IV SA/Wa 119/05

IV SA/Wa 119/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jakub Linkowski /przewodniczący/
Joanna Kabat-Rembelska /sprawozdawca/
Otylia Wierzbicka
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jakub Linkowski Sędzia NSA Joanna Kabat – Rembelska (spr.) Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Protokolant Julia Dobrzańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi B. i S.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału geodezyjnego działki - oddala skargę -
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy I. z dnia [...] października 2004 r., opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału geodezyjnego działki ew. nr [...], położonej w obrębie T., gmina I., pomiędzy ulicami [...] i [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ drugiej instancji podniósł, że zgodnie z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi T. i T., gminy I., zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy I. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. działkę ew. nr [...] przecina projektowana droga gminna, lokalna – [...], oznaczona w planie symbolem 6KLg, zaś północna część działki znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...], przeznaczonym pod drogę gminną dojazdową – ul. [...]. Przedmiotem postępowania była ocena zgodności projektowanego podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stosownie do regulacji zawartej w art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.), zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Dokonując oceny organ opiniujący powinien uwzględnić zarówno przeznaczenie terenu jak i możliwość zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (art. 93 ust. 2 ustawy). Z załączonych do akt sprawy dokumentów wynika, że podział przedmiotowej nieruchomości jest związany z wydzieleniem gruntów na drogi publiczne. W związku z tym postępowanie w sprawie podziału nieruchomości, jako dotyczące celu publicznego, w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, mogło być wszczęte z urzędu. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego projektowany podział nieruchomości jest zgodny ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi T. i T., gminy I.. Jednocześnie Kolegium zauważyło, iż z uwagi na treść §37 ust. 2 uchwały w sprawie planu, określającego minimalną powierzchnię nowowydzielanych działek na 1000 m², pozostawienie działki o nr [...] jako działki samodzielnej, byłoby sprzeczne z ustaleniami planu.
Skargę na powyższe postanowienie wnieśli B. i S. małżonkowie M. – właściciele działki ew. nr [...]. Skarżący zarzucili, że na skutek podziału ich nieruchomości: stracą około 437 m² jej powierzchni, część działki zostanie pozbawiona dostępu do infrastruktury technicznej, co wpłynie na zmniejszenie jej wartości, zaś część działki, tworząca klin, nie będzie nadawała się do zagospodarowania. Ponadto skarżący zakwestionowali przebieg prac planistycznych zakończonych uchwaleniem planu jak i jego postanowienia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wv wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna.
Przede wszystkim zauważyć należy, że zarzuty skargi w istocie dotyczą ustaleń Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi T. i T.. W ramach kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd nie jest uprawniony do badania tych zarzutów. Uchwała Rady Gminy I. z dnia [...] czerwca 2002 r. w sprawie zatwierdzenia wymienionego planu jest, zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), aktem prawa miejscowego. Ustalenia obowiązującego planu były wiążące dla organów orzekających w sprawie zaopiniowania projektu podziału nieruchomości skarżących. Należy zwrócić uwagę, że organy prawidłowo oceniły zgodność projektowanego podziału nieruchomości skarżących z ustaleniami planu. Jak bowiem z nich wynika działka ew. nr [...] została w części przeznaczona na potrzeby komunikacji. Proponowany podział jest konsekwencją przyjętych i obowiązujących ustaleń planu. W projekcie podziału przewidziano utworzenie następujących działek: nr [...] o powierzchni 38 m² - przeznaczonej pod drogę gminną ul. [...], nr [...] o powierzchni około 146 m² - przeznaczonej do przyłączenia do działki sąsiedniej, nr [...] o powierzchni 253 m² – przeznaczonej pod ul. [...] i nr [...] o powierzchni 3628 m² – przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową ekstensywną. Podnieść należy, że działka nr [...] z uwagi na swoją powierzchnię nie może stanowić samodzielnej działki budowlanej. Jednakże powyższa okoliczność nie przesądza o niezgodności projektowanego podziału nieruchomości skarżących z ustaleniami planu miejscowego. Wskazana działka jest tzw. działką wynikową, powstałą nie w związku z zamiarem utworzenia nowej działki budowlanej, lecz z uwagi na konieczność wydzielenia działek przeznaczonych na potrzeby komunikacji. W takim wypadku, w ocenie Sądu nie ma zastosowania warunek określony w §37 ust. 2 planu dotyczący określenia powierzchni nowotworzonych działek budowlanych. Dodać należy, że działka ew. nr [...] może być przyłączona do działki sąsiedniej.
Odnosząc się do zarzutu zmniejszenia wartości nieruchomości skarżących zauważyć wypada, że zgodnie z art. 36 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, właścicielowi i użytkownikowi wieczystemu, zamierzającemu sprzedać nieruchomość, której wartość w związku z uchwaleniem planu miejscowego lub jego zmianą, uległa obniżeniu przysługują roszczenia odszkodowawcze, o ile wcześniej nie skorzystał z uprawnień określonych w art. 36 ust. 1 ustawy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.