I SA/Wr 1038/05

I SA/Wr 1038/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-11-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Lidia Błystak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
II FSK 606/06 - Wyrok NSA z 2007-05-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art. 67 par. 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia drugiej raty łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2004 oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Z. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia drugiej raty łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2004 w kwocie [...]. Decyzja organu podatkowego I instancji jest trzecim rozstrzygnięciem w tym zakresie. Dwa poprzednie z dnia [...] i [...] zostały uchylone decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G., a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, z uwagi na odpowiednio nie zebranie i brak wyczerpującego rozpatrzenia całości materiału dowodowego oraz, dodatkowo, brak jego oceny.
Postępowanie w przedmiocie umorzenia wyżej wskazanej zaległości podatkowej wszczęte zostało wnioskiem Z. W. z dnia [...], w którego uzasadnieniu podatnik wywiódł, iż do prac w swoim gospodarstwie rolnym, których nie może - z powodu ciężkiej przewlekłej choroby - wykonywać sam, zatrudnił robotników. Koszty ich pracy oraz wydatki związane z leczeniem spowodowały - w opinii skarżącego - jego trudną sytuację finansową. W załączeniu do powyższego wniosku strona skarżąca dostarczyła zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, iż od dnia [...] przebywała na zwolnieniu lekarskim.
W oświadczeniu w sprawie aktualnej sytuacji materialnej i rodzinnej skarżący podał, iż działalność rolniczą prowadzi na [...] gruntów własnych oraz dzierżawionych od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa, przysługuje mu prawo wieczystego użytkowania położonej w L. nieruchomości gruntowej o powierzchni [...], na której znajduje się budynek o powierzchni użytkowej [...], a także prawo własności nieruchomości gruntowej, położonej w Ol. P. o powierzchni [...] wraz z budynkiem mieszkalnym o powierzchni [...]. Na podstawie znajdującej się w aktach administracyjnych umowy zawartej w dniu [...] z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa Z. W. dzierżawi grunty rolne o powierzchni [...] .
2
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
Nadto wskazał, iż posiada trzy ciągniki o wartości [...] każdy, dwa kombajny wycenione na [...] każdy oraz telewizor kolorowy o wartości [...]. Jako wydatki ponoszone na bieżące utrzymanie wymienił opłaty za energię elektryczną w kwocie [...] oraz za gaz w kwocie [...], raty kredytu w kwocie [...], którego termin spłaty upływał w dniu [...] oraz [...] świadczenia alimentacyjnego.
Pismem datowanym na dzień [...] podatnik oświadczył, iż w rezultacie suszy, jaka wystąpiła w roku 2003, jego gospodarstwo nastawione na uprawę zbóż przyniosło niski dochód, z tytułu najmu pracowników do prac polowych w sezonie letnim wydatkował kwotę [...], oraz że na lekarstwa przeznacza miesięcznie średnio [...].
W odpowiedzi na wezwanie do dostarczenia dokumentów potwierdzających uzyskane dochody z gospodarstwa rolnego za lata 2003 i 2004, stan rodzinny, posiadany majątek nieruchomy - budynki oraz urządzenia domowe i ich wartość, posiadanie pojazdów i maszyn rolniczych, wydatki poniesione na wydatki w gospodarstwie, koszty związane z leczeniem oraz inne dokumenty mające wpływ na rozstrzygnięcie wniosku, strona skarżąca pismem z dnia [...] oświadczyła, iż tylko Urząd Gminy i Miasta w L. może udokumentować i potwierdzić jej dochody, które uzyskuje jedynie z prowadzonego gospodarstwa rolnego. Wskazała, że mieszka samodzielnie mieszka w domu w L., wartość budynku mieszkalno-gospodarczego w O. P. wynosi [...], budynku mieszkalnego położonego w L. przy ul. A. [...] - [...], dwóch budynków gospodarczych położonych w O. P. - [...], natomiast budynek "pustostan - obora" -[...]. W znajdującym się w aktach sprawy akcie notarialnym umowy sprzedaży nieruchomości położonej w L. przy ul. A. [...] jako jej cena wskazana została kwota [...]. Skarżący podał również, iż posiada sprzęt gospodarstwa domowego o łącznej wartości [...], cztery ciągniki o łącznej wartości [...], dwa kombajny o wartości [...] każdy, oraz częściowo wyeksploatowany sprzęt do obróbki pola. Dalej podniósł, iż w latach 2003 - 2004 z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego (czynsz dzierżawny, zakup paliwa, części zamiennych do pojazdów i maszyn, podatek rolny za 2003 r., opłata I raty podatku rolnego za 2004 r., zakup nawozów, środków do ochrony roślin, spłata kredytu, wynagrodzenie pracowników) poniósł wy-
3
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
datki w łącznej kwocie [...]. Natomiast wydatki związane z najmem pracowników wyniosły [...], a z leczeniem - [...] miesięcznie. W załączeniu przesłał kserokopie faktur wystawionych z tytułu zakupu saletry, nawozów i środków ochrony roślin na łączną kwotę [...], przekazu pocztowego kwoty [...] oraz zaświadczenie Banku Spółdzielczego Oddział L. z dnia [...] o wysokości jego zadłużenia.
Na podstawie oświadczenia złożonego przez Z. W. w toku przeprowadzonego przez organ podatkowy pierwszej instancji postępowania kontrolnego ustalono, iż nie posiada on żadnych faktur dokumentujących uzyskany dochód, natomiast szacuje, iż zbył zboże za sumę około [...]. Stwierdzono również, iż podatnik nie przebywa w chwili kontroli na zwolnieniu lekarskim, z tytułu którego w okresie do [...] do [...] roku otrzymywał zasiłek chorobowy w kwocie [...].
Wezwany przez Burmistrza Gminy i Miasta L. do dostarczenia wszelkiego rodzaju dokumentów potwierdzających sytuację materialną w latach 2004 -2005, Z. W. wniósł o sprecyzowanie tego wezwania. W odpowiedzi organ podatkowy I instancji wskazał, iż wydatki poniesione w gospodarstwie rolnym w latach 2004-2005 należy wykazać na podstawie rachunków, faktur oraz ewentualnie dodatkowo na podstawie oświadczenia o wysokości i rodzaju wydatków nie znajdujących potwierdzenia w innych dokumentach, stan rodzinny i jego zmiany - na podstawie oświadczenia, miesięczna wysokość zasądzonych i wypłacanych alimentów -prawomocnymi wyrokami sądowymi oraz dowodami zapłaty, wysokość otrzymanych dopłat bezpośrednich - kserokopią decyzji przyznającej środki unijne i wyciąg bankowy, fakt przebywania na zwolnieniu lekarskim - zwolnieniem lekarskim, inne fakty mogące mieć wpływ na wynik sprawy - stosownymi dokumentami. W treści pisma z dnia [...] podatnik zawarł oświadczenie, iż w 2004 r. sprzedał zboże o wartości [...], przy czym z tytułu jego transportu do odbiorcy poniósł wydatek w kwocie [...], zaznaczając jednocześnie, iż dotychczas nie otrzymał kwoty ok. [...] należnej za sprzedane zbiory. Nadmienił, iż nie jest w stanie określić wysokości nakładów inwestycyjnych, koniecznych dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania i dochodowości gospodarstwa rolnego, które prowadzi,
4
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
oraz że z uwagi na systematycznie pogarszający się stan zdrowia wydatki na leczenie w deklarowanych kwotach. Z załączonych do tego pisma decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w U. z dnia [...] Nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz nr [...] o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania Z. W. przyznano odpowiednio kwotę [...] oraz kwotę [...].
W motywach decyzji z dnia [...] Burmistrz Gminy i Miasta L., powołując orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniósł, iż składany przez podatnika wniosek o umorzenie zaległości podatkowych powinien być w sposób należyty uzasadniony, natomiast zgodnie z ogólną zasadą postępowania dowodowego, ciężar dowodzenia spoczywa na tym, kto wywodzi określone skutki prawne. Zatem powołanie się przez wnioskodawcę na przesłankę ważnego interesu podatnika, od której wystąpienia ustawodawca w art. 67 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60) uzależnił umorzenie zobowiązania podatkowego, wymagało od niego wykazania, na czym jego ważny interes polega. Wskazał, iż ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika wyraźnie, iż wbrew ciążącemu obowiązkowi wykazania podstawy uzasadniającej uwzględnienie złożonego wniosku Z. W. nie udokumentował w sposób należyty wysokości uzyskanych z tytułu sprzedaży płodów rolnych dochodów, choćby za pomocą faktur, bądź innych rachunków. Oświadczenia złożonego w zakresie uzyskanego z tytułu sprzedaży płodów rolnych dochodu nie poparł podaniem jego źródeł, czy ewentualnymi dowodami. Nie wyjaśnił również powodów, dla których nie otrzymał połowy kwoty zadeklarowanego dochodu. Nadto organ przyjął, iż podatnik, nie udowodnił należycie większości ze wskazanych wydatków, w tym kosztów leczenia, paliwa, części zamiennych do pojazdów i maszyn rolniczych, wysokości wydatków ponoszonych z tytułu czynszu dzierżawnego, kosztów zatrudnienia w prowadzonym gospodarstwie pracowników, opłat alimentacyjnych za jedno dziecko. Wszystkie wartości pieniężne zostały podane przez wnioskodawcę w sposób mało precyzyjny, dowolny, często sprzeczny ze sobą, bez przedstawienia jakichkolwiek wiarygodnych
5
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
dokumentów. Nadto organ podatkowy pierwszej instancji wywiódł, iż ustawy podatkowe mają charakter powszechny, umorzenie zaległości podatkowych jest odstępstwem od tej zasady i powinno mieć charakter wyjątkowy, a zatem uzasadnione winno być przypadkami nadzwyczajnymi, losowymi, które uniemożliwiają mu uregulowanie zaległości podatkowych. Jego podstawą natomiast nie mogą być okoliczności, będące następstwem określonych decyzji gospodarczych podatnika, do których należy między innymi zaciągnięcie kredytu bankowego, który w chwili wydania rozstrzygnięcia był spłacany. Końcowo Burmistrz Gminy i Miasta L. stwierdził, iż podatnik, który nadal prowadzi działalność rolniczą na [...], z czego [...] stanowi obok czterech nieruchomości budynkowych jego własność, a któremu w grudniu 2004 r. przyznano środki finansowe pochodzące z dopłat bezpośrednich, nie spełnia warunków, które pozwalałyby na uwzględnienie jego wniosku.
W odwołaniu od powyższej decyzji Z. W. zarzucił organowi podatkowemu pierwszej instancji naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego, określonych w przepisach 180 § 1 i 2, art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej, przez co postępowanie w przedmiotowej sprawie pozbawione było obiektywizmu. Wywiódł, iż nie mógł dowodzić w sposób wskazany przez organ okoliczności wywiedzionych we wniosku i kolejnych pismach, gdyż stosownych dowodów nie posiada. Jednocześnie wskazał, iż przy ocenie zasadności jego żądania organ nie wziął pod uwagę jego oświadczeń oraz ustaleń poczynionych w protokole z dnia [...] Dalej skarżący podniósł, iż swobodna ocena zgromadzonych w sprawie dowodów, które są podstawą rozstrzygnięcia powinna być przeprowadzona z zachowaniem reguł tej oceny, tj. odnosić się do poszczególnych dowodów z uwzględnieniem ich znaczenia dla sprawy, a rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Wobec stwierdzenia Burmistrza Gminy i Miasta L. o niepełnym uzasadnieniu wniosku o umorzenie zaległości podatkowej Z. W. wywiódł, iż organ nie czynił w toku postępowania zarzutu w tym zakresie. Stwierdzone przez organ nieścisłości w powoływaniu okoliczności nazwał "zwykłymi omyłkami pisarskimi", natomiast prowadzone w przedmiotowej sprawie postępowanie uznał za powolne i nie wnikliwe.
6
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
W treści odwołania wnioskodawca wskazał spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, która nie wypłaciła mu połowy ceny za dostarczone zboże i przedstawił fotokopię ostatecznego wezwania do jej zapłaty, datowanego na dzień [...].
W zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J.G. wskazało, iż decyzje wydawane na podstawie art. 67 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa oparte są na uznaniu administracyjnym, a kontroli w trybie odwoławczym podlega poprawność postępowania dowodowo-wyjaśniającego i wynikających zeń konkluzji. Organ podatkowy II instancji stwierdził w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, iż Burmistrz Gminy i Miasta L. w sposób wyczerpujący zbadał sytuację finansową podatnika. Podzielając jej ocenę, wskazał, iż zapłata kwoty zaległości podatkowej nie naruszyłaby kondycji finansowej podatnika, nie stanowiłaby również zagrożenia dla egzystencji podatnika i jego rodziny, a zatem nie występuje w sprawie ważny interes podatnika, o którym mowa w powołanym przepisie Ordynacji podatkowej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. Z.W. wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji, których wydanie nastąpiło w postępowaniu przeprowadzonym z naruszeniem art. 121 i 122 ustawy - Ordynacja podatkowa, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a polegającym na nieprawidłowym ustaleniu stanu faktycznego oraz dowolnej, niepełnej, jednostronnej i korzystnej dla organów podatkowych ocenie materiału dowodowego oraz przewlekłość postępowania podatkowego. W uzasadnieniu swojego środka zaskarżenia podatnik ponowił argumentację odwołania, a nadto wskazał, iż Burmistrz Gminy i Miasta L. nie uwzględnił dwóch poważnych zdarzeń losowych: zawalenia części stodoły w gospodarstwie rolnym skarżącego oraz oszustwa w wyniku którego stracił [...], w którego sprawie Prokuratora Rejonowa w L. Ś. prowadzi postępowanie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wnioskując o jej oddalenie podtrzymało stanowisko oraz uzasadnienie prawne i faktyczne sformułowane w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazało, iż rozstrzygniecie to wydano na skutek oceny wynikającej ze zgromadzonego w sprawie materia-
7
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
łu dowodowego sytuacji życiowej podatnika i jego rodziny, w tym i uzyskania niepełnej należności za sprzedane w 2004 r. zbiory.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) - Sąd Administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
Rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził, że skarga Z. W. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowiska organów nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Uchylenie bowiem decyzji, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w razie istnienia istotnych dla rozstrzygnięcia wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Takie wady i uchybienia nie występują w rozpatrywanej sprawie, jako że zaskarżona decyzja wynika z prawidłowo przeprowadzonej analizy materiału dowodowego, a dokonana ocena stanu faktycznego zgodna jest z obowiązującymi w tej mierze przepisami prawa.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie stanowi przepis art. 67 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.), na podstawie którego, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.
Wskazać należy, iż decyzje podejmowane przez organy podatkowe na podstawie wskazanego wyżej przepisu mieszczą się w ramach tzw. uznania administracyjnego, na co wskazuje sformułowanie "organ podatkowy może", użyte w treści powołanego wyżej przepisu Ordynacji podatkowej. Ocena, czy w konkretnej sprawie występują
8
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
okoliczności uzasadniające umorzenie zaległości podatkowych pozostawiona została zatem swobodnemu uznaniu organu podatkowego, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności mających wpływ na tę ocenę. W konsekwencji kontrola legalności decyzji wydanej w ramach tzw. uznania administracyjnego sprowadza się do oceny, czy organ podatkowy uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych mających wskazywać na ważny interes podatnika łub ważny interes publiczny oraz czy w ramach swego uznania nie naruszył on zasady swobodnej oceny dowodów.
Pojęcia "ważnego interesu podatnika" oraz "interesu publicznego" nie mają stałej treści, co wymaga każdorazowo dokonania oceny skutków rozstrzygnięć prawnych z punktu widzenia wartości, jaki mogą kryć się pod tym pojęciem. Zatem w każdym przypadku rozpatrywania wniosku podatnika o umorzenie zaległości podatkowych organ podatkowy musi dokonać oceny wskazanych przez podatnika lub ustalonych w toku postępowania okoliczności, czy mogą być uznane jako stanowiące o zaistnieniu "ważnego interesu podatnika" czy "interesu publicznego", uzasadniającego rezygnację z wierzytelności podatkowej, jaką jest należny podatek dla Skarbu Państwa (wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2002 r. sygn. akt SA/Sz 2272/00). W przedmiotowej sprawie wnioskodawca jako podstawę swojego żądania podał tylko swój ważny interes.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż prowadzenie postępowania w sprawie ulgi na wniosek podatnika nie uchyla ciążącego na organach podatkowych - na podstawie art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej - obowiązku podejmowania działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Nie mniej jednak wobec generalnej zasady obowiązującego prawa podatkowego, jaką jest płacenie podatków, instytucję umorzenia zaległości uznać należy za nadzwyczajny środek prawny. Dlatego przesłanki umożliwiające jej zastosowanie muszą mieć tę samą cechę, natomiast sposób dowodzenia ich wystąpienia nie może być pozbawiony obiektywizmu. Jego brak w postępowaniu podatkowym, wszczętym wnioskiem o przyznanie ulgi, i oparcie rozstrzygnięcia jedynie na subiektywnych i dodatkowo rozbieżnych oświadczeniach podatnika, który ma interes w wykazaniu przewidzianych w art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej okoliczności, stoi w sprzeczności z tym, iż ciężar wydatków na utrzymanie Państwa, w wyniku zwolnienia podatnika z ciążącego na nim obowiązku, zostanie przeniesiony na innych. W tym kontekście stwierdzić należy, iż Burmistrz Gminy i Miasta
9
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
L. w rozpoznawanej sprawie nie ograniczył się do zbadania przesłanek z art. 67 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, ale wielokrotnie wzywał stronę skarżącą do przedłożenia dokumentów dla celów oceny jej sytuacji finansowo-materialnej. Odpowiedział również na zapytanie strony dotyczące precyzyjnego określenia wymaganych dokumentów. Organ podatkowy dopełnił zatem ciążącego na nim obowiązku podjęcia czynności w celu zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Za takim wnioskiem przemawia również, fakt, iż postępowanie w sprawie umorzenia drugiej raty łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2004 r. toczy się od półtorej roku, strona skarżąca miała zatem sposobność złożenia dokumentów wskazanych w wezwaniach doręczanych jej w toku postępowania oraz w uzasadnieniach doręczonych jej decyzji pierwszo - i drugo-instancyjnych. Nadto lektura pism skarżącego, znajdujących się w aktach sprawy prowadzi, do konkluzji, iż posiada on wiedzę konieczną do aktywnego występowania w postępowaniu podatkowym i przedstawianiu dokumentów dla wykazania przesłanek uzasadniających jego żądanie. W świetle tych okoliczności należy stwierdzić, iż organy podatkowe wykonały ciążący na nich obowiązek należytego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Za nie znajdujący potwierdzenia w treści akt sprawy należy uznać wywód skargi, iż organy podatkowe nie uwzględniły okoliczności nie uzyskania pełnej zapłaty za zboże zebrane w 2004 r. Fakt ten został bowiem ujęty w uzasadnieniu rozstrzygnięć pierwszej i drugiej instancji. Natomiast wskazana w skardze okoliczność zawalenia się budynku gospodarczego w gospodarstwie wnioskodawcy nie była powoływana przez wnioskodawcę w toku postępowania podatkowego, dlatego nie można jej skutecznie podnoszona dla poparcia zarzutu niepełnego ustalenia stanu faktycznego. I tak w ocenie Sądu zarzut naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje uzasadnienia w stanie sprawy.
