I SA/Wa 656/10

I SA/Wa 656/10 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-07-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-04-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogdan Wolski
Maria Tarnowska /przewodniczący/
Przemysław Żmich /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OSK 1910/10 - Wyrok NSA z 2011-11-04
Skarżony organ
Minister Budownictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 80 poz 721
art. 17
Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie: Sędzia WSA Bogdan Wolski Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. jawna W.B., U.M. z siedzibą w M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu odwołania W.B. i J.B. reprezentujących "A." W.B., J.B. Spółka Jawna, decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w całości i orzekł o zezwoleniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha, położone w obrębie [...], Gmina M., zapisanej w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w M. jako własność "A." W.B., J.B. Spółka Jawna.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Nieruchomość położona w Gminie M., obręb [...], oznaczona jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr, [...] o pow. [...] ha, decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej została przeznaczona pod budowę drogi [...] węzeł "[...] - węzeł "[...]".
Starosta M. decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...] orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa z przeznaczeniem pod inwestycję celu publicznego, jakim jest budowa drogi [...] węzeł "[...] - węzeł "[...]", prawa własności nieruchomości położonej w gminie M., obrębie [...], oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] stanowiące własność W.B. i J.B. na prawach współwłasności łącznej, wynikającej ze stosunku spółki cywilnej oraz ustalił odszkodowanie za wywłaszczone prawo własności na rzecz J. i W. B. w wysokości [...] zł.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...], działając na wniosek ,,A." W.B., J.B. Spółka Jawna, odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty M. z dnia [...] września 2007 r., nr [...].
Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] Minister Infrastruktury, po rozpatrzeniu odwołania "A." W.B., J.B. Spółka Jawna, uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz stwierdził nieważność decyzji Starosty M. z dnia [...] września 2007 r., nr [...].
Pismem z dnia [...] lipca 2008 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zwrócił się do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania w sprawie wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości.
Zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] Wojewoda [...] wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa przedmiotowej nieruchomości.
Pismem z dnia [...] grudnia 2008r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wystąpił do Wojewody [...] o udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oraz o nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. [...], zmienioną decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. oraz nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., został zatwierdzony projekt budowlany oraz udzielone pozwolenie na budowę. Ponadto przekazanie placu budowy dla wykonawcy odcinka inwestycji nastąpiło w dniu [...] listopada 2007 r., zaś realizacja inwestycji przewidziana jest w okresie 24 miesięcy. Wnioskodawca podał, że wobec stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Starosty M. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] i [...].
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] zezwolił Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonej pod budowę drogi [...] węzeł "[...] - węzeł "[...]", oznaczonej jako działki nr [...] i [...] oraz nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła W.B. i J.B. reprezentujący "A." W.B., J.B. Spółka Jawna wnosząc o uchylenie tej decyzji oraz o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności podnosząc, że organ wojewódzki popełnił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że właścicielem nieruchomości są W. i J. B., a nie "A." W.B., J.B. Spółka Jawna. Odwołująca się podniosła, że w wyniku przekształcenia spółki cywilnej na podstawie art. 26 § 4 Kodeksu spółek handlowych z mocy prawa wywłaszczana nieruchomość stała się własnością spółki jawnej, a co za tym idzie to spółka jawna jest stroną postępowania.
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w całości i orzekł o zezwoleniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i nr [...]. W uzasadnieniu organ podał, że stosownie do treści art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 958) do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
Minister wskazał, że przepis art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) stanowi, iż po wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wojewoda, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, udziela w uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe.
Organ podał, że pismem z dnia [...] lipca 2009 r. Wojewoda [...] przekazał protokół z przekazania terenu budowy w ramach budowy drogi [...] na odcinku "[...]" - węzeł "[...]" od km [...] do km [...] spisany w dniu [...] października 2007 r. oraz Indykatywny Wykaz Indywidualnych Projektów Kluczowych (...) W Ramach Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007-2013, z którego wynika, że realizacja budowy drogi [...] na odcinku [...] zaplanowana jest na lata 2007-2009.
W ocenie Ministra, w przedmiotowej sprawie zachodził "uzasadniony przypadek" w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, do niezwłocznego zajęcia nieruchomości.
