I SA/Wa 604/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę Gminy Miasta L. na decyzję KKU odmawiającą komunalizacji nieruchomości, uznając, że nieruchomość ta nie istniała w sensie prawnym i faktycznym w dacie komunalizacji.
Gmina Miasta L. domagała się stwierdzenia nabycia z mocy prawa nieruchomości w trybie komunalizacji. Organy administracji odmówiły, wskazując, że działka nr [...] nie istniała w sensie prawnym i faktycznym w dniu 27 maja 1990 r. WSA początkowo uchylił decyzje organów, ale NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpoznaniu, WSA, związany wykładnią NSA, oddalił skargę, uznając, że nieruchomość nie spełniała przesłanek komunalizacji.
Sprawa dotyczyła skargi Gminy Miasta L. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej odmawiającą komunalizacji nieruchomości położonej w L. przy ul. [...]. Gmina domagała się stwierdzenia nabycia prawa własności z dniem 27 maja 1990 r. na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Organy administracji odmówiły, argumentując, że działka nr [...] została utworzona dopiero po dacie komunalizacji i stanowiła nową nieruchomość o innym oznaczeniu geodezyjnym, granicach i powierzchni niż ta istniejąca w dniu 27 maja 1990 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie początkowo uchylił decyzje organów, uznając, że nie zbadały one podstawowych przesłanek komunalizacji. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił jednak wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując, że nieruchomość, której dotyczył wniosek, nie istniała w sensie prawnym i faktycznym w dacie komunalizacji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, WSA, związany wykładnią NSA, oddalił skargę, stwierdzając, że zaskarżona decyzja była zgodna z prawem, ponieważ nieruchomość nie spełniała przesłanek komunalizacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, nieruchomość musi istnieć w sensie prawnym i faktycznym w dacie komunalizacji, aby mogła zostać nabyta z mocy prawa przez gminę.
Uzasadnienie
Sąd, związany wykładnią Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznał, że komunalizacja dotyczy mienia według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wejścia w życie ustawy. Nieruchomość, która nie istniała w tej dacie, nie może być przedmiotem komunalizacji na podstawie wskazanej ustawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
Dz.U. 1990 nr 32 poz. 191 art. 5 § 1
Ustawa z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych
Dotyczy mienia ogólnonarodowego według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie komunalizacji (27 maja 1990 r.). Nieruchomość musi istnieć w sensie prawnym i faktycznym w tej dacie.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzekanie w przedmiocie skargi.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
p.p.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ocena legalności zaskarżonego aktu.
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 1
p.p.s.a. art. 133 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
zdanie pierwsze
Dz. U. Nr 153, poz. 1269 art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieruchomość nie istniała w sensie prawnym i faktycznym w dacie komunalizacji (27 maja 1990 r.). Komunalizacja dotyczy mienia według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wejścia w życie ustawy.
Odrzucone argumenty
Argumentacja Gminy Miasta L. o nabyciu nieruchomości z mocy prawa w trybie komunalizacji.
Godne uwagi sformułowania
nieruchomość ta stanowiąca działkę nr [...] nie istniała w sensie prawnym i faktycznym w dacie komunalizacji tj. w dniu 27 maja 1990 roku. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelnego Sąd Administracyjny.
Skład orzekający
Maria Tarnowska
przewodniczący
Jerzy Siegień
członek
Joanna Skiba
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących komunalizacji nieruchomości, w szczególności wymogu istnienia nieruchomości w dacie wejścia w życie przepisów wprowadzających samorząd terytorialny."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i prawnego z okresu transformacji ustrojowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z komunalizacją mienia po transformacji ustrojowej, co może być interesujące dla prawników zajmujących się prawem nieruchomości i administracyjnym.
