I SA/Wa 766/05

I SA/Wa 766/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jolanta Zdanowicz /sprawozdawca/
Małgorzata Boniecka-Płaczkowska /przewodniczący/
Maria Tarnowska
Symbol z opisem
6070 Uwłaszczenie    państwowych   osób     prawnych   oraz   komunalnych    osób prawnych
Skarżony organ
Minister Budownictwa
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska Sędziowie WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Bożena Dąbkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi P.[...] S.A. w W. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
I SA/Wa 766/05
UZASADNIENIE
Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia P. [...] utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. zawieszające z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa prawa własności z mocy prawa z dniem 1 czerwca 2003 r. działki nr [...] położonej w obrębie [...] i uwłaszczenie P. [...] SA tą działką.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na przepis art. 37a ust. 1 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego, z którego jednoznacznie wynika, że dotyczy on nieruchomości nie będących własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego bądź PKP SA.
Wobec tego, że zachodzi prawdopodobieństwo nabycia tej nieruchomości przez Skarb Państwa w drodze zasiedzenia organ uznał, że rozstrzygnięcie sprawy własności nieruchomości stanowi zagadnienie wstępne z art. 97 § 1 pkt 4 kpa, a tym samym konieczne jest zawieszenie postępowania.
Skargę na powyższą decyzję złożyło P. [...] SA zarzucając naruszenie jej praw wynikających z art. 37a ustawy z dnia 8 września 2000 r. poprzez przyjęcie, że uwłaszczenie na podstawie tego przepisu może nastąpić jedynie po uprzednim postępowaniu cywilnym o zasiedzenie oraz błędne zastosowanie w tej sprawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organy administracji orzekając w sprawie, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił do Wojewody z wnioskiem o uwłaszczenie, z ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego PKP (Dz. U. Nr 84, poz. 948 ze zm.) nieruchomości, która stanowi infrastrukturę kolejową.
Stosownie do treści art. 37a ust. 1 powołanej ustawy wydanie decyzji w tym trybie uzależnione jest od spełnienia dwóch przesłanek, tj. grunty wchodzące w skład linii kolejowych muszą w dniu 28 lutego 2003 r. pozostawać we władaniu PKP, a jednocześnie grunty te nie mogą stanowić własności Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub samej PKP SA.
Organ administracji publicznej orzekając w sprawie bada zaistnienie powyższych przesłanek na datę wskazaną w zapisie ustawowym, a więc w art. 37a ust. 1 wyżej wymienionej ustawy.
W przedmiotowej sprawie, co wynika z akt sprawy, na określoną datę brak było dokumentu wskazującego, że grunty stanowiły własność Skarbu Państwa. Nadto w aktach administracyjnych nie ma nawet dowodu, że postępowanie przed sądem powszechnym o stwierdzenie zasiedzenia zostało wszczęte. Nie można zatem przyjąć, że ewentualne wszczęcie takiego postępowania może stanowić o wystąpieniu zagadnienia wstępnego dla rozstrzygnięcia na podstawie art. 37a ust. 1 ustawy. Decyzja wydana przez Wojewodę w kwestii nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa i nabycia przez P. [...] prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz nieodpłatnego nabycia znajdujących się na tym gruncie budynków i budowli z dniem 1 czerwca 2003 r. jest decyzją deklaratoryjną, bowiem nabycie to następuje w określonej dacie z mocy prawa.
Jak trafnie podniosła strona skarżąca w przedmiotowej sprawie wydanie decyzji możliwe jest bez konieczności orzekania przez sąd powszechny w kwestii zasiedzenia, a zatem zawieszenie postępowania nie miało podstaw. Organ administracji orzekając w dacie [...] grudnia 2004 r. i [...] stycznia 2005 r. winien kierować się obowiązującymi w tym czasie przepisami oraz stanem faktycznym i prawnym nieruchomości na datę wskazaną w tych przepisach, nie zaś prawdopodobieństwem zaistniałych w przeszłości zdarzeń, które nie zostały potwierdzone stosownymi dokumentami i co do których brak dowodu, że zostało dla ich potwierdzenia wszczęte postępowanie sądowe.
Reasumując, w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zaistniało zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, a więc zawieszając postępowanie administracyjne organy naruszyły powyższy przepis, co stanowi o konieczności uchylenia postanowień obu instancji na podstawie art. 145 § 1 ust. 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przy orzekaniu uwzględniono art. 152.