I SA/Wa 2087/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Powiatu [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Powiat [...] złożył skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody z 1999 r. dotyczącej nabycia mienia Skarbu Państwa. Sąd administracyjny odrzucił skargę, stwierdzając, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, ponieważ nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Ministra Skarbu Państwa, mimo błędnego pouczenia w decyzji organu.
Sprawa dotyczyła skargi Powiatu [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z 2005 r., która odmówiła stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji Wojewody z 2000 r. w przedmiocie nabycia mienia Skarbu Państwa przez Województwo. Po serii decyzji i odwołań, w tym wyroku NSA z 2002 r. uchylającym decyzję Ministra z 2000 r., Minister Skarbu Państwa ostatecznie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody. Skarżący, Powiat [...], wniósł skargę do WSA, domagając się uchylenia decyzji Ministra. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargę. Sąd uzasadnił to tym, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, ponieważ decyzja Ministra z 2005 r. była decyzją pierwszoinstancyjną, od której przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie skarga do sądu. Mimo błędnego pouczenia w decyzji Ministra, zgodnie z art. 112 k.p.a., brak złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skutkował niedopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, nawet w przypadku błędnego pouczenia organu.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 PPSA, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Art. 112 k.p.a. stanowi, że błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała, co oznacza, że strona mogła złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro tego nie uczyniono, skarga była niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
PPSA art. 52 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 6 - skarga niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia
k.p.a. art. 127 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
od decyzji organu pierwszej instancji nie służy odwołanie, ale wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy
Pomocnicze
PPSA art. 134 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
pkt 2 - podstawa do stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego
k.p.a. art. 112
Kodeks postępowania administracyjnego
błędne pouczenie nie może szkodzić stronie
Dz. U. Nr 133, poz. 872 art. 60
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną
Dz. U. Nr 133, poz. 872 art. 62
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia
Skład orzekający
Jolanta Rudnicka
przewodniczący
Jerzy Siegień
sprawozdawca
Sławomir Antoniuk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia, zwłaszcza przy błędnym pouczeniu organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z k.p.a. i PPSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma znaczenie proceduralne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym, ale brakuje jej elementów faktycznych czy prawnych, które zainteresowałyby szerszą publiczność.
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 2087/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-05-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-11-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Jerzy Siegień /sprawozdawca/ Jolanta Rudnicka /przewodniczący/ Sławomir Antoniuk Symbol z opisem 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego Skarżony organ Minister Skarbu Państwa Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie : asesor WSA Sławomir Antoniuk asesor WSA Jerzy Siegień (spr.) Protokolant Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2006 r. sprawy ze skargi Powiatu [...] na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2000 r., na podstawie art. 60 i art. 62 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, z późn. zm.), stwierdził nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa, nieodpłatnie, z dniem 1 stycznia 1999 r. mienia Skarbu Państwa należącego w dniu 31 grudnia 1998 r. do Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w R. Od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. odwołał się Powiat [...] wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, uzasadniając, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] listopada 2000 r. nie odnosząc się do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyło Województwo [...], wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 czerwca 2002 r. sygn. akt I SA 59/01 stwierdził nieważność zaskarżonej, decyzji z uwagi na naruszenie zasady trwałości decyzji ostatecznej. Minister Skarbu Państwa po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. w zakresie pkt 1 dotyczącego nabycia z mocy prawa nieruchomości zabudowanej, położonej w R., objętej księgą wieczystą KW nr [...]. Województwo [...] pismem z dnia [...] lutego 2003 r. złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Minister Skarbu Państwa po rozpatrzeniu tego wniosku decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. Powiat [...]i ponownie zwrócił się do Ministra Skarbu Państwa o stwierdzenie z urzędu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r., wskazując w uzasadnieniu, iż zgodnie w uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2000 r. sygn. akt OPS 14/99, podjęcie czynności cywilnoprawnej nie stanowi przeszkody do stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] września 2005 r., po rozpoznaniu wniosku Powiatu [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. stwierdzającej nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa, nieodpłatnie z dniem 1 stycznia 1999 r. mienia Skarbu Państwa w skład, którego wchodzi: - nieruchomość zabudowana, położona w R. - [...] oznaczona w operacie ewidencji gruntów jako działka [...] o powierzchni [...] m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...] wraz z zabudowaniami i urządzeniami trwale z gruntem związanymi, - mienie ruchome należące w dniu [...] grudnia 1998 r. do Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w R. przy ul. [...], odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. W decyzji powyższej Minister Skarbu Państwa pouczył strony, że przysługuje im prawo jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za jego pośrednictwem, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. złożył Powiat [...], wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 127 § 3 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2005 r. została wydana w pierwszej instancji, po rozpoznaniu wniosku Powiatu [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2000 r. Minister Skarbu Państwa błędnie pouczył więc w tej decyzji, że przysługuje od niej prawo wniesienia przez stronę skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 112 k.p.a., w związku z art. 127 § 3 k.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Strony postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją mogą więc wystąpić, w terminie przewidzianym w art. 58 § 2 k.p.a., z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro zatem skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie skorzystał z przysługującego mu prawa wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją, to jego skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), należało odrzucić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI