I SA/Wa 935/04

I SA/Wa 935/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Emilia Lewandowska
Jan Tarno /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Sygn. powiązane
I OSK 272/05 - Wyrok NSA z 2006-01-12
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Zobowiązano do podjęcia czynności
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska WSA Emilia Lewandowska Protokolant Anna Milicka – Stojek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M. K., A. S., L. S., T. W. i E. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie nierozpoznania sprawy po wyroku sądu administracyjnego uchylającego postanowienie o zawieszeniu postępowania 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpoznania sprawy z wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego w przedmiocie prawa własności do gruntu nieruchomości [...] w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku i doręczenia akt administracyjnych sprawy; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz M. K., A. S., L. S., T. W. i E. R. kwoty po 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 16 września 2003 r., I SA 2697/01 uchylił postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] sierpnia 2001 r. i [...] marca 2000 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z [...] września 1959 r. o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu swego wyroku NSA podkreślił, że na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek ustalenia wszystkich stron postępowania i zapewnienia im czynnego udziału w postępowaniu. Orzeczenie to wraz z administracyjnymi aktami sprawy zostało doręczone Kolegium 24 października 2003 r.
Wnioskiem z 12 listopada 2003 r. (dowód nadania – k. 36 akt sądowych) M. K., A. S., L. S., T. W. i E. R. wezwali Kolegium do pilnego stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z [...] września 1959 r.
Nie doczekawszy się decyzji w sprawie, strony w dniu 21 maja 2004 r. wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na dalszą bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Podnoszą w niej, że mimo uprzedniego pisemnego wezwania do wykonania wyroku NSA, Kolegium - do dnia 11 maja 2004 r. – nie podjęło żadnych działań zmierzających w tym kierunku.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie jako bezpodstawnej. W jej uzasadnieniu stwierdzono, że do Kolegium wpływa duża liczba spraw, które rozpatrywane są wedle kolejności wpływu, co spowodowało konieczność przesunięcia przedmiotowej sprawy na dalszy termin. Podkreślono w niej, że wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy na dzień 15 sierpnia 2004 r., o czym zawiadomiono strony pismem z 28 czerwca 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku skargi na bezczynność czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.
Z analizy przepisów zawartych w art. 35 - 37 k.p.a. wynika, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Podanie skarżących nie zostało załatwione do tej pory, mimo że od doręczenia Kolegium stosownego orzeczenia NSA upłynął ponad rok i mimo upływu dodatkowego terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez tenże organ. Skoro Kolegium tego nie uczyniło, nawet po wyznaczeniu przez siebie dodatkowego terminu, to pozostaje ono w zwłoce, a skarga na jego bezczynność jest zasadna.
Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną, Sąd zobowiązuje organ do wydania aktu (...) w określonym terminie - art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przy tym, Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego - por. postanowienie NSA z 16 października 1996 r. (II SAB/Wr 13/96), niepublikowane.
Skoro więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pozostaje w zwłoce, to skargę należało uwzględnić. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono według art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.