“Czy można skomunalizować nieruchomość, która nie istniała? Wykładnia NSA kluczowa dla Gminy L.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Wa 604/07 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2007-05-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-04-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Jerzy Siegień Joanna Skiba /sprawozdawca/ Maria Tarnowska /przewodniczący/ Symbol z opisem 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska sędzia WSA Jerzy Siegień asesor WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2007 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta L. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy komunalizacji nieruchomości oddala skargę. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 3 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], w sprawie odmowy stwierdzenia nieodpłatnego nabycia z dniem 27 maja 1990 r. przez Gminę Miasto L. prawa własności nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] w obrębie [...],-oznaczonej jako działka nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej [...] i opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że jedynym argumentem, jaki organy powołały dla uzasadnienia swoich decyzji jest to, że przedmiotowa działka nr [...] została utworzona dopiero po dniu 27 maja 1990 roku, zaś w tej dacie była częścią innej nieruchomości i nie mogła podlegać komunalizacji na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Takie stanowisko sąd uznał za błędne. Rzeczą organów było zbadanie, czy przedmiotowa nieruchomość spełnia przesłanki komunalizacji określone w art. 5 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, a więc czy w dniu 27 maja 1990 r. była własnością Skarbu Państwa oraz czy należała w tym dniu do terenowych organów administracji państwowej podstawowego. Organy w ogóle tych przesłanek w odniesieniu do komunalizowanej nieruchomości nie badały. Z tych względów sąd uznał, że zaskarżone decyzje naruszają prawo materialne, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej przez Krajową Komisję Uwłaszczeniową Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 lutego 2007 roku sygn. akt I OSK 501/06 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano, że Urząd Miasta L. wystąpił 20 września 2002 roku do Wojewody [...] o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie przez Gminę L. w trybie art. 5 ust 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 roku z mocy prawa nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...] p o pow. [...] m2, dla której jest urządzona księga wieczysta nr [...]. Na załączonej do wniosku karcie inwentaryzacyjnej nr [...], dotyczącej powyższej nieruchomości uczyniona jest adnotacja , z której wynika, że na dzień 27 maja 1909 roku działka nr [...] wchodziła w skład działki o nr ewid. [...] o pow. [...] m2. Postępowanie komunalizacyjne dotyczyło więc nieruchomości, a nie części nieruchomości o ściśle określonej powierzchni i granicach, z tym, że nieruchomość ta- stanowiąca działkę nr [...] - nie istniała w sensie prawnym i faktycznym w dacie komunalizacji tj. w dniu 27 maja 1990 roku. W sensie prawnym i faktycznym działka nr [...] nie jest tożsama z działką nr [...] a stanowi nową nieruchomość o innym oznaczeniu geodezyjnym, granicach i powierzchni ujawnionych w księdze wieczystej. Prawidłowo zatem organy odmówiły potwierdzenia komunalizacji na rzecz Gminy Miasta L. własności przedmiotowej nieruchomości na podstawie omawianego art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 roku ponieważ nieruchomość ta prawnie i faktycznie nie istniała w dacie komunalizacji z mocy prawa przewidzianej tą ustawą. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej określana p.p.s.a.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny może odstąpić od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa, jeżeli stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz wówczas, gdy po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zmieni się stan prawny (zob. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, wyd. Lexis Nexis 2004, str. 268). Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego oraz analizy stanu prawnego stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie zaszły okoliczności wskazane wyżej. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ocena legalności zaskarżonego aktu, dokonana stosownie do postanowień art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1, art. 133 § 1 zdanie pierwsze .p.p.s.a., doprowadziła Sąd do wniosku, że zaskarżona decyzja Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] czerwca 2004 roku jest zgodna z prawem. Przede wszystkim należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny przesądził o prawidłowości stanowiska organów komunalizacyjnych odmawiających potwierdzenia nabycia przez Gminę Miasto L. własności działki nr [...] na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Wniosek Urzędu Miasta L. przed Wojewodą [...] dotyczył nieruchomości o ściśle określonej powierzchni i granicach ujawnionej w księdze wieczystej KW [...], z tym, że nieruchomość ta stanowiąca działkę nr [...] nie istniała w sensie prawnym i faktycznym w dacie komunalizacji tj. w dniu 27 maja 1990 roku. Komunalizacja zaś w trybie art. 5 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 10 maja 1990 roku dotyczy mienia ogólnonarodowego według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie komunalizacji tj. w dniu wejścia w życie ww. ustawy. Z tych względów stanowisko organu administracji zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji należy uznać za prawidłowe Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151, p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) orzekł jak sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI