I SA/Wa 623/09

I SA/Wa 623/09 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2009-05-29
Data wpływu
2009-05-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Wirkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6075 Działalność zawodowa w dziedzinie gospodarowania nieruchomościami
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Minister Budownictwa
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 246 par. 1 i  art. 258 par. 2 pkt 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M.U. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
M.U. wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2009 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi M.U. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką J.U.. Miesięczny dochód rodziny wynosi łącznie [...] zł. Posiadany majątek to mieszkanie o powierzchni [...] m². Skarżący zaznaczył dodatkowo, że posiada oszczędności w wysokości około [...] zł.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że stan majątkowy i uzyskiwany dochód nie pozwalają na poniesienie kosztów postępowania w sprawie. Wnioskodawca zaznaczył, że posiadane zasoby pieniężne służą zabezpieczeniu przyszłych potrzeb jego i jego matki, uzyskiwane dochody są zaś niewystarczające do pokrycia kosztów utrzymania i leczenia, które są dość istotnym obciążeniem. Skarżący podniósł, że posiadane mieszkanie wymaga przeprowadzenia remontu i przystosowania go do potrzeb chorej matki, co wiąże się z koniecznością znacznych wydatków, szacowanych na 10000 – 30000 zł. Wnioskodawca wskazał także, że ze względu na stan zdrowia matki planuje zakup stosownego środka transportu, co z kolei wiąże się ze znacznym uszczupleniem stanu oszczędności (prawdopodobnie około 10000- 20000 zł).
W odpowiedzi na wezwanie Sądu nadesłane zostały dokumenty potwierdzające podnoszone okoliczności dotyczące stanu majątkowego skarżącego.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Podkreślić należy, że instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym. Udzielenie prawa pomocy powinno sprowadzać się do przypadków, gdy sytuacja majątkowa strony jest wyjątkowo ciężka, gdy strona pozbawiona jest środków do życia lub posiadane środki są tak niewielkie, że zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Instytucja powyższa ma na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom najuboższym. Każdy wnoszący sprawę do Sądu powinien zaś liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów postępowania zgodnie z przepisami obowiązującego prawa. Występując natomiast z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku ponoszenia tych kosztów musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem złożonego w tym przedmiocie wniosku.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że M.U. nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zauważyć trzeba, że z danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący uzyskuje wraz z matką stały dochód w wysokości [...] zł miesięcznie. Posiada on ponadto oszczędności w wysokości około [...] zł. Nie można zatem uznać, że wnioskodawca jest osobą ubogą, pozbawioną środków do życia, co uzasadniałoby ewentualne uwzględnienie złożonego wniosku. Przeciwnie - sytuacja majątkowa skarżącego jest dobra i z posiadanych środków pieniężnych jest on w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - ponieść koszty postępowania w sprawie.
Zauważyć ponadto trzeba, że wnioskodawca – mimo stosownego wezwania - nie przedstawił dokumentów wskazujących wysokość wydatków ponoszonych w związku z leczeniem. W tej sytuacji nie można ocenić jak wysokie środki pieniężne przeznaczane są na zaspokojenie potrzeb zdrowotnych wnioskodawcy i jego matki.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.