, czy działa osobiście, czy przez pełnomocnika - z powinności uzupełnienia braków formalnych skargi. Ciężar czynienia tych ustaleń nie może zostać przeniesiony na sąd, który nie jest zobowiązany do samodzielnego poszukiwania i weryfikowania tego rodzaju informacji. Gdyby zamiarem ustawodawcy było zwolnienie uczestnika postępowania z obowiązku przedstawienia dokumentu potwierdzającego umocowanie z uwagi na dostęp sądu do publicznych rejestrów, to stosowne wyłączenie zostałoby wyraźnie przewidziane w przepisach. Tymczasem zwolnienie strony z obowiązku dokonania określonej czynności procesowej, zwłaszcza takiej, jak uzupełnienie braku formalnego polegającego na niedołączeniu odpisu z KRS, nie może być domniemywane - musi wynikać wprost z ustawy. Potwierdzenie tego stanowiska odnaleźć można w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13".
W stanie faktycznym sprawy, Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika została wezwana do złożenia zarówno pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a., jak i dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut ...) zgodnie z art. 29 p.p.s.a.
Wezwanie w powyższym zakresie zawierało szczegółowe pouczenia co do terminu wypełnienia nałożonego obowiązku na Stronę skarżącą oraz skutków jego niedochowania.
Dodatkowo, pełnomocnikowi Skarżącej został przesłany odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty jego doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi Strony w dniu 1 lipca 2025 r.
Pełnomocnik w terminie ustawowym wypełnił jedynie obowiązek nadesłania uwierzytelnionego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa wraz z potwierdzeniem uiszczenia wpisu sądowego, jednakże nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut ...).
Wobec nieuzupełnienia wymienionego powyżej braku, ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie zaś uiszczonego wpisu Sąd orzekł – w pkt 2 sentencji postanowienia - na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.