Orzeczenie · 2024-11-08

I SA/WA 967/24

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Miejsce

Warszawa

Data

2024-11-08

NSAnieruchomościWysokawsa

nieruchomościprawo wieczystego użytkowaniadekret warszawskigospodarka nieruchomościamipostępowanie administracyjneWSAWarszawa

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego, która uchyliła decyzję Prezydenta m.st. Warszawy odmawiającą przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w Warszawie przy ul. [...]. Grunt ten, objęty dekretem z 1945 r., był przedmiotem wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego przez następców prawnych przedwojennej właścicielki. Organy administracji odmówiły przyznania prawa, opierając się na art. 214a ust. 1 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi negatywną przesłankę ustanowienia użytkowania wieczystego w przypadku przeznaczenia nieruchomości na cele nauki, oświaty i kultury. Sąd uznał jednak, że organy obu instancji błędnie zastosowały ten przepis. Sąd podkreślił, że przepis ten odnosi się do formalnego przeznaczenia nieruchomości, a nie do jej faktycznego wykorzystania. Organy oparły swoje decyzje na fakcie, że nieruchomość była od lat 60. XX wieku użytkowana przez Polską Akademię Nauk, nie badając jednak jej aktualnego, formalnego przeznaczenia zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego lub innym aktem. Sąd stwierdził również naruszenie zasad postępowania dowodowego, w tym brak przeprowadzenia oględzin nieruchomości i nieuwzględnienie przedstawionych przez strony dowodów. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wykładni prawnej przedstawionej w wyroku.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja art. 214a ust. 1 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami w kontekście dekretu warszawskiego, znaczenie formalnego przeznaczenia nieruchomości nad faktycznym wykorzystaniem, prawidłowość postępowania dowodowego w sprawach administracyjnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji gruntów warszawskich objętych dekretem z 1945 r. oraz interpretacji konkretnego przepisu ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Zagadnienia prawne (2)

Czy przeznaczenie nieruchomości na cele nauki, oświaty i kultury, zgodnie z art. 214a ust. 1 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, może być wykazane na podstawie faktycznego sposobu wykorzystania nieruchomości, czy też wymaga formalnego aktu planistycznego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Przeznaczenie nieruchomości na cele nauki, oświaty i kultury, jako negatywna przesłanka ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, wymaga ustalenia formalnego przeznaczenia gruntu na mocy aktu planistycznego lub innego formalnego aktu, a nie jedynie na podstawie faktycznego sposobu jego wykorzystania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy obu instancji błędnie zinterpretowały art. 214a ust. 1 pkt 7 u.g.n., opierając się na faktycznym użytkowaniu nieruchomości przez Polską Akademię Nauk, zamiast na jej formalnym przeznaczeniu. Przepis ten odróżnia przeznaczenie od faktycznego wykorzystania, a ocena musi uwzględniać stan faktyczny na dzień wydania decyzji odmownej.

Czy organy administracji prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy w sprawie dotyczącej przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu warszawskiego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organy obu instancji naruszyły zasady postępowania dowodowego, w tym art. 77 ust. 1, art. 80 oraz art. 85 k.p.a., poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego, brak przeprowadzenia oględzin nieruchomości i nieuwzględnienie przedstawionych przez strony dowodów.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że brak prawidłowego postępowania dowodowego, w tym brak oględzin i nieuwzględnienie fotografii wskazujących na komercyjne wykorzystanie nieruchomości, doprowadził do wadliwego ustalenia stanu faktycznego i błędnego zastosowania przepisów prawa materialnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego oraz punkt pierwszy decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 27 lutego 2023 r.

Przepisy (14)

Główne

u.g.n. art. 214a § ust. 1 pkt 7

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

Przeznaczenie nieruchomości na cele nauki, oświaty i kultury stanowi negatywną przesłankę odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, ale musi być oparte na formalnym przeznaczeniu, a nie na faktycznym wykorzystaniu.

dekret art. 7 § ust. 1

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy

Dotyczy wniosku o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) do gruntu warszawskiego.

Pomocnicze

dekret art. 7 § ust. 2

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy

Określa przesłanki, które należy pogodzić z przeznaczeniem gruntu według planu zabudowania.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji w przypadku naruszenia prawa materialnego lub zasad postępowania.

p.p.s.a. art. 135

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji.

p.p.s.a. art. 111 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do połączenia spraw do wspólnego rozpoznania.

p.p.s.a. art. 106 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do dopuszczenia dowodów na rozprawie.

ustawa o PAN

Ustawa z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk

Reguluje zadania Polskiej Akademii Nauk, ale nie stanowi podstawy do ustalenia przeznaczenia nieruchomości.

k.p.a. art. 77 § ust. 1