I SA/Wr 1223/07

I SA/Wr 1223/07 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2008-06-30
Data wpływu
2007-07-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Barbara Koźlik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II FSK 1760/08 - Wyrok NSA z 2010-02-18
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 245  par.  3 i  art.  246  par.  1  pkt  2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako osoby trzeciej - członka zarządu Sp. z o.o. "A" za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za wrzesień 2001 r. postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem oraz od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w części przekraczającej kwotę 50 zł (słownie: pięćdziesiąt zł).
Uzasadnienie
Skarżący wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, to jest od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy przez podpisania formularza wniosku, skarżący wniósł jednocześnie ze skargą kasacyjną wniosek o częściowe zwolnienie od ponoszenia opłat związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej. Wskazał, że wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił jego skargę na decyzję organu podatkowego. W związku z wniesieniem skargi kasacyjnej zobligowany jest do uiszczenia wpisu sądowego. Podkreślił, że do tutejszego Sądu wniósł piętnaście skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej we W., dotyczących odpowiedzialności jako członka zarządu za zobowiązania spółki z o.o. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług, w oparciu o taki sam stan faktyczny. Chcąc wnieść skargi kasacyjne od piętnastu wyroków byłby zobligowany do opłacenia wpisu sądowego, co wiązałoby się z uszczerbkiem dla utrzymania jego rodziny. Skarżący zwrócił uwagę, że dotychczas został zwolniony częściowo w zakresie wpisu od skargi, natomiast argumenty i dowody wskazane w poprzednim wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych pozostają aktualne.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i dorosłym synem (ur. w 1982 r.), posiada dom o powierzchni 140 m2, którego jest wraz z żoną właścicielem. Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Skarżący dodał, że wskazana wyżej nieruchomość obciążona jest hipoteką na kwotę 240.000 zł zabezpieczającą kredyt bankowy, zaciągnięty na potrzeby firmy "A" Sp z o.o., której zobowiązań podatkowych dotyczą decyzje zaskarżone do tutejszego Sądu Obecnie zadłużenie wobec banku wynosi 70.000 zł. Wraz z żoną uzyskują dochody z tytułu emerytury w kwotach netto 763,70 zł i 1.879,08 zł, co potwierdził stosownymi dokumentami (wyciąg z rachunku bankowego oraz odcinek z emerytury żony). Wskazał, że ponoszą wydatki w łącznej wysokości około 1.000-1.100 zł, pozostała kwota dochodów rodziny przeznaczana jest na żywność środki chemiczne, środki czystości, okazjonalnie na odzież i obuwie oraz na spłatę wskazanego wyżej kredytu.
Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył wyciągi z rachunków bankowych, dowody miesięcznie ponoszonych opłat i inne dokumenty potwierdzające okoliczności, na które powoływał się na urzędowym formularzu wniosku. Oświadczył, że jego syn nie pracuje, nawet dorywczo, nie pobiera żadnego wynagrodzenia i jest na jego wyłącznym utrzymaniu. Nie jest też zarejestrowany jako bezrobotny, nie otrzymuje stypendium ani żadnego świadczenia z pomocy społecznej. Wnioskodawca dodał, że syn, pomimo kontaktów z psychologami, jest osobą aspołeczną i nie ma woli podjęcia jakiejkolwiek pracy lub nauki. Dlatego też pozostaje na wyłącznym utrzymaniu skarżącego. Oświadczył również, że oboje z żoną nie składali zeznań podatkowych za 2006 i 2007r., gdyż ich jedynym źródłem dochodu są emerytury.
Ponadto przedłożone zostały dowody opłat, wyciągi z rachunku bankowego, kopia pisma Zakładu Gazowniczego w W. o przesunięciu terminu zapłaty zaległości z tytułu zużycia gazu, w łącznej kwocie 6.000 zł, oraz kopię ugody zawartej z bankiem w sprawie kredytu hipotecznego. Z ugody tej wynika, ze miesięczna rata kredytu wynosi 4.000 zł, a jego całkowita spłata została ustalona na dzień 30 września 2008 r. Skarżący wyjaśnił, że w celu spłaty dotychczasowych rat, w tym w wysokości 14.000 zł, zapożyczył się u rodziny. w dodatkowym piśmie wskazał, że obecnie nie dysponuje środkami pieniężnymi na opłacenie adwokata, który reprezentuje go w postępowaniu w sprawie ze skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie, niemniej jednak na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów, regulującego wysokość opłat za czynności adwokackie ustalił, że wynagrodzenie dla adwokata będzie pomniejszone o ¾ i płatne w czterech ratach po zakończeniu niniejszej sprawy.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 października 2007 r. skarżący został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w części powyżej kwoty 50 zł. W tej samej części został zwolniony również w pozostałych czternastu sprawach, toczących się przed tutejszym Sądem, natomiast okoliczności przedstawione w rozpoznawanym wniosku są tożsame ze stanem faktycznym przedstawionym we wniosku już rozpoznanym. Zdaniem Sądu, sytuacja finansowa wnioskodawcy w istocie nie uległa zmianie. Wzrosła jedynie emerytura jego żony, ale jednak nie na tyle, aby wydatek na uiszczenie opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, niemalże jednocześnie w piętnastu sprawach, nie stanowił nadmiernego obciążenia dla budżetu domowego jego rodziny. Wskazać bowiem należy, że jedynymi dochodami skarżącego i jego żony są emerytury, z których dodatkowo muszą utrzymywać syna. Podkreślić też trzeba, że okoliczność utrzymywania syna ze względu na jego stan emocjonalny nie jest bez znaczenia dla rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż przesłankami, jakimi kieruje się Sąd rozpoznający powyższy wniosek, jest nie tylko sytuacja finansowa i majątkowa wnioskodawcy, ale również jego stan rodzinny. Należy też mieć na uwadze, że spłacany przez skarżącego kredyt hipoteczny nie został przeznaczony na dobra mające na celu podwyższenie standardu życia jego rodziny, ale na spłatę zobowiązań podatkowych spółki, w której skarżący był członkiem zarządu. Natomiast zobowiązania obciążające wnioskodawcę również kształtują jego sytuację majątkową.
Niemniej jednak, mając na uwadze okoliczność, że w tym samym stanie faktycznym skarżący był w stanie opłacić część wpisu od skargi w piętnastu sprawach w kwocie 50 zł, należy się spodziewać, że również obecnie ma możliwość poniesienia takiej samej kwoty, to jest łącznie tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem oraz wpisu od skargi kasacyjnej, gdyż na obecnym etapie postępowania jest zobligowany do uiszczenia obu tych opłat w tym samym czasie. Dlatego też, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.