I SA/Wa 947/21

I SA/Wa 947/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-04-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-05-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /przewodniczący/
Anna Fyda-Kawula /sprawozdawca/
Łukasz Trochym
Symbol z opisem
6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne
Wywłaszczanie nieruchomości
Sygn. powiązane
I OSK 1692/22 - Wyrok NSA z 2025-08-28
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, sędzia WSA Łukasz Trochym, asesor WSA Anna Fyda-Kawula (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości 1. uchyla zaskarżone postanowienie w części utrzymującej w mocy postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w punkcie II oraz postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w punkcie II; 2. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2020 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.) w zw. z art. 124 ust. 1b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 65 ze zm.) w zw. z art. 33 ust. 7 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2410 ze zm.) oraz art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2460 ze zm.) w wyniku wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (Skarżąca) o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] lipca 2020 r. nr [...], uzgadniające w zakresie urządzeń łączności publicznej projekt decyzji [...] przedłożonej przez Starostę [...].
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wskazał, że Starosta [...] pismem z [...] stycznia 2020 r. na podstawie art. 124 ust. 1b ustawy o gospodarce nieruchomościami przedłożył Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej do uzgodnienia projekt ww. decyzji. Z sentencji projektu tej decyzji wynikało, że organ ten na podstawie art. 33 ust. 7 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych w zw. z art. 124 ust. 1, 1b, 2, 3, 4, 6 i 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku Skarżącej, zamierza orzec o:
1) ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...],[...] obręb [...], Miasto [...], poprzez udzielenie zezwolenia na umożliwienie korzystania z infrastruktury telekomunikacyjnej, tj. kanalizacji kablowej, kabli telekomunikacyjnych i urządzeń telekomunikacyjnych, umieszczonych na części ww. nieruchomości,
2) ustaleniu obszaru udostępnienia części ww. nieruchomości,
3) odmowie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...], w związku ze złożonym wnioskiem przez Skarżącą, w sprawie zobowiązania Gminy Miejskiej [...] do udostępnienia ww. nieruchomości w celu umożliwienia korzystania z infrastruktury telekomunikacyjnej, tj. kanalizacji kablowej, kabli telekomunikacyjnych i urządzeń telekomunikacyjnych, umieszczonych na tych nieruchomościach.
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej postanowieniem z [...] lipca 2020 r. nr [...] na podstawie art. 106 § 5 k.p.a. w zw. z art. 124 ust. 1b ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 33 ust. 7 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz art. 206 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne uzgodnił w zakresie urządzeń łączności publicznej projekt decyzji nr [...] przedłożony przez Starostę [...] w sprawach:
I. ograniczenia na rzecz Skarżącej sposobu korzystania z części nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako działki nr [...] obręb [...], Miasto [...], poprzez udzielenie zezwolenia Skarżącej na umożliwienie korzystania z infrastruktury telekomunikacyjnej, tj. kanalizacji kablowej, kabli telekomunikacyjnych i urządzeń telekomunikacyjnych umieszczonych na tej nieruchomości;
II. odmowy ograniczenia sposobu korzystania z:
1) części nieruchomości w zakresie działek oznaczonych nr [...] oraz [...],
2) części nieruchomości w zakresie działki oznaczonej nr [...],
3) części nieruchomości w zakresie działki oznaczonej nr [...],
w celu umożliwienia korzystania z infrastruktury telekomunikacyjnej, tj. kanalizacji kablowej, kabli telekomunikacyjnych i urządzeń telekomunikacyjnych umieszczonych na tych nieruchomościach.
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej w wyniku wniosku Skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy (dotyczącym uzgodnienia punktu 3 projektu decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...], który stanowi o odmowie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nr [...]) zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2020 r. utrzymał w mocy postanowienie z [...] lipca 2020 r. W uzasadnieniu przedstawił treść przepisów stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia. Definiując pojęcie "obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej", którym ustawodawca posługuje się w art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych organ odwołał się do treści art. 2 pkt 8 ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 219, poz. 1864 ze zm.). Stwierdził, że kanalizacja kablowa mieści się w pojęciu telekomunikacyjnego obiektu budowlanego. W związku z tym, przesłanka przedmiotowa, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r., a która odnosi się do umieszczania obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej, została w tej sprawie spełniona. Podmiotem zobowiązanym do udostępnienia nieruchomości na rzecz Skarżącej na cele wskazane w art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych jest właściciel nieruchomości, tj. Gmina [...]. Skarżąca jest operatorem, o którym mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z 7 maja 2010 r. Inwestycja Skarżącej polegająca na wybudowaniu kanalizacji kablowej wraz z umieszczonymi w niej kablami światłowodowymi, spełnia wymogi inwestycji celu publicznego, gdyż jest to zamierzenie w zakresie łączności publicznej, a także ma znaczenie co najmniej lokalne, ponieważ jej budowa umożliwia korzystanie z szerokopasmowej sieci telekomunikacyjnej mieszkańcom miasta [...].
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej stwierdził ponadto, że wątpliwości prawne budzi natomiast kwestia wykonania przez Skarżącą infrastruktury telekomunikacyjnej za zgodą właściciela nieruchomości, na których ta infrastruktura została umieszczona. O ile w przypadku realizacji inwestycji na nieruchomościach objętych punktem I postanowienia z [...] lipca 2020 r. udzielenie zgody zostało potwierdzone przez Gminę [...], to korzystanie z części nieruchomości objętych punktem II tego postanowienia Gmina ta traktuje jako samowolne. Zgodę na umieszczenie infrastruktury na częściach działek objętych punktem I ww. postanowienia Gmina wyraziła w formie zezwolenia na czasowe zajęcie gruntu w celu prowadzenia prac związanych z budową kanalizacji kablowej. W odniesieniu natomiast do działek pozostających w obszarze objętym punktem II tego postanowienia stanowiących drogi wewnętrzne Gmina określiła zasady oparte o rozwiązania właściwe dla zajmowania pasa drogowego dróg publicznych, włącznie z przewidzianymi tam zezwoleniami. W zaistniałej sytuacji, zdaniem Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej zasadne jest umożliwienie Skarżącej korzystania z nieruchomości wymienionych w punkcie I powołanego postanowienia w zakresie eksploatacji i konserwacji umieszczonej na niej infrastruktury telekomunikacyjnej w oparciu o wyrażone przez Gminę zgody w formie zezwoleń na czasowe zajęcie nieruchomości w celu budowy kanalizacji kablowej. Nie jest natomiast dopuszczalne udzielenie zezwolenia na korzystanie z nieruchomości objętych punktem II ww. postanowienia w celu umożliwienia korzystania z infrastruktury telekomunikacyjnej, tj. kanalizacji kablowej, kabli telekomunikacyjnych i urządzeń telekomunikacyjnych na nich umieszczonych, jeżeli na ich umieszczenie Skarżąca nie posiadała zgody właściciela tych nieruchomości.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w części, w jakiej utrzymuje ono w mocy tę część postanowienia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] lipca 2020 r., która dotyczy uzgodnienia punktu 3 projektu decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...], który stanowi o odmowie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nr [...]. Skarżąca wniosła o uchylenie wydanych w sprawie postanowień w zaskarżonym zakresie i zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
1. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że Gmina [...] - uczestnik postępowania nie wyraził zgody na wybudowanie przez Skarżącą infrastruktury telekomunikacyjnej na działkach nr [...], podczas gdy zezwoleniem z [...] września 2017 r. uczestnik postępowania 1) zezwolił Skarżącej na zlokalizowanie przez Skarżącą infrastruktury telekomunikacyjnej na działkach nr [...] - z czego wprost wynika zgoda uczestnika postępowania na wybudowanie przez Skarżącą infrastruktury telekomunikacyjnej na tych nieruchomościach oraz na dysponowanie tymi nieruchomościami na cele budowlane; 2) oświadczył, że Skarżąca nie może wybudować infrastruktury telekomunikacyjnej na części nieruchomości o nr [...], które są urządzone - z czego a contrario wynikało, że Skarżąca może wybudować infrastrukturę telekomunikacyjną na tej części tych nieruchomości, która nie jest urządzona, co Skarżąca uczyniła;
2. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że Skarżąca domaga się w tym postępowaniu legalizacji infrastruktury telekomunikacyjnej na działkach o nr: [...], podczas gdy Skarżąca nie wnosiła o legalizację, a jedynie o wydanie decyzji uprawniającej ją do wejścia na nieruchomości, celem eksploatacji istniejącej infrastruktury telekomunikacyjnej.
Na wypadek, gdyby ww. zarzuty nie zostały uznane za zasadne, zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła także naruszenie:
1. art. 33 ust. 1-3 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz art. 2 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, że:
1) uczestnik postępowania nie był/jest zobowiązany do stosowania art. 33 ust. 1-3 powołanej ustawy, a przez to, że był/jest uprawniony do samodzielnego, niezgodnego z przepisami ukształtowania procedur dostępu do nieruchomości pozostających w jego dyspozycji;
2) uczestnik postępowania był/jest uprawniony do wyłączenia stosowania przepisów ww. ustawy z 7 maja 2010 r.;
3) Skarżąca była/jest zobowiązana do postępowania zgodnego z procedurami dostępu do nieruchomości narzuconymi przez uczestnika postępowania;
2. art. 33 ustawy z 7 maja 2010 r. w zw. z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zamiarem ustawodawcy było umożliwienie przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu uzyskania decyzji o dostępie do nieruchomości na potrzeby eksploatacji istniejących urządzeń, wyłącznie w sytuacji, gdy operator utracił uprzednio posiadany tytuł prawny do zajmowania danej nieruchomości na ten cel;
3. art. 7 k.p.a. poprzez pominięcie rozważań co do tego, jaki skutek dla mieszkańców Zgorzelca będzie miała decyzja o odmowie uwzględnienia wniosku Skarżącej, co do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości o nr: [...], a także tego, że przedmiotem tego postępowania są nieruchomości gminne – co doprowadziło do wydania uzgodnienia z pominięciem słusznego interesu społecznego i w taki sposób, jak gdyby przedmiotem postępowania były nieruchomości stanowiące własność prywatną;
4. art. 8 § 1 k.p.a. i art. 2 Konstytucji RP poprzez wydanie rozstrzygnięcia niekorzystnego dla Skarżącej, która w tej sprawie działała w zaufaniu do uczestnika, pozostając w błędnym przekonaniu (wywołanym jego działaniem) co do tego, że nieruchomościami gminnymi stanowiącym drogi wewnętrzne uczestnik rozporządza jako organ administracji oraz że drogowe przeznaczenie tych nieruchomości oraz fakt przysługiwania uczestnikowi prawa własności tych nieruchomości decydują o tym, że nieruchomości te wyłączone są obrotu gospodarczego, zaś budowa infrastruktury telekomunikacyjnej na tych nieruchomościach odbywa się na zasadach określonych w art. 39 i 40 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca Spółka przedstawiła argumenty na poparcie podniesionych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji rozstrzygając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...). Sąd nie może natomiast orzekać w kwestiach wykraczających poza przedmiot zaskarżenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 stycznia 2005 r., sygn. akt OSK 1595/04).
Kontrolując wydane w sprawie postanowienia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] listopada 2020 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie tego organu z [...] lipca 2020 r. uzgadniające w zakresie urządzeń łączności publicznej projekt decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...], Sąd stwierdził, że nie są one zgodne z prawem, co do rozstrzygnięcia określonego w punkcie II postanowienia z [...] lipca 2020 r. oraz w konsekwencji, co do utrzymania w mocy tego postanowienia zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2020 r. w tej części.
Granice tej sprawy wyznaczył wniosek strony Skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczący uzgodnienia punktu 3 projektu decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...], którego dotyczy punkt II postanowienia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] lipca 2020 r. o odmowie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nr [...]. Również tylko tej części ww. postanowień, rozstrzygającej o odmowie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nr [...] dotyczy skarga.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku wniosku Skarżącej Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2020 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie tego organu z [...] lipca 2020 r., oceniając przy tym zarówno uzgodnienie dotyczące punktu I, jak i punktu II tego postanowienia. Wykroczył zatem poza zakres zaskarżenia określony we wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy, jednakże z uwagi na określony w skardze zakres zaskarżenia wydanych w prawie postanowień Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, ta ich część (dotycząca punktu I postanowienia z [...] lipca 2020 r.) wolą strony Skarżącej nie podlegała kontroli Sądu. Było to również podyktowane wynikającym z treści art. 134 § 2 p.p.s.a. zakazem orzekania na niekorzyść skarżącego.
Mając na uwadze tak określone granice sprawy, o których stanowi powołany na wstępie art. 134 § 1 p.p.s.a., Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej ww. postanowieniami dokonywał uzgodnienia w zakresie urządzeń łączności publicznej projektu ww. decyzji Starosty [...] na podstawie przepisów art. 106 § 5 k.p.a. w zw. z art. 124 ust. 1b ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 33 ust. 7 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych oraz art. 206 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne.
Zgodnie z treścią art. 206 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne postępowanie przed Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Stosownie do treści art. 106 § 1 k.p.a. jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Zgodnie z treścią art. 33 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych właściciel, użytkownik wieczysty nieruchomości lub zarządca nieruchomości, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest obowiązany umożliwić operatorom, podmiotom, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, oraz jednostkom samorządu terytorialnego wykonującym działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1, umieszczenie na nieruchomości obiektów i urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej w celu niezwiązanym z zapewnieniem telekomunikacji w budynku znajdującym się na tej nieruchomości, w szczególności instalowanie urządzeń telekomunikacyjnych, przeprowadzanie linii kablowych pod nieruchomością, na niej lub nad nią, umieszczanie tabliczek informacyjnych o urządzeniach, a także ich eksploatację i konserwację, jeżeli nie uniemożliwia to racjonalnego korzystania z nieruchomości, w szczególności nie prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości nieruchomości. Warunki korzystania z nieruchomości ustala się w umowie, która jest zawierana na piśmie w terminie 30 dni od dnia wystąpienia przez operatora z wnioskiem o jej zawarcie (art. 33 ust. 3 powołanej ustawy). Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 3, nie zostanie zawarta umowa, stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 i art. 124a ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 33 ust. 7 powołanej ustawy).
Stosownie do treści art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zgodnie zaś z treścią przepisu ust. 1b zdanie pierwsze cytowanego artykułu w zakresie urządzeń łączności publicznej decyzję w sprawie zezwolenia wydaje się w uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że uzgodnienie decyzji w trybie art. 106 k.p.a. polega na wyrażeniu zgody na konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia, jakie ma podjąć organ prowadzący postępowanie główne. Uzgodnienie dotyczy oceny zgodności projektu decyzji z przepisami prawa regulującymi konkretną sprawę, w związku z którą ustawodawca nakłada obowiązek uzgodnienia. Organ uzgadniający działa na podstawie przepisów normujących zakres uzgodnienia, jest podmiotem wyspecjalizowanym, stąd do jego właściwości należy kontrola zgodności zamierzenia inwestycyjnego z daną regulacją materialnego prawa administracyjnego. Nie może wyjść poza ustawowo określony zakres uzgodnienia, a oceny dokonuje z punktu widzenia przepisów prawa regulującego daną kwestię. Nie ma wpływu na sposób prowadzenia postępowania w sprawie wydania decyzji, ocenia jedynie jej projekt (por. wyroki NSA: z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 539/14, z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2322/10 i z dnia 14 czerwca 2016, sygn. akt II OSK 2416/14).
Oznacza to, że organ uzgadniający ocenia projekt decyzji i wyraża stanowisko w zakresie, w którym uzgadnia wnioskowaną inwestycję. W rozpoznawanej sprawie uzgodnienie projektu ww. decyzji Starosty [...] miało nastąpić wyłącznie w zakresie urządzeń łączności publicznej, co Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej określił wyraźnie w treści rozstrzygnięcia w postanowieniu z [...] lipca 2020 r.
Do zadań organu uzgadniającego nie należały zatem kwestie związane z prawidłowością procedowania w przedmiocie wydania decyzji w trybie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stwierdzenie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, że nie jest dopuszczalne udzielenie zezwolenia na korzystanie z nieruchomości objętych punktem II ww. postanowienia w celu umożliwienia korzystania z infrastruktury telekomunikacyjnej, tj. kanalizacji kablowej, kabli telekomunikacyjnych i urządzeń telekomunikacyjnych na nich umieszczonych, jeżeli na ich umieszczenie Skarżąca nie posiadała zgody właściciela tych nieruchomości, stanowiło, zdaniem Sądu, wypowiedź wykraczającą poza zakres, w jakim uzgodnienie miało nastąpić.
Rolą organu uzgadniającego – Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, o którym stanowi art. 124 ust. 1b ustawy o gospodarce nieruchomościami była wyłącznie ocena, czy projekt uzgadnianej decyzji spełnia wymagania w kontekście zgodności z przepisami prawa w zakresie jego właściwości. Z uwagi na przyznanie danemu organowi funkcji niejako koordynatora, gdy chodzi o rozwój sieci szerokopasmowych, mógłby on przykładowo zgłosić uwagi, co do braku zasadności realizowania danego przedsięwzięcia, jako niesłużącego celom publicznym, o ile dysponowałby informacjami, że istnieje możliwość zapewnienia stosownego dostępu w oparciu o inną, istniejącą infrastrukturę (por. pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2521/20).
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dokonując uzgodnienia projektu decyzji w zakresie urządzeń łączności publicznej wypowiedział się co do kwestii, która wykroczyła poza zakres uzgodnienia, jakim miały być urządzenia łączności publicznej.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] lipca 2020 r. w zaskarżonej części nie są więc zgodne z przepisami prawa, stanowiącymi podstawę rozstrzygnięcia. Poza granicami jego kompetencji (a tym samym rozważań) powinna być bowiem kwestia (eksponowana również w skardze), a dotycząca uzyskania przez Skarżącą zgody na umieszczenie infrastruktury telekomunikacyjnej na nieruchomościach nr [...]. Podnoszone przez Skarżącą zarzuty dotyczą zatem w istocie projektowanej decyzji Starosty [...], nie zaś zaskarżonego postanowienia, które we wskazanym zakresie nie odpowiada prawu.
Zbadanie spełniania przesłanek określonych w przepisie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz przesłanek z art. 33 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych pozostaje bowiem w kompetencji organu wydającego decyzję ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości w ramach prowadzonego w tej sprawie postępowania głównego. Uzgodnienie przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej projektu decyzji wydawanej w postępowaniu głównym ograniczone było bowiem po pierwsze przedmiotem sprawy administracyjnej, a po drugie zakresem właściwości (zadań) tego organu współdziałającego (por. pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 20 listopada 1997 r., sygn. akt V SA 2699/96, opubl. w: ONSA 1998/4/123). Mogło tym samym dotyczyć tylko tych aspektów, które należą do kompetencji organu uzgadniającego.
Reasumując, w ocenie Sądu, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej miał w tej sprawie kompetencje do uzgodnienia decyzji Starosty [...] wyłącznie w ramach swojej właściwości, to jest w zakresie urządzeń łączności publicznej.
Wskazania co do dalszego postepowania wynikają wprost z oceny prawnej sformułowanej w uzasadnieniu tego wyroku i sprowadzają się do ponownego uzgodnienia projektu decyzji Starosty [...], wyłącznie w zakresie urządzeń łączności publicznej.
Ze wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a.