Minister podkreślił, że charakter ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, wyrażony nie tylko w jej tytule, ale wynikający z całości uregulowań, których intencją jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji, służyć ma w istocie przyspieszeniu procesu realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych.
Organ zauważył, że w wyroku z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 187/08 (publ. CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził iż: "nie tylko planowane terminy realizacji inwestycji, czy też finansowanie inwestycji z funduszy europejskich oznaczają "uzasadniony przypadek", o którym mowa w art. 17 ust. 1 powołanej ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, ale również poprawa jakości i bezpieczeństwa ruchu użytkowników dróg jest zawsze" uzasadnionym przypadkiem" w rozumieniu tego przepisu.
Zdaniem Ministra, oznacza to, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 17 ustawy z dnia 10, kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.
Minister stwierdził, że w treści rozstrzygnięcia Wojewoda [...] orzekł o udzieleniu zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w Gminie M., oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...], stanowiącej współwłasność W. i J. B. jako wspólników spółki cywilnej.
Organ zauważył, że w dniu [...] marca 2009 r. w księdze wieczystej nr [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w M., jako właściciel przedmiotowej nieruchomości, oznaczonej jako działki nr [...] i [...] została ujawniona "A." W.B, J.B. Spółka Jawna, która powstała z przekształcenia spółki cywilnej, na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] stycznia 2003 r. o wpisie spółki "A." W.B, J.B. Spółka Jawna do Krajowego Rejestru Sądowego.
Wobec tego, zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia [...] maja 2009 r., sygn. akt [...] (LEX nr [...]) spółka jawna, będąca rezultatem ''przeistoczenia'' się spółki cywilnej staje się właścicielem ruchomości i nieruchomości dotychczasowej wspólności łącznej wspólników tej spółki, bez potrzeby dokonywania jakichkolwiek dodatkowych czynności prawnych, a tylko zgłaszając do odpowiednich rejestrów, ksiąg wieczystych itp. Wstępując ex lege w stosunki materialno - prawne spółki cywilnej (wspólników spółki cywilnej) wstępuje też w stosunki procesowe, np. jako strona toczącego się już postępowania sądowego ze wszelkimi uprawnieniami strony, zachowaniem terminów, obowiązków dowodowych itp.
W ocenie Ministra, powyższa okoliczność zobowiązuje do uchylenia decyzji Wojewody [...] orzekającej o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w gminie M., obręb [...], oznaczonej jako działki m [...] i [...].
Od decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] A. Spółka Jawna W.B., U.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła w szczególności błędną i dowolną wykładnię art. 9 oraz art. 10 Kpa poprzez przyjęcie, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo, a strony miały cały czas możliwość czynnego udziału w przedmiotowym postępowaniu. W skardze Spółka wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; 2) wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji; 3) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że błędem w ustaleniach faktycznych było przyjęcie, iż właścicielem przedmiotowych działek jest A. W.B., J.B. Spółka Jawna. Skarżąca wskazała, że A. W.B., J.B. Spółka jawna nie jest aktualnie właścicielem przedmiotowych działek, ponieważ w dniu [...] stycznia 2010 r. w księdze wieczystej nr [...] jako właściciel nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i [...] została ujawniona A. Spółka Jawna W.B., U.M., która powstała na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego S. – [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] stycznia 2010 r. W związku z powyższym, to nie A. W.B, J.B. Spółka Jawna powinna być uczestnikiem niniejszego postępowania, lecz A. Spółka Jawna W.B., U.M.. Spełnione zostały zatem wszystkie przesłanki do uchylenia decyzji, albowiem została ona wydana w stosunku do podmiotu, który nie może jej wykonać. Zdaniem skarżącej, podmiot posiadający przymiot strony, czyli A. Spółka Jawna W.B., U.M, czy wspólnicy tej Spółki (w szczególności U.M. – nowy wspólnik) nigdy nie zostali przez organ powiadomieni o prowadzonym postępowaniu. Strona, jak i wspólnicy Spółki nie mieli możliwości wzięcia udziału w czynnościach postępowania oraz składania wyjaśnień, wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji. Tym samy naruszone zostało przewidziane w art. 9 Kpa prawo strony do należytego i wyczerpującego informowania o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, a także przewidziane w art. 10 Kpa prawo strony do czynnego udziału w toczącym się postępowaniu w każdym jego stadium.
Skarżąca wskazała, że okoliczność faktyczna może być - zgodnie z art. 81 Kpa - uznana za udowodnioną tylko wtedy, gdy strona miała możność wypowiedzenia się, co do przeprowadzonych dowodów.
Skarżąca zauważyła, że organ dokonywał wszelkich doręczeń do A. W.B., J.B. Spółka Jawna, a zgodnie z obowiązującym w tym zakresie stanem faktycznym i prawnym, ujawnionym zresztą w księdze wieczystej i Krajowym Rejestrze Sądowym, doręczenia te powinni być dokonywane A. Spółka Jawna W.B., U.M., gdyż to A. Spółka Jawna W.B, U.M. powinna być stroną niniejszego postępowania.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 656/10 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest uzasadniona.
W niniejszej sprawie istota problemu sprowadza się do dokonania oceny, czy Minister Infrastruktury prawidłowo uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] i czy miał podstawy do wydania decyzji merytorycznej na podstawie art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721) – zwanej dalej specustawą, w brzmieniu pierwotnie obowiązującym.
Odnosząc się do pierwszego ze wskazanych wyżej zagadnień Sąd uznał, że Minister Infrastruktury zgodnie z prawem zastosował art. 138 § 1 pkt 2 Kpa i uchylił decyzję organu pierwszej instancji. Minister prawidłowo przyjął, że w dacie wydania decyzji przez organ pierwszej instancji właścicielem działek nr [...] i [...] nie byli W.B. i J.B. Nie budzi bowiem wątpliwości to, że spółka cywilna, której wspólnikami byli W.B. i J.B. przed dniem wydania przez Wojewodę [...] decyzji nr [...] przekształciła się w spółkę jawną. Z odpisu pełnego z KRS – rejestru przedsiębiorców Nr [...] wynika, że właścicielem przedmiotowego gruntu stała się spółką jawna prowadzona pod firmą A. W.B., J.B Spółka Jawna. Nabycie majątku dotychczasowych wspólników spółki cywilnej nastąpiło na podstawie art. 26 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. –zwanej dalej K.s.h.), w jego pierwotnym brzmieniu, a więc z mocy samego prawa (por. wyrok SN z dnia [...] września 2009 r., sygn. akt [...], LEX nr [...]). Wpis Spółki jawnej do rejestru nastąpił w dniu [...] listopada 2002 r. W skutek przekształcenia majątek nieruchomy wspólników dawnej spółki cywilnej obejmujący działki nr [...] i [...] (odpis zwykły z Kw nr [...]) stał się majątkiem spółki jawnej, jako odrębnego od jej wspólników podmiotu prawa, bez potrzeby dokonywania jakiejkolwiek czynności prawnej (por. wyrok SN z dnia [...] maja 2009 r., sygn. akt [...], LEX nr [...]). Zatem uznanie przez Wojewodę [...] w decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r., że właścicielami działek nr [...] i [...] są W. i J. B. na zasadach współwłasności łącznej wynikającej ze stosunku spółki cywilnej świadczyło o wadliwym wyjaśnieniu sprawy w aspekcie podmiotowym. Taka wadliwość przeprowadzonego postępowania miała charakter kwalifikowany Wobec tego Minister Infrastruktury miał podstawy do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji.
Analizując drugą z opisanych wyżej kwestii Sąd także uznał, że Minister Infrastruktury miał podstawy aby orzec o zezwoleniu Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] i [...], przeznaczonych na realizację celu publicznego w postaci budowy drogi [...] węzeł "[...]" węzeł "[...]", przebiegającej przez teren Województwa [...].
Zdaniem Sądu, Minister zasadnie przyjął, że w sprawie ma zastosowanie art. 17 specustawy w brzmieniu pierwotnie obowiązującym. Z przepisów zmieniających specustawę, tj: art. 5 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 220, poz. 1601 ze zm.) oraz art. 6 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 154, poz. 958) wynika, że przedsięwzięcia drogowe realizowane na podstawie decyzji lokalizacyjnych wydanych przed wejściem w życie przepisów zmieniających prowadzone są na podstawie przepisów dotychczasowych.
Poza sporem jest, że w momencie wejścia w życie ustaw zmieniających (odpowiednio 16 grudnia 2006 r. i 10 września 2008 r.) powyższa inwestycja publiczna była przedsięwzięciem drogowym realizowanym na podstawie decyzji lokalizacyjnej wydanej przed wejściem w życie ustaw zmieniających (ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...]). Zatem organ prawidłowo rozstrzygnął sprawę w oparciu o art. 17 specustawy, w jego pierwotnym brzmieniu.
Sąd podziela stanowisko Ministra, co do tego, że należało uwzględnić wniosek GDDKiA z dnia [...] grudnia 2008 r. o udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości.
Przepis art. 17 ust. 1 specustawy przewidywał, że po wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wojewoda, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, udziela w uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe.
Z powyższego przepisu wynika, że udzielenie przedmiotowego zezwolenia było możliwe jeżeli: 1) zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe; 2) sprawa o udzielenie zezwolenia jest tzw. "uzasadnionym przypadkiem".
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie obie te przesłanki zostały spełnione.
Z materiału dowodowego sprawy wynika, że w momencie wydania zaskarżonej decyzji postępowanie wywłaszczeniowe było w toku, ponieważ po stwierdzeniu przez Ministra w dniu [...] lipca 2008 r. (decyzja ostateczna) nieważności decyzji wywłaszczeniowej Starosty M. z dnia [...] września 2007 r. sprawa wywłaszczenia działek nr [...] i [...] trafiła ponownie do Wojewody [...]. Zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. organ pierwszej instancji poinformował strony o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego. Fakt otrzymania tego zawiadomienia potwierdził pełnomocnik GDDKiA w oświadczeniu złożonym do protokołu rozprawy.
Za trafne należało również uznać stanowisko Ministra, co do tego, że w niniejszej sprawie wystąpił "uzasadniony przypadek" obligujący organ do udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. We wniosku z dnia [...] grudnia 2008 r. i piśmie z dnia [...] stycznia 2009 r. GDDKiA podał, że przedmiotowa inwestycja jest ujęta w Indykatywnym Wykazie Kluczowych i Dużych Projektów realizowanych w ramach Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007 -2013 dla Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko oraz że jest współfinansowana ze środków Funduszu Spójności. Inwestor podał, że przekazał teren budowy na którym znajdują się przedmiotowe grunty wykonawcy inwestycji w listopadzie 2007 r., a realizacja inwestycji ma nastąpić w terminie 24 miesięcznym. Wnioskodawca wskazał, że Oddział GDDKiA dysponuje ważnym pozwoleniem budowlanym. GDDKiA podał, że droga [...] wpisana została w sieć [...] ([...]), stanowiącą element programu wspierającego rozwój wspólnego rynku Unii Europejskiej. Wnioskodawca podał, że niedotrzymanie terminu realizacji inwestycji może spowodować utratę funduszy z Unii Europejskiej. Argumentacja wniosku została poparta mapą drogowych odcinków sieci [...], pismem GDDKiA z dnia [...] marca 2008 r. i decyzją budowlaną Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r., nr [...], Indykatywnym Wykazem Indywidualnych Projektów Kluczowych, W Tym Dużych W Ramach Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007 -2013 (poz. [...] Wykazu dotyczy przedmiotowej inwestycji).
Zdaniem Sądu, argumentacja przedstawiona przez GDDKiA wskazuje, że inwestycja ta ma duże znaczenie dla rozwoju gospodarczego Rzeczypospolitej Polskiej jak i regionu europy środkowo – wschodniej, a zatem zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości było uzasadnione.
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia art. 9, 10 § 1 i art. 81 Kpa, w sposób uzasadniający uchylenie zaskarżonej decyzji. Nie można się zgodzić ze skarżącą, że A. Spółka jawna W.B., U.M. oraz jej wspólnicy, w szczególności U.M., zostali pozbawieni czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.
Zdaniem Sądu zmiany zachodzące w spółce jawnej, a dotyczące zmiany wspólników i zmiany firmy spółki w tym konkretnym przypadku nie prowadziły do powstania innego, nowego podmiotu prawa. Z analizy znajdujących się w aktach sprawy odpisów z KRS – rejestru przedsiębiorców wynika, że w niniejszej sprawie nie doszło do ustania bytu prawnego pierwotnie zarejestrowanego podmiotu, tj. A. W.B., J.B. Spółka Jawna, lecz podmiot ten od momentu zarejestrowania [...] listopada 2002 r. kilkakrotnie zmieniał nazwę oraz skład osobowy. Sąd zauważa, że A. Spółka Jawna W.B., U.M. nie powstała jako odrębny podmiot prawa. Spółka ta jest ujawniona w rejestrze sądowym pod takim samym numerem jak pierwotnie zarejestrowana A. W.B, J.B. Spółka Jawna, jej podstawą jest ta sama umowa spółki (później zmieniana); posiada ten sam nr REGON. Z rejestru nie wynika, że A. Spółka Jawna W.B, U.M. powstała w wyniku zawarcia nowej umowy spółki przez W.B. i U.M., czy na skutek jej prawnego wyodrębnienia z innego podmiotu w trybie przepisów o przekształceniu, łączeniu się i podziale spółek, zawartych w K.s.h. Akta sprawy oraz stanowisko skarżącej zawarte w skardze nie potwierdzają, aby na mocy czynności prawnej (umowy) nastąpiło zbycie przez A. W.B., J.B. Spółka Jawna nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i [...] na rzecz innej spółki.
Należy również zauważyć, że wspólnicy spółki jawnej, a więc i U.M. nie mogli być stroną postępowania administracyjnego, ponieważ właścicielem nieruchomości pozostaje Spółka a nie jej wspólnicy (art. 8 ust. 1 K.s.h.).
W tej sytuacji Sąd uznał, że mimo posługiwania się nieaktualną firmą Spółki w końcowym etapie postępowania, Minister zapewnił udział w postępowaniu właścicielowi wywłaszczanego gruntu i skierował do niego decyzję. Z akt sprawy wynika, że skarżąca kwitowała odbiór kierowanych do Spółki pism Ministra (pisma z dnia [...] czerwca 2009 r. i [...] grudnia 2009 r.) oraz doręczenie zaskarżonej decyzji.
Jeżeli natomiast chodzi zarzut naruszenia art. 10 § 1 i art. 81 Kpa poprzez brak zapewnienia skarżącej możliwości wypowiedzenia się, co do zgromadzonych dowodów, to Sąd podziela stanowisko skarżącej, że w aktach sprawy brak informacji na temat pouczenia strony o tym prawie. W ocenie Sądu naruszenie to nie miało jednak istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ przesłanki zawarte w art. 17 specustawy dokumentowane są na podstawie dowodów dotyczących realizacji inwestycji drogowej, pochodzących od organów władzy publicznej i uczestników procesu inwestycyjnego, a nie od osoby wywłaszczanej. Poza tym skarżąca w skardze nie wskazała w jakim zakresie jej wypowiedzenie się, co do dowodów znajdujących się w aktach sprawy mogło wpłynąć na jej wynik (merytoryczną treść decyzji).
Nie można się też zgodzić ze skarżącą, że zaskarżona decyzja została wydana w stosunku do podmiotu, który nie może jej wykonać. Trzeba wskazać, że analiza rejestru sądowego i księgi wieczystej pozwala ustalić, że A. Spółka Jawna W.B, U.M. (wpisana jak twierdzi skarżąca do księgi wieczystej Kw nr [...] w dniu [...] stycznia 2010 r.), to ta sama spółka jawna, co "A." W.B., J.B. Spółka Jawna (wpisana do księgi wieczystej nr [...] w dniu [...] marca 2009 r. jako właściciel przedmiotowych działek) i pierwotna A. W.B, J.B. Spółka Jawna, tyle że działająca w innym składzie osobowym i pod inną nazwą.
Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.