I SA/Wr 1120/03

I SA/Wr 1120/03 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-04-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Janusz Zubrzycki
Lidia Błystak /przewodniczący sprawozdawca/
Zbigniew Łoboda
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
I FSK 898/05 - Wyrok NSA z 2006-11-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 122, 187, 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki Sędzia WSA Zbigniew Łoboda Protokolant: Lucyna Barańska Po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi Spółki Prawno - Budowlanej A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2000 r. o d d a l a s k a r g ę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej na podstawie art. 24 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 28.09.1991 r. o kontroli skarbowej (j. t. Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 ze zm.), art. 207, art. 21 § 1 i § 3, art. 47 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 31 ustawy o kontroli skarbowej, art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym określił spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Prawno - Budowlana A za lipiec 2000 r. kwotę zwrotu różnicy w podatku od towarów i usług na rachunek strony. Powołując się na zgromadzony materiał dowodowy stwierdził organ, że w deklaracji VAT-7 za lipiec 2000 r. strona wykazała nadwyżkę podatku należnego nad naliczonym do wpłaty do urzędu skarbowego, a winna wykazać nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek strony. Stwierdzono, że w lipcu strona zaewidencjonowała w rejestrze sprzedaży VAT fakturę VAT [...] z dnia [...] na wartość netto [...] (VAT- [...]) wystawioną dla Urzędu Miasta K. za roboty budowlane. W wyniku czynności przeprowadzonych w Urzędzie Miasta ustalono, że wartości tej faktury odpowiada wystawiona przez stronę faktura o numerze [...] z dnia [...]. Wg ewidencji sprzedaży z maja 2000 r. nr [...] nosi faktura z dnia [...] na wartość netto [...]. wystawiona dla spółki z o.o. B. W wyniku tych ustaleń stwierdził organ, że strona z opóźnieniem rozliczyła podatek VAT należny, albowiem zamiast w czerwcu - na co zezwalał przepis § 6 ust. 1 pkt. 2 lit. d) rozporz. Min. Fin. z dnia 22.12.1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ...(Dz. U. Nr 109, poz. 1245 ze zm.), rozliczyła podatek za lipiec. Wobec tego dokonano korekty podatku należnego w decyzji za czerwiec, korygując in minus podatek należny za lipiec 2000 r.
W odwołaniu od decyzji organu strona zarzuciła rażące naruszenie przepisów art. art. 120, 122, 180 Ordynacji podatkowej oraz przepisów ustawy o podatku od towarów i usług... wnosząc o jej uchylenie, przeprowadzenie dowodów z dokumentów wymienionych w odwołaniu. Podniosła strona, że faktura nr [...] nie została zarejestrowana, ponieważ Urząd Miasta zwrócił stronie kopie dokumenty bez akceptacji, ze względu na niewykonanie robót zawartych w protokole odbioru robót. W dniu [...] strona ponownie wystawiła projekt faktury o nr [...] z nowym protokołem odbioru robót, a w związku z tym, że Urząd faktury i dokumentów nie zwrócił, przyjęła strona, że fakturę przyjęto do realizacji, w związku z czym fakturę zaksięgowano. W dniu [...] Urząd Miasta nie zaakceptował protokołu odbioru robót, w związku z czym strona wystawiła fakturę korygującą. Faktura nr 26 nie została zapłacona. Ponieważ, w świetle powyższego, strona usługi nie wykonała, nie mogła rozliczyć podatku VAT ani w czerwcu ani też w lipcu. Ponieważ błędnie naliczyła podatek, musiała go skorygować wystawiając fakturę korygującą. Zdaniem strony obieg dokumentów jest prawidłowy, niezrozumiałym jest fakt, że dokumenty w Urzędzie Miasta nie odpowiadają rzeczywistości, co winno skutkować stosownym postępowaniem kontrolnym w Urzędzie Miasta.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Izba Skarbowa na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 Ordynacji podatkowej utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Podkreślił organ, że korekta rozliczenia VAT-7 za lipiec 2000 r. była bezpośrednim skutkiem decyzji, którą orzeczono o powstaniu po stronie Spółki w czerwcu 2000 r. obowiązku podatkowego od robót budowlanych wykonanych przez stronę na rzecz Urzędu Miasta K. i udokumentowanych znajdującym się w aktach sprawy oryginałem faktury nr [...]z dnia [...] i która to decyzja utrzymana została w mocy przez organ II instancji. Podkreślając, że nie budzi wątpliwości fakt, iż wystawiona przez stronę w dniu [...] faktura nr [...] dokumentuje dokładnie ten sam zakres usług, co wcześniej wystawiona i wprowadzona do obrotu faktura nr [...], należało uznać, że po stronie Spółki nie powstał obowiązek podatkowy z samego tylko tytułu wystawienia faktury, bowiem wystawiona faktura nr [...] jest fakturą "pustą", nie dokumentującą żadnej rzeczywistej czynności. Wskazał także organ na uchybienie organu I instancji polegające na odstąpieniu od określenia w osnowie decyzji kwoty nadpłaty za lipiec 2000 r., wskazując, że odstąpiła od korekty tego uchybienia ze względu na brak podstaw, w stanie prawnym obowiązującym od dnia [...], do wydania decyzji określającej nadpłatę w postępowaniu innym aniżeli wszczętym na wniosek podatnika o stwierdzenie nadpłaty.
