Orzeczenie · 2021-11-04

I SA/WA 639/21

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2021-11-04
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościużytkowanie wieczystedekrety warszawskieprawo administracyjnepostępowanie nadzorczestwierdzenie nieważnościplanowanie przestrzennebudownictwo mieszkaniowe

Sprawa dotyczyła skargi A. H. i E. H. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia [...] stycznia 2021 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z 1970 r. odmawiających ustanowienia użytkowania wieczystego części gruntu. Skarżący twierdzili, że decyzje dekretowe zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności art. 7 ust. 2 dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...], oraz ustawy o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych. Minister uchylił decyzję stwierdzającą nieważność i odmówił jej stwierdzenia, argumentując, że decyzje dekretowe były zgodne z obowiązującymi przepisami w dacie ich wydania, uwzględniając przeznaczenie nieruchomości zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego oraz normatywy zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając, że decyzja Ministra jest zgodna z prawem. Sąd podkreślił, że ocena decyzji z lat 70. powinna uwzględniać ówczesne realia prawne i nie można stosować współczesnych standardów. Stwierdzono, że organy dekretowe prawidłowo oceniły możliwość pogodzenia korzystania z gruntu przez dotychczasowych właścicieli z jego przeznaczeniem według planu zabudowania, biorąc pod uwagę również przepisy ustawy o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych oraz zarządzenie dotyczące normatywu zabudowy. W związku z tym, brak było podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście decyzji wydanych na podstawie dekretów z okresu PRL, zwłaszcza w sprawach dotyczących nieruchomości i użytkowania wieczystego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami warszawskimi i przepisami obowiązującymi w latach 70. XX wieku. Ocena rażącego naruszenia prawa jest zawsze indywidualna.

Zagadnienia prawne (3)

Czy decyzje wydane na podstawie dekretu o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...] z 1945 r., odmawiające ustanowienia użytkowania wieczystego, mogą zostać uznane za wydane z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, decyzje te nie zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, jeśli uwzględniały przeznaczenie nieruchomości zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego oraz inne obowiązujące przepisy, takie jak ustawa o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych i normatywy zabudowy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy dekretowe prawidłowo oceniły możliwość pogodzenia korzystania z gruntu przez dotychczasowych właścicieli z jego przeznaczeniem według planu zabudowania, biorąc pod uwagę całokształt obowiązujących przepisów w dacie wydania decyzji, a nie tylko sam dekret. W szczególności uwzględniono przepisy dotyczące terenów pod budownictwo jednorodzinne oraz normatywy zabudowy, które mogły ograniczać prawo do ustanowienia użytkowania wieczystego.

Czy ocena decyzji administracyjnych wydanych w latach 70. ubiegłego wieku powinna być dokonywana według współczesnych standardów prawnych i aksjologii?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ocena taka powinna być dokonywana wyłącznie w kontekście przepisów obowiązujących w dacie wydania kwestionowanej decyzji, badając jedynie rażące naruszenie ówcześnie obowiązującego prawa.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że przy ocenie decyzji wydanych kilkadziesiąt lat temu nie można stosować współczesnych standardów prawnych. Należy badać, czy organ naruszył w sposób rażący obowiązujące wówczas przepisy prawa, a nie czy decyzja jest zgodna z dzisiejszą wykładnią czy aksjologią.

Czy lakoniczne uzasadnienie decyzji dekretowych z lat 70. stanowi podstawę do stwierdzenia ich nieważności?

Odpowiedź sądu

Sąd wskazał, że nawet lakoniczne uzasadnienie decyzji dekretowej nie stanowi o jej nieważności, jeśli organ działał w granicach obowiązującego prawa. Ocena poprawności zastosowania przepisu prawa jest łagodniejsza w postępowaniu o stwierdzenie nieważności niż w postępowaniu zwyczajnym.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji dekretowych z 1970 r.

Przepisy (17)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dekret [...] art. 7 § ust. 2

Dekret z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...]

Gmina uwzględni wniosek, jeżeli korzystanie z gruntu przez dotychczasowego właściciela da się pogodzić z przeznaczeniem gruntu według planu zabudowania.

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji - wydanie z rażącym naruszeniem prawa.

Pomocnicze

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 127

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 1 pkt 6 i §3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 11

Kodeks postępowania administracyjnego

u.t.b.d.j. art. 11

Ustawa z dnia 22 maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach

u.p.p. art. 28

Ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. o planowaniu przestrzennym

u.p.p. art. 14 § ust. 3

Ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. o planowaniu przestrzennym

u.p.p. art. 30 § ust. 1 i ust. 2 pkt 1

Ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. o planowaniu przestrzennym

u.p.p. art. 31 § ust. 1

Ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. o planowaniu przestrzennym

p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

ustawa COVID-19 art. 15zzs4 § ust. 3

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy dekretowe prawidłowo oceniły możliwość pogodzenia korzystania z gruntu przez dotychczasowych właścicieli z jego przeznaczeniem według planu zabudowania, uwzględniając całokształt obowiązujących przepisów. • Przepisy dekretu należy rozpatrywać z uwzględnieniem jego miejsca w całym systemie prawa obowiązującym w dacie wydawania decyzji dekretowych. • Normatywy zabudowy oraz przepisy ustawy o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych mogły stanowić podstawę do odmowy ustanowienia użytkowania wieczystego.

Odrzucone argumenty

Decyzje dekretowe zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). • Brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i jego wybiórcza ocena przez organ. • Niedostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne zaskarżonej decyzji. • Błędna wykładnia art. 7 ust. 2 dekretu w związku z przepisami k.p.a.

Godne uwagi sformułowania

ocena decyzji z lat 70. powinna uwzględniać ówczesne realia prawne • rażące naruszenie prawa to naruszenie tzw. kwalifikowane, w uproszczeniu o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, oczywiste • treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z treścią przepisu przez ich proste zestawienie ze sobą • nie można do ich oceny stosować obecnie obowiązujących standardów prawnych i aksjologii stosowania prawa

Skład orzekający

Gabriela Nowak

przewodniczący

Joanna Skiba

sprawozdawca

Anna Falkiewicz-Kluj

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście decyzji wydanych na podstawie dekretów z okresu PRL, zwłaszcza w sprawach dotyczących nieruchomości i użytkowania wieczystego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami warszawskimi i przepisami obowiązującymi w latach 70. XX wieku. Ocena rażącego naruszenia prawa jest zawsze indywidualna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy interpretacji przepisów z okresu PRL w kontekście współczesnego prawa administracyjnego, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie. Jednakże, stan faktyczny jest dość specyficzny i nie dotyczy powszechnych problemów.

Jak sądy oceniają decyzje z PRL-u? Kluczowe zasady interpretacji 'rażącego naruszenia prawa'.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst