I SA/Wr 1483/06

I SA/Wr 1483/06 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-11-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ireneusz Dukiel /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58  par. 1  pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2006 r. sprawy ze skargi L. i K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] numer [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji, doręczenie tej decyzji stronom nastąpiło w dniu 11 sierpnia 2006 r. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem organu odwoławczego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Skarga na wyżej opisaną decyzję została nadana w urzędzie pocztowym bezpośrednio na adres tutejszego Sądu w dniu 7 września 2006 r., natomiast wpłynęła do Sądu w dniu 8 września 2006 r. W dniu 12 września skarga została nadana w urzędzie pocztowym do organu odwoławczego, który w dniu 3 października 2006 r. nadał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy administracyjnej.
Wobec faktu, iż skarga nie została prawidłowo podpisana, zarządzeniem z dnia 6 października 2006 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w sekretariacie Sądu bądź przesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie został wniesiony odpis skargi podpisany przez K. O., a dodatkowo inna, niemożliwa do zidentyfikowania osoba złożyła wyłącznie na jego pierwszej stronie nieczytelny podpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Jak stanowi przepis art. 58 § 1 pkt 6) ustawy z dnia 30.08.2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1)–5) tego paragrafu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i art. 53 § 1 u.p.s.a., skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl przepisu art. 54 § 1 u.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że skarżący złożyli skargę po upływie terminu określonego w powołanym wyżej przepisie art. 53 u.p.s.a. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że skarżący otrzymali zaskarżoną decyzję w dniu 11 sierpnia 2006 r. Oznacza to, że ostatnim dniem terminu trzydziestodniowego do złożenia skargi na tę decyzję był dzień 11 września 2006 r. (dzień 10 września 2006 r. wypadał bowiem w niedzielę). Skarga została złożona przez skarżących wprawdzie w dniu 7 września 2005 r. (zgodnie z treścią art. 83 § 3 u.p.s.a. nadanie pisma w urzędzie pocztowym jest bowiem równoznaczne z wniesieniem go do sądu), jednakże zamiast skierować ją do Sądu za pośrednictwem organu, tak jak wynika to z prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji, skarżący nadali ją bezpośrednio do Sądu.
Stwierdzić należy, iż w obecnym stanie prawnym dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi dzień jej złożenia bezpośrednio do sądu nie może już być uznany za decydujący. Zgodnie z treścią art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (u.p.s.a.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 u.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 u.p.s.a., a więc ze skutkiem złożenia skargi w ustawowym terminie. Skoro zatem ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi weszła w życie w dniu 1 stycznia 2004 r. (jak stanowi przepis art. 2 powołanej wyżej ustawy - Przepisy wprowadzające...), to skutek taki następował wyłącznie do dnia 2 stycznia 2006 r.
Oznacza to, że aktualnie skarga, złożona mimo pouczenia bezpośrednio do sądu administracyjnego, również jest przekazywana organowi ale o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje nie data nadania skargi przez skarżącego na adres tego sądu, lecz data nadania przez ten sąd skargi w urzędzie pocztowym na adres organu (analogicznie wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 24 września 1998 r. w sprawie o sygn. akt III CKN 722/98, LEX nr 55397). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru skargi przez organ, znajdującego się w dzienniku KO pod sygnaturą I KO/Wr 95/06, w niniejszej sprawie skarga została nadana do organu w dniu 12 września 2006 r.
W tej sytuacji należało uznać, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Jednocześnie bez znaczenia dla tej oceny pozostaje fakt, iż złożona przez skarżących spóźniona skarga zawierała braki formalne, do których usunięcia skarżący zostali wezwani już po przekazaniu skargi przez organ ponownie do Sądu. Działania Sądu, wobec obiektywnego charakteru uchybienia terminu, nie mogą bowiem zmienić pierwotnie powstałej sytuacji, która wywołała już określone prawem skutki. Stąd niezależnie od oceny wykonania przez skarżących zarządzenia Przewodniczącego dotyczących usunięcia braków formalnych, skargę należy uznać za niedopuszczalną na gruncie przepisu art. 58 § 1 pkt 6) u.p.s.a., co skutkuje koniecznością jej odrzucenia w oparciu o tenże przepis ustawy.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.