W skardze od powyższej decyzji strona skarżąca zarzuciła rażące naruszenie prawa przez naruszenie przepisów art. 10 ust. 2, art. 27 ust. 4 ustawy o VAT oraz przepisów art. 120, art. 122, art. 180 Ordynacji podatkowej polegające na tym, że organy nie uwzględniły dowodów przedstawianych przez stronę w odwołaniu, przyjmując założenie, że sposób księgowania faktur przez Urząd Miasta, wystawionych przez stronę, był zgodny ze stanem rzeczywistym. Zdaniem strony organy podatkowe winne były przeprowadzić szczegółową kontrolę w Urzędzie Miasta w celu wyjaśnienia zaistniałych sprzeczności pomiędzy dokumentacją strony a Urzędu i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i jego argumentację, podkreślając, że dokumentacja strony, do której odnosi się w skardze i którą dołączyła do odwołania była przedmiotem oceny organów podatkowych i postawienia stronie zarzutu nieprawidłowego rozliczenia podatku należnego z tytułu wykonanych przez nią prac.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) w art. 97 § 1 stanowi, że "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
W myśl treści przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sprawowana przez sądy administracyjne kontrola przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżonych decyzji z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i tylko w sytuacji naruszenia tego prawa mającego lub mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Przeprowadzając zatem kontrolę zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem uznał Sąd, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem sporu jest zakwestionowane przez organy podatkowe rozliczenie podatku VAT należnego, którego podstawę do rozliczenia, jak ustalił organ podatkowy, stanowi faktura VAT wystawiona przez stronę skarżąca na rzecz Urzędu Miasta K. za roboty budowlane nr [...] z dnia [...] na kwotę [...] brutto (VAT - [...]), i która to faktura została przyjęta do rozliczenia przez Urząd Miasta, a rozliczenie na jej podstawie, realizowano ratami w okresie od [...] do [...], co znalazło swój wyraz w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] Nr [...] dokonującej korekty w rozliczeniu podatku VAT należnego w miesiącu czerwcu 2000 r., utrzymanej w mocy decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...].
Jak ustalił organ podatkowy w sprawie dotyczącej rozliczenia miesiąca czerwca 2000 r., w ewidencji księgowej Urzędu Miasta brak jest faktury nr [...] z dnia [...]na kwotę brutto [...], która została zaewidencjonowana w ewidencji sprzedaży strony skarżącej i na podstawie której rozliczono w lipcu 2000 r. podatek VAT należny, natomiast w ewidencji Urzędu Miasta zarejestrowano fakturę nr [...] z dnia [...], która stanowiła podstawę rozliczeń Urzędu Miasta ze stroną skarżącą. Natomiast numerowi faktury [...] w ewidencji skarżącej odpowiadała faktura wystawiona na rzecz innego podmiotu na kwotę [...] brutto. Faktura nr [...] z dnia [...], stanowiąca podstawę rozliczenia dla Urzędu Miasta Kłodzka spełnia wszystkie wymogi formalne wymagane dla tego rodzaju dokumentu, zawiera zapisy świadczące o jej przyjęciu do realizacji, ujawniony w ewidencji Urzędu Miasta protokół odbioru robot nr [...] z dnia [...] nie zawiera żadnych zastrzeżeń, że robot z niego wynikających nie odebrano, pierwszą ratę należności z tytułu wykonanych robót Urząd Miasta zapłacił stronie skarżącej w dniu [...]., a więc przed wystawieniem faktury VAT nr [...] z dnia [...], która, zdaniem strony, stanowiła podstawę rozliczenia między nią a Urzędem Miasta. Co prawda strona skarżąca wystawiła dnia [...] fakturę korygującą nr [...] do faktury nr [...], jednakże faktura korygująca nie została przyjęta do ewidencji, co wynika z pism Urzędu Miasta oraz wyjaśnień złożonych do akt administracyjnych.
Organy orzekające w sprawie dokonując rozliczenia za lipiec 2000 r. zobowiązane były uwzględnić fakt, iż faktura z dnia [...] nr [...] dokumentująca ten sam zakres usług co wcześniej wystawiona i wprowadzona do obrotu faktura dnia [...] nr [...], nie dokumentuje żadnej rzeczywistej czynności i zmniejszyć kwotę podatku należnego wykazanego przez skarżącą w deklaracji VAT-7 za lipiec 2000 r., o kwotę podatku należnego wynikającą z faktury nr [...].
Uznając zatem, że organy podatkowe w przeprowadzonym postępowaniu zgromadziły materiał dowodowy w sposób wypełniający nakaz z art. 122 i art. 187 Ordynacji podatkowej, a jego ocena nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów zakreślonych treścią przepisu art. 191 tej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o przepis art. 151 powołanej na wstępie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.