Również przeprowadzenie przez organy podatkowe oceny sposobu dowodzenia przez stronę skarżącą jej ważnego interesu w umorzeniu zaległości podatkowej nie daje - zdaniem Sądu - podstawy do stwierdzenia, iż naruszone zostały przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wątpliwość co do ścisłości oświadczeń wnioskodawcy o uzyskiwanych przychodach, wysokości kosztów ich uzyskania, wartości posiadanego majątku oraz wydatkach na utrzymanie własne oraz jego dzieci, wywołana rozbieżnymi strony w tym zakresie wskazaniami, uza-
10
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
sadniała żądanie przez organy przedstawienia dowodów w postaci dokumentów, pochodzących od innych niż skarżący źródeł. Treść dokumentów pochodzących z tych obiektywnych źródeł pozwoliłaby bowiem na ustalenie stanu majątkowego i rodzinnego skarżącego bez tych wątpliwości, których wystąpienia w sprawie nie można pogodzić z uczynieniem wyjątku od zasady powszechności opodatkowania, czego de facto Z. W. zażądał w piśmie z dnia [...]. Twierdzenie, iż takie dokumenty (faktury, orzeczenie o obowiązku alimentacyjnym wobec dwójki dzieci) nie istnieją, nie może odnieść zamierzonego skutku, gdyż oczywista dla Sądu jest możliwość uzyskania ich kopii, duplikatów lub odpisów. Ich przedstawienia wymagała w niniejszej sprawie staranność, do zachowania której przy wykazywaniu podstaw swojego wniosku obliguje wystąpienie z żądaniem wyłączenia od obowiązku podatkowego. Oceniając sposób, w jaki nastąpiło zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie uwzględnienia ważnego interesu podatnika, oraz mając na uwadze jego obowiązki wobec budżetu Państwa, Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 122 i 191 Ordynacji podatkowej. Zaskarżonej decyzji, a także rozstrzygnięciu ją poprzedzającemu, nie można bowiem pozostawić zarzutu, że zostało wydane bez podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, natomiast swobodne uznanie organu podatkowego w niniejszej sprawie zastąpiło dowolne uznanie. Świadczy o tym wynikający z akt sprawy tok postępowania organów oraz wywiedziona w wyczerpujących uzasadnieniach tych orzeczeń argumentacja. W tymi miejscu nadmienić należy, iż ocena sytuacji materiałnej i rodzinnej skarżącego, przyjęta przez organy podatkowe w wyniku jej badania pod kątem wystąpienia w sprawie interesu podatnika, uzasadniającego umorzenie podatnikowi drugiej raty łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2004 w kwocie [...], jest prawidłowa. Zdaniem Sądu niedopuszczalne jest zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w wyżej wskazanej kwocie osoby dysponującej majątkiem o wartości wynikającej z jej oświadczeń, przedstawionych dokumentów i ustaleń organów, uzyskującej z prowadzonej działalności rolniczej dochód oraz otrzymującej w ramach programów Wspólnoty Europejskiej świadczenia pieniężne w znacznej wysokości.
Na marginesie w odniesieniu do zarzutu przewlekłości postępowania podatkowego winno się stwierdzić, iż nie może on być przyjęty za podstawę uwzględnienia
11
sygn. akt I SA/Wr 1038/05
skargi. Już sam fakt podniesienia tego zarzutu przez stronę, która swoimi czynnościami (np. zapytanie o sprecyzowanie wezwania) w postępowaniu przyczyniła się do wydłużenia czasu procedowania przez organy podatkowe, iż należy uznać go za nieuzasadniony, a tym samym nieskuteczny.
Z powyższych względów uznając, iż zaskarżone decyzje, którymi orzeczono o odmowie umorzenia II raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2004 rok nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako nieuzasadnioną oddalił.
12